ଶ୍ରୀଗଣେଶସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ଅଚିନ୍ତ୍ଯୋଽଚିନ୍ତ୍ଯରୂପଶ୍ଚ ଚନ୍ଦନାକୁଲମୁଣ୍ଡକଃ । ଲିପିତୋ ଲୋହିତୋ ଲୁପ୍ତୋ ୧୦୦ ଲୋହିତାକ୍ଷୋ ଵିଲୋଭକଃ

ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କର ରୂପ କଳ୍ପନାର ଅତିତ, ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ମୁଣ୍ଡ ଭରିଥିବା, ଅଙ୍ଗରେ ଲିପ୍ତ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଲୁଚିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି, ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା।

ଲୁବ୍ଧାଶଯୋ ଲୋଭରତୋ ଲାଭଦୋଽଲଙ୍ଘ୍ଯଗାତ୍ରକଃ । ସୁନ୍ଦରଃ ସୁନ୍ଦରୀପୁତ୍ରଃ ସମସ୍ତାସୁରଘାତନଃ

ଲୋଭୀ ସ୍ଭାଭାବ, ଲାଭରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଲାଭ ଦେଇଥିବା, ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ସୁନ୍ଦର, ସୁନ୍ଦରୀର ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା।

ନୂପୁରାଢ୍ଯୋ ଵିଭଵଦୋ ନରୋ ନାରାଯଣୋ ରଵିଃ । ଵିଚାରୀ ଵାନ୍ତଦୋ ଵାଗ୍ମୀ ଵିତର୍କୀ ଵିଜଯେଶ୍ଵରଃ

ଅଙ୍ଗୁରିଆ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ପୁରୁଷ ସ୍ୱଭାବର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚିନ୍ତାଶୀଳୀ, ଦୋଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା, ବିବେକଶୀଳ, ଓ ବିଜୟର ନାଥ।

ସୁପ୍ତୋ ବୁଦ୍ଧଃ ସଦାରୂପଃ ସୁଖଦଃ ସୁଖସେଵିତଃ । ଵିକର୍ତନୋ ଵିଯଚ୍ଚାରୀ ଵିନଟୋ ନର୍ତକୋ ନଟଃ

ସେ ଶୁଅନ୍ତି, ପୁନି ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି, ସଦା ନିଜ ରୂପରେ ଅବିକଳ, ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ଘିରିଥିବା, କଟକଟାଇ ଦେଇଥିବା, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଉଥିବା, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଓ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା।

ନାଟ୍ଯୋ ନାଟ୍ଯପ୍ରିଯୋ ନାଦୋଽନନ୍ତୋଽନନ୍ତଗୁଣାତ୍ମକଃ । ଵିଶ୍ଵଭୂର୍ଵିଶ୍ଵଘାତୀ ଚ ଵିନତାସ୍ଯୋ ଵିନର୍ତକଃ

ସେ ନୃତ୍ୟକାର, ନୃତ୍ୟକୁ ଭଲପାଉଥିବା, ଶବ୍ଦ ରୂପୀ, ଅସୀମ, ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଗୁଣର ଧାମ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ନମ୍ର ମୁହଁ ଥିବା ଓ ଦକ୍ଷ ନୃତ୍ୟକାର।

କରାଲଃ କାମଦଃ କାନ୍ତଃ କମନୀଯଃ କଲାଧରଃ । କାରୁଣ୍ଯରୂପଃ କୁଟିଲଃ କୁଲାଚାରୀ କୁଲେଶ୍ଵରଃ

ସେ ଭୟଙ୍କର, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଆକର୍ଷଣୀୟ, କଳାର ଧାରକ, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଟେଢ଼ା ଚରିତ୍ର, ପରିବାର ପରମ୍ପରା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଓ କୁଳର ନାଥ।

ଵିକରାଲୋ ଗଣଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସଂହାରୋ ହାରଭୂଷଣଃ । ରୁରୁ ରମ୍ଯମୁଖୋ ରକ୍ତୋ ରେଵତୀଦଯିତୋ ରସଃ

ଯିଏ ଭୟଙ୍କର, ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଂହାରକାରୀ, ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା; ଯାହାର ମୁହଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ରଙ୍ଗରେ ଲାଲ, ରେବତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ସାରତ୍ୱର ଅବତାର।

ମହାକାଲୋ ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ମହୋରଗଭଯାପହଃ । ଉନ୍ମତ୍ତରୂପଃ କାଲାଗ୍ନିରଗ୍ନିସୂର୍ଯେନ୍ଦୁଲୋଚନଃ

