ଭବାନୀ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ଦେବୀ, ଯିଏ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ସାଧ୍ୟ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସଂସାର ରୂପୀ ବନକୁ କାଟି ଦେଇଥିବା କୁଠାରୀ, ଶୁଭରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଶୁଭତାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇଥିବା ମାଙ୍କ। ସେ ଭକ୍ତିକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସାଧ୍ୟ, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବଶୀଭୂତ, ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେ ଶିବଙ୍କର ପତ୍ନୀ, ସାରଦାଙ୍କର ପୂଜିତ, ଶର୍ବଙ୍କର ଭାର୍ୟା, ଆନନ୍ଦ ଦାୟିନୀ। ଏହି ଦେବୀ ଶିବଙ୍କ ଭାର୍ୟା, ସମୃଦ୍ଧି ଦାତ୍ରୀ, ନିତ୍ୟ ସଦ୍ଗୁଣମୟୀ, ମୁଖ ଶରତ୍ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, କମ୍ପଳ କଟି, ଶାନ୍ତିମୟୀ, ନିର୍ଭର ନୁହେଁ, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ। ସେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ନିତ୍ୟ, ନିରାକାର, ଅଚଳ, ଗୁଣ ଶୂନ୍ୟ, ଅଂଶ ଶୂନ୍ୟ, ଶାନ୍ତିମୟ, ଅକାମ, ଅଚଳ। ସେ ସଦା ମୁକ୍ତ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକଟତା ପାରେ, ନିର୍ଭର ନୁହେଁ, ନିତ୍ୟ ପବିତ୍ର, ନିତ୍ୟ ଜ୍ଞାନମୟୀ, ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ ଓ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ। ତାଙ୍କର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ, ଦୋଷ ନାହିଁ, ସୀମା ନାହିଁ, ଶାସକ ନାହିଁ, ରାଗ ଶୂନ୍ୟ, ଆସକ୍ତି ନାଶିନୀ, ଅଭିମାନ ଶୂନ୍ୟ, ଗର୍ବ ନାଶିନୀ। ସେ ଚିନ୍ତା ଶୂନ୍ୟ, ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ, ମୋହ ଶୂନ୍ୟ, ମୋହ ନାଶିନୀ, ମମତା ନାହିଁ, ଆସକ୍ତି ନାଶିନୀ, ପାପ ଶୂନ୍ୟ, ପାପ ନାଶିନୀ। ରୋଷ ନାହିଁ, କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତିକାରିଣୀ, ଲୋଭ ନାହିଁ, ଲୋଭ ନାଶିନୀ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ସନ୍ଦେହ ନାଶିନୀ, ସଂସାର ତୀର୍ଥ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ବନ୍ଧନ ନାଶିନୀ। ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ଶୂନ୍ୟ, ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ, ଅଚଳ, ଭେଦ ନାହିଁ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ନାଶିନୀ, ଅବିନାଶୀ, ମୃତ୍ୟୁ ଦଳନୀ, ନିଷ୍କ୍ରିୟା, ଆସକ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଅପୂର୍ବ, ନୀଳ କେଶ, ଅପଚୟ ଶୂନ୍ୟ, ଅତିତ ଅତିକ୍ରମ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ଦୁର୍ଲଭା, ଦୁର୍ଲଭ ସମୀପ, ଅଜୟା, ଦୁଃଖ ନାଶିନୀ, ସୁଖ ଦାୟିନୀ। ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଶାନ୍ତିକାରିଣୀ, ଦୋଷ ନାହିଁ, ସର୍ବଜ୍ଞା, ଦୟାର ଅମ୍ବୁଧି, ସମତୁଳ୍ୟ କିମ୍ବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କେହି ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ, ଶୁଭତାର ମୂଳ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାର୍ଗ ଦାତ୍ରୀ, ସର୍ବେଶ୍ୱରୀ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ରୂପ। ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରର ସାର, ସମସ୍ତ ତନ୍ତ୍ରର ରୂପ, ମନସ୍କୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିଥିବା, ମହାରାଜ୍ଞୀ, ପରାଦେବୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ସେ ବିଶାଳ ରୂପା, ବିଶାଳ ପୂଜିତା, ମହାପାପ ନାଶିନୀ, ମହାମୋହିନୀ, ପରାତ୍ମା, ପରାଶକ୍ତି, ମହାନନ୍ଦା। ସେ ବିଶାଳ ଭୋଗା, ବିଶାଳ ଏଶ୍ୱର୍ୟା, ବିଶାଳ ପ୍ରତାପା, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି, ବିଶାଳ ବୁଦ୍ଧି, ବିଶାଳ ସିଦ୍ଧି, ବିଶ୍ୱ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଶିରୋମଣି। ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତନ୍ତ୍ର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯନ୍ତ୍ର, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୀଠ, ମହାଯଜ୍ଞମାଳା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ମହାଭୈରବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ସେ ମହାନ୍ନୃତ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ, ମହାକାମେଶ୍ୱରୀ ରାଣୀ, ତ୍ରିପୁରାର ପରାସୁନ୍ଦରୀ। ସେ ଚଉଷଠି ଉପଚାରରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଚଉଷଠି କଳାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଚଉଷଠି କୋଟି ଯୋଗିନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ସେ ବିଦ୍ୟାମୟୀ, ଚନ୍ଦ୍ରବିଦ୍ୟା, ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ରୂପବତୀ, ସୁନ୍ଦର ହାସ୍ୟବଦନା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରିଣୀ। ସେ ସର୍ବଚରାଚର ଏଶ୍ୱରୀ, ପରାଚକ୍ର ପାଳିସରେ ବିରାଜିତ, ପାର୍ବତୀ, କମଳନୟନା, ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ପଞ୍ଚ ପ୍ରେତାସନାରେ ଅସୀନା, ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ ସାର ରୂପା, ଶୁଦ୍ଧ ଚିତ୍ତ, ପରାନନ୍ଦ, ଘନ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତି। ସେ ଧ୍ୟାନର ରୂପ, ଧ୍ୟାନକାରିଣୀ, ଧ୍ୟାନ୍ୟ, ଧର୍ମ ଅଧର୍ମ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ଜାଗ୍ରତ, ସ୍ୱପ୍ନ, ସୁକ୍ଷ୍ମ ଆତ୍ମାର ରୂପ। ସେ ସୁଷୁପ୍ତି ରୂପା, ସୁଷୁପ୍ତିର ସ୍ୱରୂପା, ତୁରୀୟା, ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥା ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ, ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱରୂପା, ରକ୍ଷକ ଗୋବିନ୍ଦ ଭାବେ ବିରାଜିତ। ସେ ସଂହାରକାରିଣୀ, ରୁଦ୍ର ଭାବ ଧାରିଣୀ, ତିନି ଲୋକର ଗୁପ୍ତ ଶାସିକା, ସଦାଶିବୀ, ଅନୁଗ୍ରହ ଦାତ୍ରୀ, ପଞ୍ଚ କୃତ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ। ସେ ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ, ଭୈରବୀ, ଶ୍ରୀମୟୀ, ପଦ୍ମାସନା, ଦିବ୍ୟା, ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଭଉଣୀ। ତାଙ୍କର ନେତ୍ର ମିଳିବା ଓ ଖୋଲିବାରେ ଅନେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଲୟ ହୁଏ, ତାଙ୍କର ହଜାର ମୁଣ୍ଡ, ହଜାର ମୁହଁ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ପାଦ। ସେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁର ମାଆ, ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କୀଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସେ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମ ଧର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା, ବେଦ ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାର ରୂପ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ଫଳ ଦାତ୍ରୀ। ବେଦର ମଂଗଳ ଚୂଡ଼ାରେ ତାଙ୍କର ଚରଣର ଧୂଳି ପଡ଼ିଥାଏ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ମୁକୁରେ ମଣି ଭଳି ଲୁଚିଥାଏ। ସେ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଦାତ୍ରୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଭୋଗର ଭୋଗିନୀ, ତିନି ଲୋକର ଏଶ୍ୱରୀ, ଆଦି ଅନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ମାଆ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସେବିତା। ସେ ନାରାୟଣୀ, ଶବ୍ଦର ରୂପା, ନାମ ଓ ରୂପ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ହ୍ରୀଁ ମନ୍ତ୍ରର ମୂର୍ତ୍ତି, ଲଜ୍ଜାମୟୀ, ହୃଦୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ଗ୍ରହଣ ଓ ତ୍ୟାଗ ଶୂନ୍ୟ। ସେ ରାଜାଦିରାଜଙ୍କ ପୂଜିତ, ରାଣୀ, ସୁନ୍ଦରୀ, କମଳନୟନୀ, ଆନନ୍ଦ ଦାୟିନୀ, ମୋହିନୀ, ଭୋଗ୍ୟା, ମଞ୍ଜିର ଧ୍ୱନି ଯୁକ୍ତ କଟିବନ୍ଧାଧାରିଣୀ। ସେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ପ୍ରେମର ମୂର୍ତ୍ତି, ପ୍ରେମରେ ଆନନ୍ଦିନୀ, ରକ୍ଷାଦାତ୍ରୀ, ଦାନବ ନାଶିନୀ, ପ୍ରସନ୍ନ, ପତି ଭକ୍ତି ପରାୟଣା। ସେ କାମ୍ୟା, କାମଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି, କଦମ୍ବ ମାଳିକା ପ୍ରିୟା, ମଙ୍ଗଳା, ଜଗତର ମୂଳ, କୃପାମୃତ ସାଗର। ସେ କଳାମୟୀ, କଳାମୂର୍ତ୍ତି, ସୁନ୍ଦରୀ, କଦମ୍ବରୀ ମଦ ପ୍ରିୟା, ବରଦା, କମଳନୟନୀ, ଭାରୁଣୀ ମଦ ମଦିରା ମୁଦିତା। ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ, ବେଦଗମ୍ୟା, ବିନ୍ଧ୍ୟାଚଳବାସିନୀ, ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ, ବେଦମାତା, ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତି, ଲୀଳାମୟୀ। ସେ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ୱରୂପା, କ୍ଷେତ୍ରେଶ୍ୱରୀ, କ୍ଷେତ୍ର ଓ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞର ରକ୍ଷିକା, ଅପଚୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି ଶୂନ୍ୟ, କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ସେ ବିଜୟିନୀ, ପବିତ୍ରା, ପୂଜ୍ୟା, ନମସ୍କାର କରିଥିବାଙ୍କୁ ମମତା ଦେଇଥିବା, ସୁବକ୍ତା, ସୁନ୍ଦର କେଶ, ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳରେ ବିରାଜିତ।