ମା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ – ଦୁଇ ପଥର ଉପାସକମାନେ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପଦ୍ମସଦୃଶ ମୁହଁରେ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଭରା ମୃଦୁ ହାସି ଖିଳିଉଠେ। ସେ କୌଳିନୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଅମୂଲ୍ୟ, ଏବଂ ମୋକ୍ଷର ଅବସ୍ଥା ଦାନ କରିଥିବା ଦେବୀ। ମା ଷ୍ଟୁତିରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ମହିମା ଦିଆଯାଏ। ବେଦମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ଗାନ କରନ୍ତି। ସେ ଚିନ୍ତନଶୀଳ, ଉଚ୍ଚ, ମହାନ୍ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ। ମା ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଜନନୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଧାରଣାକାରିଣୀ। ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତୃତ, ସେ ନିର୍ଲିପ୍ତ, ଦୃଢ଼ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦାନଶୀଳା। ତାଙ୍କର ମନ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ହର୍ଷିତ ଓ ନିର୍ବିକାର। ମାଙ୍କର କେଶ ଆକାଶ ସଦୃଶ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ନିବାସ କରନ୍ତି, ବଜ୍ରଧାରିଣୀ ଓ ବାମମାର୍ଗର ସ୍ୱାମିନୀ। ସେ ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ପଞ୍ଚମୃତଦେହର ଶୟନରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି। ସେ ପଞ୍ଚମୀ, ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱର ଅଧିପତି, ପଞ୍ଚସଂଖ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ସେ ନିତ୍ୟା, ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ସଦାର ଅବିଚଳିତ। ସେ ଆନନ୍ଦ ଦାତ୍ରୀ, ଏବଂ ସେ ଶିବଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିଥିବା ମାୟା। ସେ ଭୂମି ଓ ଭୂମିର ଝିଅ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଧର୍ମମୟୀ, ଧର୍ମକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ଗୁଣକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଓ ଶାନ୍ତିର ସାର ସ୍ୱରୂପା। ମା ବନ୍ଧୂକ ଫୁଲର ରଙ୍ଗ ସଦୃଶ, ଯୁବତୀ ଓ ଖେଳରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ ଶୁଭ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ, ଚମତ୍କାର ପୋଶାକରେ ଶୋଭିତ, ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧରେ ମନୋହର। ସେ ସୁଗନ୍ଧିତ ନାରୀମାନଙ୍କର ପୂଜାରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ରୂପରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ମନରେ ପବିତ୍ର। ବିନ୍ଦୁ ଅର୍ପଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଗରୁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା, ଏବଂ ତିନି ନଗରର ମାତା। ମା ଦଶ ମୁଦ୍ରା ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ତ୍ରିପୁରାର ଶ୍ରୀର ଶାସିକା ଓ ଶିବଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରିଣୀ। ସେ ଜ୍ଞାନମୁଦ୍ରା, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ତାଙ୍କର ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛି ଜ୍ଞାନ ଓ ଜ୍ଞେୟ। ସେ ଯୋନିମୁଦ୍ରା, ତିନି ଭାଗର ଅଧିପତି, ତିନି ଗୁଣର ମାତା, ତ୍ରିକୋଣରେ ବିରାଜମାନ। ସେ ଦୋଷରହିତ, ଅଦ୍ଭୁତ ଚରିତ୍ର ଓ ଚାହିଦା ଦେଇଥିବା ଦେବୀ। ମା ଉତ୍କଟ ସାଧନା ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାନ୍ତି, ଛଅ ମାର୍ଗକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି, ସ୍ୱଭାବଜ ଦୟାର ସ୍ୱରୂପ ଓ ଅଜ୍ଞାନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ଦୀପ।