ਗੌਰੀਸੁਤੋ ਗੁਰੁਰਵੋ ਗੌਰਾਙ੍ਗੋ ਗਜਪੂਜਿਤਃ । ਪਰਂ ਪਦਂ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਕਵਿਃ ਕੁਜਃ
ਉਹ ਗੌਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਿੱਟੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਕਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਰਾਹੁਰ੍ਦੈਤ੍ਯਸ਼ਿਰਸ਼੍ਛੇਦੀ ਕੇਤੁਃ ਕਨਕਕੁਣ੍ਡਲਃ । ਗ੍ਰਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗ੍ਰਾਹਿਤੋ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋऽਗ੍ਰਣੀਰ੍ਘੁਰ੍ਘੁਰਨਾਦਿਤਃ
ਉਹ ਰਾਹੂ ਹੈ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕੇਤੂ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਕੜੇ ਜਾਣ ਜੋਗ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਗੂੰਜ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਃ ਪੀਵਰੋ ਪੋਤ੍ਰੀ ਪੀਨਵਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪਰਾਰ੍ਜਿਤਃ । ਵਨੇਚਰੋ ਵਨਪਤਿਰ੍ਵਨਵਾਸਃ ਸ੍ਮਰੋਪਮਃ
ਉਹ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮੋਟਾ-ਤਗੜਾ ਹੈ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੂਤਃ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਚ ਪਰਾਤ੍ਮਾ ਪੂਰ੍ਣਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਸ਼ਕਲਾਕਾਰੋ ਮਨ੍ਯੁਃ ਪੂਰ੍ਣਮਨੋਰਥਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਪੂਰਨ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਕਿਰਨ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਯੁਗਾਤ੍ਮਾ ਯੋਗਭृਤ੍ ਯਜ੍ਵਾ ੩੦੦ ਯਾਜ੍ਞਿਕੋ ਯਜ੍ਞਵਤ੍ਸਲਃ । ਯੋਗਭृਦ੍ ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਯਜਮਾਨੇष੍ਟੋ ਵ੍ਰਜਭृਦ੍ ਵਜ੍ਰਪਞ੍ਜਰਃ
ਉਹ ਯੁਗਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਾਂਭਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਯਜਨਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਯੋਗ ਨੂੰ ਸਾਂਭਣ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਪੰਜਰੇ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਮਣਿਭਦ੍ਰੋ ਮਣਿਮਯੋ ਮਾਨ੍ਯੋ ਮੀਨਧ੍ਵਜਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਮੀਨਧ੍ਵਜੋ ਮਨੋਹਾਰੀ ਯੋਗਿਨਾਂ ਯੋਗਵਰ੍ਧਨਃ
ਉਹ ਮਣੀਭਦ੍ਰ ਹੈ, ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਮਛਲੀ-ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਮਛਲੀ-ਝੰਡਾ ਵਾਲਾ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰष੍ਟਾ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਤਪਸ੍ਵੀ ਚ ਵਿਗ੍ਰਹੀ ਤਾਪਸਪ੍ਰਿਯਃ । ਤਪੋਮਯਸ੍ਤਪੋਮੂਰ੍ਤਿਸ੍ਤਪਨਸ਼੍ਚ ਤਪੋਧਨਃ
ਉਹ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਰਚਣ ਵਾਲਾ, ਤਪਸੀ, ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਤਪਸੀਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਪ ਦਾ ਰੂਪ, ਸੂਰਜ, ਤੇ ਤਪ ਵਿਚ ਧਨੀ ਹੈ।
ਰੁਚਕੋ ਮੋਚਕੋ ਰੁष੍ਟਸ੍ਤੁष੍ਟਸ੍ਤੋਮਰਧਾਰਕਃ । ਦਣ੍ਡੀ ਚਣ੍ਡਾਂਸ਼ੁਰਵ੍ਯਕ੍ਤਃ ਕਮਣ੍ਡਲੁਧਰੋऽਨਘਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਕ੍ਰੋਧੀ, ਕਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ, ਬਰਛੀ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਲਾਠੀ ਫੜਨ ਵਾਲਾ, ਤਿੱਖੀ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਕਮੰਡਲ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਕਾਮੀ ਕਰ੍ਮਰਤਃ ਕਾਲਃ ਕੋਲਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਿਤਦਿਕ੍ਤਟਃ । ਭ੍ਰਾਮਕੋ ਜਾਤਿਪੂਜ੍ਯਸ਼੍ਚ ਜਾਡ੍ਯਹਾ ਜਡਸੂਦਨਃ
