ଶ୍ରୀଗଣେଶସହସ୍ରନାମସ୍ତୋତ୍ରମ୍

ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରୋ ଵିଭାଦୀପ୍ତୋ ଦୀପନୋ ଧୀଵରୋ ଧନୀ । ସଦାଶାନ୍ତୋ ଜଗତ୍ତାତୋ ଵିଶ୍ଵକ୍ସେନୋ ଵିଭାକରଃ

ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ଚମକୁଥିବା, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଧନୀ; ସଦା ଶାନ୍ତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପିତା, ଗଣଙ୍କର ନେତା, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା।

ଵିସ୍ରମ୍ଭୀ ଵିଜଯୀ ଵୈଦ୍ଯୋ ଵାରାନ୍ନିଧିରନୁତ୍ତମଃ । ଅଣୀଯାନ୍ ଵିଭଵୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଗାଥାପ୍ରିଯୋ ଗୁରୁଃ

ନିଶ୍ଚିନ୍ତ, ବିଜୟୀ, ଚିକିତ୍ସକ, ଭଲ ଦେଇଥିବା, ଅପରିମିତ; ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଧନୀ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସବୁଠାରୁ ବଡ, ଗୀତ ପ୍ରିୟ, ଶିକ୍ଷକ।

ଵିରୂପାକ୍ଷୋ ଵିମାନସ୍ଥୋ ଵିନଯଃ ସନଯଃ ସୁଖୀ । ସୁରୂପଃ ସାତ୍ତ୍ଵିକଃ ସତ୍ଯଃ ଶୁଦ୍ଧଃ ଶଙ୍କରନନ୍ଦନଃ

ବିଭିନ୍ନ ଆଖି ଥିବା, ଦେବତାମାନେ ବସୁଥିବା ରଥରେ ବସିଥିବା, ନମ୍ରତା, ଶିଷ୍ଟ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ; ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି, ଶୁଦ୍ଧ ମନ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ପବିତ୍ର, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୁଅ।

ନନ୍ଦୀଶ୍ଵରୋ ସଦାନନ୍ଦୀ ଵନ୍ଦିସ୍ତୁତ୍ଯୋ ଵିଚକ୍ଷଣଃ । ଦୈତ୍ଯମର୍ଦୀ ମଦାକ୍ଷୀବୋ ମଦିରାରୁଣଲୋଚନଃ

ନନ୍ଦୀଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ସଦା ଆନନ୍ଦମୟ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଣାମରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ବିଚକ୍ଷଣ। ଦାନବମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦରେ ମତ୍ତ, ତାଙ୍କର ଆଖି ମଦର ରଙ୍ଗରେ ଲାଲ।

ସାରାତ୍ମା ଵିଶ୍ଵସାରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵଚାରୀ ଵିଲେପନଃ । ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ସାକ୍ଷୀ ତ୍ର୍ଯକ୍ଷୋ ଵିକତ୍ଥନଃ

ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତର ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଶରୀରରେ ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କରନ୍ତି। ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଲୋକ, ସାକ୍ଷୀ, ତିନିଟି ଆଖି ଥିବା, ଏବଂ ଗର୍ବରେ କଥା କହନ୍ତି।

ଵୀରେଶ୍ଵରୋ ଵୀରହର୍ତା ସୌଭାଗ୍ଯୋ ଭାଗ୍ଯଵର୍ଧନଃ । ଭୃଙ୍ଗିରୀଟୀ ଭୃଙ୍ଗମାଲୀ ଭୃଙ୍ଗକୂଜିତନାଦିତଃ

ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବୀରମାନଙ୍କର ନାୟକ, ବୀରତ୍ୱକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଶୁଭ ଓ ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତି। ମୁଣ୍ଡରେ ମଧୁମକ୍ଷୀ ମାଳା, ଗଳାରେ ମଧୁମକ୍ଷୀ ମାଳା, ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି ମଧୁମକ୍ଷୀ ଗୁଞ୍ଜନ ପରି।

ଵିନର୍ତକୋ ଵିନେତାପି ଵିନତାନନ୍ଦନୋଽର୍ଚିତଃ । ଵୈନତେଯୋ ଵିନମ୍ରାଙ୍ଗୋ ଵିଶ୍ଵନେତା ଵିନାଯକଃ

ସେ ନୃତ୍ୟ କରନ୍ତି, ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି, ନମ୍ର ଲୋକଙ୍କର ପୁତ୍ର, ସମ୍ମାନିତ। ବିନତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଦେହରେ ନମ୍ରତା, ସମସ୍ତଙ୍କର ନେତା ଓ ବିଘ୍ନ ଦୂର କରନ୍ତି।

ଵିରାଟକୋ ଵିରାଟଶ୍ଚ ଵିଦଗ୍ଧୋ ଵିଧିରାତ୍ମଭୂଃ । ପୁଷ୍ପଦନ୍ତଃ ପୁଷ୍ପହାରୀ ପୁଷ୍ପମାଲାଵିଭୂଷଣଃ

ଓହେ ବିରାଟକ, ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆକାର, ବିରାଟ ମହାପୁରୁଷ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚତୁର ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନିଜେ ଜନ୍ମା, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଫୁଲ ନେଇଥିବା, ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ।

