अयि गिरिनन्दिनि नन्दितमेदिनि विश्वविनोदिनि नन्दिनुते गिरिवरविन्ध्यशिरोधिनिवासिनि विष्णुविलासिनि जिष्णुनुते । भगवति हे शितिकण्ठकुटुम्बिनि भूरिकुटुम्बिनि भूरिकृते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १ ॥
ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ଭୂମିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦ ଭରାଇଥିବା, ନନ୍ଦିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ; ଉଚ୍ଚ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ବାସ କରୁଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଖେଳୁଥିବା, ବିଜୟୀମାନେ ଯାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ହେ ଦେବୀ, ନୀଳ କଣ୍ଠ ଶିବଙ୍କ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବଡ଼ ପରିବାରର ମା, ସମୃଦ୍ଧିର ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ—ତୁମକୁ ଜୟ, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ!
सुरवरवर्षिणि दुर्धरधर्षिणि दुर्मुखमर्षिणि हर्षरते त्रिभुवनपोषिणि शङ्करतोषिणि कल्मषमोषिणि घोररते । [किल्बिष-, घोष-] दनुजनिरोषिणि दितिसुतरोषिणि दुर्मदशोषिणि सिन्धुसुते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ २ ॥
अयि जगदम्ब मदम्ब कदम्बवनप्रियवासिनि हासरते शिखरिशिरोमणितुङ्गहिमालयशृङ्गनिजालयमध्यगते । मधुमधुरे मधुकैटभगञ्जिनि कैटभभञ्जिनि रासरते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ३ ॥
ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମା, ମୋର ମା, କଦମ୍ବ ଗଛ ତଳେ ବସିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା, ହସରେ ଭରିଥିବା; ଉଚ୍ଚ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଶିଖର ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଘରେ ବସିଥିବା; ମଧୁ ପରି ମିଠା, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରିଥିବା, ନୃତ୍ୟରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା—ତୁମକୁ ଜୟ, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ!
अयि शतखण्ड विखण्डितरुण्ड वितुण्डितशुण्ड गजाधिपते रिपुगजगण्ड विदारणचण्ड पराक्रमशुण्ड मृगाधिपते । निजभुजदण्ड निपातितखण्डविपातितमुण्डभटाधिपते [चण्ड] जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ४ ॥
ହେ ଶତଶତ ମୁଣ୍ଡ କୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା, ହାତୀମାନଙ୍କ ଦେହ ଓ ସୁଣ୍ଡ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିବା, ଶତ୍ରୁ ହାତୀମାନଙ୍କ ଗାଳ ଫାଟିଦେଇଥିବା, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତାପ ଦେଖାଇଥିବା, ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ନିଜ ହାତରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ପଡ଼ିଦେଇଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିବା—ତୁମକୁ ଜୟ, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ!
अयि शरणागतवैरिवधूवर वीरवराभयदायकरे त्रिभुवन मस्तक शूलविरोधिशिरोधिकृतामल शूलकरे । दुमिदुमितामर दुन्दुभिनाद महो मुखरीकृत तिग्मकरे जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ६ ॥
ଅଯି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କର ପତିମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଭୟତା ଦେଉଥିବା, ତିନି ଲୋକର ଶିର ଉପରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ତୁମ ପବିତ୍ର ତ୍ରିଶୂଳରେ ଚେରିଦେଉଥିବା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଢୋଳର ଗଞ୍ଜଣିରେ ତୁମ ଭୟଙ୍କର ବାହୁ ଗଞ୍ଜିଉଥିବା, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ, ଜୟ ହେଉ!
अयि निजहुङ्कृतिमात्र निराकृत धूम्रविलोचन धूम्रशते समरविशोषित शोणितबीज समुद्भवशोणित बीजलते । शिव शिव शुम्भ निशुम्भ महाहव तर्पित भूत पिशाचरते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ७ ॥
ଅଯି, ତୁମ ଏକ ହୁଁକାରରେ ଶତଶଃ ଧୂମ୍ରଲୋଚନ ଦାନବମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ନଶ୍ୱନ୍ନ ହେଉଛନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧମଞ୍ଚରେ ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ରକ୍ତବୀଜ ଝାଡିକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେଉଥିବା, ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି ଭୂତପିଶାଚମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିବା, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ, ଜୟ ହେଉ!
