श्रीगणेशसहस्रनामस्तोत्रम्

स एव गणेशः ऋकारेण भूषितः, द्वाभ्यां पद्मोपमाभ्यां ॠकाराभ्यां दीप्तिमान्, लृकारेण संयुक्तः, लॄकारशङ्खनिनादेन सर्वदिक्प्रपूरकः। स गिरिजास्तन्यपानकौशलसम्पन्नः, यत्र ‘ए’ तथा ‘ऐ’ अक्षरौ स्तन्यरूपे, स च सृष्ट्याः क्रमसमये ‘ओ’ ‘औ’ अक्षराभ्यां आरभ्य विहरति। तस्य शिरः पादादयः ‘अं’ प्रभृति ‘अः’ पर्यन्ताक्षरमालया व्याप्ताः; स देवताः अतिक्रान्तवान्, तस्य कर्णतालु प्रचण्डवायुपूरितम्। तस्य पादौ रक्तवर्णौ, मणिमुकुटमण्डितशिराः, पक्षिराजपताकायुक्तः; तस्य कर्णौ सर्वगर्वितगन्धर्वगायनश्रवणरतौ। स देवर्षिप्रवरैः वाक्पुरीमध्ये महाभारमेघवाहिते पूजितः, स च दीप्तिमान् एकदन्तः, ङकारामृतधारासमुल्लसितः। तस्य सुन्दरं रूपं चन्दनकुङ्कुमजम्बालरागैः भूषितम्, मुखे मणिमुकुटशोभितम्, छत्रचामरैः सेव्यमानः। तस्य जटामण्डले अमूल्यरत्नमालावलयितम्, भ्रमरगुञ्जारपूरितपरिवेषः। स ञकारशक्तिनिहतानां दैत्यानां रक्तदिग्धगदाधरः; टङ्काररसरमणीयतया रोमाञ्चिताङ्गः। ठडडढाक्षरैः तुष्टः, नवाक्षरसरसामृतधाराधाराभरणः। तस्य ललाटे ताम्रसिन्दूररश्मिपुञ्जशोभा, द्विजसमाजं थकारसम्पदया मोदयन्। स करुणार्द्रहृदयकमलमध्ये त्रैलोक्यं धारयति; तस्य पादपद्मौ कुबेरादिमहायक्षैः सेवितौ। स सर्वदेवानां प्रणमद्भिरमणिमुकुटरत्नैः भूषितः, अधः-ऊर्ध्वमार्गच्छेदने निपुणः। स नागफणाभरणहारवलयितग्रीवः, भ्रुकुटीभीषणः, देवदानवयोः भीषणः। सैव एकः शशाङ्कः, या भवानीहृदयमुदां वर्धयति; एकपद्महस्तः मदपात्रगौरवेन स्फीतः। स यज्ञविघ्नगणनाशनाय सन्नद्धः, सागरतनयाप्रियस्य तेजः कीर्तिं च वर्धयन्। महद्भीमवपुः, विशालवक्षाः, दानवान् दर्पयन्, वरुणादिदिक्पतिभिः पूजितः। स शङ्करैकप्रियदृष्टिपातः, षोडशस्वरतालसमन्वितमधुरगीतगानकुशलः। स दुःखनदीतरणाय महापोतः, हराद्युपब्रूढब्रह्मवैकुण्ठस्तोत्रपाठकः। तस्य हृदयकमलं क्षमया पूर्णम्, चराचररक्षिता, तारामन्त्रवर्णमयदीप्तिमूर्ति। स ‘अ’कारादि ‘क्ष’कारान्तज्ञानभूषितरूपः, ओं श्रीं विनायक, ओं ह्रीं विघ्नेश्वरगणपतिपतिः। स हेरम्बः, मोदकप्रियः, वक्रसूण्डः, शास्त्रेषु विधिस्मृतिः, वेदान्ते स्तुतः, ज्ञानलोभी, मन्त्रशुद्धः, षडक्षरस्वरूपः। स गणेशः, वरदः, द्वादशाक्षरमन्त्रसमर्थितदिव्यः, सप्तकोटिमन्त्रमहामन्त्रपूर्णतनुः। स गङ्गासुतः, गणनाथैः पूजितः; ओं श्रीं द्वैमातुरः शिवः; ओं ह्रीं श्रीं क्लीं ग्लौं गं इति देवो महागणपतिः प्रभुः। तवैतानि सहस्रनामानि, हे महागणपते, स्मृतानि; एषा महिमा गुह्यतमः, सर्वतन्त्रेषु गोप्या रक्षिता। सर्वमन्त्रनिधिः, सर्वविघ्नविनाशकः, ग्रहताराबलसमन्वितः, राशिवर्णमालाभूषितः। सर्वविद्यास्वरूपः, ब्रह्मसाक्षात्कारसाधनं, साधकप्रियः, गणेशसारः, दिविसदां रहस्यं। यः लोके कामान् ददाति, इच्छितार्थप्रदः, अष्टसिद्धिसम्पन्नः, साध्यः, साधकेभ्यः जयप्रदः। न पूजया, न होमेन, न न्यासेन, न जपेन, केवलं स्मरणमात्रेणैव अणिमाद्यष्टसिद्धिप्रदाता। चतुर्थ्यां मध्यरात्रौ चतुष्पथे जपं कुर्यात्, हे देवि, भानौ भुर्जपत्रे शुभसहस्रनामानि लिखेत्। चतुर्दश्यां मध्याह्ने शिरसि वा भुजायां वा धारयेत्; स्त्री वामभुजायाम्, पुरुषः दक्षिणभुजायाम्। स ब्रह्माणमपि स्तम्भयेत्, शिवमपि मोहयेत्, त्रिलोकान् वशयेत्, सर्वान् शत्रून् विनाशयेत्। देवान् अपि प्रपोषयेत्, धनञ्जयं निगृह्णीयात्; वन्ध्या पुत्रान् लभेत, दरिद्रः धनं सम्प्राप्नुयात्। यः रात्रौ त्रिवारं गणेशशिवयोरग्रे, नग्नः शक्तिसंयुक्तः, इच्छानुसारं भोगान् अनुभूय, पठेत्—स साधकश्रेष्ठः। भक्त्या सहस्रनामानि पठन्, साक्षात् वरदं गणेशं पश्यति। तस्य वित्तादिसम्पदः, भार्या, आयुः, धनं च नित्यं सन्निधेयुः; युद्धे, राजभीते, द्यूते च सहस्रनाम पठेत्। गणेशस्य प्रसादेन सर्वत्र विजयम् आप्नोति; एवं एतत् सहस्रनाममन्त्रं पुण्यसम्पूर्णम्।