ଏକ ସମୟର କଥା, ଜଣେ ଭକ୍ତ ଗୁଢ଼ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ଜଣିପାରିଲେ। ସେ ଦେବୀ ଚଉଁ ଷଡ୍ମାର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୟା ସ୍ୱୟଂସ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦେବୀ ଏକ ପ୍ରଭାମୟ ଦୀପ ଭଳି ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଶୁଣା—ପିଲାମାନେ, ଗୋଳିଆ ଚାଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କର ଆଜ୍ଞା କେହି କ୍ଷୁଦ୍ର କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ସେ ରାଜସିକ ଶ୍ରୀଚକ୍ରରେ ବାସ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତିନି ଲୋକର ଶୋଭା ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶିତ।