ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ—ਜਿਸ ਦੀ ਕਰੁਣਾਮਈ ਹਿਰਦੇ ਦੀ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੁਬੇਰਾ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਹਤਾਜ਼ ਤਾਜਾਂ ਦੇ ਮਣਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਹੇਠਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਰਸਤੇਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਗਰਦਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਫਣਾਂ ਵਰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਭੌਂਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੁੰਝੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਚੰਦ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਕਮਲ-ਹਥੀਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਨੂੰ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਫੂਲ ਗਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਦੈਵ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਜਨ ਦੇ ਰਸਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵਾਘਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ। ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਪੇਟ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਦਿੱਲੀਪਤੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸੋਲ੍ਹ ਸਵਰ ਅਤੇ ਤਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਨੌਕਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੈਕੁੰਠ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਤੁਤੀ-ਸੂਤਰ, ਹਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਉਚਾਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ਿਮਾ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਉਹ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਮੂਰਤ ਤਾਰਾ ਮੰਤਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮੂਰਤ 'ਅ' ਤੋਂ 'ਕ੍ਸ਼' ਤੱਕ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਓਮ ਸ਼੍ਰੀṃ ਵਿਨਾਇਕ, ਓਮ ਹ੍ਰੀṃ ਵਾਘਾਂ ਦੇ ਮੁਖ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ। ਉਹ ਹੇਰੰਬਾ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਦਕ ਮਿੱਠੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਸੂੰਡ ਵਕਰੀ ਹੈ; ਵਿਧਿਸਮ੍ਰਿਤਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਵੈਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜੀ, ਮੰਤਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਛੇ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਹੈ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਰ੍ਹ-ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਮੂਰਤ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾ-ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀṃ, ਦਵੈਮਾਤੁਰਾ, ਸ਼ਿਵ; ਓਮ, ਹ੍ਰੀṃ, ਸ਼੍ਰੀṃ, ਕਲੀṃ, ਗਲੌṃ, ਗṃ—ਇਹ ਦੇਵ, ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ, ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ—ਹੇ ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਯਾਦ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੁਪਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਰਾਜ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਧਨ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵਾਘਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਬ੍ਰਹਮ-ਸਿੱਧੀ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਾਰ, ਸਵਰਗ-ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਚੀਜ਼। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਈ ਪੂਜਾ, ਹਵਨ, ਕਰਮ, ਜਾਂ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ; ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਇਹ ਅਠ ਸਿੱਧੀਆਂ (ਅਣਿਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ) ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਪਾਸਕ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਪਾਠ ਕਰੇ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਭੋਜਪੱਤਰ 'ਤੇ ਲਿਖੇ। ਚੌਦਵੀ ਤਿਥੀ ਨੂੰ, ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਸਮੇਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਜਾਂ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ; ਮਹਿਲਾ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ, ਪੁਰਸ਼ ਸੱਜੇ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬਾਂਧੇ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਅਸਥਿਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਧਨੰਜਯ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਨਿਸ਼ਕੰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਗਣੇਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਨੰਗੇ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਗ ਮਾਣ ਕੇ, ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ— ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਪਾਸਕ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਸ ਲਈ ਧਨ, ਸੁਖ, ਪਤਨੀ, ਆਯੁ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹੇਗੀ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਪਾਠ ਕਰੇ। ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਰ ਥਾਂ ਜਿੱਤ ਪਾਏਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ-ਨਾਮ ਮੰਤਰ ਪੂਰੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ।