ਗਣਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਗ੍ਲੌਂ ਗਂ ਗਣਪਤਿਰ੍ਗੁਣੀ । ਗੁਣਾਦ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋ ਗੋਪ੍ਤਾ ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਜਥਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਲੌਂ ਅਤੇ ਗੰ ਉਚਾਰਨ ਵਾਲੇ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਹਾਥੀ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਭਾਦੀਪ੍ਤੋ ਦੀਪਨੋ ਧੀਵਰੋ ਧਨੀ । ਸਦਾਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਜਗਤ੍ਤਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਵਿਭਾਕਰਃ
ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਧਨਵਾਨ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜਥਿਆਂ ਦਾ ਅਗੂ, ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਵਿਸ੍ਰਮ੍ਭੀ ਵਿਜਯੀ ਵੈਦ੍ਯੋ ਵਾਰਾਨ੍ਨਿਧਿਰਨੁਤ੍ਤਮਃ । ਅਣੀਯਾਨ੍ ਵਿਭਵੀ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਗਾਥਾਪ੍ਰਿਯੋ ਗੁਰੁਃ
ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੱਖਮ, ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਭਜਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਧਿਆਪਕ।
ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੋ ਵਿਨਯਃ ਸਨਯਃ ਸੁਖੀ । ਸੁਰੂਪਃ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਃ ਸਤ੍ਯਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਨਨ੍ਦਨਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਮਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖੀ, ਸੋਹਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ।
ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰੋ ਸਦਾਨਨ੍ਦੀ ਵਨ੍ਦਿਸ੍ਤੁਤ੍ਯੋ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਦੈਤ੍ਯਮਰ੍ਦੀ ਮਦਾਕ੍ਸ਼ੀਬੋ ਮਦਿਰਾਰੁਣਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਚਤੁਰ। ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਮਸਤ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹਨ।
ਸਾਰਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸਾਰਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਚਾਰੀ ਵਿਲੇਪਨਃ । ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਕਤ੍ਥਨਃ
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਕੇਂਦਰ, ਹਰ ਥਾਂ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਵੀਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵੀਰਹਰ੍ਤਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯੋ ਭਾਗ੍ਯਵਰ੍ਧਨਃ । ਭृਙ੍ਗਿਰੀਟੀ ਭृਙ੍ਗਮਾਲੀ ਭृਙ੍ਗਕੂਜਿਤਨਾਦਿਤਃ
ਉਹ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਵੀਰਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੁਭਾਗਾ, ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ। ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਵਿਨਰ੍ਤਕੋ ਵਿਨੇਤਾਪਿ ਵਿਨਤਾਨਨ੍ਦਨੋऽਰ੍ਚਿਤਃ । ਵੈਨਤੇਯੋ ਵਿਨਮ੍ਰਾਙ੍ਗੋ ਵਿਸ਼੍ਵਨੇਤਾ ਵਿਨਾਯਕਃ
ਉਹ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਹੀ ਰਾਹ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੈ, ਨਮ੍ਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਵਿਨਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨਮ੍ਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਵਿਰਾਟਕੋ ਵਿਰਾਟਸ਼੍ਚ ਵਿਦਗ੍ਧੋ ਵਿਧਿਰਾਤ੍ਮਭੂਃ । ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਃ ਪੁष੍ਪਹਾਰੀ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਵਿਭੂषਣਃ
ਉਹ ਵਿਰਾਟਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰੂਪ ਹੈ; ਵਿਰਾਟਾ, ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਹੈ; ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈ; ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਫੁੱਲ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪੇषੁਰ੍ਮਥਨਃ ਪੁष੍ਟੋ ਵਿਕਰ੍ਤਾ ਕਰ੍ਤਰੀਕਰਃ । ਅਨ੍ਤ੍ਯੋऽਨ੍ਤਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਗਣਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਚਿਨ੍ਤਾਪਹਾਰਕਃ
ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਤੀਰ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਹਲਚਲ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪੂਰਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ; ਵੱਡਾ ਕਰਤਾਰ ਹੈ; ਚਾਕੂ ਫੜਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਆਖਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਮਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯੋऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯਰੂਪਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦਨਾਕੁਲਮੁਣ੍ਡਕਃ । ਲਿਪਿਤੋ ਲੋਹਿਤੋ ਲੁਪ੍ਤੋ ੧੦੦ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਲੋਭਕਃ
ਉਹ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਅਜੋਕੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਚੰਦਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਲਪੇਟਿਆ ਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਹੈ; ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲੁਬ੍ਧਾਸ਼ਯੋ ਲੋਭਰਤੋ ਲਾਭਦੋऽਲਙ੍ਘ੍ਯਗਾਤ੍ਰਕਃ । ਸੁਨ੍ਦਰਃ ਸੁਨ੍ਦਰੀਪੁਤ੍ਰਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸੁਰਘਾਤਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਲਾਲਚੀ ਹੈ; ਲਾਭ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਲਾਭ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਸੋਹਣਾ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨੂਪੁਰਾਢ੍ਯੋ ਵਿਭਵਦੋ ਨਰੋ ਨਾਰਾਯਣੋ ਰਵਿਃ । ਵਿਚਾਰੀ ਵਾਨ੍ਤਦੋ ਵਾਗ੍ਮੀ ਵਿਤਰ੍ਕੀ ਵਿਜਯੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧਨ-ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਰਦਾਨਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਚਣ ਵਾਲਾ, ਗੰਦਗੀ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸੁਪ੍ਤੋ ਬੁਦ੍ਧਃ ਸਦਾਰੂਪਃ ਸੁਖਦਃ ਸੁਖਸੇਵਿਤਃ । ਵਿਕਰ੍ਤਨੋ ਵਿਯਚ੍ਚਾਰੀ ਵਿਨਟੋ ਨਰ੍ਤਕੋ ਨਟਃ
ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ, ਜਾਗਦਾ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਨੱਚਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ।
ਨਾਟ੍ਯੋ ਨਾਟ੍ਯਪ੍ਰਿਯੋ ਨਾਦੋऽਨਨ੍ਤੋऽਨਨ੍ਤਗੁਣਾਤ੍ਮਕਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਭੂਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਘਾਤੀ ਚ ਵਿਨਤਾਸ੍ਯੋ ਵਿਨਰ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਚ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਵਾਜ਼ ਹੀ ਹੈ, ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਿਮਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਹਿਰ ਨਾਚਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕਰਾਲਃ ਕਾਮਦਃ ਕਾਨ੍ਤਃ ਕਮਨੀਯਃ ਕਲਾਧਰਃ । ਕਾਰੁਣ੍ਯਰੂਪਃ ਕੁਟਿਲਃ ਕੁਲਾਚਾਰੀ ਕੁਲੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ, ਮਨਮੋਹਣ, ਕਲਾਵਾਂ ਦਾ ਧਾਰਕ ਹੈ; ਉਹ ਦਇਆ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਠੱਗ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਵਿਕਰਾਲੋ ਗਣਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਂਹਾਰੋ ਹਾਰਭੂषਣਃ । ਰੁਰੁ ਰਮ੍ਯਮੁਖੋ ਰਕ੍ਤੋ ਰੇਵਤੀਦਯਿਤੋ ਰਸਃ
ਉਹ ਜੋ ਬੜਾ ਤਿੱਖਾ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੋਹਣਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਰੰਗ ਲਾਲ ਹੈ, ਰੇਵਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਾਰ ਹੈ।
ਮਹਾਕਾਲੋ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹੋਰਗਭਯਾਪਹਃ । ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਰੂਪਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰਗ੍ਨਿਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦੁਲੋਚਨਃ
ਉਹ ਜੋ ਮਹਾਂ ਸਮਾਂ ਹੈ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਜਿਸਦਾ ਰੂਪ ਪਾਗਲ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਲ ਦਾ ਅੱਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਚੰਦ ਹਨ।
ਸਿਤਾਸ੍ਯਃ ਸਿਤਮਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਿਤਦਨ੍ਤਃ ਸਿਤਾਂਸ਼ੁਮਾਨ੍ । ਅਸਿਤਾਤ੍ਮਾ ਭੈਰਵੇਸ਼ੋ ਭਾਗ੍ਯਵਾਨ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਭਗਃ
ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਮੂੰਹ ਚਿੱਟਾ ਹੈ, ਚਿੱਟੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਚਿੱਟੇ ਦੰਦ ਹਨ, ਚਿੱਟੀ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕਾਲੀ ਹੈ, ਭੈਰਵਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਹੈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।