ଏହି ଉପସ୍ଥାନରେ ଏକ ଅତି ଅଦ୍ଭୁତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି, ଯିଏ ନିଜର ଯୋଗ ଏବଂ ଶକ୍ତି ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରନ୍ତି। ସେ ମହାବୀର୍ୟ, ମହାଶକ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୂଳ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଧିଷ୍ଠାତା। ସେ ଦଶ ଭୁଜା, ନିର୍ମିଷ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ; ସେ ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ସ୍ଵୟଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ମହାବୀର ଏବଂ ସେନାପତି। ସେ ସେନାଗୁଡ଼ିକର ରଚନାକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ନାୟକ, ଦିଗ୍ବାସନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଚେଷ୍ଟା ଏବଂ ଉତ୍ସାହର ମୂର୍ତ୍ତି; ମନ୍ତ୍ରର ଜ୍ଞାତା ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମନ୍ତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନିର୍ମାତା ଏବଂ ହରଣ କରିବା ଶକ୍ତି। ସେ କମଣ୍ଡଳୁ, ଧନୁ, ବାଣ, ଖପର, ବଜ୍ର, ଶତଧାରୀ ଅସ୍ତ୍ର, ତଳୱାର, ତୀର, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେ ହୋମଦାଣ୍ଡ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ରୂପର ଅଧିକାରୀ, ଆଲୋକର ଆଲୋକ, ଧନର ଭଣ୍ଡାର; ସେ ପାଗ, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଉନ୍ନତ ଏବଂ ନମ୍ର। ଦୀର୍ଘ, ପିତ୍ତଳ କେଶଧାରୀ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ଶ୍ୟାମ, ସେ ଶୂଅ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସିଧ୍ଧ, ମୁଣ୍ଡମୁଣ୍ଡା, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳଦାୟକ। ସେ ଅଜନ୍ମା, ଅନେକ ରୂପର ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଗନ୍ଧଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ; ଶକ୍ତି ଉପରେ ଉନ୍ମୁଖ, ଚିହ୍ନ ଉପରେ, ଶୟନ ଉପରେ, ଏବଂ ଆକାଶର ଓ ବ୍ୟାପ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି। ସେ ତିନି ଗଠି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭାସ୍ମ ଶୋଭିତ, ରୁଦ୍ର, ସେନାପତି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ; ଦିନ ଏବଂ ରାତିରେ ଚଳିଥିବା, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧର ଅଧିକାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ହାତୀ ଏବଂ ଦାନବ ହନନ କରନ୍ତି, କାଳ, ଜଗତର ଧାରଣ, ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର; ସେ ସିଂହ ଏବଂ ବାଘ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଭିଜା ଚମଡ଼ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେ କାଳର ନାୟକ, ମହାଶବ୍ଦ, ଚତୁର୍ମାର୍ଗ, ରାତିରେ ଚଳିଥିବା, ପିଶାଚ ଏବଂ ଭୂତମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥିବା, ମହାଈଶ୍ୱର। ସେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅନେକ ରୂପର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ରୂପରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା, ଅପରିମିତ, ଚଳନ ନିଜେ; ନୃତ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିବା, ନିତ୍ୟ ନୃତ୍ୟକାର, କଳାକାର ଏବଂ ସମସ୍ତ ରସର ଉପଭୋକ୍ତା। ସେ ଭୟଙ୍କର, ମହାତପସ୍ବୀ, ପାଶ, ନିତ୍ୟ, ପାହାଡ଼ରେ ବସିଥିବା, ଆକାଶ; ହଜାର ହାତ, ଜିତା, ଦୃଢ଼, ଅକ୍ଷୟ। ସେ ଅପରାଜିତ, ସାହସର ଉତ୍ସ, ଯଜ୍ଞ ନାଶକ, କାମ ନାଶକ; ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ହରିଥିବା, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସହିବା ଯୋଗ୍ୟ, ମଧ୍ୟସ୍ଥ। ସେ ତେଜ ହରିଥିବା, ଶକ୍ତି ନାଶକ, ଆନନ୍ଦମୟ, ଅର୍ଥର ମୂର୍ତ୍ତି, ଅଜୟ, ନିମ୍ନ; ଗଭୀର ଶବ୍ଦ, ଗଭୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାନ। ସେ ବଟବୃକ୍ଷ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବଟବୃକ୍ଷ ନିଜେ, ଗଛର କାନ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ, ବଡ଼ ଦେହ, ବଡ଼ ମୁହଁ। ସେ ବିଶ୍ୱକ୍ସେନା, ହରି, ଯଜ୍ଞ; ଯାନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିବା, ତୀବ୍ର ତାପ, ପିତ୍ତଳ ଘୋଡ଼ା, ସାଥୀ, ସମୟ ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଜ୍ଞ, ସମୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନିର ମୁଖ; ଅଗ୍ନିଦେବ ସହିତ, ଶାନ୍ତ ସ୍ଵଭାବ, ନିଜେ ଅଗ୍ନିଦେବ। ସେ ଭୟଙ୍କର ତେଜ, ମହାତେଜ, ଜନ୍ମର କାରଣ, ଜିତିବା ସମୟ ଜ୍ଞାନୀ; ଆଲୋକର ଆଶ୍ରୟ, ସିଧ୍ଧି ନିଜେ, ସମସ୍ତ ରୂପର ଧାରଣକାରୀ। ସେ ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ମୁଣ୍ଡମୁଣ୍ଡା, ଜଟାଧାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅନେକ ରୂପରେ ଜନ୍ମ, ମୁକୁଟଧାରୀ, ବଳବାନ୍; ବାଂଶୀ, ଢୋଳ, ଝାଞ୍ଜ, ଭୟଙ୍କର, କଳା ଦାନ୍ତର ଦ୍ରୂତ। ସେ ତାରାଗଣର ମୂର୍ତ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି, ବିବେକ, ବିଲୟ, ଅପରିଚୟ; ପ୍ରାଣୀର ନାୟକ, ସର୍ବଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ବିଭାଜନ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ନିର୍ମୁଖ। ସେ ମୋକ୍ଷଦାୟକ, ଭଲ ମାର୍ଗ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚରେ ଜନ୍ମ, ଲିଙ୍ଗରୁ ଜନ୍ମ, ଶକ୍ତିରେ ଚଳିବା, ଭୂମିରେ ଚଳିବା, ଏବଂ ପ୍ରବାହୀ। ସେ ସମସ୍ତ ମଧୁର ଉପକରଣର ଶବ୍ଦ, ସମସ୍ତ ସଙ୍ଗୀତର ଅଧିକାରୀ; ସର୍ପର ରୂପ, ଗୁହାରେ ବସିଥିବା, ଗୁପ୍ତ, ମାଳାଧାରୀ, ତରଙ୍ଗ ଜ୍ଞାନୀ। ସେ ତିନି ଲୋକ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାଳକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, କର୍ମର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଅସୁର ନାୟକଙ୍କୁ ବନ୍ଧିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ। ସେ ସାଂଖ୍ୟର ଶାନ୍ତି, ଦୁର୍ବାସ୍ୟ, ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ଅନ୍ତିମ ଜୟ, ଭେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ତୁଳନାହୀନ, ଯଜ୍ଞର ଭାଗ ଜ୍ଞାନୀ।