ଶ୍ରୀଗଣେଶସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ସର୍ଵଶୋଷକରୋ ଵାଯୁଃ ସୂକ୍ଷ୍ମରୂପଃ ସୁନିଶ୍ଚଲଃ । ସଂହର୍ତା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତା ଚ ସ୍ଥିତିକର୍ତା ଲଯାଶ୍ରିତଃ

ସେ ସମସ୍ତ କିଛିକୁ ଶୁଷ୍କ କରନ୍ତି, ପବନ ସ୍ୱରୂପ, ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଆକୃତି ଓ ଅଚଳ; ସେ ନାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ଓ ଲୟରେ ବିଲୀନ ହୋଇଥିବା।

ସାମାନ୍ଯରୂପଃ ସାମାସ୍ଯୋଽଥର୍ଵଶୀର୍ଷା ଯଜୁର୍ଭୁଜଃ । ଋଗୀକ୍ଷଣଃ କାଵ୍ଯକର୍ତା ଶିକ୍ଷାକାରୀ ନିରୁକ୍ତଵିତ୍

ସେ ସାଧାରଣ ଆକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ ରହିଛି, ଅଥର୍ବଶୀର୍ଷ ମୁଣ୍ଡ, ଯଜୁର୍ବେଦ ବାହୁ, ଋଗ୍ବେଦ ଦୃଷ୍ଟି; ସେ କବିତା ରଚନା କରନ୍ତି, ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା, ନିରୁକ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ।

ଶେଷରୂପଧରୋ ମୁଖ୍ଯଃ ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପଭାକ୍ । ଵିଚାରଵାଞ୍ଶଙ୍ଖଧାରୀ ସତ୍ଯଵ୍ରତପରାଯଣଃ

ସେ ଶେଷ ଆକୃତି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶବ୍ଦବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ; ବିଚାରଶୀଳ, ଶଂଖଧାରୀ ଓ ସତ୍ୟବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ମହାତପା ଘୋରତପାଃ ସର୍ଵଦୋ ଭୀମଵିକ୍ରମଃ । ସର୍ଵସମ୍ପତ୍କରୋ ଵ୍ଯାପୀ ମେଘଗମ୍ଭୀରନାଦଭୃତ୍

ସେ ମହାତପସ୍ବୀ, ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିବା, ସମସ୍ତକୁ ଦେଇଥିବା, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ; ସମସ୍ତ ସମ୍ପଦ ଦେଇଥିବା, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ମେଘର ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନି ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ସମୃଦ୍ଧୋ ଭୂତିଦୋ ଭୋଗୀ ଵେଶୀ ଶଙ୍କରଵତ୍ସଲଃ । ଶମ୍ଭୁଭକ୍ତିରତୋ ମୋକ୍ଷଦାତା ଭଵଦଵାନଲଃ

ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଭୋଗର ଉପଭୋକ୍ତା, ଶୋଭାରେ ଶୁଭ୍ର, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଅତି ଭଲପାଉଥିବା, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଏହି ସଂସାର ଦୁଃଖକୁ ଦହିଦେଇଥିବା ଅଗ୍ନି।

ସତ୍ଯସ୍ତପା ଧ୍ଯେଯମୂର୍ତିଃ କର୍ମମୂର୍ତିର୍ମହାଂସ୍ତଥା । ସମଷ୍ଟିଵ୍ଯଷ୍ଟିରୂପଶ୍ଚ ପଞ୍ଚକୋଶପରାଙ୍ମୁଖଃ

ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ତପସ୍ୱୀ, ଧ୍ୟାନ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ରୂପ, କର୍ମର ଆକାର, ବଡ଼ ମହାନ୍, ସମସ୍ଟି ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଦୁହିଁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ପାଞ୍ଚ କୋଶ ଠାରୁ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି।

ତେଜୋନିଧିର୍ଜଗନ୍ମୂର୍ତିଶ୍ଚରାଚରଵପୁର୍ଧରଃ । ପ୍ରାଣଦୋ ଜ୍ଞାନମୂର୍ତିଶ୍ଚ ନାଦମୂର୍ତିଯୁତୋଽକ୍ଷରଃ

ତିନିଁ ଆଲୋକର ଭଣ୍ଡାର, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆକାର, ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା, ପ୍ରାଣ ଦେଇଥିବା, ଜ୍ଞାନର ଆକାର, ଶବ୍ଦର ରୂପ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ଅବିନାଶୀ।

ଭୂତାଦ୍ଯସ୍ତୈଜସୋ ଭାଵୋ ନିଷ୍କଲଶ୍ଚୈଵ ନିର୍ମଲଃ । କୂଟସ୍ଥଶ୍ଚେତନୋ ରୁଦ୍ରଃ କ୍ଷେତ୍ରଵିତ୍ ପୁରୁଷୋ ବୁଧଃ

