ଇକାରେକାରମନ୍ତ୍ରାଢ୍ଯମାଲାଭ୍ରମଣଲାଲସଃ । ଉକାରୋକାରପ୍ରୋଦ୍ଗାରିଘୋରନାଗୋପଵୀତକଃ
ଇକାର ଓ ଏକାର ମନ୍ତ୍ରମାଳାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ତାହାକୁ ଘୁରାଇ ଖେଳନ୍ତି; ଉକାର ଓ ଓକାର ଉଚ୍ଚାରଣରୁ ଉଦ୍ଭୂତ, ଭୟଙ୍କର ନାଗକୁ ଉପବୀତ ଭାବେ ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି।
ଋଵର୍ଣାଙ୍କିତୠକାରପଦ୍ମଦ୍ଵଯସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲଃ । ଲୃକାରଯୁତଲୄକାରଶଙ୍ଖପୂର୍ଣଦିଗନ୍ତରଃ
ଓଁ ର ଅକ୍ଷରରେ ଶୋଭିତ, ଦୁଇଟି ରୃ ଅକ୍ଷର ଯେମିତି ପଦ୍ମ ତାହାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ବଢାଏ; ଲୃ ଅକ୍ଷର ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଲୃ ଅକ୍ଷରର ଶଂଖ ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରଣ କରେ।
ଏକାରୈକାରଗିରିଜାସ୍ତନପାନଵିଚକ୍ଷଣଃ । ଓକାରୌକାରଵିଶ୍ଵାଦିକୃତସୃଷ୍ଟିକ୍ରମାଲସଃ
ଏ ଏବଂ ଐ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ଗିରିଜାଙ୍କ ଷଣ୍ଢା ଦୁଧ ପାନ କରିବାରେ ନିପୁଣ, ଓ ଏବଂ ଔ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ସୃଷ୍ଟିର କ୍ରମରେ ଆଲସ୍ୟ ଭାବରେ ରହନ୍ତି।
ଅଂଅଃଵର୍ଣାଵଲୀଵ୍ଯାପ୍ତପାଦାଦିଶୀର୍ଷମଣ୍ଡଲଃ । କର୍ଣତାଲକୃତାତ୍ଯୁଚ୍ଚୈର୍ଵାଯୁଵୀଜିତନିର୍ଜରଃ
ଅଂ ଠାରୁ ଅଃ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅକ୍ଷରମାଳା ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ମୁଣ୍ଡକୁ ଭରି ରହିଛି; ତାଙ୍କର କାନ ଓ ତାଳୁରେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାୟୁ ରହିଥିବାରୁ ସେ ଦେବମାନେଠାରୁ ଉପରେ।
ଖଗେଶଧ୍ଵଜରତ୍ନାଙ୍କକିରୀଟାରୁଣପାଦକଃ । ଗର୍ଵିତାଶେଷଗନ୍ଧର୍ଵଗୀତତତ୍ପରଶ୍ରୋତ୍ରକଃ
ପକ୍ଷୀରାଜଙ୍କ ପତାକା, ମଣିର ଅଳଙ୍କାର ଥିବା ମୁକୁଟ ଓ ରକ୍ତିମ ପାଦ ତାଙ୍କର; ସମସ୍ତ ଗର୍ବିତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁ ଗୀତ ଗାନ୍ତି, ତାହାରେ ତାଙ୍କର କାନ ସଦା ଲାଗି ରହିଥାଏ।
ଘନଵାହନଵାଗୀଶପୁରଃସରସୁରାର୍ଚିତଃ । ଙଵର୍ଣାମୃତଧାରାଢ୍ଯଶୋଭମାନୈକଦନ୍ତକଃ
ଘନମେଘ ଭଳି ଭାରୀ ରଥରେ ବସି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେଠି ଏକଦନ୍ତ ଭଗବାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ‘ଙ’ ଅକ୍ଷରର ଅମୃତ ଧାରାରେ ତାଙ୍କର ମହିମା ଅପାର ଭାବେ ଜଗମଗାଉଛି।
ଚନ୍ଦ୍ରକୁଙ୍କୁମଜମ୍ବାଲଲିପ୍ତସୁନ୍ଦରଵିଗ୍ରହଃ । ଛତ୍ରଚାମରରତ୍ନାଢ୍ଯମୁକୁଟାଲଙ୍କୃତାନନଃ
ଚନ୍ଦନ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଜମ୍ବାଳ ଫଳର ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଦେହ ଶୋଭିତ। ରତ୍ନର ମୁକୁଟ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଛି, ରାଜସିକ ଛତା ଓ ଚାମର ତାଙ୍କୁ ଶୁଭା ଦେଉଛି।
ଜଟାବଦ୍ଧମହାନର୍ଘମଣିପଙ୍କ୍ତିଵିରାଜିତଃ । ଝାଙ୍କାରିମଧୁପଵ୍ରାତଗାନନାଦନିନାଦିତଃ
ତାଙ୍କର ଜଟା ଅମୂଲ୍ୟ ମଣିର ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଶୋଭିତ। ମଧୁମକ୍ଷିକା ଦଳର ମଧୁର ଗୁଞ୍ଜନ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି, ସେ ଶବ୍ଦରେ ପରିବେଶ ମଧୁରିମାରେ ଭରିଯାଉଛି।
