ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ऋਭੁਵੇष੍ਟੋऽਰਿਮਰ੍ਦੀ ਚ ਰੋਹਿਣੀਮੋਹਨੋऽਮृਤਮ੍ । ਮृਗਰਾਜੋ ਮृਗਸ਼ਿਰਾ ਮਾਧਵੋ ਮਧੁਰਧ੍ਵਨਿਃ

ਰਿਭੂਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਹਣੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ; ਹਿਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹਿਰਣ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਬਸੰਤ ਦਾ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ.

ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਨਨੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹੋਰਗਵਿਭੂषਣਃ । ਭ੍ਰੂਕ੍ਸ਼ੇਪਦਤ੍ਤਵਿਭਵੋ ਭ੍ਰੂਕਰਾਲਃ ਪੁਨਰ੍ਮਯਃ

ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਦਿਤੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ, ਕੜੀ ਭੌਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਚਨਹਾਰ.

ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਃ ਪੁਨਰ੍ਜੇਤਾ ਪੁਨਰ੍ਜੀਵਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ । ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਸ੍ਤਿਮਿਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਿਮਿਚਾਰਕਘਾਤਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦੇਵਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਟਿੱਟੀਰ ਪੰਛੀ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਝੰਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਤਿष੍ਯਸ੍ਤੁਲਾਧਰੋ ਜਮ੍ਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਲੇषੋऽਸ਼੍ਲੇष ਏਣਰਾਟ੍ । ਮਾਨਦੋ ਮਾਧਵੋ ਮਾਘੋ ਵਾਚਾਲੋ ਮਘਵੋਪਮਃ

ਉਹ ਜੋ ਤਿਸ਼ਯ ਹੈ, ਤਰਾਜੂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਿਰਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਧਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲਾ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ, ਅਤੇ ਮਘਵਨ ਵਰਗਾ ਹੈ।

ਮੇਧ੍ਯੋ ਮਘਾਪ੍ਰਿਯੋ ਮੇਘੋ ਮਹਾਮੁਣ੍ਡੋ ਮਹਾਭੁਜਃ । ਪੂਰ੍ਵਫਾਲ੍ਗੁਨਿਕਃ ਸ੍ਫੀਤਃ ਫਲ੍ਗੁਰੁਤ੍ਤਰਫਾਲ੍ਗੁਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਬੱਦਲ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੂਰਵ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਭਰਪੂਰ, ਪਤਲਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਫੇਨਿਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਪ੍ਤਤਨ੍ਤੁਸਮਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਘੋਣਾਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤੋ ਹਸ੍ਤਿਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਹਲਾਯੁਧਃ

ਉਹ ਜੋ ਝਾਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਧਾਗਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਹੱਥ ਸੂੰਡ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਾਥੀ-ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਲ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਫੜਦਾ ਹੈ।

ਚਿਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰੋ ੫੦੦ ऽਰ੍ਚਿਤਪਦਃ ਸ੍ਵਾਦਿਤਃ ਸ੍ਵਾਤਿਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਵਿਸ਼ਾਖਃ ਸ਼ਿਖਿਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਸਹੋਦਰਃ

ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਹੈ, ਮੋਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਮੋਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਹੈ।

ਅਣੁਰੇਣੁਃ ਕਲਾਸ੍ਫਾਰੋऽਨੂਰੂ ਰੇਣੁਸੁਤੋ ਨਰਃ । ਅਨੁਰਾਧਾਪ੍ਰਿਯੋ ਰਾਧ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛੁਕ੍ਲਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਃ

ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੇੜੀ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਧੂੜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਹੈ; ਅਨੁਰਾਧਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।

ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਰ੍ਚਿਤਪਦੋ ਮੂਲਂ ਤ੍ਰਿਜਗਤੋ ਗੁਰੁਃ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤਥਾषਾਢਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਾषਾਢ ਈਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪੂਰਵ-ਆਸ਼ਾਢ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਆਸ਼ਾਢ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।

ਸ਼੍ਰਵ੍ਯੋऽਭਿਜਿਦਨਨ੍ਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰਵੋ ਵੇਪਿਤਦਾਨਵਃ । ਸ਼੍ਰਾਵਣਃ ਸ਼੍ਰਵਣਃ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਧਨੀ ਧਨ੍ਯੋ ਧਨਿष੍ਠਕਃ

ਉਹ ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਸਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸ਼੍ਰਾਵਣ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਕੰਨ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ।

