நாராயணஸூக்தம்

विश्वतः परमान्नित्यं विश्वं नारायणं हरिम् । विश्वमेवेदं पुरुषस्तद्विश्वमुपजीवति

எல்லாவற்றையும் தாண்டி, எப்போதும் நிலைத்திருப்பவன், இந்த உலகமே நாராயணன், ஹரி; இந்த உலகமே அந்தப் பெருமான், அந்தப் பெருமான் தான் இந்த உலகை வாழ வைக்கிறார்.

पतिं विश्वस्यात्मेश्वरं शाश्वतं शिवमच्युतम् । नारायणं महाज्ञेयं विश्वात्मानं परायणम्

உலகின் ஆண்டவன், ஆன்மாக்களின் இறையவன், என்றும் நிலைத்திருப்பவன், Mangalamum மாற்றமில்லாதவனும் நாராயணன்; அறிந்து கொள்ள வேண்டிய பெரியவன், எல்லா உயிர்களின் ஆதாரம், உயர்ந்த குறிக்கோள்.

नारायणपरो ज्योतिरात्मा नारायणः परः । नारायण परं ब्रह्म तत्त्वं नारायणः परः

நாராயணன் தான் உயர்ந்த ஒளி, ஆன்மா நாராயணன் தான்; நாராயணன் தான் பரம்பொருள், உண்மையான சாரம், நாராயணன் தான் உயர்ந்தவன்.

नारायणपरो ध्याता ध्यानं नारायणः परः । यच्च किञ्चिज्जगत्सर्वं दृश्यते श्रूयतेऽपि वा

தியானிக்கப்படுவோர் எல்லாருக்கும் உயர்ந்த பொருள் நாராயணன்; தியானம் செய்வதும் நாராயணனே; இந்த உலகத்தில் காணப்படுகிற, கேட்கப்படுகிற எல்லாவற்றிலும் நாராயணனே நிறைந்திருக்கிறார்.

अन्तर्बहिश्च तत्सर्वं व्याप्य नारायणः स्थितः । अनन्तमव्ययं कविं समुद्रेऽन्तं विश्वशम्भुवम्

உள்ளும் புறமும் எல்லாவற்றிலும் நாராயணன் பரவி நிற்கிறான்; முடிவில்லாதவன், அழியாதவன், யாவற்றையும் காண்பவன், கடலுக்கு எல்லை ஆனவன், உலகத்துக்கு நன்மை செய்வவன்.

पद्मकोश प्रतीकाशं हृदयं चाप्यधोमुखम् । अधो निष्ट्या वितस्यान्ते नाभ्यामुपरि तिष्ठति

தாமரை மொட்டைப் போல உருவமுடையது, கீழே நோக்கியிருக்கும் இதயம், கீழே செல்லும் பாதையின் முடிவில், நாபிக்குப் பக்கத்தில் மேலே அமைந்திருக்கிறது.

ज्वालमालाकुलं भाति विश्वस्यायतनं महत् । सन्ततं शिलाभिस्तुलम्बत्याकोशसन्निभम्

அது தீக்கதிர்கள் மாலைபோல் ஒளிர்கிறது; அது உலகத்துக்குப் பெரிய வாசஸ்தலம்; அடிக்கடி படுக்கைகளால் மூடப்பட்டு, ஓர் உறையைக் போன்ற அமைப்பில் இருக்கிறது.

तस्यान्ते सुषिरं सूक्ष्मं तस्मिन् सर्वं प्रतिष्ठितम् । तस्य मध्ये महानगग्निर्विश्वार्चिर्विश्वतोमुखः

அதன் முடிவில் மிக நுண்ணிய ஓர் ஓட்டை உள்ளது; அதற்குள் எல்லாம் நிலைபெற்றிருக்கின்றன. அதன் நடுவில் பெரிய நெருப்பு, எல்லா திசைகளிலும் ஒளிரும், எல்லா பக்கங்களிலும் முகம் கொண்டது.

सोऽग्रभुग्विभजन्तिष्ठन्नाहारमजरः कविः । तिर्यगूर्ध्वमधश्शायी रश्मयस्तस्य सन्तता

அவன் முதற்கட்ட உணவை அனுபவித்து, அதை பிரித்து நிற்கின்றான்; அவன் அழிவில்லாதவன், அறிவாளி; மேலும் கீழும் அகலவும் படுத்திருக்கின்றவன்; அவனுடைய கதிர்கள் எப்போதும் பரவியுள்ளன.

सन्तापयति स्वं देहमापादतलमस्तकः । तस्य मध्ये वह्निशिखा अणीयोर्ध्वा व्यवस्थितः

அவன் தன் உடலை பாதம் முதல் தலைமுடி வரை வெப்பமூட்டுகிறான்; அதன் நடுவில் நெருப்பின் சுடர் மிக நுண்ணியதாக, மேலே உயர்ந்து நிற்கிறது.

नीलतोयदमध्यस्थाद्विद्युल्लेखेव भास्वरा । नीवारशूकवत्तन्वी पीता भास्वत्यणूपमा

நீலமான மேகத்தின் நடுவே மின்னல் போல ஒளிரும், அரிசி தானியத்தின் நூல்போல் மெலிதாக, மஞ்சள் நிறத்தில், பிரகாசமான அணுவுக்கு ஒப்பாக உள்ளது.

तस्याः शिखाया मध्ये परमात्मा व्यवस्थितः । स ब्रह्म स शिवः स हरिः सेन्द्रः सोऽक्षरः परमः स्वराट्

அந்த ஜ்வாலையின் நடுவில் பரமாத்மா உறைகிறார்; அவர் பிரம்மா, அவர் சிவன், அவர் ஹரி, இந்திரனுடன்; அவர் அழியாதவன், உயர்ந்தவன், தானாக ஒளிரும் தலைவன்.

ऋतं सत्यं परं ब्रह्म पुरुषं कृष्णपिङ्गलम् । ऊर्ध्वरेतं विरूपाक्षं विश्वरूपाय वै नमो नमः

உண்மை, நிஜம், பரம்பொருள், கருப்பு-மஞ்சள் நிறமான அந்த ஆண்மகன்; அவரது சக்தி மேலே செல்கிறது, அவரது கண்கள் விசித்திரம்; உலகமெங்கும் பரந்த உருவுக்கே மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

ॐ नारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि । तन्नो विष्णुः प्रचोदयात्

ஓம், நாங்கள் நாராயணனை நினைக்கிறோம், வாசுதேவனை தியானிக்கிறோம்; அந்த விஷ்ணு எங்களை வழிநடத்தி அருள்வாராக.