അവൻ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവനാണ്, പ്രിയപ്പെട്ടവനും സ്വയം ഉദ്ഭവിച്ചവനും ആകുന്നു. അവൻ നിർമ്മലൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ശുദ്ധിയുള്ളവനും മറ്റെല്ലാവരെയും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനും ആകുന്നു. അവൻ കൊമ്പുള്ളവൻ, പർവ്വതശൃംഗങ്ങൾക്കു അതിയായ സ്നേഹമുള്ളവൻ, കായം നിറമുള്ളവൻ, രാജാക്കന്മാരുടെ രാജാവ്, രോഗരഹിതൻ. അവൻ ആനന്ദകരനായവൻ, ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ, എല്ലാ വിശ്രമത്തിന്റെയും അന്തിമ ലക്ഷ്യവും എല്ലാ സിദ്ധികളുടെ മാർഗ്ഗവും ആകുന്നു. അവന്റെ കണ്ണ് നെറ്റിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; അവൻ സർവ്വലോകങ്ങളുടെയും ദൈവം, സ്വർണ്ണനിറമുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മത്തിന്റെ തേജസ്സാൽ നിറഞ്ഞവൻ. അവൻ അചഞ്ചലമായ ജീവികളുടെ അധിപൻ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവരുടെ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ലക്ഷ്യസിദ്ധിയിൽ പൂർണ്ണതയുള്ളവൻ, സ്വരൂപത്തിൽ പരിപൂർണ്ണതയുള്ളവൻ, മനസ്സിൽ ആകുലമാക്കാനാവാത്തവൻ, സത്വരതയിൽ സത്യനിഷ്ഠനാണ്, നിർമ്മലനും ആകുന്നു. അവൻ വ്രതങ്ങളുടെ അധിപൻ, പരബ്രഹ്മം, ഭക്തന്മാരുടെ പരമഗതിയും, ഭക്തന്മാർക്ക് കൃപ നൽകുന്നവനും, സ്വതന്ത്രനും, മോക്ഷത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നവനും, മഹത്വം നിറഞ്ഞവനും, ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനും, ഈ സർവ്വവിശ്വം തന്നെയും ആകുന്നു. ഇതാണു ശ്രീ ശിവസഹസ്രനാമസ്തോത്രത്തിന്റെ ഉത്തരപീഠികയാണെന്നും ഫലശൃതി ആകുന്നതും.