ਸ਼੍ਰੀਗਣੇਸ਼ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਸ੍ਤੋਤ੍ਰਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਵਿਨਾਇਕ — ਜਿਸ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੱਥ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲਾਲ ਚਟਕ ਭਸਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੀਆਂ ਹਨ — ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਰਤਨ ਜੜੇ ਪੈਜਾਬੀ ਲਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਝੰਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਪੂਜਦੀ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਮਹਾਨ ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੱਪ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਸ਼ੇਸ਼ ਵੀ ਹੈ, ਹਾਜ਼ਰ ਹਨ; ਪੰਜ-ਮੁੱਖ ਸਿੰਘਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ "ਹਾ ਹਾ" ਤੇ "ਹੂ ਹੂ" ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਪੁਕਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਪਚਾਸ ਮੂਲ ਅੱਖਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੈਦਾਂਤ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਸਿੰਘਦਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਧੋ-ਲੋਕ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਤਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਛਾ-ਪੂਰਨ ਰਤਨ, ਮਹਾਨ ਪਹਲਵਾਨ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਰਛੀ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਜਿੱਤੂ ਹੈ; ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰਿਤਾ ਤੇ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਆਪਰ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਸਵਾਮੀ, ਕਰਮ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੰਦਨੀ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਉਹ "ਅ" ਤੋਂ "ਕ੍ਸ਼" ਤਕ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; "ਅ" ਅਤੇ "ਆ" ਤੋਂ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਨੋਟ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਉਲਾਸਤ ਹੈ। "ਇ" ਅਤੇ "ਏ" ਤੋਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਡਰਾਉਣੇ ਸੱਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਵਜੋਂ ਸਜਾ ਕੇ, "ਉ" ਅਤੇ "ਓ" ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ "ੜ" ਅੱਖਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, "ੜੀ" ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; "ਲੜ" ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ, "ਲੜੀ" ਦੀ ਸਿੰਘਦਾਂ ਵਾਂਗ ਧੁਨ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਰਸ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਜੋ "ਏ" ਅਤੇ "ਐ" ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਤ ਹੈ; "ਓ" ਅਤੇ "ਔ" ਨਾਲ ਰਚਨਾ ਦੀ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਅੰਗ "ਅੰ" ਤੋਂ "ਅਹ" ਤਕ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹਨ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਜੀਭ ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਲਾਲ ਪੈਰ, ਰਤਨ-ਸਜਾਇਆ ਤਾਜ, ਤੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਝੰਡਾ ਹੈ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਉਹ ਵਾਕ-ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਚਮਕਦਾ ਇਕ-ਦੰਦ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, "ਙ" ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ। ਉਸ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਚੰਦਨ, ਕੇਸਰ, ਤੇ ਜੰਬਾਲਾ ਫਲ ਦੀ ਲਾਲੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ; ਮੋਤੀ-ਜੜੇ ਤਾਜ ਨਾਲ ਮੁਖ, ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ ਤੇ ਚਮਚਮ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਜਟਾਵਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹਨ; ਮਧੁ-ਭਰੇ ਭੌਂਦੇ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਮਧੁਰ ਗੀਤ ਨਾਲ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ। ਉਹ "ਞ" ਅੱਖਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਕਤ ਵਿੱਚ ਭਿੱਟੀ ਗਦਾ ਫੜਦਾ ਹੈ; "ਟ" ਅੱਖਰ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਸਵਾਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ "ਠ", "ਢ", "ਡ", "ਢ" ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਧਾਰ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਮਾਥਾ ਤਾਮੜੀ ਭਸਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; "ਥ" ਅੱਖਰ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੁਬੇਰ, ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ bowed ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਤਾਜਾਂ ਦੇ ਰਤਨ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉੱਚੇ ਤੇ ਹੇਠਲੇ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਹ ਗਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਫੁੱਲ-ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੈ; ਭਿਆਨਕ, ਭੁੰਨਦੇ ਭ੍ਰੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਕੱਲਾ ਚੰਦ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਇਕ ਕਮਲ-ਹਥ ਵਜਨਦਾਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਘੜਾ ਫੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੈ; ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਦੀ ਜੋਤ ਤੇ ਯਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੇਟ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਲ੍ਹਾ ਸੁਰ ਤੇ ਤਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਧੁਰ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ। ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੀ ਦਰਿਆ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਨ ਨੌਕ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਹਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਤੁਤੀਆਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਖਿਮਾ ਭਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਤਾਰਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। "ਅ" ਤੋਂ "ਕ੍ਸ਼" ਤਕ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਸਜਿਆ ਹੈ; ਓਮ ਸ਼੍ਰੀੰ ਵਿਨਾਇਕ, ਓਮ ਹ੍ਰੀੰ ਵਿਘਨ-ਨਾਯਕ, ਗਣਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ। ਉਹ ਹੇਰੰਬਾ ਹੈ, ਮੋਦਕ ਮਿਠਾਈਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਵਕ੍ਰ ਸੁੰਡ ਵਾਲਾ, ਵਿਧਿਸਮ੍ਰਿਤ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ; ਵੈਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੋਜ, ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਛੇ-ਅੱਖਰ ਵਾਲਾ। ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਹੈ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ, ਬਾਰ੍ਹ-ਅੱਖਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰੂਪ ਸੱਤ ਕਰੋੜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਮਹਾ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਗਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਦਵੈਮਾਤੁਰਾ, ਸ਼ਿਵ; ਓਮ, ਹ੍ਰੀੰ, ਸ਼੍ਰੀੰ, ਕਲੀੰ, ਗਲੌਂ, ਗਮ — ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ, ਪ੍ਰਭੂ। ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ — ਤੇਰੇ ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ, ਹੇ ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ, ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੁਪਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਰਾਜ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਭ ਤੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਿਵ੍ਯ ਖ਼ਜਾਨਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਰਾਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪਾਉਣ ਦਾ ਸਾਧਨ, ਸਾਧਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਪੂਰਾ ਰਸ, ਸਵਰਗ-ਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਗੁਪਤ ਚੀਜ਼। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਛਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ, ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਯੋਗ, ਤੇ ਸਾਧਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦਿੰਦਾ। ਬਿਨਾ ਪੂਜਾ, ਬਿਨਾ ਅਰਪਣ, ਬਿਨਾ ਰਿਤੀ, ਬਿਨਾ ਜਪ — ਸਿਰਫ਼ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਸਿੱਧੀਆਂ, ਅਣਿਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਚੌਥੀ ਤਿਥੀ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚੌਰਾਹੇ 'ਤੇ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੁਭ ਨਾਮ ਸੂਰਜੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਭੋਜ-ਪੱਤ 'ਤੇ ਲਿਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਚੌਦ੍ਹਵੀ ਤਿਥੀ, ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਜਾਂ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ; ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੱਬੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ, ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੱਜੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੂਪ, ਸ਼ਕਤੀ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਉਪਾਸਨਾ ਦੇ ਗੁਪਤ ਰਾਹ ਸੂਝਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ, ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।