सूक्ष्मरूप धरि सियहि दिखावा । विकटरूप धरि लंक जरावा ॥
तू सूक्ष्म रूप धारण करून सीतेला दर्शन दिलंस आणि विकराळ रूप घेऊन लंका जाळून टाकलीस.
भीमरूप धरि असुर संहारे । रामचंद्र के काज संवारे ॥
भीषण रूप घेऊन तू राक्षसांचा नाश केलास आणि श्रीरामांची सर्व कामं पूर्ण केलीस.
लाय संजीवन लखन जियाये । श्रीरघुवीर हरषि वुर लाये ॥
तू संजीवनी औषध आणून लक्ष्मणाचा जीव वाचवला, आणि श्रीराघवीराच्या आनंदाला पारावार उरला नाही.
रघुपति कीन्ही बहुत बडायी । तुम मम प्रिय भरत सम भायी ॥
रघुपतींनी तुझं फार मोठं कौतुक केलं आणि म्हणाले, 'तू मला भरतासारखाच प्रिय आहेस.'
सहस वदन तुम्हरो यश गावै । अस कहि श्रीपति कंठ लगावै ॥
श्रीराम म्हणाले, 'तुझं यश हजारो मुखांनी गायले जातं,' आणि मग त्यांनी तुला मिठीत घेतलं.
सनकादिक ब्रह्मादि मुनीशा । नारद शारद सहित अहीशा ॥
सनक, ब्रह्मा, मोठे ऋषी, नारद, सरस्वती आणि शेषनाग — हे सगळे मिळून,
यम कुबेर दिगपाल जहाँ ते । कवि कोविद कहि सके कहाँ ते ॥
यम, कुबेर आणि दिशा राखणारे देवसुद्धा, तसेच कवी आणि विद्वान, तुझ्या महिम्याचं पूर्ण वर्णन करू शकत नाहीत.
तुम उपकार सुग्रीवहि कीन्हा । राम मिलाय राज पद दीन्हा ॥
तू सुग्रीवावर मोठं उपकार केलंस; त्याला रामाशी भेट घडवलीस आणि पुन्हा त्याचं राज्य मिळवून दिलंस.
तुम्हरो मंत्र विभीषण माना । लंकेश्वर भय सब जग जाना ॥
विभीषणानं तुझं सांगणं मान्य केलं आणि तो लंकेचा राजा झाला, हे सगळ्या जगाला माहीत आहे.
युग सहस्र योजन पर भानू । लील्यो ताहि मधुर फल जानू ॥
हजारो योजन दूर असलेला सूर्य तू गोड फळ समजून गिळला होतास.
प्रभु मुद्रिका मेलि मुख माही । जलधि लांघि गये अचरज नाही ॥
प्रभूची अंगठी तोंडात ठेवून, तू समुद्र ओलांडलास — यात काहीच आश्चर्य नाही.
दुर्गम काज जगत के जेते । सुगम अनुग्रह तुम्हरे तेते ॥
जगातली कितीही कठीण कामं तुझ्या कृपेने सहज होतात.
राम दुवारे तुम रखवारे । होत न आज्ञा बिनु पैसारे ॥
रामाच्या दाराचा राखणदार तूच आहेस; तुझ्या परवानगीशिवाय कुणीही आत जाऊ शकत नाही.
सब सुख लहै तुम्हारी शरणा । तुम रक्षक काहू को डरना ॥
तुझ्या आश्रयात सर्व सुख मिळतं; तू रक्षण करत असताना कुणालाही काही भीती नाही.
आपन तेज संहारो आपै । तीनोँ लोक हांक तेँ कांपै ॥
तुझ्या तेजामुळे सर्व संकटं नाहीशी होतात; तुझ्या गर्जनेने तिन्ही लोक थरथर कापतात.
भूत पिशाच निकट नहिँ आवै । महावीर जब नाम सुनावै ॥
भूतं आणि पिशाचं तुझं नाव ऐकताच जवळही येत नाहीत, महावीराचं नाव जिथे घेतलं जातं तिथे.
नासै रोग हरै सब पीरा । जपत निरंतर हनुमत वीरा ॥
तुझं नाव अखंड जपणाऱ्यांचे सर्व रोग आणि दुःख तू नाहीशी करतोस, वीर हनुमान.
संकटसे हनुमान छुडावै । मन क्रम वचन ध्यान जो लावै ॥
मन, कृती आणि वाणी यांनी जो तुझं ध्यान करतो, त्याला संकटातून हनुमान सोडवतो.
सब पर राम तपस्वी राजा । तिन के काज सकल तुम साजा ॥
सर्वांवर राम हे तपस्वी राजा आहेत; त्यांची सर्व कामं तू पूर्ण केलीस.
और मनोरथ जो कोयी लावै । तासु अमित जीवन फल पावै ॥ [** सोयि **]
जो कोणी तुझ्याकडे कोणतीही इच्छा घेऊन येतो, त्याला अमाप आयुष्यातील फळ मिळतं.
चारोँ युग प्रताप तुम्हारा । है परसिद्ध जगत उजियारा ॥
चारही युगांत तुझं यश पसरलं आहे; तुझी कीर्ती जगभर उजळली आहे.
साधुसंतके तुम रखवारे । असुर निकंदन राम दुलारे ॥
तू साधू-संतांचा रक्षणकर्ता आहेस, राक्षसांचा संहार करणारा आणि रामाचा लाडका आहेस.
अष्ट सिद्धि नव निधि के दाता । असवर दीन्ह जानकी माता ॥
अष्ट सिद्धी आणि नऊ निधी देणारा, हे वर तुला जानकी मातेने दिला.
राम रसायन तुम्हरे पासा । सदा रहो रघुपति के दासा ॥
तुझ्याकडे रामभक्तीचं अमृत आहे; तू नेहमी रघुपतीचा सेवक राहो.
तुम्हरे भजन राम को पावै । जन्म जन्म के दुख बिसरावै ॥
तुझं भजन केल्याने राम मिळतो आणि जन्मोजन्मीचं दुःख विसरता येतं.
अंतकाल रघुपति पुर जायी । [** रघुवर **] जहाँ जन्मि हरिभक्त कहायी ॥
मरणाच्या वेळी रघुपतीच्या नगरीत जातो, आणि जिथे जन्म होईल तिथे हरिभक्त म्हणून ओळख मिळते.
और देवता चित्त न धरयी । हनुमत सेयि सर्वसुखकरयी ॥
इतर कोणत्याही देवतेची आठवण मनात येत नाही; फक्त हनुमानच सर्व सुख देतो.
संकट हरै मिटै सब पीरा । जो सुमिरै हनुमत बलवीरा ॥
जो कोणी बलवान हनुमानाची आठवण करतो, त्याची सगळी संकटे दूर होतात आणि सर्व दुःख नाहीसे होते.
जै जै जै हनुमान गोसायी । कृपा करहु गुरु देव की नायी ॥
जय जय जय हनुमान महाराज! गुरूसारखी कृपा करा, हे देवस्वरूपा.
यह शतवार पाठ कर जोयी । छूटहि बंदि महासुख होयी ॥
जो कोणी हे शंभर वेळा वाचतो, त्याची सर्व बंधने सुटतात आणि त्याला मोठं सुख मिळतं.