కామేశ్వరుని మనసుని పరవశం చేసే తేనెలాంటి మాటలతో, వీణా సంగీతానికిని మించిన మధుర సంభాషణతో, ఆమె చిరునవ్వు సైతం అనిర్వచనీయ ఆనందాన్ని పంచుతుంది. ఆమె అందమైన మెంటికి సమానమే లేదు; ఆమె మెడపై కామేశ్వరుడు కట్టిన మంగళసూత్రం ప్రకాశిస్తుంది. ఆమె చేతులు బంగారు వలయాలతో, కంకణాలతో అలంకృతమై ఉంటాయి; మెడలో రత్నాల హారం, దానికందంగా ముత్యాల గొలుసులు ఊగిపోతుంటాయి. ఆమె వక్షోజాలు కామేశ్వరుని ప్రేమ అనే మణికి ఇచ్చే విలువగా నిలుస్తాయి; నాభిమూలం నుండి పైకి ఎగసే నాజూకైన రోమరేఖ వలన, అవి రెండు పండ్లవంటి వక్షోజాలుగా దర్శనమిస్తాయి. నాభి దగ్గర నుంచి పైకి సాగిన ఆ రోమరేఖ ఆమె నడుమును తేలికగా, సన్నగా చూపిస్తుంది; ఆమె నడుము మూడువేళ్ళ మడతలతో, మధ్య వస్త్రపు బంధంతో మరింత ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తుంది. ఆమె నితంబాలు అగ్నివర్ణపు, అరుణాంజనపు వస్త్రాలతో కప్పబడి, మణిపూసలతో చేసిన కటిబంధంతో మిన్ను మిన్నుగా మెరుస్తుంటాయి. ఆమె తొడలు మృదువుగా, అందంగా ఉంటాయి; అవి కామేశ్వరునికే తెలిసిన రహస్యాలు. మణికట్టు దగ్గర రత్నాల మకుటాలతో మెరిసిపోతాయి. ఆమె కాలును చుట్టుముట్టిన ఎర్రటి ఇంద్రగోపాలు, మోకాళ్ళు మణిపూసల మకుటాలతో అలంకృతమై ఉంటాయి. ఆమె పాదాలు తాబేలు వెనుక భాగాన్ని మించిపోయే అందాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ఆమె పాదనఖముల నుండి వెలువడే కాంతి, నమస్కరించే వారికి అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగిస్తుంది; ఆమె రెండు పాదాలు పద్మాలను మించిపోయే ప్రకాశంతో మెరిసిపోతాయి. ఆమె పద్మాకార పాదాలు మణిపూసలతో చేసిన నుపురాలతో అలంకృతమై ఉంటాయి; ఆమె నడక హంస నడకలా సొగసుగా ఉంటుంది; ఆమె సౌందర్యానికి అంతం లేదు. ఆమె సంపూర్ణంగా అరుణవర్ణంగా, ప్రతి అవయవంలో నిర్దోషంగా, సమస్తాభరణాలతో అలంకృతమై, కామేశ్వరుడైన శివుని మడిలో ఆసీనంగా, స్వామిని తన వశంలో ఉంచుకున్న శుభమయిన సహచారిణిగా వెలుగుతుంది. ఆమె మెరుపులాంటి మేరు పర్వత మధ్య శిఖరంపై నివసిస్తుంది; ఆమె మహాసంపదల నగరానికి అధిపతిగా, కల్పవృక్షాల మణిమంటపంలో, ఐదు బ్రహ్మాసనంపై స్థిరంగా ఉంటుంది. ఆమె మహాపద్మవనంలో, కదంబకాననంలో, అమృతసాగర మధ్యలో, కామాక్షిగా, సమస్త కామాలను తీర్చే తల్లిగా ఉంటుంది. దేవర్షుల సభలు ఆమె తేజస్సును గానం చేస్తుంటే, భండాసుర సంహారానికి సిద్ధమైన శక్తిసేనతో ఆమెను యుద్ధానికి సిద్ధం చేస్తారు. సంపత్కరి ఏనుగులపై యోధులు, లక్షలకొద్దీ గుర్రపు సైనికులు ఆమె చుట్టూ ఉంటారు. చక్రాధిపతి రథంపై ఆమె ఆసీనగా, సమస్త ఆయుధాలతో అలంకృతమై, మంత్రిణిదేవి గేయచక్ర రథంపై ఆమెకు సేవ చేస్తున్నది. కిరిచక్ర రథంపై ఆమె ఆసీనంగా, దండనాథదేవి ముందుగా సాగుతూ, అగ్నిమయమైన ప్రాకారాలలో ఆమెను రక్షిస్తారు. భండాసురసేనను సంహరించడానికి శక్తుల పరాక్రమాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నిత్యాదేవతల వీర్యాన్ని పరిశీలిస్తూ ఆమె ఉత్సాహంగా ఉంటుంది. యువ వీరుల ధైర్యాన్ని చూసి ఆనందపడుతూ, భండాసురుని కుమారుల సంహారానికి సిద్ధమైన వారిని ప్రోత్సహిస్తుంది; మంత్రిణిదేవి చతురతతో విషంగా సంహారాన్ని చూసి సంతృప్తిచెందుతుంది. వారాహిదేవి