ପଞ୍ଚ ଭୂତର ଆଦି, ତେଜସ୍ୱୀ ସ୍ୱଭାବ, ଅଂଶ ବିହୀନ, ପବିତ୍ର, ଅଚଳ ଭାବରେ ବସିଥିବା, ସଚେତନ, ରୁଦ୍ର, କ୍ଷେତ୍ରର ଜ୍ଞାନୀ, ପୁରୁଷ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍।

ଅନାଧାରୋଽପ୍ଯନାକାରୋ ଧାତା ଚ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖଃ । ଅପ୍ରତର୍କ୍ଯଵପୁଃ ସ୍କନ୍ଦାନୁଜୋ ଭାନୁର୍ମହାପ୍ରଭଃ

ସେ ନିଜେ କୌଣସି ଆଧାର ବିନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ରୂପ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖୁଥିବା, ତାଙ୍କର ରୂପ ବୁଝିବା ଅସମ୍ଭବ, ସେ ସ୍କନ୍ଦର ଛୋଟ ଭାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବଡ଼ ପ୍ରଭାମୟ।

ଯଜ୍ଞହର୍ତା ଯଜ୍ଞକର୍ତା ଯଜ୍ଞାନାଂ ଫଲଦାଯକଃ । ଯଜ୍ଞଗୋପ୍ତା ଯଜ୍ଞମଯୋ ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞଵିନାଶକୃତ୍

ସେ ଯଜ୍ଞ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେ ନିଜେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ, ଏବଂ ଡକ୍ଷର ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ।

ଵକ୍ରତୁଣ୍ଡୋ ମହାକାଯଃ କୋଟିସୂର୍ଯସମପ୍ରଭଃ । ଏକଦଂଷ୍ଟ୍ରଃ କୃଷ୍ଣପିଙ୍ଗୋ ଵିକଟୋ ଧୂମ୍ରଵର୍ଣକଃ

ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡ ଭଙ୍ଗା ଓ ବଡ଼ ଦେହ, କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏକ ଦାଁତିଆ, କଳା ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଚକ୍ଷୁ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଧୂସର ରଙ୍ଗର।

ଟଙ୍କଧାରୀ ଜମ୍ବୁକଶ୍ଚ ନାଯକଃ ଶୂର୍ପକର୍ଣକଃ । ସୁଵର୍ଣଗର୍ଭଃ ସୁମୁଖଃ ଶ୍ରୀକରଃ ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଦଃ

ସେ କୁହାଡ଼ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶିଆଳ ପରି ଚତୁର, ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର କାନ ଚାଲନି ପରି ବଡ଼, ସୁନା ଭିତରେ ଥିବା, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିବା ଓ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା।

ସୁଵର୍ଣଵର୍ଣୋ ହେମାଙ୍ଗୋ ମହାତ୍ମା ଚନ୍ଦନଚ୍ଛଵିଃ । ସ୍ଵଙ୍ଗଃ ସ୍ଵକ୍ଷଃ ୮୦୦ ଶତାନନ୍ଦୋ ଲୋକଵିଲ୍ଲୋକଵିଗ୍ରହଃ

ସେ ସୁନାର ରଙ୍ଗର, ସୁନା ପରି ଅଙ୍ଗ ଥିବା, ମହାନ ଆତ୍ମା, ଚନ୍ଦନ ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ନିଜ ଅଙ୍ଗ ଓ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ତାହାର ଦୃଷ୍ଟିର ଆକାର।

ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜିଷ୍ଣୁର୍ଧୂମକେତୁର୍ଵହ୍ନିଃ ପୂଜ୍ଯୋ ଦଵାନ୍ତକଃ । ପୂର୍ଣାନନ୍ଦଃ ପରାନନ୍ଦଃ ପୁରାଣପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ

ସେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଜୟୀ, ଧୂଆଁ ଝଣ୍ଡା ଭଳି, ଅଗ୍ନି, ପୂଜ୍ୟ, ଅରଣ୍ୟାଗ୍ନିର ସଂହାରକ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆନନ୍ଦ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ, ପୁରାତନ ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ।

କୁମ୍ଭଭୃତ୍ କଲଶୀ କୁବ୍ଜୋ ମୀନମାଂସସୁତର୍ପିତଃ । ରାଶିତାରାଗ୍ରହମଯସ୍ତିଥିରୂପୋ ଜଗଦ୍ଵିଭୁଃ

ସେ କୁମ୍ଭ ଧାରଣ କରନ୍ତି, କଳଶ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ, କୁବଡ଼, ମାଛ ଓ ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ତୃପ୍ତ। ତାଙ୍କ ଦେହ ତାରା, ଗ୍ରହ ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ, ସମୟର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ।

