ਸ਼੍ਰੀਲਲਿਤਾਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੁਕੂਨ ਭਰੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਗੁਰੂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਖਾਨ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੂਪ ਹਿਰਦੇ ਦੇ ਸੁੱਖਮ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤਿੱਥੀ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਮਾਵੱਸ ਤੋਂ ਪੂਰਨਿਮਾ ਤੱਕ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈ, ਕਾਵਿ-ਵਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ, ਚੌਵਰ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਆਦਿ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਅਪਾਰ ਤੇ ਅਗਾਧ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਸਰਵੋਚ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਰੂਪ ਦਿਵ੍ਯ ਹੈ। ਉਹ 'ਕਲੀਂ' ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤ ਹੈ, ਅਦ੍ਵਿਤੀਯ ਤੇ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਹੈ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੱਥੇ ਤੇ ਸਿੰਧੂਰ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਉਮਾ ਹੈ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਗੌਰੀ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਸਮਾਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਹਿਕ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵਾਕ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਮ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਜੀਤਾ-ਜਾਗਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਵੈਦਾਂਤ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੇਲ-ਖੇਲ ਵਿੱਚ ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਪਾਰ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਖੁਦ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ, ਯੋਗ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਯੋਗ ਲਈ ਯੋਗਯ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਧਾਰਕ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਸਰੂਪ ਇੱਛਾ, ਗਿਆਨ ਤੇ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਅੱਠ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਅਜੈਯ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਦੀ ਨਿਯੰਤਰਕ, ਏਕਾਂਗੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਦ੍ਵੈਤ, ਦੂਜਿਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਧਨ ਦੀ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀ, ਅਤਿ ਪੁਰਾਤਨ, ਬ੍ਰਹਮ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਹੋਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਸੈਨਾ ਵਾਲੀ, ਅਸਤ-ਅਨਸਤ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਸੁੰਦਰ, ਸੁਲਭ, ਆਖਰੀ ਲਕਸ਼ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਰਾਜ ਦਿੰਦੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ; ਉਸ ਦੀ ਦਇਆ ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ, ਭਗਤਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜ-ਸੰਪੱਤੀ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਚਾਰ ਸੈਨਾ-ਵਿਭਾਗਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸਮਰਾਟੀ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਘੇਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਦীক্ষਿਤ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧੀਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਚਤੁਰ-ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਪ੍ਰੇਰਕ, ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਨਾ ਥਾਂ ਤੇ ਨਾ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਬੰਧੀ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਗੁਫਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਗੁਪਤ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਸਭ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਅਰਧਾਂਗੀ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਗੁਣਵਾਨ, ਗੁਰੂਵਰਗ ਦੀ ਮੰਡਲੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਲ ਪਰੰਪਰਾ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਸੂਰਜ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਮਾਇਆ ਹੈ, ਮਿੱਠੜੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਧਰਤੀ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਗੁਪਤ ਉਪਾਸਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਕੋਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਦੱਖਿਣਾਮੂਰਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ, ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਸ਼ਿਵ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਕਲੀ, ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਨੇਹ ਦੀ ਦਾਤਾ; ਆਪਣੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਜਪ-ਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ, ਆਨੰਦ ਦੀ ਗਿਆਨ, ਨ੍ਰਿੱਤ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ। ਉਹ ਜਗਤ ਮਾਯਾ ਦੀ ਆਧਾਰ, ਮੋਖਸ਼ ਦੀ ਦਾਤਾ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਰੂਪ, ਨ੍ਰਿੱਤ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ, ਲਯ (ਵਿਲੀਨਤਾ) ਲਿਆਉਂਦੀ, ਲਾਜ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਖਾ ਹੈ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਦੀ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਰੂਈ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹਵਾ, ਬੁੱਢਾਪੇ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਜੋਤ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਨਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੋਰ-ਵਰਗ ਬੱਦਲ, ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀ ਬਿਜਲੀ, ਮੌਤ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਾਲੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਰਾਣੀ, ਮਹਾਕਾਲ, ਮਹਾਘਟਕ, ਮਹਾਭੋਗੀ; ਅਪਰਨਾ, ਚੰਡਿਕਾ, ਚੰਡਾ ਤੇ ਮੁੰਡਾ ਦੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਵਧਾਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅਨਸ਼ਵਰ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਰੂਪ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਧਾਰਕ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਮੰਗਲਮਈ, ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤੀਤ ਹੈ। ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਿੰਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਵਾਕੁਸੁਮ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਉਰਜਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਯਗ੍ਯ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਔਖੀ, ਅਜੈ, ਪਾਟਲੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ, ਮਹਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵੱਸਦੀ, ਮੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਵਿਸ਼ਵ-ਪੁਰੁਸ਼ ਦਾ ਰੂਪ, ਰਾਗ ਰਹਿਤ, ਚਹੁੰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵੱਲ ਮੁਖ, ਨਵੀਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਤੇਜ, ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ। ਮਾਰਟੰਡ ਭੈਰਵ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਰਾਜ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜਿੱਤੂ ਫੌਜਾਂ ਵਾਲੀ, ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਅਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦੋਹਾਂ ਹੈ। ਉਹ ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੰਪੂਰਨ ਸਾਂਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਕਾਮਧੇਨੁ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਖਜਾਨਾ, ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਰਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ, ਸੁਆਦ ਦੀ ਖਾਨ, ਪੋਸ਼ਿਤ, ਪੁਰਾਤਨ, ਪੂਜਣਯੋਗ, ਕਮਲ-ਸਮਾਨ, ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਰਮ ਜੋਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਸਰਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਖਮ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ, ਪਾਸ਼ ਦਾ ਧਾਰੀ, ਪਾਸ਼ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੇਦਣ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ, ਸਦਾ ਪੂਰਨ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਹੰਸ, ਸੱਚ ਦੀ ਭਕਤ, ਸੱਚ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਮਾਂ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਸਰਜਣਹਾਰ, ਤੀਖੀ ਆਗਿਆ ਵਾਲੀ, ਆਧਾਰ, ਰੂਪਵਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਦਾਤਾ, ਪੰਜਾਸੀ ਅਸਨਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਅਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ, ਇਕਾਂਤੀ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਕੁੰਦ, ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਆਸਰਾ, ਆਦਿ-ਦੇਵੀ, ਭਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਸੰਸਾਰਿਕ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਨਾਸਕ, ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਛੰਦਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਮੂਲ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉੱਚੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਅਨੰਤ ਤੇਜ, ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ। ਉਹ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੂਪ ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਉਹ ਅਤਿ ਗੰਭੀਰ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਅਭਿਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਰਮ ਪਦਵੀ, ਪਿਆਰੀ, ਅਤੇ ਅਰਧ-ਨਾਰੀ-ਨਰੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਉਸ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਖਾਨ, ਸਤ-ਚਿੱਤ-ਆਨੰਦ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਤੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਅਪਾਰ ਹੈ।