धनुरनुसङ्ग रणक्षणसङ्ग परिस्फुरदङ्ग नटत्कटके कनक पिशङ्गपृषत्कनिषङ्गरसद्भट शृङ्ग हतावटुके । कृतचतुरङ्ग बलक्षितिरङ्ग घटद्बहुरङ्ग रटद्बटुके जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ८ ॥
सुरललना ततथेयि तथेयि कृताभिनयोदर नृत्यरते कृत कुकुथः कुकुथो गडदादिकताल कुतूहल गानरते । धुधुकुट धुक्कुट धिन्धिमित ध्वनि धीर मृदङ्ग निनादरते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ९ ॥
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ହେଉଥିବା ତୁମେ, ନୃତ୍ୟ କରିବାବେଳେ ତୁମର କଟି ହଲକା ହଲକା ହେବାରେ ଦେଖାଯାଏ; ତୁମେ ହାତ ତାଳି ଏବଂ ଗଦାର ଛୁଆଁରେ ତାଳ ଧରି ଗୀତର ମଧୁରତାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ; ଢୋଳ ଓ ମୃଦଙ୍ଗର ଗଭୀର ଓ ନିରନ୍ତର ଧ୍ୱନି ଗୁଞ୍ଜିଉଛି। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ରମ୍ୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
जय जय जप्य जये जय शब्दपरस्तुति तत्पर विश्वनुते भण भण भिञ्जिमि भिङ्कृतनूपुर सिञ्जितमोहित भूतपते । [झ-, झिं-] नटितनटार्ध नटीनटनायक नाटितनाट्य सुगानरते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १० ॥
ଜୟ ଜୟ! ବିଜୟର ଜପ ଓ ସ୍ତୁତିରେ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ପୂଜିଛନ୍ତି। ତୁମର ପାଦ ନୂପୁର ଓ ଅଳଙ୍କାରର ଝଙ୍କାର ଭୂତପତିଙ୍କୁ ମୋହିତ କରେ। ନୃତ୍ୟରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛ, ଦକ୍ଷ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ଓ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ସହ ତୁମର ନୃତ୍ୟ ଚାଲିଛି। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ରମ୍ୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
अयि सुमनः सुमनः सुमनः सुमनः सुमनोहर कान्तियुते श्रित रजनी रजनी रजनी रजनी रजनीकर वक्त्रवृते । सुनयन विभ्रमर भ्रमर भ्रमर भ्रमर भ्रमराधिपते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ११ ॥
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପରେ ଶୋଭିତ, ତୁମର ମୁହଁ ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଚମକେ। ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି କମଳରେ ମଧୁମକ୍ଷିକା ଝୁମି ହେବା ପରି ଦେଖାଯାଏ। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ରମ୍ୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
सहित महाहव मल्लम तल्लिक मल्लित रल्लक मल्लरते विरचित वल्लिक पल्लिक मल्लिक भिल्लिक भिल्लिक वर्ग वृते । सितकृत फुल्लसमुल्लसितारुण तल्लज पल्लव सल्ललिते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १२ ॥
ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ମଞ୍ଚରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପହଳବାନମାନେ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଛନ୍ତି, ତୁମେ ଶୂରବୀର ଓ ଶିକାରୀମାନଙ୍କ ସମୂହରେ ଘିରିଥିବା। ତୁମେ ମନୋହର ଫୁଲ ଓ କୋମଳ ପତ୍ରର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଯୁବତୀର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଶୋଭିତ। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିବା, ରମ୍ୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
अविरलगण्डगलन्मदमेदुर मत्तमतङ्गज राजपते त्रिभुवनभूषणभूतकलानिधि रूपपयोनिधि राजसुते । अयि सुदतीजन लालसमानस मोहनमन्मथ राजसुते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १३ ॥
ଅବିରତ ଗଣ୍ଡରୁ ମଦ ଝରୁଥିବା, ମତ୍ତ ହାତୀଙ୍କର ରାଜକୁମାରୀ, ତୁମେ ତିନି ଜଗତର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିବା କଳାର ଧନ, ରୂପର ସାଗର, ରାଜକୁମାରୀ, ତୁମର ମନୋହର ରୂପ ଶୁଭ୍ର ମହିଳାମାନଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ, ପ୍ରେମର ଭାବ ଜଗାଇଦେଇଥାଏ। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
कमलदलामल कोमलकान्ति कलाकलितामल भाललते सकलविलासकलानिलय क्रमकेलिचलत्कलहंसकुले । अलिकुल सङ्कुल कुवलय मण्डल मौलिमिलद्भकुलालि कुले जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १४ ॥
ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ନିର୍ମଳ ମାଥାରେ କମଳ ରଙ୍ଗର କାନ୍ତି ଝଲମଲ କରୁଛି, ଶୁଭ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରକଳାରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଶିଳ୍ପ ଓ ରମ୍ୟତାର ଆଶ୍ରୟ, ଖେଳୁଥିବା ହଂସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିବା, ତୁମର କେଶରେ ନୀଳ କମଳ ମାଳା ଓ ମଧୁମକ୍ଷିକା ଝୁଡ଼ି ମିଶିଥିବା ବକୁଳ ଫୁଲର ଗୁଛ ରହିଛି। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
करमुरलीरववीजितकूजित लज्जितकोकिल मञ्जुमते मिलित पुलिन्द मनोहर गुञ्जित रञ्जितशैल निकुञ्जगते । निजगुणभूत महाशबरीगण सद्गुणसम्भृत केलितले जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १५ ॥
ତୁମର ମୃଦୁ ସ୍ୱଭାବ କୋଇଲିର କୁହୁକୁ ଲଜ୍ଜିତ କରେ, ତୁମର ବାଁଶୀର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମନୋହର କରେ। ପାହାଡ଼ର ଜଙ୍ଗଲ ଉପବନରେ ରହୁଥିବା, ଯେଉଁଠାରେ ପୁଲିନ୍ଦ ମହିଳାମାନଙ୍କର ମଧୁର ଗୀତ ଗୁଞ୍ଜିଥାଏ, ଏବଂ ତୁମର ଖେଳସ୍ଥଳୀ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଭରିଥିବା ଶବରୀମାନେ ରହନ୍ତି। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
कटितटपीत दुकूलविचित्र मयूखतिरस्कृत चन्द्ररुचे प्रणतसुरासुर मौलिमणिस्फुरदंशुलसन्नख चन्द्ररुचे । जितकनकाचल मौलिपदोर्जित निर्भरकुञ्जर कुम्भकुचे जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १६ ॥
ତୁମର କମରେ ପିତାମ୍ବର ଚିତ୍ରିତ ବସ୍ତ୍ର ଶୋଭିତ, ତୁମର ତେଜ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ନମିଥିବା ମୁଣ୍ଡର ମଣିରେ ତୁମର ପାଦନଖ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଝଲମଲ କରୁଛି। ତୁମର ଉଦର ଜିତ କରିଥିବା ହାତୀର ମସ୍ତକ ଓ ସୁନା ପାହାଡ଼ର ଶିଖରକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
विजित सहस्रकरैक सहस्रकरैक सहस्रकरैकनुते कृत सुरतारक सङ्गरतारक सङ्गरतारक सूनुसुते । सुरथसमाधि समानसमाधि समाधिसमाधि सुजातरते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १७ ॥
ହଜାର ହାତ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଜିତି, ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ପାଉଥିବା, ତାରକା ଦାନବଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇଥିବା ଓ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରୀ ହେଉଥିବା, ସୁରଥ ଓ ସମାଧି ନାମକ ଭକ୍ତଙ୍କର ସମାନ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଉଥିବା ଶୈଳପୁତ୍ରୀ, ମହିଷାସୁର ମର୍ଦ୍ଦିନୀ, ରମ୍ୟ କେଶର ଧାରିଣୀ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
पदकमलं करुणानिलये वरिवस्यति योऽनुदिनं स शिवे अयि कमले कमलानिलये कमलानिलयः स कथं न भवेत् । तव पदमेव परम्पदमित्यनुशीलयतो मम किं न शिवे जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १८ ॥
ଯିଏ ଦିନେ ଦିନେ ତୁମର ପଦପଦ୍ମକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରେ, ହେ କରୁଣାମୟୀ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବ ହୁଏ; ହେ କମଳନୟନୀ, ହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀର ନିବାସ, ଏମିତି ଭକ୍ତଙ୍କୁ କିପରି ଶିବତ୍ୱ ମିଳିବ ନାହିଁ? ମୁଁ ଯଦି ତୁମର ପଦକୁ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କରିବି, ହେ ଶିବେ, ତେବେ ମୋ ପାଇଁ କଣ ଅସମ୍ଭବ ରହିବ? ମହିଷାସୁର ମର୍ଦ୍ଦିନୀ, ରମ୍ୟ କେଶର ଧାରିଣୀ, ଶୈଳପୁତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
कनकलसत्कल सिन्धुजलैरनुसिञ्चिनुतेगुणरङ्गभुवं भजति स किं न शचीकुचकुम्भ तटीपरिरम्भ सुखानुभवम् । तव चरणं शरणं करवाणि नतामरवाणि निवासि शिवं जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ १९ ॥
ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ସମୁଦ୍ରଜଳରେ ଗୁଣମଞ୍ଚକୁ ସ୍ନାନ କରାଯାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଶଚୀଙ୍କ ଅଂକର ସୁଖ ଅନୁଭବ କରିଥାଏ; ମୁଁ ତୁମର ପଦକୁ ଶରଣ ନେଉଛି, ହେ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ନମିଥାନ୍ତି, ଶିବା, ତୁମେ ସେଠାରେ ବସିଛ। ମହିଷାସୁର ମର୍ଦ୍ଦିନୀ, ରମ୍ୟ କେଶର ଧାରିଣୀ, ଶୈଳପୁତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