ਉਹ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਾਂ ਹੀ ਹੈ, ਸੂਅਰ ਰੂਪ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੀਕ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਭਟਕਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ, ਸੁਸਤਤਾ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਆਲਸੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਜਾਲਨ੍ਧਰੋ ਜਗਦ੍ਵਾਸੀ ਹਾਸਕृਧਵਨੋ ਹਵਿਃ । ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ ਹਵ੍ਯਵਾਹਾਕ੍ਸ਼ੋ ਹਾਟਕੋ ਹਾਟਕਾਙ੍ਗਦਃ
ਉਹ ਜਾਲੰਧਰ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਹਾਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਦੀ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਮੇਰੁਰ੍ਹਿਮਵਾਨ੍ ਹੋਤਾ ਹਰਪੁਤ੍ਰੋ ਹਲਙ੍ਕषਃ । ਹਾਲਾਪ੍ਰਿਯੋ ਹृਦਾਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਕਾਨ੍ਤਾਹृਦਯਪੋषਣਃ
ਉਹ ਸੁਮੇਰੂ ਹੈ, ਹਿਮਵਾਨ ਹੈ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹਲ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ, ਹਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਿਲੋਂ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼ੋषਣਃ ਕ੍ਲੇਸ਼ਹਾ ਕ੍ਰੂਰਃ ਕਠੋਰਃ ਕਠਿਨਾਕृਤਿਃ । ਕੂਵਰੋ ਧੀਮਯੋ ਧ੍ਯਾਤਾ ਧ੍ਯੇਯੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਦਯਾਨਿਧਿਃ
ਉਹ ਜੋ ਸੁੱਕਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿੱਖਾ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵੀ ਕਠੋਰ ਹੈ; ਕੁਬੜਾ, ਬਹੁਤ ਅਕਲਮੰਦ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਦਇਆ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਹੈ।
ਦਵਿष੍ਠੋ ਦਮਨੋ ਦ੍ਯੁਸ੍ਥੋ ਦਾਤਾ ਤ੍ਰਾਤਾ ਸਿਤਃ ਸਮਃ । ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਨੈਗਮੀ ਗਮ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਜੇਯੋ ਜਟਿਲੋऽਜਰਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਦਾਤਾ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਲਈ ਇਕੋ ਜਿਹਾ; ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਮਰ ਨਹੀਂ।
ਜਨਜੀਵੋ ਜਿਤਾਰਾਤਿਰ੍ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪੀ ਜਗਨ੍ਮਯਃ । ਚਾਮੀਕਰਨਿਭੋऽਨਾਦ੍ਯੋ ਨਲਿਨਾਯਤਲੋਚਨਃ
ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੂਲ ਸਰੂਪ; ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ, ਕਮਲ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
ਰੋਚਨੋ ਮੋਚਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕੋਟਿਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਤ੍ਮਕਃ ਪਞ੍ਚਸਾਯਕਃ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਕਃ
ਚਮਕਦਾਰ, ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਅਨੇਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ; ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪੰਜ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ।
