ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ ଜଗତ୍ଜନନୀ ଶ୍ରୀ ଲଳିତା ଦେବୀଙ୍କ ଅନୁପମ ରୂପ ଓ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରୀର ରକ୍ତାବର୍ଣ୍ଣ, ଅଂଗଅଂଗ ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ କାମେଶ୍ୱର ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି; ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନିଜ ଅଧିନରେ ଅଛନ୍ତି। ସେ ମେରୁ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟ ଶିଖରରେ, ଶୋଭାମୟ ନଗରର ରାଜ୍ୟରେ, ଚିନ୍ତାମଣି ଗୃହରେ ବସି, ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆସନରେ ସ୍ଥିତ। ମହାପଦ୍ମବନରେ, କଦମ୍ବବନରେ, ଅମୃତ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ବସି, ଅନ୍ତର୍ଗତ କାମାକ୍ଷୀ ରୂପେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପକୁ ଦେବ ଋଷିମଣ୍ଡଳ ଗାୟନ କରିଥାନ୍ତି; ଭଣ୍ଡାସୁର ନାଶ ନିମିତ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ୍ ସେନା ତାଙ୍କ ସହ ରହିଛି। ସମ୍ପତ୍କରୀ ହାତୀରେ ବସିଥିବା ସେନା, ଅନେକ ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱ ସେନାପତିମାନେ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ରହିଛନ୍ତି। ଚକ୍ରଧିଶ ରଥରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଧରି, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଗେୟଚକ୍ର ରଥରେ ସେନା ନେଇ ତାଙ୍କ ସହ ରହିଛନ୍ତି। କିରିଚକ୍ର ରଥରେ ବସି, ଦଣ୍ଡନାଥା ପୂର୍ବରୁ ଚାଲି, ଅଗ୍ନିମୟ ପ୍ରକୋଟରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିମାନ୍ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଭଣ୍ଡାସୁର ସେନା ନାଶ କଲେ, ନିତ୍ୟାମାନେ ତାଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଦେଖି ଦେବୀ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି। ଭଣ୍ଡାସୁର ପୁତ୍ରମାନେ ନାଶ ପାଇବାରେ ଯୁବ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶୌର୍ୟ ଦେଖି ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ମନ୍ତ୍ରିଣୀଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ଵିଶଙ୍ଗା ନାଶ ହେଲାରେ ଦେବୀ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି। ଭାରାହି ନିଜ ଶୌର୍ୟରେ ଵିଶୁକ୍ରାକୁ ନାଶ କଲା; କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଶ୍ରୀ ଗଣେଶ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ମହାଗଣେଶ ତାଙ୍କ ଦୌର୍ଜ୍ୟ ଓ ମାୟାବଳୀ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଦେବୀ ଭଣ୍ଡାସୁର ଅସ୍ତ୍ର ନିମ୍ନକରି ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କଲେ। ତାଙ୍କ ନଖ ରୁ ଦଶ ନାରାୟଣ ରୂପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ; ପାଶୁପତା ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନିରେ ଦେମନ୍ ସେନା ଦଗ୍ଧ ହେଲା। ଦେବୀଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଭଣ୍ଡାସୁର ଓ ତାଙ୍କ ସମିତି ଦ୍ୱାରା ଶୂନ୍ୟ ହେଲା, କାମେଶ୍ୱର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ; ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ରଦେବମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଶିବଙ୍କ ତୃତୀୟ ନେତ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥିବା କାମଦେବଙ୍କୁ ଦେବୀ ଔଷଧ ଦେଇ ପୁନର୍ଜୀବନ କରିଥାନ୍ତି; ତାଙ୍କ ପଦ୍ମମୁଖ ଉଚ୍ଚତମ ବାଗ୍ଭବକୁଟାର ରୂପ। ଗଳାରୁ କଟିପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଭାଗର ରୂପ; ଶକ୍ତି ଶିଖାର ଏକାକି ରୂପ ତାଙ୍କ ଅଧୋଭାଗର ଅଧିପତି। ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ, ତିନି ମୂଳ ଭାଗର ଶରୀର ତାଙ୍କ; କୁଳ ଅମୃତରେ ଏକାନ୍ତ ଆନନ୍ଦ, କୁଳର ଗୁପ୍ତତାକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି। କୁଳ ସଂପ୍ରଦାୟର ମହିଳା, କୁଳର ସମ୍ପ୍ରାପ୍ତିରେ ଅବସ୍ଥିତ, କୁଳର ମିଶ୍ରଣରେ ଅଧିକାରୀ; କୁଳରୁ ଉପରେ, ପଥର ଶେଷରେ ବସି, ନିୟମ ପାଳନରେ ନିମ୍ନବଦ୍ଧ। ଦେବୀ ମୂଳାଧାରରେ ବସି, ବ୍ରହ୍ମାଗ୍ରନ୍ଥି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି; ମଣିପୂରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିଷ୍ଣୁଗ୍ରନ୍ଥି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି। ଆଜ୍ଞାଚକ୍ରର ଖାଲି ସ୍ଥାନରେ ବସି, ରୁଦ୍ରଗ୍ରନ୍ଥି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି; ଶହ ଦଳ ପଦ୍ମରେ ବସି, ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ତେଜ ହେଉଛି ହେଲେ ଚମକି ବିଜୁଳି, ଷଡ୍ଚକ୍ର ଉପରେ ସ୍ଥିତ; ମହାଶକ୍ତି କୁଣ୍ଡଳିନୀ ରୂପେ ଦେବୀ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ। ଭବାନୀ ରୂପେ, ଧ୍ୟାନରେ ଉପଲବ୍ଧ, ସଂସାର ଜଙ୍ଗଲ ଦୂର କରିବା କୁଟାର, ଶୁଭରେ ଆନନ୍ଦ ନିମଗ୍ନ, ଶୁଭର ଦେବୀ, ଭକ୍ତମାନେ ଉପରେ ଶୁଭ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଭକ୍ତିରେ ଆଶ୍ରୟ, ଭକ୍ତିରେ ଉପଲବ୍ଧ, ଭକ୍ତିରେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ; ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି; ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଶାରଦାଙ୍କ ପୂଜିତ; ଶର୍ବଙ୍କ ପତ୍ନୀ; ଶୁଭ ଦେବାରେ ନିମଗ୍ନ। ଶିବଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ, ଧନ ଦେବାରେ ଅଧିପତି, ଶୀଳବନ୍ତି, ଶରଦ୍ ଚନ୍ଦ୍ର ମୁଖ, କମର ସ୍ନିଗ୍ଧ, ଶାନ୍ତିମୟ, ନିରାଶ୍ରୟ, ନିର୍ମଳ। ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ଶୁଧ୍ଧ, ନିତ୍ୟ, ନିରାକାର, ଅଚଳ; ନିର୍ଗୁଣ, ନିର୍ବିଭାଗ, ଶାନ୍ତ, ନିର୍ବାସନା, ଅଚଳ। ନିତ୍ୟ ମୁକ୍ତ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ଅପ୍ରକାଶ, ନିର୍ବାଶ୍ରୟ; ନିତ୍ୟ ଶୁଧ୍ଧ, ନିତ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ନିର୍ମଳ, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ। ନିର୍ବିଜ, ନିର୍ମଳ, ନିର୍ବାଧି, ନିର୍ବିଶେଷ; ନିର୍ବାସନା, ଆସକ୍ତି ନାଶକାରୀ, ନିର୍ମାନ, ଅହଂକାର ନାଶକାରୀ। ଚିନ୍ତା ନାଶକାରୀ, ଅହଂକାର ନିର୍ମାନ, ମୋହ ନାଶକାରୀ; ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନିର୍ମାନ, ଆସକ୍ତି ନାଶକାରୀ, ଦୂଷ୍ୟ ନିର୍ମାନ, ଦୂଷ୍ୟ ନାଶକାରୀ। କ୍ରୋଧ ନାଶକାରୀ, ଶାନ୍ତିଦାୟିନୀ, ଲୋଭ ନାଶକାରୀ, ନିର୍ଲୋଭ; ସନ୍ଦେହ ନାଶକାରୀ, ନିର୍ସନ୍ଦେହ, ଭବବନ୍ଧନ ନାଶକାରୀ, ଭବତୀତ। ସମସ୍ତ ସନ୍ଦେହ ନିର୍ମାନ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ, ଅଚଳ, ନିର୍ବିଭାଗ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ନାଶକାରୀ; ଅକ୍ଷୟ, ମୃତ୍ୟୁ ନାଶକାରୀ, ନିର୍କ୍ରିୟ, ନିର୍ବାସନା। ତୁଳନାହୀନ, ନୀଳକେଶୀ, ଅକ୍ଷୟ, ଅତି କଠିନ, ଅପ୍ରାପ୍ତ, ଅଗମ୍ୟ, ଅଜୟ, ଦୁଃଖ ନାଶକାରୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ। ପାପୀ ଦୂରରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଶାନ୍ତିକାରୀ, ଦୂଷ୍ୟ ନିର୍ମାନ; ସର୍ବଜ୍ଞ, ଦୟାର ଧାରା, ଉତ୍ତମ ଓ ଉତ୍ତମତମ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି, ଶୁଭର ଉତ୍ସ, ଉଚ୍ଚତମ ପଥ ଦେବାରେ ଅଧିକାରୀ; ସମସ୍ତ ଉପରେ ରାଜ୍ୟ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ରୂପ। ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ, ସମସ୍ତ ତନ୍ତ୍ରର ରୂପ, ମନୋତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ; ମହାରାଜ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟା। ମହାରୂପ, ମହାପୂଜିତ, ମହାପାପ ନାଶକାରୀ; ମହାମୋହିନୀ, ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି, ମହାନନ୍ଦ। ମହାଭୋଗ, ମହାରାଜ୍ୟ, ମହାଶୌର୍ୟ, ମହାବଳ; ମହାବୁଦ୍ଧି, ମହାସିଦ୍ଧି, ମହାଯୋଗିମାନଙ୍କ ଅଧିପତି। ମହାତନ୍ତ୍ର, ମହାମନ୍ତ୍ର, ମହାୟନ୍ତ୍ର, ମହାପୀଠ; ମହାୟଜ୍ଞ ଅନୁକ୍ରମରେ ପୂଜିତ, ମହାଭୈରବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ। ଶିବଙ୍କ ମହାନୃତ୍ୟର ସାକ୍ଷୀ, ମହାକାମେଶ୍ୱରୀ ରାଣୀ, ତ୍ରିପୁରାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ୟ। ଚଷ୍ଟିଚଷ୍ଟି ଚଉଷଠ ପ୍ରକାର ଦେବୀଙ୍କ ଉପଚାର, ଚଉଷଠ କଳାରେ ଗଠିତ, ଚଉଷଠ କୋଟି ଯୋଗିନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ। ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନ, ଚନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଞାନ, ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ଶୋଭାମୟ ରୂପ, ମନୋହର ହାସ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।