സർവ്വശക്തനായ ഭഗവാൻ ശിവൻ അതുല്യമായ മഹത്വങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞവനാണ്. ആ മഹാദേവൻ ലോകങ്ങളെ കുലുക്കുന്ന churner ആണു, സമൃദ്ധിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെ സമാഹാരവുമാണ്. അവൻ വാതായു പോലെയും എല്ലാം വ്യാപിച്ചവനുമാണ്. എല്ലാം കാണുന്ന ദർശിയാകുന്നു. താളം, താളം വാദ്യം, ശക്തിയുള്ള മേൽഭാഗം, മഹാനായവൻ—ഇവയൊക്കെയും അവനാണ്. അവൻ കുടയും, ഉത്തമമായ കുടയും, പ്രശസ്തനായവനും, ലോകവും, സർവ്വശരണ്യനും, നിയമത്തിന്റെ സ്വരൂപവുമാണ്. അവൻ മുണ്ഡനായവനും, വക്രമായവനും, രൂപഭേദമുള്ളവനും, ദണ്ഡം വഹിക്കുന്നവനും, കമണ്ഡലുമേന്തുന്നവനും, പരിവർത്തനത്തിന്റെ ദൈവവുമാണ്. ഹര്യക്ഷനായി, ദിശകളായി, വജ്രായുധധാരിയായി, നൂറ് നാവുകളുള്ളവനായി, ആയിരം കാലുകളും തലകളും ഉള്ളവനായി, ദേവതകളുടെ പ്രഭുവായി, സർവ്വദേവതാസ്വരൂപിയായ ഗുരുവായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു. ആയിരം ആയുധങ്ങൾ, സർവ്വഅംഗങ്ങൾ, അഭയദാനിയായവൻ, ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായവൻ, ശുദ്ധനും, ത്രയക്ഷരമന്ത്രസ്വരൂപനും, ഏറ്റവും ചെറുപ്പവനും, കറുപ്പും കപിലവുമാണ്. ബ്രഹ്മദണ്ഡസ്രഷ്ടാവായവൻ, ശക്തമായ ആയുധങ്ങൾ—ശതഹന്ത, പാശം, ശൂലം—എല്ലാം അവനാണ്. കമലഗർഭം, മഹാഗർഭം, ബ്രഹ്മാഗർഭം, ജലത്തിൽ ജനിച്ചതും അവനാണ്. പ്രഭയുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്രഷ്ടാവ്, ബ്രഹ്മയുമായി ബന്ധമുള്ളവൻ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയായവൻ, ബ്രാഹ്മണപഥം, അനന്തരൂപൻ, അനേകസ്വരൂപൻ, അതിശയ പ്രകാശമുള്ള സ്വയംഭുവായവൻ. ഉയര്ന്ന് സഞ്ചരിക്കുന്ന ആത്മാവായി, പ്രാണികളുടെ പ്രഭുവായി, വായുവിന്റെ വേഗത്തിൽ, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ, ചന്ദനഗന്ധിയോടെ, കമലദണ്ടത്തിന്റെ അഗ്രം, അതിമനോഹരഗന്ധം, മനുഷ്യൻ—ഇതൊക്കെയും അവനാണ്. കണികാരപുഷ്പമാല വഹിക്കുന്നവൻ, നീലകിരീടധാരി, പിനാകധനുര്ധാരി, ഉമാദേവിയുടെ ഭർത്താവ്, ഉമയുടെ പ്രിയൻ, ജാഹ്നവീ നദിയെ വഹിക്കുന്നവൻ, ഉമയുടെ സഹചാരി—ഇതൊക്കെയും ശിവനാണ്. ശ്രേഷ്ഠൻ, വരാഹം, വരദനായവൻ, ഉത്തമൻ, മഹാനാദം, മഹാദയ, വിജയി, ശത്രുനാശകൻ, വെള്ളയും കപിലവുമാണ്. സ്വർണസാരമായവൻ, പരമാത്മാവ്, വിശുദ്ധഹൃദയൻ, പ്രഥമപ്രകൃതിയുടെ പോഷകൻ, സുഖാത്മാവ്, സർവ്വദിശാമുഖൻ, ത്രയമ്പകൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്. ചലനവും അചലനവുമായ എല്ലാറ്റിലും അവന്റെ ആത്മാവു വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സൂക്ഷ്മാത്മാവ്, അമൃതൻ, നന്ദിയുടെ പ്രഭു, സിദ്ധന്മാരിലും