ਸ਼ਾਤਾਤਪਃ ਸ਼ਾਤਕੁਮ੍ਭਃ ਸ਼ਤਞ੍ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼ਤਮ੍ਭਿषਕ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਭਾਦ੍ਰਪਦੋ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਾਭਾਦ੍ਰਪਾਦਿਤਃ

ਉਹ ਗਰਮੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜੇ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੂਰਵਾਭਾਦਰਪਦਾ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਤਰਾਭਾਦਰਪਦਾ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ।

ਰੇਣੁਕਾਤਨਯੋ ਰਾਮੋ ਰੇਵਤੀਰਮਣੋ ਰਮੀ । ਅਸ਼੍ਵਿਯੁਕ੍ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੇष੍ਟੋ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੋ ਮृਗੋਤ੍ਤਮਃ

ਉਹ ਰੇਣੁਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਰਾਮਾ ਹੈ, ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਰਮਣੀਕ ਹੈ; ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਪੁष੍ਯਸ਼ੌਰ੍ਯਃ ਫਾਲ੍ਗੁਨਾਤ੍ਮਾ ਵਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਕੋ ਮਧੁਃ । ਰਾਜ੍ਯਦੋऽਭਿਜਿਦਾਤ੍ਮੀਯਸ੍ਤਾਰੇਸ਼ਸ੍ਤਾਰਕਦ੍ਯੁਤਿਃ

ਉਹ ਪੁਸ਼ਯਾ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ, ਫਾਲਗੁਨ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਵਸੰਤ ਰੁੱਤ ਹੈ, ਚਿਤਰਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਹੈ; ਰਾਜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਭਿਜਿਤ ਦਾ ਸਵੈ-ਰੂਪ ਹੈ, ਤਾਰਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤੀਤਃ ਪ੍ਰੋਜ੍ਝਿਤਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪਰਮਃ ਪਾਰਮੋ ਹਿਤਃ । ਪਰਹਾ ਪਞ੍ਚਭੂਃ ਪਞ੍ਚਵਾਯੁਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਪਰਂ ਮਹਃ

ਉਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਪੰਜ ਵਾਤਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਣਾਗਮਵਿਦ੍ ਯੋਗ੍ਯੋ ਮਹਿषੋ ਰਾਸਭੋऽਗ੍ਰਗਃ । ਗ੍ਰਾਹੋ ਮੇषੋ ਵृषੋ ਮਨ੍ਦੋ ਮਨ੍ਮਥੋ ਮਿਥੁਨਾਰ੍ਚਿਤਃ

ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਆਗਮ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਮਹਿਸ਼, ਗਧਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਘੜ, ਮੇਂਡਾ, ਬਲਦ, ਮੰਦ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਜੋੜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਲ੍ਕਭृਤ੍ ਕਟਕੋ ਦੀਨੋ ਮਰ੍ਕਟਃ ਕਰ੍ਕਟੋ ਘृਣੀ । ਕੁਕ੍ਕੁਟੋ ਵਨਜੋ ਹਂਸਃ ਪਰਹਂਸਃ ਸ਼ृਗਾਲਕਃ

ਕਲਕਿ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕੜਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਖੀ, ਬਾਂਦਰ, ਕੇਕੜਾ, ਦਇਆਲੂ, ਮੁਰਗਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਹੰਸ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੰਸ, ਅਤੇ ਗਿੱਦੜ।

ਸਿਂਹਃ ਸਿਂਹਾਸਨੋ ਮੂषੋ ਮੋਹ੍ਯੋ ਮੂषਕਵਾਹਨਃ ੬੦੦ । ਪੁਤ੍ਰਦੋ ਨਰਕਤ੍ਰਾਤਾ ਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰੀਤਃ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ

ਸਿੰਘ, ਸਿੰਘ-ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ, ਚੂਹਾ, ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁਕਣ ਵਾਲਾ।

ਅਤੁਲ੍ਯਰੂਪੋ ਬਲਦਸ੍ਤੁਲਾਭृਤ੍ ਤੁਲ੍ਯਸਾਕ੍ਸ਼ਿਕਃ । ਅਲਿਚਾਪਧਰੋ ਧਨ੍ਵੀ ਕਚ੍ਛਪੋ ਮਕਰੋ ਮਣਿਃ

ਅਤੁੱਲ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ترازو ਪਕੜਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਆਇਕ ਗਵਾਹ, ਤਣੀ ਨਾ ਹੋਈ ਧਨੁ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਧਨੁਧਾਰੀ, ਕਛੂਆ, ਮਕਰ, ਅਤੇ ਮਣੀ।