ଯିଏ ବଡ଼ କାଳ, ବଡ଼ ଦାଢ଼ିର ମାଲିକ, ବଡ଼ ସର୍ପଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କରିଥିବା; ଅସାଧାରଣ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା, କାଳାଗ୍ନି ସ୍ୱରୂପ, ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର।

ସିତାସ୍ଯଃ ସିତମାଲ୍ଯଶ୍ଚ ସିତଦନ୍ତଃ ସିତାଂଶୁମାନ୍ । ଅସିତାତ୍ମା ଭୈରଵେଶୋ ଭାଗ୍ଯଵାନ୍ ଭଗଵାନ୍ ଭଗଃ

ଯାହାର ମୁହଁ ସ୍ୱେତ, ସ୍ୱେତ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ସ୍ୱେତ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ସ୍ୱେତ କିରଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ କଳା, ଭୈରବଙ୍କ ନାଥ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦିବ୍ୟ, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା।

ଭର୍ଗାତ୍ମଜୋ ଭଗାଵାସୋ ଭଗଦୋ ଭଗଵର୍ଧନଃ । ଶୁଭଙ୍କରଃ ଶୁଚିଃ ଶାନ୍ତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଯଃ ଶ୍ରଵ୍ଯଃ ଶଚୀପତିଃ

ଯିଏ ଭର୍ଗଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଭାଗ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା, ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଇଥିବା; ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ପବିତ୍ର, ଶାନ୍ତ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଶଚୀଙ୍କ ନାଥ।

ଵେଦାଦ୍ଯୋ ଵେଦକର୍ତା ଚ ଵେଦଵେଦ୍ଯଃ ସନାତନଃ । ଵିଦ୍ଯାପ୍ରଦୋ ଵେଦସାରୋ ଵୈଦିକୋ ଵେଦପାରଗଃ

ଯିଏ ବେଦର ଆଦି, ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା, ଚିରନ୍ତନ; ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ବେଦର ସାର, ବେଦମୟ ଏବଂ ବେଦର ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।

ଵେଦଧ୍ଵନିରତୋ ଵୀରୋ ଵରୋ ଵେଦାଗମାର୍ଥଵିତ୍ । ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ସଵର୍ଗଃ ସାଧୁଃ ସଦଯଃ ସଦ୍ ୨୦୦ ଅସନ୍ମଯଃ

ଯିଏ ବେଦର ଧ୍ୱନିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସାହସୀ, ଉତ୍ତମ, ବେଦ ଓ ଆଗମର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା; ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ୱର୍ଗର ମାଲିକ, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ସତ୍-ଅସତ୍ ଦୁହିଁରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ।

ନିରାମଯୋ ନିରାକାରୋ ନିର୍ଭଯୋ ନିତ୍ଯରୂପଭୃତ୍ । । ନିର୍ଵୈରୋ ଵୈରିଵିଧ୍ଵଂସୀ ମତ୍ତଵାରଣସନ୍ନିଭଃ

ଯିଏ ରୋଗରହିତ, ଆକାରହୀନ, ଭୟରହିତ, ନିତ୍ୟ ରୂପକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା।

ଶିଵଙ୍କରଃ ଶିଵସୁତଃ ଶିଵଃ ସୁଖଵିଵର୍ଧନଃ । ଶ୍ଵୈତ୍ଯଃ ଶ୍ଵେତଃ ଶତମୁଖୋ ମୁଗ୍ଧୋ ମୋଦକଭୋଜନଃ

ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଶିବଙ୍କର ପୁଅ, ଶୁଭ, ସୁଖ ବଢ଼ାଇଥିବା; ପବିତ୍ର, ଧଳା, ଶତମୁଖୀ, ଆକର୍ଷକ ଏବଂ ମୋଦକ ଖାଇବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା।

ଦେଵଦେଵୋ ଦିନକରୋ ଧୃତିମାନ୍ ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ ଧଵଃ । ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଶୁଦ୍ଧମତିମାଞ୍ଛୁଦ୍ଧଦୀପ୍ତିଃ ଶୁଚିଵ୍ରତଃ

ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ଆଲୋକର ଉତ୍ସ, ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଓ ସ୍ୱାମୀ; ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ ମନ, ଶୁଦ୍ଧ ତେଜ ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ଶରଣ୍ଯଃ ଶୌନକଃ ଶୂରଃ ଶରଦମ୍ଭୋଜଧାରକଃ । ଦାରକଃ ଶିଖିଵାହେଷ୍ଟଃ ଶୀତଃ ଶଙ୍କରଵଲ୍ଲଭଃ

ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଋଷିମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ସାହସୀ, ଶରଦ୍ ରୁତୁର କମଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଶିଶୁ ସ୍ୱଭାବ, ମୟୂରରେ ଚଡ଼ିଥିବାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଶୀତଳ ଓ ଶିବଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ।

ଶଙ୍କରୋ ନିର୍ଭଵୋ ନିତ୍ଯୋ ଲଯକୃଲ୍ଲାସ୍ଯତତ୍ପରଃ । ନିର୍ଭଯୋ ଲୂତୋ ଲୀଲାରସୋଲ୍ଲାସୀ ଵିଲାସୀ ଵିଭ୍ରମୋ ଭ୍ରମଃ

ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆଦିହୀନ, ଚିରଅବିନାଶୀ, ସଂହାରକାରୀ, ନୃତ୍ୟରେ ଲୀନ; ଭୟହୀନ, ଖେଳମସ୍ତ, ଲୀଳାର ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ, ମଧୁର ଚଳନ, ମାୟାର ଉତ୍ସ ଓ ମାୟା ସ୍ୱୟଂ।

ଭ୍ରମଣଃ ଶଶଭୃତ୍ ସୂର୍ଯଃ ଶନିର୍ଧରଣିନନ୍ଦନଃ । ବୁଦ୍ଧୋ ଵିବୁଧସେଵ୍ଯଶ୍ଚ ବୁଧରାଜୋ ବଲନ୍ଧରଃ

ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶନି, ଧରିତ୍ରୀର ଆନନ୍ଦ; ଜାଗୃତ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ପୃଥିବୀର ରାଜା ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରକ।

ଜୀଵୋ ଜୀଵପ୍ରଦୋ ଜୈତ୍ରଃ ସ୍ତୁତ୍ଯୋ ନୁତ୍ଯୋ ନତିପ୍ରିଯଃ । ଜନକୋ ଜିନମାର୍ଗଜ୍ଞୋ ଜୈନମାର୍ଗନିଵର୍ତକଃ

ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜୀବ, ଜୀବନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଜୟୀ, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ଗୀତିରେ ଗାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ନମସ୍କାର କରୁଥିବାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜିନଙ୍କ ପଥକୁ ଜାଣିଥିବା, ଏବଂ ଜୈନ ପଥରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିବା।

ଗୌରୀସୁତୋ ଗୁରୁରଵୋ ଗୌରାଙ୍ଗୋ ଗଜପୂଜିତଃ । ପରଂ ପଦଂ ପରଂ ଧାମ ପରମାତ୍ମା କଵିଃ କୁଜଃ

ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ପୁଅ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସ୍ୱର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଧଳା ଶରୀର ଥିବା, ହାତୀମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ, ପରମ ଆତ୍ମା, କବି, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା।

ରାହୁର୍ଦୈତ୍ଯଶିରଶ୍ଛେଦୀ କେତୁଃ କନକକୁଣ୍ଡଲଃ । ଗ୍ରହେନ୍ଦ୍ରୋ ଗ୍ରାହିତୋ ଗ୍ରାହ୍ଯୋଽଗ୍ରଣୀର୍ଘୁର୍ଘୁରନାଦିତଃ

ସେ ରାହୁ, ଦାନବମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିବାରେ ସମର୍ଥ, କେତୁ, ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଧରିବାରେ ସମର୍ଥ, ଧରାଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ, ଏବଂ ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନିର ଆରମ୍ଭକାରୀ।

ପର୍ଜନ୍ଯଃ ପୀଵରୋ ପୋତ୍ରୀ ପୀନଵକ୍ଷାଃ ପରାର୍ଜିତଃ । ଵନେଚରୋ ଵନପତିର୍ଵନଵାସଃ ସ୍ମରୋପମଃ

ସେ ବର୍ଷାମେଘ ପରି, ମୋଟା ଏବଂ ପୁଷ୍ଟ, ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଚଉଡ଼ା ଛାତି ଥିବା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଜୟ ପାଇଥିବା, ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିବା, ଜଙ୍ଗଲର ମାଲିକ, ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଏବଂ କାମଦେବ ସମାନ।

ପୁଣ୍ଯଂ ପୂତଃ ପଵିତ୍ରଂ ଚ ପରାତ୍ମା ପୂର୍ଣଵିଗ୍ରହଃ । ପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଶକଲାକାରୋ ମନ୍ଯୁଃ ପୂର୍ଣମନୋରଥଃ

