ਸ਼੍ਰੀਲਲਿਤਾਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਇਹ ਮਹਾਂ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ, ਆਨੰਦ ਦੇ ਕੋਮਲ ਕਲ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਦੇ ਜਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਬੁਧਿ ਹੈ, ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵਿਘਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਲਾਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਵਰਗੀਆਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅਗਨਿ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੀ ਰੂਈ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁਢੇਪੇ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚਾਨਣ ਹੈ। ਉਹ ਚੰਦਨੀ ਹੈ ਜੋ ਤਕਦੀਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੋਰ-ਸਮ ਰੰਗੀ ਬੱਦਲ ਹੈ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਗੁੜਗੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਂ ਸਰਵਭੌਮ, ਮਹਾਂ ਕਾਲ-ਸ਼ਕਤੀ, ਮਹਾਂ ਭੁੰਜਣਹਾਰ, ਮਹਾਂ ਨਾਸਕ ਹੈ; ਉਹ ਅਪਰਣਾ, ਚੰਡੀਕਾ, ਅਤੇ ਚੰਡਾ-ਮੁੰਡਾ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਸਵੰਤ ਅਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਸ਼ੁਭ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਵਾਕੁਸੁਮ (ਗੁਲਹਿੰਡ) ਦੇ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹ-ਭਰਪੂਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਯਜਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ, ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਅਸੰਭਵ, ਪਾਟਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮਹਾਂ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੰਦਾਰਾ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ-ਰੂਪ ਹੈ; ਵਿਸ਼ੇ-ਰਹਿਤ, ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਨਵੀਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਚਮਕ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਮਾਰਤੰਡ ਭੈਰਵ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਰਾਜ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮਾਰਤੰਡ ਲਈ; ਜਿੱਤੂ ਫੌਜ ਵਾਲੀ; ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ; ਪਰਮ ਅਤੇ ਅੰਤਯ-ਰੂਪ ਦੋਹਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਤ, ਚਿਤ, ਆਨੰਦ ਹੈ; ਜੋ ਪਰਮ ਸੁਮਤਿ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਹੈ; ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ; ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ; ਕਾਮਧੇਨੁ ਰੂਪ; ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਖਜਾਨਾ, ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਸੁਆਦ ਦੀ ਭੰਡਾਰ, ਪੋਸ਼ਿਤ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ, ਕਮਲ-ਸਮ, ਅਤੇ ਕਮਲ-ਸਮ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮ ਚਾਨਣ, ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਅਣੂ, ਪਰਮ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ; ਪਾਸਾ ਫੜਦੀ, ਪਾਸਾ ਨਾਸਦੀ, ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਪੂਰਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਹੰਸ, ਸੱਚ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਲਗਨ, ਸੱਚ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਉੱਤਮ ਹੁਕਮ ਵਾਲੀ, ਆਧਾਰ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਪੰਜਾਹ ਆਸਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ-ਰਹਿਤ, ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਜੜ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਕੁੰਦ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਆਦਿ ਰੂਪ; ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਛੰਦਾਂ, ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਭਾਵਨਾ; ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਅਸੀਮ ਚਮਕ, ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ, ਅਤੇ ਬੁਢੇਪੇ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਸਭ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਗੰਭੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਗਰਵਾਲੀ, ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਕਲਪਨਾ-ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ, ਪ੍ਰੇਮ-ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਅਰਧ-ਸੰਯੁਕਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਣ-ਅਕਾਰਣ ਤੋਂ ਮੁਕਤ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਣਾਂ ਵਾਲੀ ਕਣ-ਕਣ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਲੀਲਾ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਜੰਮਾ, ਨਾਸ-ਰਹਿਤ, ਮੋਹਕ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਅੰਦਰ ਮੁੜ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬਾਹਰ ਮੁੜਿਆਂ ਲਈ ਅਪਹੁੰਚ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਲਕਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਰੋਗ-ਰਹਿਤ, ਨਿਰਭਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰਕ ਮੈਲ ਵਿੱਚ ਡੁਬੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ; ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਯਜਨਕਾਰੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਧਨ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨ, ਧਨ-ਅਨਾਜ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸਦੀ, ਮੋਤੀ-ਸਮ ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ; ਅਜੰਮਾ, ਪਰ ਜਨਮ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਅਟਲ, ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਵੀਰ-ਸਮ, ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਧੁਨ-ਰੂਪ, ਵਿਵੇਕ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਸ਼ੁਭ, ਚਲਾਕ, ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਉਹ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਬਣੀ, ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਮੂਰਤੀ; ਸਾਮ ਵੇਦ ਦੇ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਮ੍ਰਦੁ, ਅਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਮ੍ਰਦੁ, ਦੋਹਾਂ ਮਾਰਗਾਂ (ਵਾਮ ਅਤੇ ਦੱਖਣ) ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਸਭ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਕੁਦਰਤੀ ਮਿੱਠੀ, ਅਟਲ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਿਤ। ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ; ਸਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹੀ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਮਾਰਗਾਂ (ਸੰਪ੍ਰਦਾ) ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ; ਕਮਲ-ਸਮ ਮੁਖ, ਮ੍ਰਦੁ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ; ਕੌਲਿਨੀ, ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਅਮੋਲ, ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਤੁਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸ਼ਲਾਘਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ; ਸੋਚਵਾਨ, ਉੱਤਮ, ਪਰਮ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ-ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਧਾਰਕ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ੇ-ਰਹਿਤ; ਨਿਰਭੀਕ, ਪਰਮ ਦਾਨੀ, ਪਰਮ ਆਨੰਦਮਈ, ਮਨ ਦੀ ਬਣੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਵ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ, ਵਜਰ-ਧਾਰੀ, ਵਾਮ ਮਾਰਗ ਦੀ ਰਾਣੀ; ਪੰਜ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਪੰਜ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਸੋਫ਼ੇ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਵੀਂ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮ, ਪੰਜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਸਦੀਵੀ, ਸਦਾ ਰਾਜਵਾਨ, ਸੁਖ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਭੂ (ਸ਼ਿਵ) ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਧੀ, ਸੁਭਾਗਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਬੰਧੂਕਾ ਫੁੱਲ-ਸਮ, ਨੌਜਵਾਨ, ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ, ਸੁਖ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਮਹਕਦੀ। ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ ਨਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ; ਬਿੰਦੂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮੀ, ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ। ਉਹ ਦਸ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਤਕਦੀਰ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨ; ਗਿਆਨ ਦੀ ਮੁਦਰਾ, ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਣਯੋਗ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਯ ਹੈ। ਉਹ ਗਰਭ ਦੀ ਮੁਦਰਾ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਤਿਕੋਣ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ; ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਅਦਭੁਤ ਚਲਨ, ਅਤੇ ਇੱਛਿਤ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ, ਉਸ ਦੇ ਅਸীম ਗੁਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਮ ਪਾਵਨਤਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਰਾਖੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।