ਸ੍ਥਿਰਃ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ਮਹਾਕਰ੍ਮੀ ਮਹਾਭੋਗੀ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਵਸੁਮੂਰ੍ਤਿਧਰੋ ਵ੍ਯਗ੍ਰੋऽਸੁਰਹਾਰੀ ਯਮਾਨ੍ਤਕਃ

ਅਟੱਲ, ਸਰਤਾਜ, ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਾਲਾ; ਦੌਲਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯਮ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ।

ਦੇਵਾਗ੍ਰਣੀਰ੍ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਮ੍ਬੁਜਾਲੋ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਅਙ੍ਗਦੀ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਿਯੋ ਭਕ੍ਤਵਿਵਰ੍ਧਨਃ

ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ; ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਕੰਨਾਂ 'ਚ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਭਕਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਕਤੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ।

ਗਾਣਪਤ੍ਯਪ੍ਰਦੋ ਮਾਯੀ ਵੇਦਵੇਦਾਨ੍ਤਪਾਰਗਃ । ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀਸੁਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੂਜਿਤੋ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਨਃ

ਗਣਾਂ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਵੈਦਾਂਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ; ਕਾਤਿਆਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਸਂਸਾਰਭਯਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਮਹੋਰਸ੍ਕੋ ਮਹੀਧਰਃ । ਵਿਘ੍ਨਾਨ੍ਤਕੋ ਮਹਾਗ੍ਰੀਵੋ ਭृਸ਼ਂ ਮੋਦਕਮੋਦਿਤਃ

ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ, ਮੋਦਕ ਮਿਠਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਾ।

ਵਾਰਾਣਸੀਪ੍ਰਿਯੋ ਮਾਨੀ ਗਹਨ ਆਖੁਵਾਹਨਃ । ਗੁਹਾਸ਼੍ਰਯੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਤਨਯਃ ਸ੍ਥਾਨਦੋ ਧ੍ਰੁਵਃ

ਉਹ ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾਣ ਵਾਲਾ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ, ਚੂਹੇ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਥਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ।

ਪਰਰ੍ਦ੍ਧਿਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਿਮਲੋ ਮੌਲਿਮਾਨ੍ ਵਲ੍ਲਭਾਪ੍ਰਿਯਃ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੀਪ੍ਰਿਯੋ ਮਾਨ੍ਯੋ ਵ੍ਯਵਸਾਯੋ ਮਦਾਨ੍ਵਿਤਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਲਭਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਚੌਦ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ, ਆਦਰਯੋਗ, ਪੱਕਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਿਂਹਯੁਗਲਨਿਵਿष੍ਟੋ ਬਾਲਰੂਪਧृਤ੍ । ਧੀਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਃ

ਉਹ ਜੋ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਦੋ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ, ਬਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ, ਡਟਾ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਕਤੀਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਹਿਤਕृਦ੍ਵੈਦ੍ਯੋ ਮਹਾਕੁਕ੍ਸ਼ਿਰ੍ਮਹਾਮਤਿਃ । ਕਰਣਂ ਮृਤ੍ਯੁਹਾਰੀ ਚ ਪਾਪਸਙ੍ਘਨਿਵਰ੍ਤਕਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਾ ਵੈਦ, ਵੱਡਾ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲਾ, ਸਾਧਨ, ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਉਦ੍ਭਿਦ੍ਵਜ੍ਰੀ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਸੂਦਨੋ ਦੀਨਰਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਭੂਤਚਾਰੀ ਪ੍ਰੇਤਚਾਰੀ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪੋ ਮਨੋਮਯਃ

ਉਹ ਜੋ ਵਜਰ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਬੁੱਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ।

ਅਹਙ੍ਕਾਰਵਪੁਃ ਸਾਙ੍ਖ੍ਯਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਮਕਃ । ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਰੂਪੋ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਾ ਵਸ਼ੀਕਰਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਅਹੰਕਾਰ ਹੈ, ਸੰਖਿਆ ਦੇ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਸਰੂਪ ਤੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਮਲਤ੍ਰਯਬਹਿਰ੍ਭੂਤੋ ਹ੍ਯਵਸ੍ਥਾਤ੍ਰਯਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਨੀਰੂਪੋ ਬਹੁਰੂਪਸ਼੍ਚ ਕਿਨ੍ਨਰੋ ਨਾਗਵਿਕ੍ਰਮਃ

ਉਹ ਜੋ ਤਿੰਨ ਮਲਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਸਰੂਪ ਨਹੀਂ ਪਰ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਾਨੇ ਵਾਲਾ ਦੇਵ ਹੈ, ਜੋ ਨਾਗਾਂ ਵਰਗਾ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।