ଏହି କଥାରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣେ ଦିବ୍ୟ ମାତୃ ଦେବୀଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପ, ଶକ୍ତି ଓ ମହିମା ବିଷୟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ସେ ହେଲେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମିତ, ଶୁଭ ଶିଂହାସନରେ ବିରାଜିତ ମହାରାଣୀ, ଦେବୀ ମାତୃ। ଦେବତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସେ ଉଦୟ ହୋଇଛନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କ ଦେହ ହଜାର ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚମକରେ ଅଭିଭୂତ, ଚାରିଟି ହାତରେ ନୂପୁର, କ୍ରୋଧର ଅଙ୍କୁଶ ଧରି ଅଳଙ୍କୃତ। ଦେବୀଙ୍କ ମନ ହିଁ ତାଙ୍କର ଦେହ, ଚିନ୍ତାମଣି ସୂତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଧନୁ, ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ଚମକ ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଉପଲିନ୍ନ କରି ଦେଇଛି। ଦେବୀଙ୍କ କେଶ ଚମ୍ପା, ଅଶୋକ, ପୁନ୍ନାଗ ଓ ଶୁଭ ଫୁଲରେ ସଜିଛି; ମୁକୁଟ ରୂବି ରତ୍ନର ଶ୍ରେଣୀରେ ଚମକୁଛି। ତାଙ୍କର କପାଳରେ ଅଷ୍ଟମୀ ଚନ୍ଦ୍ରର ଚମକ, ମୁହଁରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ଦାଗ ଓ କସୁର ଗନ୍ଧ ବିଶେଷତା ଦେଖାଯାଉଛି। ତାଙ୍କର ମୁଁଠି ମନ୍ମଥ ମହଲର ଶୁଭ ଦ୍ୱାର ଭଳି ଅଳଙ୍କୃତ; ମୁହଁର ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ଆଖି ଚାପି ମାଛ ଭଳି ହଲକା ହଲକା ଚଳିଛି। ନାକ ଚମ୍ପା ଫୁଲର ନୂତନ ଶଖା ଭଳି ଚମକୁଛି, ନାକର ଅଳଙ୍କାର ରୂପ ତାରା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଲଜାଇ ଦେଇଛି। କାନ ଉପରେ କଦମ୍ବ ଫୁଲର ଗୁଛରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଦୁଇ କଣ ଅଳଙ୍କାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି। ତାଙ୍କର ଗାଲା ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ଆଇନା ଭଳି ଚମକୁଛି, ତାଙ୍କର ଓଠ ତାଜା ପ୍ରବାଳ ଓ ବିମ୍ବା ଫଳକୁ ଲଜାଇ ଦେଇଛି। ଦେବୀଙ୍କ ଦନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନର ଅଙ୍କୁର ଭଳି ଦୁଇ ଶ୍ରେଣୀରେ ଚମକୁଛି; ମୁଁଠି କଫୁର ଓ ପାନର ଗନ୍ଧ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ। ତାଙ୍କର ମଧୁର ଆଳାପ ବୀଣାର ସଙ୍ଗୀତକୁ ଲଜାଇ ଦେଇଛି, ମୃଦୁ କଥା ଓ ଅଭାସ୍ୱ ହାସ ରେ କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ମନ ଆନନ୍ଦରେ ଡୁବିଯାଏ। ତାଙ୍କର ଠୁଡି ଅନୁପମ, ଗଳା ଉପରେ କାମେଶ୍ୱର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳସୂତ୍ର ବନ୍ଧାଯାଇଛି। ଦେବୀଙ୍କ ହାତ ସୁନା ଅଳଙ୍କାର ଓ ମଣି ମାଳା, ମୁକ୍ତାର ଝୁଲା ଶ୍ରେଣୀରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ ଉର: କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରେମ ରତ୍ନ ପାଇଁ ମୂଲ୍ୟ, ଦୁଇ ଉର: ନାଭି ଠାରୁ ଉଗୁ ଶୁଭ କେଶ ଲତାର ଫଳ ଭଳି। ଦେବୀଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ, ତିନିଟି ଶୁଭ ଭା ଓ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ପାଟିରେ ଚିହ୍ନିତ। ତାଙ୍କର ନିତମ୍ଭ ଲାଲ ଓ କେସରି ରଙ୍ଗର ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭା ପାଉଛି, ମଣି ଝାନ୍ତି ଓ ଝୁଙ୍କା ଘଣ୍ଟିରେ ଅଳଙ୍କୃତ। ଦେବୀଙ୍କ ଉରୁ ଅତି ସୁନ୍ଦର, କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଜଣା, ଗୁଣ୍ଡ ରୂବି ମୁକୁଟରେ ଚମକୁଛି। ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ଲାଲ ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ କୀଟରେ ଘେରା, ଗୋଡ଼ ତାର କମ୍ପି ଭଳି, ଗୋଡ଼ ଗଠି ଲୁଚିଥିବା, ତଳ ଚେଉଁ ଭଳି ଶୋଭା ପାଉଛି। ଦେବୀଙ୍କ ପାଦନଖ ଚମକ ଅଜ୍ଞାନର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରେ, ଦୁଇ ପାଦ ତାଜା ପଦ୍ମକୁ ଲଜାଇ ଦେଇଥାଏ। ତାଙ୍କର ଶୁଭ ପଦ୍ମପାଦ ମଣି ଝାନ୍ତି ଅଳଙ୍କାରରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ହଂସ ଭଳି ଚାଲି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ଧାତୁ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ରକ୍ତ ରଙ୍ଗରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ନିର୍ମଳ, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭା ପାଉଛି, ଶିବଙ୍କ ଅଙ୍କରେ ବସି, ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ ସହଚରୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ତାଙ୍କର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ। ଦେବୀ ମେରୁ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟ ଶିଖରରେ ବସିଛନ୍ତି, ଶୁଭ ନଗରର ରାଣୀ, ଚିନ୍ତାମଣି ମହଲରେ ବିରାଜିତ, ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାର ଆସନରେ ଉପସ୍ଥିତ। ଦେବୀ ପଦ୍ମବନରେ ବସିଛନ୍ତି, କଦମ୍ବ ବନରେ ବିରାଜିତ, ଅମୃତ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି; ସେ କାମାକ୍ଷୀ, ଏହି ଜଗତର ଚାହିଦା ପୂରଣ କରେ। ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ମଣ୍ଡଳୀରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ଭଣ୍ଡାସୁର ଦେମନ୍ତ୍ର ନାଶ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ସେନା ସହିତ ତାଙ୍କର ଅଂଶ। ସମ୍ପତ୍କରୀ ହାତୀ ଓ ଅନେକ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ସେନା ତାଙ୍କୁ ଘେରିଛି। ଦେବୀ ଚକ୍ରର ରାଜାଙ୍କ ରଥରେ ବସିଛନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ଗେୟ ଚକ୍ରର ରଥରେ ବସି ସେବା କରୁଛନ୍ତି। କିରିଚକ୍ର ରଥରେ ବସି, ଦଣ୍ଡନାଥା ପୂର୍ବରେ ଅଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ଦୁର୍ଗରେ ବିରାଜିତ। ଦେବୀ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ, ଭଣ୍ଡାସୁର ସେନା ନାଶ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ନିତ୍ୟାଙ୍କ ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ଚାଲିଛନ୍ତି। ଭଣ୍ଡାସୁର ପୁଅମାନେ ନାଶ ପାଇଁ ଯୁବସେନାଙ୍କ ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ମନ୍ତ୍ରିଣୀଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ବିଶଙ୍ଗ ନାଶରେ ପ୍ରସନ୍ନ। ବରାହୀ ଶୌର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯିଏ ବିଶୁକ୍ରଙ୍କ ଜୀବନ ନେଲେ, କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଗଣେଶଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ମହାଗଣେଶ ଅବରୋଧ ଓ ମାୟା ବିନାଶ କଲେ, ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରତି ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କ ଅଙ୍ଗୁଳି ନଖରୁ ଦଶ ନାରାୟଣ ଉଦ୍ଭବ, ପଶୁପତି ଅସ୍ତ୍ରର ଅଗ୍ନିରେ ଦେମନ୍ତ୍ର ସେନା ଦହି ଦେଇଛନ୍ତି। ଭଣ୍ଡାସୁର ଓ ତାଙ୍କ ସଭା ଦେବୀଙ୍କ ରାଜ୍ୟରୁ ଶୂନ୍ୟ, କାମେଶ୍ୱର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦହି ଦେଇଛନ୍ତି; ଦେବୀଙ୍କ ମହିମା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଦେବୀ ହେଲେ ଶିବଙ୍କ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁର ଅଗ୍ନିରେ ଦହି ଯାଇଥିବା କାମଦେବଙ୍କ ଉପଚାର, ତାଙ୍କର ପଦ୍ମମୁଖ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବାଗ୍ଭବ କୂଟା। ଗଳାରୁ କମର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଅଂଶ, ଶକ୍ତି ଭାଗର ଏକ ଅଗ୍ନି, କମର ତଳ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଦେବୀ ମୂଳମନ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ, ତିଣି ମୂଳ ଭାଗର ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, କୁଳର ଅମୃତରେ ଏକାନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି, କୁଳ ରହସ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି। ସେ କୁଳର ମହାରାଣୀ, କୁଳର ଶିଖରରେ ବସି, କୁଳର ମିଶ୍ରଣ କରିଥାନ୍ତି; କୁଳ ପାରେ ବସି, ଶୁଭ ମାର୍ଗର ଶେଷରେ ଅଛନ୍ତି, ଶୁଭ କ୍ରିୟାରେ ନିଷ୍ଠା। ଦେବୀ ମୂଳାଧାରରେ ବସି, ବ୍ରହ୍ମା ଗ୍ରନ୍ଥି ଭଙ୍ଗ କରିଥାନ୍ତି; ମଣିପୁରରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ବିଷ୍ଣୁ ଗ୍ରନ୍ଥି ଭଙ୍ଗ କରିଥାନ୍ତି। ଆଜ୍ଞା ଚକ୍ରର ଶୂନ୍ୟରେ ବସି, ରୁଦ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥି ଖୋଲି ଦେଇଛନ୍ତି; ହଜାର ପଦ୍ମ ଉପରେ ବସି, ଅମୃତ ଏସେନ୍ସ ବର୍ଷା କରିଛନ୍ତି। ଦେବୀଙ୍କ ଚମକ ତଡିତ ଭଳି, ଛଅ ଚକ୍ର ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେ ମହାଶକ୍ତି, କୁଣ୍ଡଳିନୀ, ପଦ୍ମ ତନ୍ତୁଠାରୁ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ। ଏହି ଭଳି ଦେବୀ ମାତୃଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ଶକ୍ତି, ମହିମା ଓ ଅନୁଗ୍ରହ ନିତ୍ୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବାହିତ।