ਪਞ੍ਚਪ੍ਰੇਤਾਸਨਾਸੀਨਾ ਪਞ੍ਚਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਚਿਨ੍ਮਯੀ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਾ ਵਿਜ੍ਞਾਨਘਨਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਪੰਜ ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਦੀ ਅਸਥੀ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਿਆਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚੀ ਚੇਤਨਾ, ਸਰਬੋਤਮ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨਧ੍ਯਾਤृਧ੍ਯੇਯਰੂਪਾ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਾ ਜਾਗਰਿਣੀ ਸ੍ਵਪਨ੍ਤੀ ਤੈਜਸਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਉਹ ਧਿਆਨ, ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ — ਤਿੰਨੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜਾਗਦੀ, ਸੁਪਨੇ ਵੇਖਦੀ ਤੇ ਸੁਖਸ਼ਮ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸੁਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਤ੍ਮਿਕਾ ਤੁਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਾਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਾ ਗੋਪ੍ਤ੍ਰੀ ਗੋਵਿਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ, ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਾਲੀ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰਚਨਹਾਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਗੋਵਿੰਦ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ।
ਸਂਹਾਰਿਣੀ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪਾ ਤਿਰੋਧਾਨਕਰੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਸਦਾਸ਼ਿਵਾऽਨੁਗ੍ਰਹਦਾ ਪਞ੍ਚਕृਤ੍ਯਪਰਾਯਣਾ
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸਮੇਟਣ ਵਾਲੀ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੈ। ਉਹ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ, ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸਦਾ ਲੱਗੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਭਾਨੁਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਭੈਰਵੀ ਭਗਮਾਲਿਨੀ । ਪਦ੍ਮਾਸਨਾ ਭਗਵਤੀ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸਹੋਦਰੀ
ਉਹ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਮੰਡਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਭੈਰਵੀ ਹੈ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੀ ਭੈਣ ਹੈ।
ਉਨ੍ਮੇषਨਿਮਿषੋਤ੍ਪਨ੍ਨਵਿਪਨ੍ਨਭੁਵਨਾਵਲੀ । ਸਹਸ੍ਰਸ਼ੀਰ੍षਵਦਨਾ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸਹਸ੍ਰਪਾਤ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਖੁਲ੍ਹਣ ਤੇ ਮਿਟਣ ਨਾਲ ਅਣਗਿਣਤ ਜਗਤ ਬਣਦੇ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਜਿਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਚਿਹਰੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ ਹਨ।
ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਕੀਟਜਨਨੀ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਵਿਧਾਯਿਨੀ । ਨਿਜਾਜ੍ਞਾਰੂਪਨਿਗਮਾ ਪੁਣ੍ਯਾਪੁਣ੍ਯਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਕੀੜੇ ਤੱਕ; ਉਹ ਜਾਤੀਆਂ ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪੜਾਵਾਂ ਦੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਨਿਰਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਹੀ ਵੇਦ ਹਨ; ਉਹ ਨੇਕੀਆਂ ਤੇ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਿਸੀਮਨ੍ਤਸਿਨ੍ਦੂਰੀਕृਤਪਾਦਾਬ੍ਜਧੂਲਿਕਾ । ਸਕਲਾਗਮਸਨ੍ਦੋਹਸ਼ੁਕ੍ਤਿਸਮ੍ਪੁਟਮੌਕ੍ਤਿਕਾ
ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਧੂੜ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਝ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਗੁੱਝੇ ਹੋਏ ਖੋਲ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਮੋਤੀ ਹੈ।
ਪੁਰੁषਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾ ਪੂਰ੍ਣਾ ਭੋਗਿਨੀ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਅਮ੍ਬਿਕਾऽਨਾਦਿਨਿਧਨਾ ਹਰਿਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਵਿਤਾ
ਉਹ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਹੈ, ਹਰ ਰਸ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਇੰਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰਾਯਣੀ ਨਾਦਰੂਪਾ ਨਾਮਰੂਪਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਹ੍ਰੀਂਕਾਰੀ ਹ੍ਰੀਮਤੀ ਹृਦ੍ਯਾ ਹੇਯੋਪਾਦੇਯਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਉਹ ਜੋ ਨਾਰਾਇਣੀ ਹੈ, ਆਵਾਜ਼ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਨਾਮ ਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; 'ਹ੍ਰੀੰ' ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਲਜਜਾਵਾਨ ਹੈ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਲੈਣ-ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਰਾਜਰਾਜਾਰ੍ਚਿਤਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਰਮ੍ਯਾ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ । ਰਞ੍ਜਨੀ ਰਮਣੀ ਰਸ੍ਯਾ ਰਣਤ੍ਕਿਙ੍ਕਿਣਿਮੇਖਲਾ
ਉਹ ਜੋ ਮਹਾਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਾਣੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਮਨਮੋਹਣੀ, ਆਨੰਦ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ, ਤੇ ਘੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਪਹਿਨਦੀ ਹੈ।
ਰਮਾ ਰਾਕੇਨ੍ਦੁਵਦਨਾ ਰਤਿਰੂਪਾ ਰਤਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਘ੍ਨੀ ਰਾਮਾ ਰਮਣਲਮ੍ਪਟਾ
ਉਹ ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਲਗਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕਾਮ੍ਯਾ ਕਾਮਕਲਾਰੂਪਾ ਕਦਮ੍ਬਕੁਸੁਮਪ੍ਰਿਯਾ । ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਜਗਤੀਕਨ੍ਦਾ ਕਰੁਣਾਰਸਸਾਗਰਾ
ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਰਚਨਾਤਮਕ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਕਦੰਬ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੁਭਾਗੀ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਰਸ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ।
ਕਲਾਵਤੀ ਕਲਾਲਾਪਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਕਾਦਮ੍ਬਰੀਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਰਦਾ ਵਾਮਨਯਨਾ ਵਾਰੁਣੀਮਦਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਉਹ ਜੋ ਕਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਵੀ ਕਲਾ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਕਦੰਬਰੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਰੁਣੀ ਦੇ ਮਸਤ ਰਸ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਧਿਕਾ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਾ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਚਲਨਿਵਾਸਿਨੀ । ਵਿਧਾਤ੍ਰੀ ਵੇਦਜਨਨੀ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਖੇਡਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਵਰੂਪਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇਸ਼ੀ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਜ੍ਞਪਾਲਿਨੀ । ਕ੍ਸ਼ਯਵृਦ੍ਧਿਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਸਮਰ੍ਚਿਤਾ
ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਜੋ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਘਟ-ਵਾਧ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਹੈ।
ਵਿਜਯਾ ਵਿਮਲਾ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਵਨ੍ਦਾਰੁਜਨਵਤ੍ਸਲਾ । ਵਾਗ੍ਵਾਦਿਨੀ ਵਾਮਕੇਸ਼ੀ ਵਹ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਵਾਸਿਨੀ
ਉਹ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ, ਨਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਮਤ੍ਕਲ੍ਪਲਤਿਕਾ ਪਸ਼ੁਪਾਸ਼ਵਿਮੋਚਿਨੀ । ਸਂਹृਤਾਸ਼ੇषਪਾषਣ੍ਡਾ ਸਦਾਚਾਰਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿਕਾ
ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬੇਲ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਰਾਹ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਓਰ੍ ਪਾਖਣ੍ਡਾ ਤਾਪਤ੍ਰਯਾਗ੍ਨਿਸਨ੍ਤਪ੍ਤਸਮਾਹ੍ਲਾਦਨਚਨ੍ਦ੍ਰਿਕਾ । ਤਰੁਣੀ ਤਾਪਸਾਰਾਧ੍ਯਾ ਤਨੁਮਧ੍ਯਾ ਤਮੋऽਪਹਾ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚਾਂਦਨੀ ਹੈ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਤਪਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਚਿਤਿਸ੍ਤਤ੍ਪਦਲਕ੍ਸ਼੍ਯਾਰ੍ਥਾ ਚਿਦੇਕਰਸਰੂਪਿਣੀ । ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਨ੍ਦਲਵੀਭੂਤਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾਨਨ੍ਦਸਨ੍ਤਤਿਃ
ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਲਕੜਾ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਿਰਫ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਹੀ ਸਰੂਪ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਲੜੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਚਿਤੀਰੂਪਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਪਰਦੇਵਤਾ । ਮਧ੍ਯਮਾ ਵੈਖਰੀਰੂਪਾ ਭਕ੍ਤਮਾਨਸਹਂਸਿਕਾ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਅੰਦਰਲੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੱਧਮ ਅਤੇ ਵੈਖਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਹੰਸ ਹੈ।
ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਾਣਨਾਡੀ ਕृਤਜ੍ਞਾ ਕਾਮਪੂਜਿਤਾ । ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਰਸਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਾ ਜਯਾ ਜਾਲਨ੍ਧਰਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦਾ ਰਾਹ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਕਾਮ ਦੇ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਓਡ੍ਯਾਣਪੀਠਨਿਲਯਾ ਬਿਨ੍ਦੁਮਣ੍ਡਲਵਾਸਿਨੀ । ਰਹੋਯਾਗਕ੍ਰਮਾਰਾਧ੍ਯਾ ਰਹਸ੍ਤਰ੍ਪਣਤਰ੍ਪਿਤਾ
ਉਹ ਓਡਿਆਣ ਪੀਠ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਗੁਪਤ ਯਾਗ ਦੇ ਰੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਤਰਪਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਦ੍ਯਃਪ੍ਰਸਾਦਿਨੀ ਵਿਸ਼੍ਵਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । षਡਙ੍ਗਦੇਵਤਾਯੁਕ੍ਤਾ षਾਡ੍ਗੁਣ੍ਯਪਰਿਪੂਰਿਤਾ
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਗਵਾਹ ਹੈ, ਪਰ ਗਵਾਹੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਕ੍ਲਿਨ੍ਨਾ ਨਿਰੁਪਮਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਸੁਖਦਾਯਿਨੀ । ਨਿਤ੍ਯਾषੋਡਸ਼ਿਕਾਰੂਪਾ ਸ਼੍ਰੀਕਣ੍ਠਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਹ ਸਦਾ ਨਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਦਾ ਸੋਲਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਪ੍ਰਭਾਰੂਪਾ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਚਾਨਣ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੂਲ ਪਦਾਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੋਹਾਂ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾ ਵਿਦ੍ਯਾਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਮਹਾਕਾਮੇਸ਼ਨਯਨਕੁਮੁਦਾਹ੍ਲਾਦਕੌਮੁਦੀ
ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਰਤ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੋਹਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਂਕਾਮੇਸ਼ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕਮਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚਾਂਦਨੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਹਾਰ੍ਦਤਮੋਭੇਦਭਾਨੁਮਦ੍ਭਾਨੁਸਨ੍ਤਤਿਃ । ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਸ਼ਿਵਾਰਾਧ੍ਯਾ ਸ਼ਿਵਮੂਰ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਙ੍ਕਰੀ
ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਦੂਤੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾ ਸ਼ਿਵਪਰਾ ਸ਼ਿष੍ਟੇष੍ਟਾ ਸ਼ਿष੍ਟਪੂਜਿਤਾ । ਅਪ੍ਰਮੇਯਾ ਸ੍ਵਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ ਮਨੋਵਾਚਾਮਗੋਚਰਾ
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਚੰਗਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ।
ਚਿਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸ਼੍ ਚੇਤਨਾਰੂਪਾ ਜਡਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ ਜਡਾਤ੍ਮਿਕਾ । ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਵ੍ਯਾਹृਤਿਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਬृਨ੍ਦਨਿषੇਵਿਤਾ
ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ; ਜੜਤ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੜਤ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਗਾਯਤਰੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਚਾਰਣ ਹੈ, ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।