ସେ ପୁଣ୍ୟର ମୂର୍ତ୍ତି, ପବିତ୍ର ଓ ପରିଶୁଦ୍ଧ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆକୃତିର ଧାରକ। ତାଙ୍କର ରୂପ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଅଂଶ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେ କ୍ରୋଧର ମୂର୍ତ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି।

ଯୁଗାତ୍ମା ଯୋଗଭୃତ୍ ଯଜ୍ଵା ୩୦୦ ଯାଜ୍ଞିକୋ ଯଜ୍ଞଵତ୍ସଲଃ । ଯୋଗଭୃଦ୍ ଯଶସ୍ଵୀ ଯଜମାନେଷ୍ଟୋ ଵ୍ରଜଭୃଦ୍ ଵଜ୍ରପଞ୍ଜରଃ

ସେ ଯୁଗମାନଙ୍କ ଆତ୍ମା, ଯୋଗର ଧାରକ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଯଜ୍ଞ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ଭଲପାଉଥିବା। ସେ ଯୋଗକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ଯଜ୍ମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଗୋଧନର ରକ୍ଷକ ଓ ବଜ୍ରପଞ୍ଜର ଦେହଧାରୀ।

ମଣିଭଦ୍ରୋ ମଣିମଯୋ ମାନ୍ଯୋ ମୀନଧ୍ଵଜାଶ୍ରିତଃ । ମୀନଧ୍ଵଜୋ ମନୋହାରୀ ଯୋଗିନାଂ ଯୋଗଵର୍ଧନଃ

ସେ ମଣିଭଦ୍ର, ମଣିମୟ ଦେହଧାରୀ, ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ, ମାଛଧ୍ୱଜଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ। ସେ ମାଛଧ୍ୱଜ, ମନୋହର ଓ ଯୋଗୀମାନଙ୍କର ଯୋଗକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି।

ଦ୍ରଷ୍ଟା ସ୍ରଷ୍ଟା ତପସ୍ଵୀ ଚ ଵିଗ୍ରହୀ ତାପସପ୍ରିଯଃ । ତପୋମଯସ୍ତପୋମୂର୍ତିସ୍ତପନଶ୍ଚ ତପୋଧନଃ

ସେ ଦର୍ଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତପସ୍ୱୀ, ସମ୍ପତ୍ତିଧାରୀ ଓ ତାପସମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ। ସେ ତପସ୍ୟାର ମୂର୍ତ୍ତି, ତପସ୍ୟାର ଦେହଧାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଧନୀ।

ରୁଚକୋ ମୋଚକୋ ରୁଷ୍ଟସ୍ତୁଷ୍ଟସ୍ତୋମରଧାରକଃ । ଦଣ୍ଡୀ ଚଣ୍ଡାଂଶୁରଵ୍ଯକ୍ତଃ କମଣ୍ଡଲୁଧରୋଽନଘଃ

ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁକ୍ତିଦାତା, କ୍ରୋଧିତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ, ବଣ୍ଶଧାରୀ, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୀବ୍ର ରଶ୍ମି ଦେଇଥିବା, ଅଦୃଶ୍ୟ, କମଣ୍ଡଳୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ନିଷ୍ପାପ।

କାମୀ କର୍ମରତଃ କାଲଃ କୋଲଃ କ୍ରନ୍ଦିତଦିକ୍ତଟଃ । ଭ୍ରାମକୋ ଜାତିପୂଜ୍ଯଶ୍ଚ ଜାଡ୍ଯହା ଜଡସୂଦନଃ

ସେ ଆସକ୍ତିଶୀଳ, କାର୍ଯ୍ୟରତ, ସମୟ ସ୍ୱରୂପ, ବରାହ ରୂପୀ, ଯାହାଙ୍କର ଚିତ୍କାର ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଗୁଞ୍ଜିଥାଏ, ଭ୍ରମଣକାରୀ, ଜାତି ପକ୍ଷରେ ପୂଜିତ, ମୂଢତା ନାଶକ ଏବଂ ଅଜଡ ସଂହାରକ।

ଜାଲନ୍ଧରୋ ଜଗଦ୍ଵାସୀ ହାସକୃଧଵନୋ ହଵିଃ । ହଵିଷ୍ମାନ୍ ହଵ୍ଯଵାହାକ୍ଷୋ ହାଟକୋ ହାଟକାଙ୍ଗଦଃ

ସେ ଜାଲନ୍ଧର, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବାସ କରୁଥିବା, ହସ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ହବିଷ୍ୟ, ଅନେକ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ଅଗ୍ନି ନୟନ ଥିବା, ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଏବଂ ସୁନା ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧିଥିବା।