ಶ್ರೀ ಶಿವನು ಗುಪ್ತನಾದವನು, ಎಲ್ಲರ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತಾನೇ ತನ್ನ ಮೂಲ, ಶುದ್ಧನೂ ಆಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು. ಅವನಿಗೆ ಕೊಂಬುಗಳಿವೆ, ಅವನು ಶಿಖರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಮೈಯು ಕಪಿಲವರ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವನು ರಾಜಾಧಿರಾಜನು, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದದಾಯಕನು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಂತಿಮ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗ. ಅವನ ಕಣ್ಣು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅವನು ವಿಶ್ವದ ದೇವರು, ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸು ತುಂಬಿದೆ. ಅವನು ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವರನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವವನು. ಅವನು ಸದಾ ಸಾಧಕ, ಅವನ ಸ್ವರೂಪ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ, ಅವನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠ, ಸದಾ ಶುದ್ಧ. ಶಿವನು ವ್ರತಾಧಿಪತಿ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಭಕ್ತರ ಪರಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಮುಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯ ಪ್ರಕಾಶವಿದೆ, ಅವನು ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ, ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು, ಈ ಜಗತ್ತು ಅವನೇ. ಇವು ಶ್ರೀ ಶಿವಸಹಸ್ರನಾಮಸ್ತೋತ್ರದ ಉತ್ತರಪೀಠಿಕೆಯ ಫಲಶೃತಿಯ ಭಾಗ.