ପୁଷ୍ପେଷୁର୍ମଥନଃ ପୁଷ୍ଟୋ ଵିକର୍ତା କର୍ତରୀକରଃ । ଅନ୍ତ୍ଯୋଽନ୍ତକଶ୍ଚିତ୍ତଗଣଶ୍ଚିତ୍ତଚିନ୍ତାପହାରକଃ

ଫୁଲମଧ୍ୟରେ ତୀର, ଅସ୍ଥିରତା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୁସ୍ଥ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ, ସବୁ କାମର କର୍ତ୍ତା, ଛୁରି ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମାପ୍ତିର ଦାତା, ଚିନ୍ତାମଣ୍ଡଳର ନାୟକ, ମନର ଦୁଃଖ ଅପହାରକ।

ଅଚିନ୍ତ୍ଯୋଽଚିନ୍ତ୍ଯରୂପଶ୍ଚ ଚନ୍ଦନାକୁଲମୁଣ୍ଡକଃ । ଲିପିତୋ ଲୋହିତୋ ଲୁପ୍ତୋ ୧୦୦ ଲୋହିତାକ୍ଷୋ ଵିଲୋଭକଃ

ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କର ରୂପ କଳ୍ପନାର ଅତିତ, ଚନ୍ଦନର ସୁଗନ୍ଧରେ ମୁଣ୍ଡ ଭରିଥିବା, ଅଙ୍ଗରେ ଲିପ୍ତ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର, ଲୁଚିଥିବା, ଲାଲ ଆଖି, ମନକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିବା।

ଲୁବ୍ଧାଶଯୋ ଲୋଭରତୋ ଲାଭଦୋଽଲଙ୍ଘ୍ଯଗାତ୍ରକଃ । ସୁନ୍ଦରଃ ସୁନ୍ଦରୀପୁତ୍ରଃ ସମସ୍ତାସୁରଘାତନଃ

ଲୋଭୀ ସ୍ଭାଭାବ, ଲାଭରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଲାଭ ଦେଇଥିବା, ଯାହାଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ସୁନ୍ଦର, ସୁନ୍ଦରୀର ପୁଅ, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା।

ନୂପୁରାଢ୍ଯୋ ଵିଭଵଦୋ ନରୋ ନାରାଯଣୋ ରଵିଃ । ଵିଚାରୀ ଵାନ୍ତଦୋ ଵାଗ୍ମୀ ଵିତର୍କୀ ଵିଜଯେଶ୍ଵରଃ

ଅଙ୍ଗୁରିଆ ପିନ୍ଧିଥିବା, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା, ପୁରୁଷ ସ୍ୱଭାବର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚିନ୍ତାଶୀଳୀ, ଦୋଷ ଦୂର କରୁଥିବା, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା, ବିବେକଶୀଳ, ଓ ବିଜୟର ନାଥ।

ସୁପ୍ତୋ ବୁଦ୍ଧଃ ସଦାରୂପଃ ସୁଖଦଃ ସୁଖସେଵିତଃ । ଵିକର୍ତନୋ ଵିଯଚ୍ଚାରୀ ଵିନଟୋ ନର୍ତକୋ ନଟଃ

ସେ ଶୁଅନ୍ତି, ପୁନି ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି, ସଦା ନିଜ ରୂପରେ ଅବିକଳ, ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ଆନନ୍ଦରେ ଘିରିଥିବା, କଟକଟାଇ ଦେଇଥିବା, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା, ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଉଥିବା, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଓ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା।

ନାଟ୍ଯୋ ନାଟ୍ଯପ୍ରିଯୋ ନାଦୋଽନନ୍ତୋଽନନ୍ତଗୁଣାତ୍ମକଃ । ଵିଶ୍ଵଭୂର୍ଵିଶ୍ଵଘାତୀ ଚ ଵିନତାସ୍ଯୋ ଵିନର୍ତକଃ

ସେ ନୃତ୍ୟକାର, ନୃତ୍ୟକୁ ଭଲପାଉଥିବା, ଶବ୍ଦ ରୂପୀ, ଅସୀମ, ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଗୁଣର ଧାମ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ବିଶ୍ୱକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ନମ୍ର ମୁହଁ ଥିବା ଓ ଦକ୍ଷ ନୃତ୍ୟକାର।

କରାଲଃ କାମଦଃ କାନ୍ତଃ କମନୀଯଃ କଲାଧରଃ । କାରୁଣ୍ଯରୂପଃ କୁଟିଲଃ କୁଲାଚାରୀ କୁଲେଶ୍ଵରଃ

ସେ ଭୟଙ୍କର, ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଆକର୍ଷଣୀୟ, କଳାର ଧାରକ, କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଟେଢ଼ା ଚରିତ୍ର, ପରିବାର ପରମ୍ପରା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଓ କୁଳର ନାଥ।

ଵିକରାଲୋ ଗଣଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ସଂହାରୋ ହାରଭୂଷଣଃ । ରୁରୁ ରମ୍ଯମୁଖୋ ରକ୍ତୋ ରେଵତୀଦଯିତୋ ରସଃ

