ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਭਾਦੀਪ੍ਤੋ ਦੀਪਨੋ ਧੀਵਰੋ ਧਨੀ । ਸਦਾਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਤਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਵਿਭਾਕਰਃ

ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਧਨਵਾਨ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜਥਿਆਂ ਦਾ ਅਗੂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਵਿਸ੍ਰਮ੍ਭੀ ਵਿਜਯੀ ਵੈਦ੍ਯੋ ਵਾਰਾਨ੍ਨਿਧਿਰਨੁਤ੍ਤਮਃ । ਅਣੀਯਾਨ੍ ਵਿਭਵੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਗਾਥਾਪ੍ਰਿਯੋ ਗੁਰੁਃ

ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਖਮ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਧਿਆਪਕ।

ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੋ ਵਿਨਯਃ ਸਨਯਃ ਸੁਖੀ । ਸੁਰੂਪਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਃ ਸਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਨਨ੍ਦਨਃ

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖੀ, ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।

ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰੋ ਸਦਾਨਨ੍ਦੀ ਵਨ੍ਦਿਸ੍ਤੁਤ੍ਯੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਦੈਤ੍ਯਮਰ੍ਦੀ ਮਦਾਕ੍ਸ਼ੀਬੋ ਮਦਿਰਾਰੁਣਲੋਚਨਃ

ਉਹ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਤੁਰ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਮਸਤ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹਨ।

ਸਾਰਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸਾਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਚਾਰੀ ਵਿਲੇਪਨਃ । ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਕਤ੍ਥਨਃ

ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਕੇਂਦਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵੀਰਹਰ੍ਤਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯੋ ਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਧਨਃ । ਭृਙ੍ਗਿਰੀਟੀ ਭृਙ੍ਗਮਾਲੀ ਭृਙ੍ਗਕੂਜਿਤਨਾਦਿਤਃ

ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਗਾ, ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਹੈ।

ਵਿਨਰ੍ਤਕੋ ਵਿਨੇਤਾਪਿ ਵਿਨਤਾਨਨ੍ਦਨੋऽਰ੍ਚਿਤਃ । ਵੈਨਤੇਯੋ ਵਿਨਮ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਵਿਸ਼੍ਵਨੇਤਾ ਵਿਨਾਯਕਃ

ਉਹ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ, ਨਮ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਮ੍ਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।

ਵਿਰਾਟਕੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਵਿਦਗ੍ਧੋ ਵਿਧਿਰਾਤ੍ਮਭੂਃ । ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਃ ਪੁष੍ਪਹਾਰੀ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਃ

ਉਹ ਵਿਰਾਟਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰੂਪ ਹੈ; ਵਿਰਾਟਾ, ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਹੈ; ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ; ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਪੁष੍ਪੇषੁਰ੍ਮਥਨਃ ਪੁष੍ਟੋ ਵਿਕਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤਰੀਕਰਃ । ਅਨ੍ਤ੍ਯੋऽਨ੍ਤਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਗਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਚਿਨ੍ਤਾਪਹਾਰਕਃ

ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੂਰਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਕਰਤਾਰ ਹੈ; ਚਾਕੂ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਆਖਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨਾਕੁਲਮੁਣ੍ਡਕਃ । ਲਿਪਿਤੋ ਲੋਹਿਤੋ ਲੁਪ੍ਤੋ ੧੦੦ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਲੋਭਕਃ

ਉਹ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਚੰਦਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਲਪੇਟਿਆ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ; ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਲੁਬ੍ਧਾਸ਼ਯੋ ਲੋਭਰਤੋ ਲਾਭਦੋऽਲਙ੍ਘ੍ਯਗਾਤ੍ਰਕਃ । ਸੁਨ੍ਦਰਃ ਸੁਨ੍ਦਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸੁਰਘਾਤਨਃ

ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਲਾਲਚੀ ਹੈ; ਲਾਭ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਨੂਪੁਰਾਢ੍ਯੋ ਵਿਭਵਦੋ ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਰਵਿਃ । ਵਿਚਾਰੀ ਵਾਨ੍ਤਦੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਵਿਤਰ੍ਕੀ ਵਿਜਯੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਰਦਾਨਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ, ਗੰਦਗੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਸੁਪ੍ਤੋ ਬੁਦ੍ਧਃ ਸਦਾਰੂਪਃ ਸੁਖਦਃ ਸੁਖਸੇਵਿਤਃ । ਵਿਕਰ੍ਤਨੋ ਵਿਯਚ੍ਚਾਰੀ ਵਿਨਟੋ ਨਰ੍ਤਕੋ ਨਟਃ

ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ।

ਨਾਟ੍ਯੋ ਨਾਟ੍ਯਪ੍ਰਿਯੋ ਨਾਦੋऽਨਨ੍ਤੋऽਨਨ੍ਤਗੁਣਾਤ੍ਮਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਘਾਤੀ ਚ ਵਿਨਤਾਸ੍ਯੋ ਵਿਨਰ੍ਤਕਃ

ਉਹ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਚ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਹੈ, ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਮਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਹਿਰ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਕਰਾਲਃ ਕਾਮਦਃ ਕਾਨ੍ਤਃ ਕਮਨੀਯਃ ਕਲਾਧਰਃ । ਕਾਰੁਣ੍ਯਰੂਪਃ ਕੁਟਿਲਃ ਕੁਲਾਚਾਰੀ ਕੁਲੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ, ਮਨਮੋਹਣ, ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ; ਉਹ ਦਇਆ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਠੱਗ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।

ਵਿਕਰਾਲੋ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਂਹਾਰੋ ਹਾਰਭੂषਣਃ । ਰੁਰੁ ਰਮ੍ਯਮੁਖੋ ਰਕ੍ਤੋ ਰੇਵਤੀਦਯਿਤੋ ਰਸਃ

ਉਹ ਜੋ ਬੜਾ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਲਾਲ ਹੈ, ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰ ਹੈ।

ਮਹਾਕਾਲੋ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੋਰਗਭਯਾਪਹਃ । ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਰੂਪਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰਗ੍ਨਿਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਲੋਚਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਮਹਾਂ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲ ਦਾ ਅੱਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਹਨ।

ਸਿਤਾਸ੍ਯਃ ਸਿਤਮਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਿਤਦਨ੍ਤਃ ਸਿਤਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ । ਅਸਿਤਾਤ੍ਮਾ ਭੈਰਵੇਸ਼ੋ ਭਾਗ੍ਯਵਾਨ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਗਃ

ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਚਿੱਟੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਹਨ, ਚਿੱਟੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਭੈਰਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਭਰ੍ਗਾਤ੍ਮਜੋ ਭਗਾਵਾਸੋ ਭਗਦੋ ਭਗਵਰ੍ਧਨਃ । ਸ਼ੁਭਙ੍ਕਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਵ੍ਯਃ ਸ਼ਚੀਪਤਿਃ

ਉਹ ਜੋ ਭਰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਸੁਣਨ ਯੋਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਚੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ।

ਵੇਦਾਦ੍ਯੋ ਵੇਦਕਰ੍ਤਾ ਚ ਵੇਦਵੇਦ੍ਯਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਵਿਦ੍ਯਾਪ੍ਰਦੋ ਵੇਦਸਾਰੋ ਵੈਦਿਕੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ

ਉਹ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਸਾਰ, ਵੇਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਰਤੋ ਵੀਰੋ ਵਰੋ ਵੇਦਾਗਮਾਰ੍ਥਵਿਤ੍ । ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਵਰ੍ਗਃ ਸਾਧੁਃ ਸਦਯਃ ਸਦ੍ ੨੦੦ ਅਸਨ੍ਮਯਃ

ਉਹ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵਿਚ ਰਮਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਆਗਮਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸੱਚ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਗਮ ਹੈ, ਨੇਕ ਹੈ, ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਤੇ ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਨਿਰਾਮਯੋ ਨਿਰਾਕਾਰੋ ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਨਿਤ੍ਯਰੂਪਭृਤ੍ । । ਨਿਰ੍ਵੈਰੋ ਵੈਰਿਵਿਧ੍ਵਂਸੀ ਮਤ੍ਤਵਾਰਣਸਨ੍ਨਿਭਃ