तव विमलेन्दुकुलं वदनेन्दुमलं सकलं ननु कूलयते किमु पुरुहूत पुरीन्दुमुखी सुमुखीभिरसौ विमुखीक्रियते । मम तु मतं शिवनामधने भवती कृपया किमुत क्रियते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ २० ॥
ତୁମର ନିର୍ମଳ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲୋକିତ କରେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହରର ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ କିପରି ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ରହିପାରିବେ? ମୋ ମତରେ, ତୁମେ ଯଦି ଦୟା କରି ମୋତେ ଶିବଙ୍କ ନାମର ଧନ ଦେଉଛ, ତେବେ ଆଉ କଣ ଆବଶ୍ୟକ ରହିବ? ମହିଷାସୁର ମର୍ଦ୍ଦିନୀ, ରମ୍ୟ କେଶର ଧାରିଣୀ, ଶୈଳପୁତ୍ରୀ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ।
अयि मयि दीनदयालुतया कृपयैव त्वया भवितव्यमुमे अयि जगतो जननी कृपयासि यथासि तथाऽनुभितासिरते । यदुचितमत्र भवत्युररि कुरुतादुरुतापमपाकुरु ते [मे] जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ २१ ॥
ହେ ମୋତେ ଦୟା କରୁଥିବା ମାଆ, ମୋର ଦୁଃଖ ଦେଖି ଦୟା କରିବାକୁ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଚାହିଁବା। ହେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଜନନୀ, ଯେପରି ତୁମେ ଦୟାଳୁ, ସେପରି ମୋତେ ଅନୁଭବ ହେବାକୁ ଦିଅ। ଏଠାରେ ଯାହା ଉଚିତ, ତାହା କର, ହେ ଶତ୍ରୁ ନାଶିନୀ, ଏବଂ ମୋର ଦୁଃଖକୁ ଶୀଘ୍ର ଦୂର କର। ବିଜୟ ହେଉ, ବିଜୟ ହେଉ, ହେ ମହିଷାସୁର ମାରିଣୀ, ରମ୍ୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ!
इति श्री महिषासुरमर्दिनि स्तोत्रम् ॥
ଏହିପରି ମହିଷାସୁର ମାର୍ଦ୍ଦିନୀଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରୀସ୍ତୋତ୍ର ଶେଷ ହେଲା।
ହେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ କୃପା ବର୍ଷା କରୁଥିବା, ଅପରାଜିତଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା, ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ମାଫ କରୁଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ; ତିନି ଲୋକକୁ ପୋଷଣ କରୁଥିବା, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଖୁସି କରୁଥିବା, ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର; ଦାନବ ସନ୍ତାନଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ, ଅଭିମାନୀଙ୍କ ଅଭିମାନ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ସମୁଦ୍ରର କନ୍ୟା—ତୁମକୁ ଜୟ, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିବା, ଶୋଭାମୟ କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ!
अयि रणदुर्मद शत्रुवधोदित दुर्धरनिर्जर शक्तिभृते चतुरविचारधुरीण महाशिव दूतकृत प्रमथाधिपते । दुरितदुरीहदुराशयदुर्मतिदानवदूतकृतान्तमते जय जय हे महिषासुरमर्दिनि रम्यकपर्दिनि शैलसुते ॥ ५ ॥
ଅଯି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତି ଅହଂକାରୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରୁଥିବା, ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଚତୁର୍ବିଧ ଚିନ୍ତାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ମହାଦେବଙ୍କ ଦୂତ ଭାବେ ପ୍ରମଥଗଣଙ୍କ ନାୟିକା, ଅପରାଧୀ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରୁଥିବା, ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଭ ଆଶା ରଖନ୍ତି ତାଙ୍କର ମନ ଭାଙ୍ଗି ଦେଉଥିବା, ଅହଂକାରୀ ଦୂତମାନେ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ ଭାବେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ, ଜୟ ହେଉ!
ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷଣରେ ଧନୁଷ ତଣାଉଥିବା ବେଳେ ତୁମ ସୁନାର କଙ୍କଣ ଚମକୁଥିବା, ତୁମ ତୀର ହଳଦିଆ ଚର୍ମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁସେନାଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କରି ତାଙ୍କର ନେତାମାନେକୁ ମାଟିରେ ପତିତ କରୁଥିବା, ଚତୁର୍ବିଧ ସେନାକୁ ଚତୁର ଚାଳିରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା, ତୁମ ସେନା ଅନେକ ରୂପରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଗଞ୍ଜିଉଥିବା, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିବା, ସୁନ୍ଦର କେଶଧାରିଣୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ତୁମକୁ ଜୟ ହେଉ, ଜୟ ହେଉ!