ਸ਼੍ਰੀਲਲਿਤਾਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਇਹ ਮਹਾਂ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਮਹਾਨ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਜਰਾਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਿੰਘ-ਆਸਨ 'ਤੇ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਚੇਤਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਉੱਠਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਦੇ ਉਗਣ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਭੁਜਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਇੱਕ ਰਾਗ ਦਾ ਫੰਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ 'ਚ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਅੰਕੁਸ਼। ਉਹ ਦੇਵੀ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਗੰਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਪੰਜ ਤੀਰ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਲ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨੂੰ ਡੁੱਬਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੇਸ ਚੰਪਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਪੁੰਨਾਗਾ ਅਤੇ ਮਹਿਕਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਲਾਲ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ ਤਾਜ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੱਧੀ 'ਤੇ ਅਸਟਮੀ ਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਛਾਪ, ਜਿਸ 'ਚ ਕਸਤੂਰੀ ਦੀ ਮਹਿਕ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਮਹਲ ਦੇ ਸੁਭਾਗ ਆਰਚ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮਛਲੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤੈਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਨੱਕ ਤਾਜ਼ਾ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਦੀ ਲਕੜੀ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੱਕ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਤਾਰੇ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਥਾਂ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਕਦੰਬਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁੱਚੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਣੀਆਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਗੋਲਾਈ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਗਲਾਸ਼ੀ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਚਮਕ ਪਦਮਰਾਗਾ ਰਤਨ ਦੇ ਆਇਨੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਹੋਠਾਂ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਵੇਂ ਮੋਤੀ ਤੇ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਰਮਾਂਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ, ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅੰਕੁਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਦੋ ਕਤਾਰਾਂ 'ਚ ਚਮਕਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਕਪੂਰ ਤੇ ਪਾਨ ਦੀ ਮਹਿਕ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ ਵੀਣਾ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਨਰਮ ਸ਼ਬਦ ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਮੁਸਕਾਨ ਕਾਮੇਸ਼ਾ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਨੰਦ 'ਚ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਠੋਡੀ ਦਾ ਕੋਈ ਤੁਲ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਕਾਮੇਸ਼ਾ ਵੱਲੋਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਮੰਗਲ-ਸੂਤਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਕੰਗਣ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਗਲ 'ਚ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਟਾਂ ਵਾਲੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਉੱਗੀ ਨਰਮ ਕੇਸ-ਲਤਾ ਦੇ ਫਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ, ਜੋ ਨਰਮ ਕੇਸ-ਲਤਾ ਦੀ ਲਕੀਰ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਪਤਲੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਤਨਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਉਸ 'ਤੇ ਤੀਨ ਮਰਯਾਦਾ-ਲਕੀਰਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮੱਧ-ਵਸਤ੍ਰ ਦੀ ਗਾਂਠ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਨਿਤੰਬ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਲਾਲ ਤੇ ਕੇਸਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ; ਉਸ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਘੁੰਘਰੂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਕੇਵਲ ਕਾਮੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਘੁਟਣ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਤਾਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡੇ ਲਾਲ ਇੰਦਰਗੋਪ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਘੇਰੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡੀਆਂ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਠਾਂ ਲੁਕੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਕਛੂਏ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੀਕ ਸੁੰਦਰ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਉੰਗਲੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੇ ਜੋੜੇ ਪੈਰ ਕਮਲ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਸੁਭਾਗ ਕਮਲ-ਪੈਰ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੇ ਪੈਰ-ਬੰਦ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ; ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹੰਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਖਜਾਨਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ, ਹਰ ਅੰਗ 'ਚ ਨਿਰਮਲ, ਸਭ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਗੋਦ 'ਚ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਬੈਠੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸੁਭਾਗ ਸਹਚਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ 'ਚ ਹੈ। ਉਹ ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮੱਧ-ਸ਼ਿਖਰ 'ਤੇ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਗਰੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈ, ਇੱਛਾ-ਪੂਰਕ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਹਿਲ 'ਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦੇ ਆਸਨ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਕਮਲ-ਵਨ 'ਚ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਕਦੰਬਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਛਾਂ 'ਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਾਗਰ ਦੇ ਮੱਧ 'ਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਮਾਕਸ਼ੀ ਰੂਪ 'ਚ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਦੇਵ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਉਹ ਸੰਪਤਕਰੀ ਵੱਲੋਂ ਚੜ੍ਹੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਘੋੜ-ਸਵਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਚਕਰ-ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਿਨੀ ਦੀ ਸੰਗਤ 'ਚ, ਜੋ ਗੇਯ-ਚਕਰ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਰਿ-ਚਕਰ ਦੇ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠੀ ਹੈ, ਡੰਡਨਾਥਾ ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਕੀਰਮਾ 'ਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ 'ਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਤਿਆਵਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਉਹ ਵਿਸ਼ੰਗਾ ਦੇ ਨਾਸ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਵਾਰਾਹੀ ਦੀ ਵਿਰਤਾ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ੁਕ੍ਰਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਇਕ ਝਲਕ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਗਣੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਗਣੇਸ਼ਾ ਨੇ ਵਿਰੋਧਕਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਈ ਉਪਕਰਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਅਤੇ ਭੰਡਾਸੁਰ ਦੁਆਰਾ ਛੱਡੇ ਗਏ ਹਥਿਆਰਾਂ 'ਤੇ ਵਿਰੋਧ-ਹਥਿਆਰ ਵਰਸਾਏ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਦਸ ਰੂਪ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤਾਸਤਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਦੈਤ ਫੌਜਾਂ ਸੜ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਭੰਡਾਸੁਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਭਾ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈ, ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ; ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਮਦੇਵ ਲਈ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੀਜੇ ਨੇਤ੍ਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਕਮਲ-ਚਿਹਰਾ ਵਾਗਭਵ-ਕੂਟਾ ਦਾ ਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਗਲੇ ਤੋਂ ਕਮਰ ਤਕ ਮੱਧ-ਭਾਗ ਹੈ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ-ਭਾਗ ਦੀ ਇਕ ਲੌ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਮਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮੂਲ-ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਿੰਨ ਮੂਲ-ਭਾਗਾਂ ਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਕੇਵਲ ਕੁਲਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਲਾ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੁਲਾ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਮਹਾਨ ਲੇਡੀ ਹੈ, ਕੁਲਾ ਦੇ ਉਚਿਤ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਕੁਲਾ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਹੈ, ਕੁਲਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਕੁਲਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਰਗ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਰਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਕੇਵਲ ਮੂਲਾਧਾਰ 'ਚ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਗਾਂਠ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ; ਮਣੀਪੂਰ 'ਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੁ-ਗਾਂਠ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਨਾ-ਚਕਰ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ ਵਸਦੀ ਹੈ, ਰੁਦ੍ਰ-ਗਾਂਠ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਹਜ਼ਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਰੂਪ ਵਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਕੀਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਉਹ ਛੇ ਚਕਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ; ਉਹ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ, ਕੁੰਡਲਿਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਤੋਂ ਵੀ ਸੁਖਮ ਹੈ। ਇਹ ਹੈ ਮਹਾਨ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਰੂਪ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਦਇਆ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ 'ਚ ਵਿਖਰ ਰਹੀ ਹੈ।