ਪਞ੍ਚਮਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਃ ਪੂਰ੍ਵਃ ੪੦੦ ਪੂਰ੍ਣਃ ਕੀਰ੍ਣਾਲਕਃ ਕੁਣਿਃ । ਕਠੋਰਹृਦਯੋ ਗ੍ਰੀਵਾਲਙ੍ਕृਤੋ ਲਲਿਤਾਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ, ਆਖਰੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾ ਹੈ; ਪੂਰਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ; ਸਖਤ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਗਲ ਵਿਚ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਮਨਸਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲੋਲਚਿਤ੍ਤੋ ਬृਹਨ੍ਨਾਸੋ ਮਾਸਪਕ੍ਸ਼ਰ੍ਤੁਰੂਪਵਾਨ੍ । ਧ੍ਰੁਵੋ ਦ੍ਰੁਤਗਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮੀ ਨਾਕਿਪ੍ਰਿਯੋऽਨਲਃ
ਉਹ ਚੰਚਲ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਚੌੜੀ ਨੱਕ ਵਾਲਾ, ਮਹੀਨੇ, ਪੱਖ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸਦਾ ਟਿਕਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਨੇਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਗ੍ਰਸ੍ਤਭੁਵਨੋ ਭੁਵਨੈਕਮਲਾਪਹਃ । ਸਾਗਰਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਃ ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਨਨ੍ਦਃ ਸਾਧੁਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਅਗਸਤਿ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਲਿਨਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਕੱਲਾ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਹੈ, ਸੁਰਗ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤੀਪਤਿਃ ਸਮਰਸਃ ਸਨਕਃ ਸਰਲਃ ਸੁਰਃ । ਸੁਰਾਪ੍ਰਿਯੋ ਵਸੁਪਤਿਰ੍ਵਾਸਵੋ ਵਸੁਪੂਜਿਤਃ
ਉਹ ਸਤੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਸਮਾਨ ਸੁਆਦ ਵਾਲਾ, ਸਨਕ ਹੈ, ਸਿੱਧਾ-ਸਾਦਾ, ਦੇਵਤਾ ਹੈ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਹੈ ਅਤੇ ਧਨਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਤ੍ਤਦੋ ਵਿਤ੍ਤਨਾਥਸ਼੍ਚ ਧਨਿਨਾਂ ਧਨਦਾਯਕਃ । ਰਾਜੀ ਰਾਜੀਵਨਯਨਃ ਸ੍ਮृਤਿਦਃ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਮ੍ਬਰਃ
ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਰਾਜਾ, ਕਮਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਰਾਵਾ.
ਆਸ਼੍ਵਿਨੋऽਸ਼੍ਵਮੁਖਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੋ ਭਰਣੋ ਭਰਣੀਪ੍ਰਿਯਃ । ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸਨਗਃ ਕੋਲੋ ਰੋਹੀ ਰੋਹਣਪਾਦੁਕਃ
ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਘੋੜੇ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਭਰਣੀ, ਭਰਣੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ; ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਕੋਲੋ, ਰੋਹੀ, ਰੋਹਣ ਦੀ ਚਪਲਾਂ ਵਾਲਾ.
ऋਭੁਵੇष੍ਟੋऽਰਿਮਰ੍ਦੀ ਚ ਰੋਹਿਣੀਮੋਹਨੋऽਮृਤਮ੍ । ਮृਗਰਾਜੋ ਮृਗਸ਼ਿਰਾ ਮਾਧਵੋ ਮਧੁਰਧ੍ਵਨਿਃ
ਰਿਭੂਆਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਹਣੀ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਅਮਰ; ਹਿਰਣ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹਿਰਣ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਬਸੰਤ ਦਾ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ.
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਨਨੋ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਹੋਰਗਵਿਭੂषਣਃ । ਭ੍ਰੂਕ੍ਸ਼ੇਪਦਤ੍ਤਵਿਭਵੋ ਭ੍ਰੂਕਰਾਲਃ ਪੁਨਰ੍ਮਯਃ
ਨਮੀ ਵਾਲਾ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਭੌਂਹਾਂ ਦੀ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਦਿਤੀ ਹੋਈ ਦੌਲਤ, ਕੜੀ ਭੌਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਚਨਹਾਰ.
ਪੁਨਰ੍ਦੇਵਃ ਪੁਨਰ੍ਜੇਤਾ ਪੁਨਰ੍ਜੀਵਃ ਪੁਨਰ੍ਵਸੁਃ । ਤਿਤ੍ਤਿਰਿਸ੍ਤਿਮਿਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਤਿਮਿਚਾਰਕਘਾਤਨਃ
ਉਹ ਜੋ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਦੇਵਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੁੜ-ਮੁੜ ਖਜ਼ਾਨਾ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਜੋ ਟਿੱਟੀਰ ਪੰਛੀ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਝੰਡਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਿष੍ਯਸ੍ਤੁਲਾਧਰੋ ਜਮ੍ਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਲੇषੋऽਸ਼੍ਲੇष ਏਣਰਾਟ੍ । ਮਾਨਦੋ ਮਾਧਵੋ ਮਾਘੋ ਵਾਚਾਲੋ ਮਘਵੋਪਮਃ
ਉਹ ਜੋ ਤਿਸ਼ਯ ਹੈ, ਤਰਾਜੂ ਨੂੰ ਥਾਮਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਲੱਗ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਿਰਣਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਧਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਾਲਾ, ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ, ਅਤੇ ਮਘਵਨ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਮੇਧ੍ਯੋ ਮਘਾਪ੍ਰਿਯੋ ਮੇਘੋ ਮਹਾਮੁਣ੍ਡੋ ਮਹਾਭੁਜਃ । ਪੂਰ੍ਵਫਾਲ੍ਗੁਨਿਕਃ ਸ੍ਫੀਤਃ ਫਲ੍ਗੁਰੁਤ੍ਤਰਫਾਲ੍ਗੁਨਃ
ਉਹ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਮਘਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਬੱਦਲ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੂਰਵ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ, ਭਰਪੂਰ, ਪਤਲਾ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਫਾਲਗੁਨੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਫੇਨਿਲੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਪ੍ਤਤਨ੍ਤੁਸਮਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਘੋਣਾਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤੋ ਹਸ੍ਤਿਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਹਲਾਯੁਧਃ
ਉਹ ਜੋ ਝਾਗ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਦਾਤਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਧਾਗਿਆਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਹੱਥ ਸੂੰਡ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਾਥੀ-ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਲ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਫੜਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਾਮ੍ਬਰੋ ੫੦੦ ऽਰ੍ਚਿਤਪਦਃ ਸ੍ਵਾਦਿਤਃ ਸ੍ਵਾਤਿਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਵਿਸ਼ਾਖਃ ਸ਼ਿਖਿਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਖਿਧ੍ਵਜਸਹੋਦਰਃ
ਉਹ ਅਦਭੁਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਆਨੰਦਤ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਹੈ, ਮੋਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਮੋਰ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਹੈ।
ਅਣੁਰੇਣੁਃ ਕਲਾਸ੍ਫਾਰੋऽਨੂਰੂ ਰੇਣੁਸੁਤੋ ਨਰਃ । ਅਨੁਰਾਧਾਪ੍ਰਿਯੋ ਰਾਧ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਞ੍ਛੁਕ੍ਲਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੇੜੀ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਧੂੜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਹੈ; ਅਨੁਰਾਧਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈ, ਧਨਵਾਨ ਹੈ, ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੁਸਕਾਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਰ੍ਚਿਤਪਦੋ ਮੂਲਂ ਤ੍ਰਿਜਗਤੋ ਗੁਰੁਃ । ਸ਼ੁਚਿਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਤਥਾषਾਢਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਾषਾਢ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਧੀਆ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪੂਰਵ-ਆਸ਼ਾਢ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਆਸ਼ਾਢ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।