ପ୍ରତାପୀ ପ୍ରତିପତ୍ପ୍ରେଯାନ୍ ଦ୍ଵିତୀଯୋଽଦ୍ଵୈତନିଶ୍ଚିତଃ । ତ୍ରିରୂପଶ୍ଚ ତୃତୀଯାଗ୍ନିସ୍ତ୍ରଯୀରୂପସ୍ତ୍ରଯୀତନୁଃ

ସେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ପ୍ରତିପଦାରେ ପ୍ରିୟ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ଏକତ୍ୱରେ ନିଶ୍ଚିତ। ତିନି ଆକାରର, ତୃତୀୟ ଅଗ୍ନି, ତିନି ଆକାର ଓ ତିନି ପ୍ରକୃତିର ଧାରକ।

ଚତୁର୍ଥୀଵଲ୍ଲଭୋ ଦେଵୋ ପାରଗଃ ପଞ୍ଚମୀରଵଃ । ଷଡ୍ରସାସ୍ଵାଦକୋଽଜାତଃ ଷଷ୍ଠୀ ଷଷ୍ଟିକଵତ୍ସରଃ

ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ସେଇ ଦେବତା, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାର କରାନ୍ତି, ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଯାହାଙ୍କର ସ୍ୱର ଶୁଣାଯାଏ, ଯିଏ ଛଅ ପ୍ରକାରର ସ୍ୱାଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଜନ୍ମହୀନ, ଯିଏ ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ବିଶେଷ, ଏବଂ ଯିଏ ସାଠି ବର୍ଷର ବର୍ଷ।

ସପ୍ତାର୍ଣଵଗତିଃ ସାରଃ ସପ୍ତମୀଶ୍ଵର ଈହିତଃ । ଅଷ୍ଟମୀନନ୍ଦନୋଽନାର୍ତୋ ନଵମୀଭକ୍ତିଭାଵିତଃ

ସାତଟି ନଦୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାହାଙ୍କର ଗତି, ସେଇ ସାର, ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଶା, ଅଷ୍ଟମୀ ତିଥିରେ ଯିଏ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯିଏ ଦୁଃଖରହିତ, ଏବଂ ନବମୀ ତିଥିରେ ଭକ୍ତିରେ ସମ୍ମାନିତ।

ଦଶଦିକ୍ପତିପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ ଦଶମୀ ଦ୍ରୁହିଣୋ ଦ୍ରୁତଃ । ଏକାଦଶାତ୍ମା ଗଣପୋ ଦ୍ଵାଦଶୀଯୁଗଚର୍ଚିତଃ

ଦଶ ଦିଗର ନାୟକମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେଇ ଦଶମୀ ତିଥିରେ ବିଶେଷ, ବ୍ରହ୍ମା ଭାବେ ଅବିରାମ ଗତିଶୀଳ, ଏକାଦଶ ତିଥିରେ ଯିଏ ଆତ୍ମା, ଗଣମାନଙ୍କର ନେତା, ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଯୁଗରେ ଯିଏ ପୂଜିତ।

ତ୍ରଯୋଦଶମନୁସ୍ତୁତ୍ଯଶ୍ଚତୁର୍ଦଶସୁରପ୍ରିଯଃ । ଚତୁର୍ଦଶେନ୍ଦ୍ରସଂସ୍ତୁତ୍ଯଃ ପୂର୍ଣିମାନନ୍ଦଵିଗ୍ରହଃ

ତ୍ରୟୋଦଶ ଅକ୍ଷରରେ ଯିଏ ସ୍ତୁତିତ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଲୋକର ଦେବତାମାନେ ଯିଏଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ରମାନେ ଯିଏଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ଯିଏ ଆନନ୍ଦର ମୂର୍ତ୍ତି।

ଦର୍ଶାଦର୍ଶୋ ଦର୍ଶନଶ୍ଚ ଵାନପ୍ରସ୍ଥୋ ମୁନୀଶ୍ଵରଃ । ମୌନୀ ମଧୁରଵାଙ୍ମୂଲଂ ମୂର୍ତିମାନ୍ ମେଘଵାହନଃ

ସେ ନୂଆ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର, ଦେଖିବା ଓ ଦେଖାଇବା, ବନବାସୀ ଓ ମୁନିମାନଙ୍କର ନାଥ, ନିରବ ଓ ମଧୁର କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କଥାର ମୂଳ, ଦେହଧାରୀ ଓ ମେଘ ଉପରେ ଚଳିଥିବା।

ମହାଗଜୋ ଜିତକ୍ରୋଧୋ ଜିତଶତ୍ରୁର୍ଜଯାଶ୍ରଯଃ । ରୌଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରପ୍ରିଯୋ ରୁକ୍ମୋ ରୁଦ୍ରପୁତ୍ରୋଽଘତାପନଃ

ସେ ମହାହାତୀ, କ୍ରୋଧକୁ ଜିତିଥିବା, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ, ବିଜୟର ଆଶ୍ରୟ, ଭୟଙ୍କର, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୁନାର ଭଳି ଅଭା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ଓ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା।

ଭଵପ୍ରିଯୋ ଭଵାନୀଷ୍ଟୋ ଭାରଭୃଦ୍ଭୂତଭାଵନଃ । ଗାନ୍ଧର୍ଵକୁଶଲୋଽକୁଣ୍ଠୋ ଵୈକୁଣ୍ଠୋ ଵିଷ୍ଣୁସେଵିତଃ

ସେ ଭବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଭବାନୀଙ୍କ ଆଦର୍ଶ, ଭାର ବହିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ଗାନ୍ଧର୍ବ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ, କୌଣସି ବାଧା ନଥିବା, ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସେବିତ।

ଵୃତ୍ରହା ଵିଘ୍ନହା ସୀରଃ ସମସ୍ତଦୁରିତାପହଃ । ମଞ୍ଜୁଲୋ ମାର୍ଜନୋ ମତ୍ତୋ ଦୁର୍ଗାପୁତ୍ରୋ ଦୁରାଲସଃ

ସେ ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିବା, ବାଧା ଦୂର କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରୁଥିବା, ଆକର୍ଷକ, ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ମଦମସ୍ତ, ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ପୁଅ, ଓ କେବେ ଅଳସ ନୁହେଁ।

ଅନନ୍ତଚିତ୍ସୁଧାଧାରୋ ଵୀରୋ ଵୀର୍ଯୈକସାଧକଃ । ଭାସ୍ଵନ୍ମୁକୁଟମାଣିକ୍ଯଃ କୂଜତ୍କିଙ୍କିଣିଜାଲକଃ

ଅନନ୍ତ ଚେତନାର ଅମୃତ ଧାରା ଭାବରେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେ ଏକମାତ୍ର ସାହସୀ ଓ ଶୂରବୀର। ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡରେ ଚମକୁଥିବା ମୁକୁଟ ଓ ମାଣିକ୍ୟ ରହିଛି, ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ମିଠା ରବ ହେଉଛି।

ଶୁଣ୍ଡାଧାରୀ ତୁଣ୍ଡଚଲଃ କୁଣ୍ଡଲୀ ମୁଣ୍ଡମାଲକଃ । ପଦ୍ମାକ୍ଷଃ ପଦ୍ମହସ୍ତଶ୍ଚ ୯୦୦ ପଦ୍ମନାଭସମର୍ଚିତଃ

ତାଙ୍କର ଶୁଣ୍ଡ ଅଛି, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ହଲେ ଚଞ୍ଚଳ, ସେ ଗୋଟେ ଗୋଲାକାର ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ମାନେ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ପରି, ହାତରେ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ।

ଉଦ୍ଗୀଥୋ ନରଦନ୍ତାଢ୍ଯମାଲାଭୂଷଣଭୂଷିତଃ । ନାରଦୋ ଵାରଣୋ ଲୋଲଶ୍ରଵଣଃ ଶୂର୍ପକଶ୍ରଵାଃ

ସେ ଶ୍ରୁତି ଓ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ମଣିଷ ଦାନ୍ତର ମାଳା ଓ ଅନେକ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ସେ ନାରଦ, ହାତୀ ପରି ଦେହ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କାନ ଚଞ୍ଚଳ ଓ ଝାଲି ପରି ଚଉଡ଼ା।

ବୃହଦୁଲ୍ଲାସନାସାଢ୍ଯଵ୍ଯାପ୍ତତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଣ୍ଡଲଃ । ଇଲାମଣ୍ଡଲସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତକୃତାନୁଗ୍ରହଜୀଵକଃ

ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମିତ ଲୋକମାନେ ଉପରେ କୃପା କରି, ସେ ଜୀବନ ଦାତା ହେଉଛନ୍ତି।

ବୃହତ୍କର୍ଣାଞ୍ଚଲୋଦ୍ଭୂତଵାଯୁଵୀଜିତଦିକ୍ତଟଃ । ବୃହଦାସ୍ଯରଵାକ୍ରାନ୍ତଭୀମବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଭାଣ୍ଡକଃ

ଯାହାଙ୍କର ବଡ଼ କାନର ଛାଡ଼ରୁ ବହୁତ ବାତାସ ବହେ, ସେଇ ବାତାସ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଜିତି ନେଇଥାଏ; ତାଙ୍କର ବଡ଼ ମୁଁହର ଗର୍ଜନରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଭୟଙ୍କର ଖୋଲି ଉଲଟିଯାଏ।