ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ऋਵਰ੍ਣਾਙ੍ਕਿਤॠਕਾਰਪਦ੍ਮਦ੍ਵਯਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਃ । ਲृਕਾਰਯੁਤਲॄਕਾਰਸ਼ਙ੍ਖਪੂਰ੍ਣਦਿਗਨ੍ਤਰਃ

ਉਹ '੃' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੋ '੄' ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ; 'ਲ੃' ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਲ੄' ਦੀ ਸੰਖ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।

ਏਕਾਰੈਕਾਰਗਿਰਿਜਾਸ੍ਤਨਪਾਨਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਓਕਾਰੌਕਾਰਵਿਸ਼੍ਵਾਦਿਕृਤਸृष੍ਟਿਕ੍ਰਮਾਲਸਃ

ਉਹ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਸਤਨ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਹਚਾਣ 'ਏ' ਅਤੇ 'ਐ' ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; 'ਓ' ਅਤੇ 'ਔ' ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਲਸੀ ਹੈ।

ਅਂਅਃਵਰ੍ਣਾਵਲੀਵ੍ਯਾਪ੍ਤਪਾਦਾਦਿਸ਼ੀਰ੍षਮਣ੍ਡਲਃ । ਕਰ੍ਣਤਾਲਕृਤਾਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਵਾਯੁਵੀਜਿਤਨਿਰ੍ਜਰਃ

ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਪੈਰ 'ਅੰ' ਤੋਂ 'ਅਃ' ਤੱਕ ਦੀ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ।

ਖਗੇਸ਼ਧ੍ਵਜਰਤ੍ਨਾਙ੍ਕਕਿਰੀਟਾਰੁਣਪਾਦਕਃ । ਗਰ੍ਵਿਤਾਸ਼ੇषਗਨ੍ਧਰ੍ਵਗੀਤਤਤ੍ਪਰਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਕਃ

ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਲਾਲ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਤਾਜ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਝੰਡਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਗੀਤਾਂ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਘਨਵਾਹਨਵਾਗੀਸ਼ਪੁਰਃਸਰਸੁਰਾਰ੍ਚਿਤਃ । ਙਵਰ੍ਣਾਮृਤਧਾਰਾਢ੍ਯਸ਼ੋਭਮਾਨੈਕਦਨ੍ਤਕਃ

ਉਹ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। 'ਙ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਧਾਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਇੱਕ-ਦੰਤ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।

ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੁਙ੍ਕੁਮਜਮ੍ਬਾਲਲਿਪ੍ਤਸੁਨ੍ਦਰਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਮੁਕੁਟਾਲਙ੍ਕृਤਾਨਨਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ, ਕੁੰਗੂ ਤੇ ਜੰਬਾਲਾ ਫਲ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮੋੜ ਤੇ ਛਤਰੀ ਤੇ ਚਮਰ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜਟਾਬਦ੍ਧਮਹਾਨਰ੍ਘਮਣਿਪਙ੍ਕ੍ਤਿਵਿਰਾਜਿਤਃ । ਝਾਙ੍ਕਾਰਿਮਧੁਪਵ੍ਰਾਤਗਾਨਨਾਦਨਿਨਾਦਿਤਃ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਨਾਲ ਜੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੇ ਝੰਕਾਰ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਜਦੀ ਹੈ।

ਞਵਰ੍ਣਕृਤਸਂਹਾਰਦੈਤ੍ਯਾਸृਕ੍ਪੂਰ੍ਣਮੁਦ੍ਗਰਃ । ਟਙ੍ਕਾਰੁਕਫਲਾਸ੍ਵਾਦਵੇਪਿਤਾਸ਼ੇषਮੂਰ੍ਧਜਃ

ਉਹ 'ਞ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਗਦਾ ਫੜਦੇ ਹਨ। 'ਟ' ਅੱਖਰ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਠਕਾਰਾਢ੍ਯਡਕਾਰਾਙ੍ਕਢਕਾਰਾਨਨ੍ਦਤੋषਿਤਃ । ਣਵਰ੍ਣਾਮृਤਪੀਯੂषਧਾਰਾਧਰਸੁਧਾਧਰਃ

ਉਹ ṭha, ḍha, ḍa, ḍha ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੀ ਰਸ ਦੀ ਧਾਰ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਸੁਖ ਹੈ।