పరాక్రమాన్ని చూసి సంతోషిస్తూ, ఆమె కేవలం కామేశ్వరుని దృష్టితో గణపతిని ప్రकटించగలిగింది. మహాగణపతి మాయాజాలాలను ఛేదించగా ఆమె ఆనందించింది; భండాసురుని శస్త్రాలను ఎదుర్కొంటూ ప్రతిశస్త్రవర్షాన్ని కురిపించింది. ఆమె వేళ్ళనఖాలనుండి దశావతార రూపాలు పుట్టుకొచ్చాయి; ఆమె పాశుపతాస్త్రాగ్నిలో భండాసురసేనలు దహించబడ్డాయి. కామేశ్వరుని శస్త్రంలో భండాసురుని వంశం నిర్మూలమై, ఆమె కీర్తిని బ్రహ్మ, విష్ణు, ఇంద్ర మొదలైన దేవతలు స్తుతించారు. శివుని తృతీయనేత్రాగ్నిలో దగ్ధమైన మదనుడిని పునర్జీవింపజేసిన ఔషధమై, ఆమె ముఖం వాగ్భవకూట రూపంగా ప్రకాశిస్తుంది. ఆమె గొంతునుంచి నడుము వరకు మధ్యభాగ రూపాన్ని ధరించి, శక్తికూటాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది; నడుము క్రింద ప్రాంతాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ఆమె మూలమంత్రసారంగా, త్రికూట రూపంగా, కులామృతంలో పరమానందాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, కులరహస్యాన్ని కాపాడుతుంది. కులసంప్రదాయంలో పరమేశ్వరీగా, కులాంతస్థితిగా, కులాన్వితగా, కులాతీతగా, పథాంతస్థితిగా, ఆచారనిష్ఠగా నిలుస్తుంది. ఆమె మూలాధారంలో నివసిస్తూ, బ్రహ్మగ్రంథిని భగ్నం చేస్తుంది; మణిపూరచక్రంలో విష్ణుగ్రంథిని విప్పుతుంది. ఆజ్ఞాచక్రంలో స్థితిగా, రుద్రగ్రంథిని విప్పుతుంది; సహస్రదళపద్మంపై ఆసీనగా అమృతసారాన్ని ప్రసరిస్తుంది. మెరుపు వంటి తేజస్సుతో, ఆరు చక్రాలపై అధిష్ఠితంగా, మహాశక్తిగా, కుండలినిగా, పద్మతంతువుకన్నా సూక్ష్మంగా వెలుగుతుంది. భవానిగా, ధ్యానద్వారా లభ్యమయ్యే దేవిగా, సంసారవనాన్ని ఛేదించే పరశువుగా, శుభాన్ని ఆస్వాదించే, శుభరూపిణిగా, భక్తులకు మంగళప్రదాయినిగా ఉంది. ఆమె భక్తిని ఆదరిస్తుంది, భక్తిద్వారా చేరదగినది, భక్తివశంగా ఉంటుంది; భయాన్ని తొలగిస్తుంది; శంభుయొక్క భార్యగా, శారదాదేవి ఆరాధించేది, శర్వుని భార్యగా, సుఖప్రదాయినిగా ఉంది. ఆమె శివుని సహచారిణిగా, ఐశ్వర్యప్రదాయినిగా, సద్గుణసంపన్నురాలిగా, శరద్చంద్రబింబవదనంగా, సన్నని నడుముతో, ప్రశాంతతతో, నిరాశ్రయంగా, నిర్దోషంగా వెలుగుతుంది. ఆమె అస్పర్శ్య, నిర్మల, నిత్య, నిరాకార, నిర్వికార, నిర్గుణ, నిరవయవ, శాంత, నిరాస, నిశ్చల స్వరూపిణి. ఆమె నిత్యముక్త, నిర్వికార, అవ్యక్తాతీత, నిరాశ్రయ, నిత్యశుద్ధ, నిత్యబుద్ధ, నిర్దోష, నిరంతర స్వరూపిణి. ఆమె నిర్హేతుక, నిర్మల, నిరుపాధి, నిరాధిపతి; విరక్త, రాగద్వేషనాశిని, నిరహంకార, మదనాశిని. ఆమె నిరాశంక, మోహహారిణి, నిర్మమ, మమతానాశిని, పాపహారిణి, నిరపరాధ, పాపనాశిని. ఆమె నిరక్రోధ, క్రోధశాంతి, లోభహీన, లోభనాశిని; నిరంశ, సంశయనాశిని, సంసారాతీత, సంసారబంధనాశిని. ఆమె సమస్తసంశయరహిత, నిర్వికల్ప, నిర్వికార, నిర్విభాగ, ద్వైతనాశిని; అవ్యయ, మృత్యునాశిని, నిర్యోగ, నిరాసక్త. ఆమె అపమేయ, నీలకేశి, నిర్వ్యాజ, అపరాధాతీత, దుర్లభ, దుర్గమ, దుర్జయ, దుఃఖహారిణి, సుఖప్రదాయిని. ఇలా, దేవీ లక్ష్మీ, పరాశక్తి, జగదంబగా, సమస్త లోకాలకు కారణమైన పరమేశ్వరీగా, ఈ విధంగా తన సౌందర్యం, పరాక్రమం, కరుణ, నిర్గుణ స్వరూపంతో జగత్తుని పరిపాలిస్తూ వెలుగుతుంది.