ଞଵର୍ଣକୃତସଂହାରଦୈତ୍ଯାସୃକ୍ପୂର୍ଣମୁଦ୍ଗରଃ । ଟଙ୍କାରୁକଫଲାସ୍ଵାଦଵେପିତାଶେଷମୂର୍ଧଜଃ
‘ଞ’ ଅକ୍ଷରର ଶକ୍ତିରେ ଦାନବମାନେ ନଶ୍ଟ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ଗଦା ଦେମନ୍ତା ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇଛି। ‘ଟଙ୍’ ଅକ୍ଷରର ଫଳର ସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କେଶ ଉତ୍ସାହରେ ଉଠିଯାଏ।
ଠକାରାଢ୍ଯଡକାରାଙ୍କଢକାରାନନ୍ଦତୋଷିତଃ । ଣଵର୍ଣାମୃତପୀଯୂଷଧାରାଧରସୁଧାଧରଃ
ଠ, ଢ, ଡ, ଢ ଏହି ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକରେ ଯିଏ ପ୍ରସନ୍ନ, ନବଟି ପବିତ୍ର ଅକ୍ଷରର ଅମୃତ ଧାରାକୁ ଧରିଥିବା ଏବଂ ତାହାର ମଧୁରତାକୁ ଦେଇଥିବା ନୀଳମଣି ଭଳି ଅମୃତ ଧାରାର ଆଧାର ହେଉଛନ୍ତି।
ତାମ୍ରସିନ୍ଦୂରପୁଞ୍ଜାଢ୍ଯଲଲାଟଫଲକଚ୍ଛଵିଃ । ଥକାରଧନପଙ୍କ୍ତ୍ଯାଢ୍ଯସନ୍ତୋଷିତଦ୍ଵିଜଵ୍ରଜଃ
ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ସିନ୍ଧୂରର ରଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କର କପାଳ ଚମକୁଛି; 'ଥ' ଅକ୍ଷରର ସମୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିଜମାନେ ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି।
ଦଯାମଯହୃଦମ୍ଭୋଜଧୃତତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଣ୍ଡଲଃ । ଧନଦାଦିମହାଯକ୍ଷସଂସେଵିତପଦାମ୍ବୁଜଃ
ଦୟାର ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କର ହୃଦୟ କମଳରେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ଧରି ରଖିଛନ୍ତି; କୁବେର ଭଳି ଧନଦାୟକ ମହାୟକ୍ଷମାନେ ତାଙ୍କର ପଦକମଳକୁ ସେବନ କରନ୍ତି।
ନମିତାଶେଷଦେଵୌଘକିରୀଟମଣିରଞ୍ଜିତଃ । ପରଵର୍ଗାପଵର୍ଗାଦିମାର୍ଗଚ୍ଛେଦନଦକ୍ଷକଃ
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡର ମଣିର ଆଭାରେ ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ମିଳିଛି; ସେ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଗତିର ପଥକୁ ବନ୍ଦ କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଫଣିଚକ୍ରସମାକ୍ରାନ୍ତଗଲମଣ୍ଡଲମଣ୍ଡିତଃ । ବଦ୍ଧଭ୍ରୂଯୁଗଭୀମୋଗ୍ରସନ୍ତର୍ଜିତସୁରାସୁରଃ
ସାପର ଫଣା ଭଳି ଗଳାକୁ ଘେରିଥିବା ମାଳାରେ ଶୋଭିତ, ଭୂଞ୍ଜି ଭୂଞ୍ଜି ଭୂକୁଟି ଚାଳି, ସେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରନ୍ତି।
ଭଵାନୀହୃଦଯାନନ୍ଦଵର୍ଧନୈକନିଶାକରଃ । ମଦିରାକଲଶସ୍ଫୀତକରାଲୈକକରାମ୍ବୁଜଃ
ଭବାନୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ଏକମାତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମା, ତାଙ୍କର ଏକ ହସ୍ତପଦମ ମଦର ପାତ୍ର ଧରିଥିବା ପରି ଫୁଲିଯାଇଛି।
ଯଜ୍ଞାନ୍ତରାଯସଙ୍ଘାତଘାତସଜ୍ଜୀକୃତାଯୁଧଃ । ରତ୍ନାକରସୁତାକାନ୍ତକାନ୍ତିକୀର୍ତିଵିଵର୍ଧନଃ
ଯଜ୍ଞରେ ବାଧା ଦେଉଥିବା ସମସ୍ତ ଅବରୋଧକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ସସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସମୁଦ୍ରକନ୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରିୟଙ୍କ ତେଜ ଓ କୀର୍ତ୍ତିକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଲମ୍ବୋଦରମହାଭୀମଵପୁର୍ଦୀନୀକୃତାସୁରଃ । ଵରୁଣାଦିଦିଗୀଶାନରଚିତାର୍ଚନଚର୍ଚିତଃ