വസുക്കളിലും ആദിത്യന്മാരിലും മഹർഷിയായവൻ, പ്രകാശസ്വരൂപൻ, സൂര്യൻ, അമൃതൻ. വ്യാസനായി, സൃഷ്ടിയായി, സംക്ഷിപ്തമായി, വികസിതമായി, പരിവർത്തനമായി, മനുഷ്യനായി, കാലമായി, വർഷമായി, മാസമായി, പക്ഷമായി, സംഖ്യയുടെ സമാപ്തിയായി അവൻ നിലകൊള്ളുന്നു. കല, കഷ്ട, ലവ, മാത്ര, മുഹൂർത്തം, അഹഃ, ക്ഷപാ, ക്ഷണം—ഇവയൊക്കെയും സമയത്തിന്റെ വിഭജനങ്ങൾ—ലോകത്തിന്റെ മേഖല, സർവ്വജീവികളുടെ വിത്ത്, ആദിലിംഗം, സൃഷ്ടിയുടെ മൂലമായതും അവനാണ്. സത്തും അസത്തും, പ്രകടവും അപ്രകടവും, പിതാവും മാതാവും പിതാമഹനും, സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ, ജീവികളിലേക്കുള്ള വാതിൽ, മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ, പരമപദം—ഇതൊക്കെയും അവനാണ്. നിർവാണവും ആനന്ദവും, ബ്രഹ്മലോകവും പരമഗതിയും, ദേവന്മാരുടേയും അസുരന്മാരുടേയും സ്രഷ്ടാവ്, അവർക്കുള്ള പരമശരണം—ഇതൊക്കെയും ശിവനാണ്. ദേവന്മാരുടേയും അസുരന്മാരുടേയും ഗുരു, അവരാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദൈവം, അവരിൽ ഏറ്റവും വലിയ അളവ്, അവരുടേയും സംഘങ്ങളുടെ അഭയം—ഇതൊക്കെയും ശിവനാണ്. ദേവാസുരസംഘങ്ങളുടെ നിരീക്ഷകൻ, അവരിൽ ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവൻ, ദേവതകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, ദൈവമുനി, ദേവാസുരന്മാർക്ക് വരപ്രദായകൻ. ദേവാസുരന്മാരുടെ പ്രഭു, സർവ്വവ്യാപി, മഹാപ്രഭു, സർവ്വദേവതാസ്വരൂപൻ, അവ്യക്തൻ, ദൈവശക്തികളുടെ ആത്മാവ്, സ്വയംഭുവായവൻ. വൃദ്ധിയുള്ളവൻ, ത്രിവിക്രമൻ, വൈദ്യൻ, നിർമലൻ, ദോഷരഹിതൻ, അമൃതൻ, സ്തുത്യർഹൻ, ഗജേന്ദ്രൻ, വ്യാഘ്രൻ, ദേവതകളിൽ സിംഹം, പുരുഷരിൽ ഋഷഭൻ. പ്രജ്ഞാനിയായവൻ, ശ്രേഷ്ഠനായി, സൂക്ഷ്മസ്വരൂപൻ, സർവ്വദേവതാമയൻ, തപസ്സിന്റെ സാരമായവൻ, സമ്പന്നനായവൻ, മഹാഭാസുരൻ, വജ്രധാരി, ശൂലസമുദ്ഭവൻ, അക്ഷരൻ. ഗുഹ്യനായവൻ, പ്രിയനായവൻ, സ്വയം ഉദ്ഭവിച്ചവൻ, വിശുദ്ധൻ, സർവ്വശുദ്ധികരൻ, ശൃംഗിയനായവൻ, പർവ്വതപ്രിയൻ, കപിലവർണ്ണൻ, രാജാധിരാജൻ, രോഗരഹിതൻ. സുഖദായകൻ, ദേവതകളുടെ പ്രഭു, അന്തിമവിശ്രാന്തി, സർവ്വസിദ്ധികളുടെ ഉപായം, ലളാടത്തിൽ കണ്ണുള്ളവൻ, വിശ്വേശ്വരൻ, ഹിരണ്യമയൻ, ബ്രഹ്മപ്രഭയുള്ളവൻ. അചലജനങ്ങളുടെ പ്രഭു, ഇന്ദ്രിയസംയമനത്തിൽ പ്രാവീണ്യമായവൻ, സിദ്ധിപ്രാപ്തനായവൻ, അചിന്ത്യൻ, വ്രതസത്യനായവൻ, ശുദ്ധൻ. വ്രതങ്ങളുടെ പ്രഭു, പരബ്രഹ്മം, ഭക്തരുടെ പരമഗതി, ഭക്തരിൽ അനുഗ്രഹം വിതരണവൻ, മുക്തൻ, മോക്ഷപ്രഭയുള്ളവൻ, മഹാതേജസ്വി, ഐശ്വര്യവർദ്ധകൻ, സകലവിശ്വം. ഇവയൊക്കെയും ശ്രീശിവസഹസ്രനാമസ്തോത്രത്തിലെ ഉത്തരപീഠികയിൽ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.