ਤਾਮ੍ਰਸਿਨ੍ਦੂਰਪੁਞ੍ਜਾਢ੍ਯਲਲਾਟਫਲਕਚ੍ਛਵਿਃ । ਥਕਾਰਧਨਪਙ੍ਕ੍ਤ੍ਯਾਢ੍ਯਸਨ੍ਤੋषਿਤਦ੍ਵਿਜਵ੍ਰਜਃ

ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੇ ਸਿੰਦੂਰ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ; 'ਥ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਦਾਤ ਨਾਲ ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦਯਾਮਯਹृਦਮ੍ਭੋਜਧृਤਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਣ੍ਡਲਃ । ਧਨਦਾਦਿਮਹਾਯਕ੍ਸ਼ਸਂਸੇਵਿਤਪਦਾਮ੍ਬੁਜਃ

ਉਹ ਦਇਆਲੂ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੁਬੇਰ, ਵਲੋਂ ਸੇਵੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਮਿਤਾਸ਼ੇषਦੇਵੌਘਕਿਰੀਟਮਣਿਰਞ੍ਜਿਤਃ । ਪਰਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਾਦਿਮਾਰ੍ਗਚ੍ਛੇਦਨਦਕ੍ਸ਼ਕਃ

ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਰਸਤੇਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।

ਫਣਿਚਕ੍ਰਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਗਲਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਃ । ਬਦ੍ਧਭ੍ਰੂਯੁਗਭੀਮੋਗ੍ਰਸਨ੍ਤਰ੍ਜਿਤਸੁਰਾਸੁਰਃ

ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਫਣਾਂ ਵਰਗੀ ਮਾਲਾ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੰਨੀਆਂ ਭੌਂਹਾਂ ਬੜੀ ਡਰਾਉਣੀ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਭਵਾਨੀਹृਦਯਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨੈਕਨਿਸ਼ਾਕਰਃ । ਮਦਿਰਾਕਲਸ਼ਸ੍ਫੀਤਕਰਾਲੈਕਕਰਾਮ੍ਬੁਜਃ

ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕਲੌਤਾ ਚੰਦ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਇਕ ਹੱਥ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਫੂਲਾ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਯਜ੍ਞਾਨ੍ਤਰਾਯਸਙ੍ਘਾਤਘਾਤਸਜ੍ਜੀਕृਤਾਯੁਧਃ । ਰਤ੍ਨਾਕਰਸੁਤਾਕਾਨ੍ਤਕਾਨ੍ਤਿਕੀਰ੍ਤਿਵਿਵਰ੍ਧਨਃ

ਉਹ ਯਜਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਸ਼ੋਹਰਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਲਮ੍ਬੋਦਰਮਹਾਭੀਮਵਪੁਰ੍ਦੀਨੀਕृਤਾਸੁਰਃ । ਵਰੁਣਾਦਿਦਿਗੀਸ਼ਾਨਰਚਿਤਾਰ੍ਚਨਚਰ੍ਚਿਤਃ

ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭੀਮਕਾਇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਲੰਬੜਾ ਪੇਟ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਤੇ ਹੋਰ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼ਙ੍ਕਰੈਕਪ੍ਰਿਯਪ੍ਰੇਮਨਯਨਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਃ । षੋਡਸ਼ਸ੍ਵਰਿਤਾਲਾਪਗੀਤਗਾਨਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਸੋਲਾਂ ਸੁਰਾਂ ਤੇ ਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਮਿੱਠੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।

ਸਮਸ੍ਤਦੁਰ੍ਗਤਿਸਰਿਨ੍ਨਾਥੋਤ੍ਤਾਰਣਕੋਡੁਪਃ । ਹਰਾਦਿਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਕੁਣ੍ਠਬ੍ਰਹ੍ਮਗੀਤਾਦਿਪਾਠਕਃ

ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਸਭ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਨੌਕਾ ਹੈ; ਜੋ ਹਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਭਜਨ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।