ବଡ଼ ପେଟ ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେହ ଥିବା, ସେ ଦାନବମାନେକୁ ନମ୍ର କରିଦିଅନ୍ତି; ବରୁଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦିଗ୍ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଶଙ୍କରୈକପ୍ରିଯପ୍ରେମନଯନାନନ୍ଦଵର୍ଧନଃ । ଷୋଡଶସ୍ଵରିତାଲାପଗୀତଗାନଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଯିଏ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରେମମୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଖୁସି ବଢାଏ, ଏବଂ ଷୋଳ ଟି ସ୍ୱର ଓ ତାଳରେ ଗୀତ ଗାଇବାରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ସମସ୍ତଦୁର୍ଗତିସରିନ୍ନାଥୋତ୍ତାରଣକୋଡୁପଃ । ହରାଦିବ୍ରହ୍ମଵୈକୁଣ୍ଠବ୍ରହ୍ମଗୀତାଦିପାଠକଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗତିର ନଦୀରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୌକା ଭଳି, ଏବଂ ହରା, ବ୍ରହ୍ମା, ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଗୀତ ପାଠ କରନ୍ତି।
କ୍ଷମାପୂରିତହୃତ୍ପଦ୍ମସଂରକ୍ଷିତଚରାଚରଃ । ତାରାଙ୍କମନ୍ତ୍ରଵର୍ଣୈକଵିଗ୍ରହୋଜ୍ଜ୍ଵଲଵିଗ୍ରହଃ
ଯିଏଙ୍କ ହୃଦୟର କମଳ କ୍ଷମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜୀବକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଦେହ ତାରା ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଅକାରାଦିକ୍ଷକାରାନ୍ତଵିଦ୍ଯାଭୂଷିତଵିଗ୍ରହଃ । ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ଵିନାଯକୋ ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଵିଘ୍ନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଗଣାଧିପଃ
ଯିଏଙ୍କ ଦେହ 'ଅ' ରୁ 'କ୍ଷ' ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶିକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଓଁ ଶ୍ରୀଁ ବିନାୟକ, ଓଁ ହ୍ରୀଁ ବିଘ୍ନାଧ୍ୟକ୍ଷ, ଗଣାଧିପତି।
ହେରମ୍ବୋ ମୋଦକାହାରୋ ଵକ୍ତ୍ରତୁଣ୍ଡୋ ଵିଧିସ୍ମୃତଃ । ଵେଦାନ୍ତଗୀତୋ ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀ ଶୁଦ୍ଧମନ୍ତ୍ରଃ ଷଡକ୍ଷରଃ
ଓ ହେରମ୍ବ, ତୁମେ ମୋଦକ ଭୋଗ କରୁଥିବା, ବାକ୍ର ଶୁଣ୍ଡ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବିଧିସ୍ମୃତ ଭାବେ ପରିଚିତ, ବେଦାନ୍ତରେ ଗୀତିତ, ଜ୍ଞାନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଏବଂ ଛଅ ଅକ୍ଷରର ମନ୍ତ୍ର ରୂପ ଅଟୁଟ ଅଛ।
ଗଣେଶୋ ଵରଦୋ ଦେଵୋ ଦ୍ଵାଦଶାକ୍ଷରମନ୍ତ୍ରିତଃ । ସପ୍ତକୋଟିମହାମନ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ରିତାଶେଷଵିଗ୍ରହଃ
ତୁମେ ଗଣେଶ, ଦାତା, ଦ୍ବାଦଶ ଅକ୍ଷର ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଭାବିତ ଦେବତା, ସପ୍ତ କୋଟି ମହାମନ୍ତ୍ରରେ ତୁମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଭରିଥିବା।
ଗାଙ୍ଗେଯୋ ଗଣସେଵ୍ଯଶ୍ଚ ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ଦ୍ଵୈମାତୁରଃ ଶିଵଃ । ଓଁ ହ୍ରୀଂ ଶ୍ରୀଂ କ୍ଲୀଂ ଗ୍ଲୌଂ ଗଂ ଦେଵୋ ମହାଗଣପତିଃ ପ୍ରଭୁଃ ୧୦୦୦