ਉਹ ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਨਿਡਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਰ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਹੈ।

ਸ਼ਿਵਙ੍ਕਰਃ ਸ਼ਿਵਸੁਤਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸੁਖਵਿਵਰ੍ਧਨਃ । ਸ਼੍ਵੈਤ੍ਯਃ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਸ਼ਤਮੁਖੋ ਮੁਗ੍ਧੋ ਮੋਦਕਭੋਜਨਃ

ਉਹ ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਸੌਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ, ਤੇ ਮੋਦਕ ਮਿੱਠੀਆਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਦੇਵਦੇਵੋ ਦਿਨਕਰੋ ਧृਤਿਮਾਨ੍ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ ਧਵਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਤਿਮਾਞ੍ਛੁਦ੍ਧਦੀਪ੍ਤਿਃ ਸ਼ੁਚਿਵ੍ਰਤਃ

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਡਟੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਾਲਕ; ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ।

ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸ਼ੌਨਕਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸ਼ਰਦਮ੍ਭੋਜਧਾਰਕਃ । ਦਾਰਕਃ ਸ਼ਿਖਿਵਾਹੇष੍ਟਃ ਸ਼ੀਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਵਲ੍ਲਭਃ

ਸਭ ਲਈ ਆਸਰਾ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ, ਬਹਾਦਰ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਕਮਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ, ਮੋਰ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਠੰਢਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ।

ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਨਿਰ੍ਭਵੋ ਨਿਤ੍ਯੋ ਲਯਕृਲ੍ਲਾਸ੍ਯਤਤ੍ਪਰਃ । ਨਿਰ੍ਭਯੋ ਲੂਤੋ ਲੀਲਾਰਸੋਲ੍ਲਾਸੀ ਵਿਲਾਸੀ ਵਿਭ੍ਰਮੋ ਭ੍ਰਮਃ

ਮੰਗਲਮਈ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਾਪਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਾਚ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ; ਨਿਰਭੈ, ਖੇਡਾਂ ਵਾਲਾ, ਲੀਲਾ ਦੇ ਰਸ ਵਿਚ ਖੁਸ਼, ਸੁੰਦਰ, ਭ੍ਰਮ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਹੀ।

ਭ੍ਰਮਣਃ ਸ਼ਸ਼ਭृਤ੍ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ਼ਨਿਰ੍ਧਰਣਿਨਨ੍ਦਨਃ । ਬੁਦ੍ਧੋ ਵਿਬੁਧਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬੁਧਰਾਜੋ ਬਲਨ੍ਧਰਃ

ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਦ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਨੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਖ; ਜਾਗਰੂਕ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਿਆ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਧਾਰਕ।

ਜੀਵੋ ਜੀਵਪ੍ਰਦੋ ਜੈਤ੍ਰਃ ਸ੍ਤੁਤ੍ਯੋ ਨੁਤ੍ਯੋ ਨਤਿਪ੍ਰਿਯਃ । ਜਨਕੋ ਜਿਨਮਾਰ੍ਗਜ੍ਞੋ ਜੈਨਮਾਰ੍ਗਨਿਵਰ੍ਤਕਃ

ਉਹ ਜੀਵ ਹੈ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈ, ਸਦਾ ਸਲਾਹਣ ਜੋਗ ਹੈ, ਨਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਨਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੈਨ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਗੌਰੀਸੁਤੋ ਗੁਰੁਰਵੋ ਗੌਰਾਙ੍ਗੋ ਗਜਪੂਜਿਤਃ । ਪਰਂ ਪਦਂ ਪਰਂ ਧਾਮ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਕਵਿਃ ਕੁਜਃ

ਉਹ ਗੌਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਅਧਿਆਪਕ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਚਿੱਟੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਥਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ, ਕਵੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੰਗਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।