ਨਾਰਾਯਣਸੂਕ੍ਤਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਨਾਰਾਇਣ, ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਰ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਬਿਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਨਾਰਾਇਣ ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਹਰੀ, ਨਾਰਾਇਣ, ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਦਾ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਜਗਤ, ਇਹੀ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹ ਅਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਸਦਾ-ਕਾਇਮ, ਮੰਗਲਮਈ, ਕਦੇ ਨਾ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਾ, ਸਭ ਦਾ ਅਤਮਾ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਕੜੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜੋਤ ਹੈ, ਅਤਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਵੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹੈ; ਨਾਰਾਇਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਸੱਚਾ ਅਸਲ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ; ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਵੀ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹਰ ਚੀਜ਼—ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ, ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਵਿੱਚ, ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰ, ਵਿਆਪਕ ਹੈ; ਉਹ ਅਨੰਤ, ਕਦੇ ਨਾ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਅੰਤ, ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਦਿਲ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੀ ਕਲੀ ਦੀ ਆਕਾਰ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਮੂਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾਭੀ ਦੇ ਥਾਂ, ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਦਿਲ, ਅੱਗ ਦੇ ਹਾਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਜਗਤ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਖੋਲ ਨਾਲ। ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੱਖਮ ਖੋਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਪਹਿਲੀ ਭਾਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ; ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ, ਅਤੇ ਪਾਰ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫੈਲੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ, ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨਵੀਂਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੱਕ, ਗਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਇੱਕ ਲਪਟ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਖਮ, ਸਿੱਧੀ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਪਟ, ਨੀਲੇ ਬਦਲ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਦੀ ਤੰਦ ਵਾਂਗ ਪਤਲੀ, ਪੀਲੀ, ਅਤੇ ਇਕ ਚਮਕਦੇ ਪਰਮਾਣੂ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਪਟ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਮ ਅਤਮਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹੀ ਹਰੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ; ਉਹ ਅਵਿਨਾਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚ, ਅਸਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਪੀਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉਪਰ ਵੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜਬ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਜਗਤ-ਰੂਪ ਅਕਾਲ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, "ਓਮ। ਅਸੀਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇ।