புருஷஸூக்தம்

पुरुष एवेदं सर्वं यद्भूतं यच्च भव्यम् | उतामृतत्वस्येशानो यद्न्नेनातिरोहति

இந்த உலகில் இருந்ததும், இருப்பதும், வரப்போகிறதுமாக எல்லாமே அந்த புருஷனே. அவர் மரணமில்லாத நிலையின் அதிபதி; அது உணவால் வளர்கிறது.

एतावानस्य महिमाऽतो ज्यायांश्च पूरुषः | पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि

அவரது மகிமை இவ்வளவு பெரியது; ஆனாலும் அந்த புருஷன் இதைவிடவும் உயர்ந்தவன். எல்லா உயிர்களும் அவருடைய ஒரு பாகம் மட்டும்; மூன்று பாகங்கள் மேலே, சுவர்க்கத்தில், மரணமில்லாமல் இருக்கின்றன.

त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पादोऽस्येहाभवत्पुनः | ततो विष्वड्व्यक्रामत्साशनानशने अभि

மூன்று பாகங்கள் மேலே எழுந்தன; ஒரு பாகம் இங்கே மீண்டும் நிலைத்தது. அதிலிருந்து, அவர் எல்லா திசைகளிலும் பரவி, உண்பவைகளிலும், உணவில்லாதவைகளிலும் புகுந்தார்.

तस्माद्विराळजायत विराजो अधिपूरुषः | स जातो अत्यरिच्यत पश्चाभ्दूमिमथो पुरः

அந்தப் பெருமைமிக்க புருஷனிலிருந்து விராட் பிறந்தான்; விராடிலிருந்து முதன்மையான மனிதன் தோன்றினார். அவர் பிறந்ததும், நீருக்குப் பின்புறமும் முன்னும் எல்லாவற்றையும் தாண்டி விரிந்தார்.

यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत | वसन्तो अस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धवि:

அந்த மனிதனை அர்ப்பணமாக வைத்து தேவர்கள் யாகம் செய்தார்கள். வசந்தம் நெய்யாக, கேடைக்காலம் எரிபொருளாக, சரத்காலம் ஹவியாக அமைந்தது.

तं यज्ञं बहिर्षि प्रौक्षन्पुरुषं जातमग्रतः | तेन देवा अयजन्त साध्या ऋषयश्च ये

அந்த முதலில் பிறந்த புருஷனை, யாகக் குச்சியில் தூவி, அந்த யாகத்தால் தேவர்கள், சாத்யர்கள், முனிவர்கள் யாகம் செய்தார்கள்.

तस्माद्यज्ञात्सर्वहुतः संभृतं पृषदाज्यम् | पशून्तांश्चक्रे वायव्यानारण्यान् ग्राम्याश्च ये

அந்த யாகத்தில் எல்லாம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோது, திரட்டிய நெய் உருவானது. அவர் வானில் பறக்கும், காடுகளில் வாழும், கிராமங்களில் இருக்கும் மிருகங்களை உருவாக்கினார்.

तस्माद्यज्ञात्सर्वहुत ऋचः सामानि जज्ञिरे | छन्दांसि जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत

அந்த யாகத்தில் எல்லாம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோது, அங்கிருந்து ரிக், சாமம், யஜுர் எனும் வேதங்கள் தோன்றின. அதிலிருந்து வெவ்வேறு சந்தங்கள் உருவானது.

तस्मादश्वा अजायन्त ये के चोभयादतः | गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः

அந்த யாகத்திலிருந்து குதிரைகள் பிறந்தன; இரண்டு வரிசை பற்கள் கொண்ட எல்லா உயிரினங்களும் அங்கிருந்து வந்தன. அதிலிருந்து பசுக்கள் தோன்றின; அதிலிருந்தே ஆடுகள், செம்மறியாடுகள் பிறந்தன.

यत्पुरुषं व्यदधु: कतिधा व्यकल्पयन् | मुखं किमस्य कौ बाहू का ऊरु पादा उच्येते

அந்த புருஷனைப் பகிர்ந்தபோது, எத்தனை பகுதிகளாகப் பிரித்தார்கள்? அவனுடைய வாய் எது, அவனுடைய கை எது, அவனுடைய தொடை எது, அவனுடைய கால்கள் எது என்று கூறப்படுகிறது?

ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद् बाहू राजन्यः कृतः | ऊरुतदस्य यद्वैश्यः पद्भ्यां शूद्रो अजायत

அவனுடைய வாயிலிருந்து பிராமணர் தோன்றினர்; அவனுடைய கை மூலம் அரசர்கள் உருவானார்கள்; அவனுடைய தொடையிலிருந்து வணிகர் பிறந்தார்கள்; அவனுடைய கால்களில் இருந்து சூத்திரர் தோன்றினர்.

चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षो: सूर्यो अजायत | मुखादिन्द्रश्चाग्निश्च प्राणाद्वायुरजायत

அவனது மனதில் இருந்து சந்திரன் பிறந்தான்; கண்களில் இருந்து சூரியன் தோன்றினான். அவன் வாயிலிருந்து இந்திரனும் அக்னியும், மூச்சிலிருந்து வாயுவும் உருவானார்கள்.

नाभ्या आसीदन्तरिक्षं शीर्षणो द्यौ: समवर्तत | पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकाँअकल्पयन्

அவனது தொப்புளிலிருந்து வியோமம் தோன்றியது; தலைவில் இருந்து விண்ணகம் உருவானது. கால்களில் இருந்து பூமி பிறந்தது; காதுகளில் இருந்து திசைகள் தோன்றின. இவ்வாறு உலகங்கள் அமைக்கப்பட்டன.

सप्तास्यासन्परिधयस्त्रि: सप्त समिधः कृता: | देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन्पुरुषं पशुम्

ஏழு சுற்றுகள் அவனது வாயிலாக இருந்தன; மூன்று முறை ஏழு சமிதுகள் அமைக்கப்பட்டன. தேவர்கள் யாகம் நடத்தி, புருஷனை பலியாக கட்டினார்கள்.

यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् | ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्या: सन्ति देवा:

யாகத்தால் தேவர்கள் யாகத்திற்கே அர்ப்பணித்தார்கள்; அவை முதன்மையான தர்மங்கள் ஆனது. அந்த மகத்தானவர்கள், பழைய சாத்ய தேவர்கள் வாழும் விண்ணக உயர்வை அடைந்தார்கள்.