ଏହିପରି ଏକ ଦିବ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଅଛି, ଯିଏ ସ୍ବୟଂ ନିଜର ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ୱରୂପ, ସେହି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ପରମ ପବିତ୍ର। ସେ ଶିଖର ଓ ପର୍ବତ ଶିରୋଭୂଷଣରେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ହଳଦିଆ ଅଟୁଟ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଏ। ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଓ ପ୍ରେମମୟ। ସେ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ସମସ୍ତ ଉପଲବ୍ଧିର ଉପାୟ ଓ ପରମ ଶାନ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ। ତାଙ୍କର ଏକ ଚକ୍ଷୁ ଲାଳାଟରେ ଅଛି, ସେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଇଶ୍ୱର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଛବିର ଧାରକ, ବ୍ରହ୍ମ ତେଜରେ ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ। ସେ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଇଶ୍ୱର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହରେ ବୃଦ୍ଧି କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧ, ସ୍ୱରୂପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛ ମନସ୍କ। ସେ ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ନାଥ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା, ସ୍ୱୟଂ ମୁକ୍ତ, ମୁକ୍ତିର ଚମକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମହାତ୍ମା, ସମୃଦ୍ଧିର ବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ସ୍ୱରୂପ। ଏହି ହେଉଛି ଶ୍ରୀ ଶିବ ସହସ୍ରନାମ ସ୍ତୋତ୍ରର ଉତ୍ତର ପୀଠିକା (ଫଳଶୃତି) – ଏହା ପଠିବା ଓ ଶ୍ରବଣ କରିବାରେ ଅପାର କୃପା ଓ ମହତ୍ଵ ଅଛି।