ତୁମେ ଗଙ୍ଗାର ପୁତ୍ର, ଗଣମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା, 'ଓଁ', 'ଶ୍ରୀଁ', 'ଦ୍ୱୈମାତୁର', 'ଶିବ', 'ଓଁ', 'ହ୍ରୀଁ', 'ଶ୍ରୀଁ', 'କ୍ଲୀଁ', 'ଗ୍ଲଁ', 'ଗଁ'—ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଦେବତା, ମହାଗଣପତି, ପ୍ରଭୁ।
ସହସ୍ରନାମମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ \- ଇଦଂ ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରଂ ତେ ମହାଗଣପତେଃ ସ୍ମୃତମ୍ । ଗୁହ୍ଯଂ ଗୋପ୍ଯତମଂ ଗୁପ୍ତଂ ସର୍ଵତନ୍ତ୍ରେଷୁ ଗୋପିତମ୍
ଏହି ହଜାର ନାମର ମହିମା—ହେ ମହାଗଣପତି, ଏହି ତୁମ ହଜାର ନାମ ମନେ ପକାଯାଏ; ଏହା ଗୁପ୍ତ, ସବୁଠାରୁ ଗୁପ୍ତତମ, ଲୁଚାଇ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ସମସ୍ତ ତନ୍ତ୍ରରେ ସଂରକ୍ଷିତ।
ସର୍ଵମନ୍ତ୍ରନିଧିଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶନମ୍ । ଗ୍ରହତାରାମଯଂ ରାଶିଵର୍ଣପଙ୍କ୍ତିସମନ୍ଵିତମ୍
ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଧନଭଣ୍ଡାର, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରୁଥିବା, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ଗଠିତ, ରାଶି ଓ ସେମାନଙ୍କର ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ।
ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାମଯଂ ବ୍ରହ୍ମସାଧନଂ ସାଧକପ୍ରିଯମ୍ । ଗଣେଶସ୍ଯ ଚ ସର୍ଵସ୍ଵଂ ରହସ୍ଯଂ ତ୍ରିଦିଵୌକସାମ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ, ସାଧକମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଗଣେଶଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାର, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ।
ଯଥେଷ୍ଟଫଲଦଂ ଲୋକେ ମନୋରଥପ୍ରପୂରଣମ୍ । ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧିମଯଂ ସାଧ୍ଯଂ ସାଧକାନାଂ ଜଯପ୍ରଦମ୍
ଏହା ଏହି ଜଗତରେ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ମନୋକାମନା ପୂରଣ କରେ, ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାଧନାଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ସାଧକମାନଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ।
ଵିନାର୍ଚନଂ ଵିନା ହୋମଂ ଵିନା ନ୍ଯାସଂ ଵିନା ଜପମ୍ । ଅଣିମାଦ୍ଯଷ୍ଟସିଦ୍ଧୀନାଂ ସାଧନଂ ସ୍ମୃତିମାତ୍ରତଃ
ପୂଜା ଛାଡ଼ି, ହୋମ ଛାଡ଼ି, ନ୍ୟାସ ଛାଡ଼ି, ଜପ ଛାଡ଼ି — କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଅଣିମା ଆଦି ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧିର ସାଧନା ସମ୍ଭବ।
ଚତୁର୍ଥ୍ଯାମର୍ଧରାତ୍ରେ ତୁ ପଠେନ୍ମନ୍ତ୍ରୀ ଚତୁଷ୍ପଥେ । ଲିଖେଦ୍ଭୂର୍ଜେ ରଵୌ ଦେଵି ପୁଣ୍ଯଂ ନାମ୍ନାଂ ସହସ୍ରକମ୍
ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିରେ, ଅର୍ଧରାତ୍ରି ବେଳେ, ମନ୍ତ୍ର ପାଠକ ଚାରିମୁହାନିରେ ବସି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ହେ ଦେବୀ, ସେ ଭଲ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକରେ ଭୂର୍ଜପତ୍ର ଉପରେ ଏହି ହଜାର ଶୁଭ ନାମ ଲେଖିବା ଉଚିତ।