ਕ੍ਸ਼ਮਾਪੂਰਿਤਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਰਕ੍ਸ਼ਿਤਚਰਾਚਰਃ । ਤਾਰਾਙ੍ਕਮਨ੍ਤ੍ਰਵਰ੍ਣੈਕਵਿਗ੍ਰਹੋਜ੍ਜ੍ਵਲਵਿਗ੍ਰਹਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ-ਕਮਲ ਮਾਫੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੂਰਤ ਤਾਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਅਕਾਰਾਦਿਕ੍ਸ਼ਕਾਰਾਨ੍ਤਵਿਦ੍ਯਾਭੂषਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਵਿਨਾਯਕੋ ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਵਿਘ੍ਨਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗਣਾਧਿਪਃ

ਉਹ ਜਿਸ ਦੀ ਮੂਰਤ 'ਅ' ਤੋਂ 'ਕ੍ਸ਼' ਤੱਕ ਦੀ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਓਮ ਸ਼੍ਰੀੰ ਵਿਨਾਇਕ, ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।

ਹੇਰਮ੍ਬੋ ਮੋਦਕਾਹਾਰੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਤੁਣ੍ਡੋ ਵਿਧਿਸ੍ਮृਤਃ । ਵੇਦਾਨ੍ਤਗੀਤੋ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਨ੍ਤ੍ਰਃ षਡਕ੍ਸ਼ਰਃ

ਉਹ ਹੇਰੰਬਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਦਕ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੂਂਡ ਵਕਰੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਧਿਸਮ੍ਰਿਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਛੇ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਗਣੇਸ਼ੋ ਵਰਦੋ ਦੇਵੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ । ਸਪ੍ਤਕੋਟਿਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਾਸ਼ੇषਵਿਗ੍ਰਹਃ

ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਗਾਙ੍ਗੇਯੋ ਗਣਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ੴ ਸ਼੍ਰੀਂ ਦ੍ਵੈਮਾਤੁਰਃ ਸ਼ਿਵਃ । ੴ ਹ੍ਰੀਂ ਸ਼੍ਰੀਂ ਕ੍ਲੀਂ ਗ੍ਲੌਂ ਗਂ ਦੇਵੋ ਮਹਾਗਣਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ੧੦੦੦

ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਗਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਦਵੈਮਾਤੁਰਾ, ਸ਼ਿਵ; ਓਮ, ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਕਲੀੰ, ਗਲੌਂ, ਗੰ—ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ।

ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ \- ਇਦਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੇ ਮਹਾਗਣਪਤੇਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਗੁਹ੍ਯਂ ਗੋਪ੍ਯਤਮਂ ਗੁਪ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਗੋਪਿਤਮ੍

ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ—ਇਹ ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ, ਹੇ ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ, ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਧਿਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਗ੍ਰਹਤਾਰਾਮਯਂ ਰਾਸ਼ਿਵਰ੍ਣਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍

ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਦਿਵਿਆਤਮ, ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।

ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਮਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਧਨਂ ਸਾਧਕਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਚ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਿਵੌਕਸਾਮ੍

ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰਵਸ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ।

ਯਥੇष੍ਟਫਲਦਂ ਲੋਕੇ ਮਨੋਰਥਪ੍ਰਪੂਰਣਮ੍ । ਅष੍ਟਸਿਦ੍ਧਿਮਯਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਸਾਧਕਾਨਾਂ ਜਯਪ੍ਰਦਮ੍

ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸਾਧਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ।

ਵਿਨਾਰ੍ਚਨਂ ਵਿਨਾ ਹੋਮਂ ਵਿਨਾ ਨ੍ਯਾਸਂ ਵਿਨਾ ਜਪਮ੍ । ਅਣਿਮਾਦ੍ਯष੍ਟਸਿਦ੍ਧੀਨਾਂ ਸਾਧਨਂ ਸ੍ਮृਤਿਮਾਤ੍ਰਤਃ

ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ, ਬਿਨਾ ਹੋਮ, ਬਿਨਾ ਨਿਆਸ, ਬਿਨਾ ਜਪ—ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਅਣਿਮਾ ਆਦਿ ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਮਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਪਠੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਚਤੁष੍ਪਥੇ । ਲਿਖੇਦ੍ਭੂਰ੍ਜੇ ਰਵੌ ਦੇਵਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍

ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ, ਸਾਧਕ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਭੂਜ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਲਿਖੇ।