ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਦਯਾਮਯਹृਦਮ੍ਭੋਜਧृਤਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਣ੍ਡਲਃ । ਧਨਦਾਦਿਮਹਾਯਕ੍ਸ਼ਸਂਸੇਵਿਤਪਦਾਮ੍ਬੁਜਃ

ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਬੇਰ, ਵਲੋਂ ਸੇਵੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਮਿਤਾਸ਼ੇषਦੇਵੌਘਕਿਰੀਟਮਣਿਰਞ੍ਜਿਤਃ । ਪਰਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਦਿਮਾਰ੍ਗਚ੍ਛੇਦਨਦਕ੍ਸ਼ਕਃ

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਰਸਤੇਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।

ਫਣਿਚਕ੍ਰਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਲਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਃ । ਬਦ੍ਧਭ੍ਰੂਯੁਗਭੀਮੋਗ੍ਰਸਨ੍ਤਰ੍ਜਿਤਸੁਰਾਸੁਰਃ

ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਫਣਾਂ ਵਰਗੀ ਮਾਲਾ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੰਨੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਬੜੀ ਡਰਾਉਣੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਭਵਾਨੀਹृਦਯਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨੈਕਨਿਸ਼ਾਕਰਃ । ਮਦਿਰਾਕਲਸ਼ਸ੍ਫੀਤਕਰਾਲੈਕਕਰਾਮ੍ਬੁਜਃ

ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕਲੌਤਾ ਚੰਦ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਇਕ ਹੱਥ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੂਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤਰਾਯਸਙ੍ਘਾਤਘਾਤਸਜ੍ਜੀਕृਤਾਯੁਧਃ । ਰਤ੍ਨਾਕਰਸੁਤਾਕਾਨ੍ਤਕਾਨ੍ਤਿਕੀਰ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਃ

ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਲਮ੍ਬੋਦਰਮਹਾਭੀਮਵਪੁਰ੍ਦੀਨੀਕृਤਾਸੁਰਃ । ਵਰੁਣਾਦਿਦਿਗੀਸ਼ਾਨਰਚਿਤਾਰ੍ਚਨਚਰ੍ਚਿਤਃ

ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭੀਮਕਾਇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਲੰਬੜਾ ਪੇਟ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਙ੍ਕਰੈਕਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰੇਮਨਯਨਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ । षੋਡਸ਼ਸ੍ਵਰਿਤਾਲਾਪਗੀਤਗਾਨਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।

ਸਮਸ੍ਤਦੁਰ੍ਗਤਿਸਰਿਨ੍ਨਾਥੋਤ੍ਤਾਰਣਕੋਡੁਪਃ । ਹਰਾਦਿਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਕੁਣ੍ਠਬ੍ਰਹ੍ਮਗੀਤਾਦਿਪਾਠਕਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਸਭ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਨੌਕਾ ਹੈ; ਜੋ ਹਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਮਾਪੂਰਿਤਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਚਰਾਚਰਃ । ਤਾਰਾਙ੍ਕਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣੈਕਵਿਗ੍ਰਹੋਜ੍ਜ੍ਵਲਵਿਗ੍ਰਹਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ-ਕਮਲ ਮਾਫੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੂਰਤ ਤਾਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਅਕਾਰਾਦਿਕ੍ਸ਼ਕਾਰਾਨ੍ਤਵਿਦ੍ਯਾਭੂषਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਵਿਨਾਯਕੋ ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਵਿਘ੍ਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗਣਾਧਿਪਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਰਤ 'ਅ' ਤੋਂ 'ਕ੍ਸ਼' ਤੱਕ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਓਮ ਸ਼੍ਰੀੰ ਵਿਨਾਇਕ, ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।

ਹੇਰਮ੍ਬੋ ਮੋਦਕਾਹਾਰੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਤੁਣ੍ਡੋ ਵਿਧਿਸ੍ਮृਤਃ । ਵੇਦਾਨ੍ਤਗੀਤੋ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰਃ षਡਕ੍ਸ਼ਰਃ

ਉਹ ਹੇਰੰਬਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਦਕ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੂਂਡ ਵਕਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਿਸਮ੍ਰਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਗਣੇਸ਼ੋ ਵਰਦੋ ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ । ਸਪ੍ਤਕੋਟਿਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਸ਼ੇषਵਿਗ੍ਰਹਃ

ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਗਣਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਦ੍ਵੈਮਾਤੁਰਃ ਸ਼ਿਵਃ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਗ੍ਲੌਂ ਗਂ ਦੇਵੋ ਮਹਾਗਣਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੦੦੦

ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਦਵੈਮਾਤੁਰਾ, ਸ਼ਿਵ; ਓਮ, ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਕਲੀੰ, ਗਲੌਂ, ਗੰ—ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।

ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ \- ਇਦਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੇ ਮਹਾਗਣਪਤੇਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਗੁਹ੍ਯਂ ਗੋਪ੍ਯਤਮਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗੋਪਿਤਮ੍

ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ, ਹੇ ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ, ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਧਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਮਯਂ ਰਾਸ਼ਿਵਰ੍ਣਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦਿਵਿਆਤਮ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਧਨਂ ਸਾਧਕਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍

ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰਵਸ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ।

ਯਥੇष੍ਟਫਲਦਂ ਲੋਕੇ ਮਨੋਰਥਪ੍ਰਪੂਰਣਮ੍ । ਅष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਮਯਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਸਾਧਕਾਨਾਂ ਜਯਪ੍ਰਦਮ੍

ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਧਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ।

ਵਿਨਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਨਾ ਹੋਮਂ ਵਿਨਾ ਨ੍ਯਾਸਂ ਵਿਨਾ ਜਪਮ੍ । ਅਣਿਮਾਦ੍ਯष੍ਟਸਿਦ੍ਧੀਨਾਂ ਸਾਧਨਂ ਸ੍ਮृਤਿਮਾਤ੍ਰਤਃ

ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ, ਬਿਨਾ ਹੋਮ, ਬਿਨਾ ਨਿਆਸ, ਬਿਨਾ ਜਪ—ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਮਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਪਠੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚਤੁष੍ਪਥੇ । ਲਿਖੇਦ੍ਭੂਰ੍ਜੇ ਰਵੌ ਦੇਵਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍

ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ, ਸਾਧਕ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਭੂਜ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਲਿਖੇ।

ਧਾਰਯੇਤ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਾ ਭੁਜੇ । ਯੋषਿਦ੍ਵਾਮਕਰੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਰੁषੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਭੁਜੇ

ਚੌਦਵੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਜਾਂ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰੇ। ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬਾਂਧੇ, ਮਰਦ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ।

ਸ੍ਤਮ੍ਭਯੇਦਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਮੋਹਯੇਦਪਿ ਸ਼ਙ੍ਕਰਮ੍ । ਵਸ਼ਯੇਦਪਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਮਾਰਯੇਦਖਿਲਾਨ੍ ਰਿਪੂਨ੍

ਇਹ ਨਾਲ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਚ੍ਚਾਟਯੇਚ੍ਚ ਗੀਰ੍ਵਾਣਾਨ੍ ਸ਼ਮਯੇਚ੍ਚ ਧਨਞ੍ਜਯਮ੍ । ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪੁਤ੍ਰਾਂਲ੍ਲਭੇਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍

ਇਹ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਯਃ ਪਠੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰੌ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਰਃ ਸ਼ਿਵੇ । ਨਗ੍ਨਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਤੋ ਦੇਵਿ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭੋਗਾਨ੍ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਾਨ੍

ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਨੰਗਾ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਿਲ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ,

ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰਦਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਗਣੇਸ਼ਂ ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ । ਯ ਏਨਂ ਪਠਤੇ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍

ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਾਦਿਵਿਭਵੋ ਦਾਰਾਯੁਸ੍ਸਮ੍ਪਦਃ ਸਦਾ । ਰਣੇ ਰਾਜਭਯੇ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਠੇਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍

ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੌਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿਚ ਜਾਂ ਜੂਏ ਵਿਚ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹੇ।

ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਜਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਇਤੀਦਂ ਪੁਣ੍ਯਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਨਾਮਸਹਸ੍ਰਕਮ੍

ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।