ਸ਼੍ਰੀਲਲਿਤਾਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਆਓ, ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੀ ਇਹ ਅਦੁੱਤੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀਏ, ਜੋ ਲਸ੍ਯਾ ਸਾਹਸ੍ਰਨਾਮ ਤੋਂ ਲੀ ਗਈ ਹੈ। ਓਹ ਮਾਂ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਨਿਯਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਇਕਾਂਤਵਾਸਣੀ, ਧਰਤੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਵੈਤ ਹੈ, ਦੁਲਤਾਈ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਮਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਧਨ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਸਦੀਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਬ੍ਰਹਮ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਵਨ-ਭੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੰਖ ਫੌਜ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਤਿਤ੍ਵ ਅਤੇ ਅਨਸਤਿਤ੍ਵ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੰਗਲਦਾਇਨੀ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਸੌਖੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅੰਤਿਮ ਲਕਸ਼ ਹੈ। ਮਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਰਾਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਖ਼ਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਦੀ ਸੈਨਾਪਤੀ, ਸਮਰਾਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਚਤੁਰਵਿਧ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਰਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਬੱਝੀ ਨਹੀਂ, ਹਰੇਕ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਰੂਪ ਹੈ, ਗੁਫਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗੁਪਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਅਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਆਚਾਰਯ ਮੰਡਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਮਾਂ ਕੁਲ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਇਆ ਰੂਪ ਹੈ, ਮਿੱਠੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਧਰਤੀ ਰੂਪ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਗੁਪਤ ਉਪਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਕੋਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਰਵਤੰਤਰ-ਸੁਤੰਤਰ, ਸਭ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਦਕਸ਼ਿਨਾਮੂਰਤੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਮਾਂ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਕਲੀ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਨੇਹ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਜਪਣ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਗਿਆਤਾ ਅਤੇ ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਸਾਰਕ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਨ੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਲਯ (ਵਿਲੀਨਤਾ) ਲਿਆਉਂਦੀ, ਲਾਜ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਰੰਭਾ ਆਦਿਕ ਦੁਆਰਾ ਵੰਦਿਤ ਹੈ। ਮਾਂ ਸੰਸਾਰਿਕ ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੁਝਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਰੂਈ ਨੂੰ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਗ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਦੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੋਰ-ਜਿਹਾ ਘਟਾ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਮਹਾ-ਸਵਾਮਿਨੀ, ਮਹਾ-ਕਾਲ, ਮਹਾ-ਭਕਸ਼ਕ, ਮਹਾ-ਭੋਗੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਪਰਨਾ, ਚੰਡਿਕਾ, ਅਤੇ ਚੰਡ-ਮੁੰਡ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਸ਼ਵੰਤ ਅਤੇ ਅਨਾਸ਼ਵੰਤ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਤ੍ਰਿਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤੀਤ ਹੈ। ਮਾਂ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਵਾਕੁਸੁਮ-ਜਿਹੀ ਲਾਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਉਰਜਾ-ਪੂਰਨ, ਤਜੋਮਈ, ਯਜਨਾ-ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ, ਅਪਰਾਜਿਤ, ਪਾਟਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਮਹਾਨ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਾਸੀ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਵਿਸ਼੍ਵ ਰੂਪ, ਰਾਗ ਰਹਿਤ, ਚਹੁੰ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੁਖ, ਨਵੀਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਤਜੋਮਈ, ਜੀਵਨ-ਦਾਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਮਾਰਤੰਡ ਭੈਰਵ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਰਾਜ ਦਾ ਕਾਰਜ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਵਿਜਈ ਫੌਜ ਵਾਲੀ, ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤੀਤ, ਪਰਮ ਅਤੇ ਵਿਅਪਕ ਦੋਹਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਰੂਪ, ਸਮਪੂਰਨ ਸੁਰਤ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਜਟਾਵਾਲਾ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕਾਮਧੇਨੁ, ਕਾਮ ਰੂਪ ਹੈ। ਮਾਂ ਕਲਾ ਦਾ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ, ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਸੁਆਦ ਦਾ ਭੰਡਾਰ, ਪੋਸ਼ਿਤ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਪੂਜਾ-ਯੋਗ, ਕਮਲ-ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮ ਜੋਤੀ, ਉੱਚਾ ਆਸਥਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ ਰੇਣੂ, ਪਰਮ ਤੋਂ ਵੀ ਪਰੇ, ਪਾਸ ਰੱਸੀ, ਰੱਸੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਉੱਚਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦੋਹਾਂ, ਸਦਾ ਪੂਰਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਹੰਸ, ਸਤ-ਨਿਸ਼ਠਾ, ਸਤ-ਸਰੂਪ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਾਸੀ, ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਸਰਜਨਹਾਰ, ਉੱਤਮ ਆਗਿਆ ਵਾਲੀ, ਆਧਾਰ, ਪ੍ਰਗਟ ਰੂਪ ਹੈ। ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਣ-ਸਵਾਮਿਨੀ, ਪ੍ਰਾਣ-ਦਾਤਾ, ਪੰਜਾਸੀ ਆਸਨਾਂ ਦੀ ਰੂਪ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਰਹਿਤ, ਇਕਾਂਤਵਾਸਣੀ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਕੁੰਦ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਆਸਥਾਨ, ਆਦਿ-ਦੇਵੀ ਰੂਪ, ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਆਤਾ, ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸ਼ਕ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਤੱਤ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸਰ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉੱਚੀ ਖ਼ਿਆਤੀ, ਅਨੰਤ ਤਜੋਮਈ, ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਿੰਦੀ, ਸਭ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਮਾਂ ਗੰਭੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਗਰਵੀ, ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ, ਪ੍ਰੇਮੀ, ਅਤੇ ਅਰਧਨਾਰੀਸ਼ਵਰ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਰਨ ਤੇ ਕਾਰਜ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪ੍ਰੇਮ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਅਤੇ ਲੀਲਾ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਅਜਨਮੀ, ਵਿਗਤ-ਵਿਕਾਰ, ਮਨੋਹਰ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅੰਦਰ ਮੁੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਬਾਹਰ ਵਲਿਆਂ ਲਈ ਅਗ੍ਰਾਹ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦਾ ਆਸਥਾਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ, ਤਿੰਨ ਨਗਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਸੁਤੰਤਰ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿਤ ਹੈ। ਮਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਰਿਤ, ਸੰਸਾਰਕ ਪੀੜਾ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਯਜਮਾਨ, ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੀ ਨੀਂਹ, ਧਨ ਦੀ ਦੇਖਰੇਕ, ਧਨ-ਧਾਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਾਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ, ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਰੂਪ, ਅਜਨਮੀ ਪਰ ਜਨਮ ਦਾ ਆਸਥਾਨ, ਅਡੋਲ, ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਧਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਵੀਰ ਰੂਪ, ਨਿਸ਼ਕਰਮ, ਧੁਨੀ ਸਰੂਪ, ਵਿਵੇਕ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਮੰਗਲਮਈ, ਚਤੁਰ, ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਮਾਂ ਤੱਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤੱਤ ਸਰੂਪ, ਤੱਤ ਦਾ ਅਰਥ, ਸਾਮਵੇਦ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਮृਦੁ, ਅਤੇ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ। ਉਹ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਵਾਮ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਿਨ ਮਾਰਗ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਸਭ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ, ਸੁਭਾਵਿਕ ਮਿੱਠੀ, ਅਡੋਲ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਮਾਂ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਭੋਗ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਸਦਾ ਉਤਪੰਨ, ਸਦਾ ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਅਤੇ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਤਿ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਮਈ ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਨੰਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਕਥਾ ਅਖੰਡ ਹੈ।