ଯିଏ ଭୟଙ୍କର, ଗଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଂହାରକାରୀ, ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା; ଯାହାର ମୁହଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ରଙ୍ଗରେ ଲାଲ, ରେବତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ସାରତ୍ୱର ଅବତାର।

ମହାକାଲୋ ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ରୋ ମହୋରଗଭଯାପହଃ । ଉନ୍ମତ୍ତରୂପଃ କାଲାଗ୍ନିରଗ୍ନିସୂର୍ଯେନ୍ଦୁଲୋଚନଃ

ଯିଏ ବଡ଼ କାଳ, ବଡ଼ ଦାଢ଼ିର ମାଲିକ, ବଡ଼ ସର୍ପଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କରିଥିବା; ଅସାଧାରଣ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା, କାଳାଗ୍ନି ସ୍ୱରୂପ, ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର।

ସିତାସ୍ଯଃ ସିତମାଲ୍ଯଶ୍ଚ ସିତଦନ୍ତଃ ସିତାଂଶୁମାନ୍ । ଅସିତାତ୍ମା ଭୈରଵେଶୋ ଭାଗ୍ଯଵାନ୍ ଭଗଵାନ୍ ଭଗଃ

ଯାହାର ମୁହଁ ସ୍ୱେତ, ସ୍ୱେତ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ସ୍ୱେତ ଦାନ୍ତ ଥିବା, ସ୍ୱେତ କିରଣରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଯାହାର ସ୍ୱଭାବ କଳା, ଭୈରବଙ୍କ ନାଥ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦିବ୍ୟ, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା।

ଭର୍ଗାତ୍ମଜୋ ଭଗାଵାସୋ ଭଗଦୋ ଭଗଵର୍ଧନଃ । ଶୁଭଙ୍କରଃ ଶୁଚିଃ ଶାନ୍ତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଯଃ ଶ୍ରଵ୍ଯଃ ଶଚୀପତିଃ

ଯିଏ ଭର୍ଗଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଭାଗ୍ୟରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା, ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଇଥିବା; ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ପବିତ୍ର, ଶାନ୍ତ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ଶଚୀଙ୍କ ନାଥ।

ଵେଦାଦ୍ଯୋ ଵେଦକର୍ତା ଚ ଵେଦଵେଦ୍ଯଃ ସନାତନଃ । ଵିଦ୍ଯାପ୍ରଦୋ ଵେଦସାରୋ ଵୈଦିକୋ ଵେଦପାରଗଃ

ଯିଏ ବେଦର ଆଦି, ବେଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବେଦ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯିବା, ଚିରନ୍ତନ; ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥିବା, ବେଦର ସାର, ବେଦମୟ ଏବଂ ବେଦର ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା।

ଵେଦଧ୍ଵନିରତୋ ଵୀରୋ ଵରୋ ଵେଦାଗମାର୍ଥଵିତ୍ । ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ସଵର୍ଗଃ ସାଧୁଃ ସଦଯଃ ସଦ୍ ୨୦୦ ଅସନ୍ମଯଃ

ଯିଏ ବେଦର ଧ୍ୱନିରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସାହସୀ, ଉତ୍ତମ, ବେଦ ଓ ଆଗମର ଅର୍ଥ ଜାଣିଥିବା; ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ସ୍ୱର୍ଗର ମାଲିକ, ସଦ୍ଗୁଣୀ, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ସତ୍-ଅସତ୍ ଦୁହିଁରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ।

ନିରାମଯୋ ନିରାକାରୋ ନିର୍ଭଯୋ ନିତ୍ଯରୂପଭୃତ୍ । । ନିର୍ଵୈରୋ ଵୈରିଵିଧ୍ଵଂସୀ ମତ୍ତଵାରଣସନ୍ନିଭଃ

ଯିଏ ରୋଗରହିତ, ଆକାରହୀନ, ଭୟରହିତ, ନିତ୍ୟ ରୂପକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା।

ଶିଵଙ୍କରଃ ଶିଵସୁତଃ ଶିଵଃ ସୁଖଵିଵର୍ଧନଃ । ଶ୍ଵୈତ୍ଯଃ ଶ୍ଵେତଃ ଶତମୁଖୋ ମୁଗ୍ଧୋ ମୋଦକଭୋଜନଃ

ଶୁଭ ଦେଇଥିବା, ଶିବଙ୍କର ପୁଅ, ଶୁଭ, ସୁଖ ବଢ଼ାଇଥିବା; ପବିତ୍ର, ଧଳା, ଶତମୁଖୀ, ଆକର୍ଷକ ଏବଂ ମୋଦକ ଖାଇବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା।

ଦେଵଦେଵୋ ଦିନକରୋ ଧୃତିମାନ୍ ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ ଧଵଃ । ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଶୁଦ୍ଧମତିମାଞ୍ଛୁଦ୍ଧଦୀପ୍ତିଃ ଶୁଚିଵ୍ରତଃ

ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ଆଲୋକର ଉତ୍ସ, ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଓ ସ୍ୱାମୀ; ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ ମନ, ଶୁଦ୍ଧ ତେଜ ଓ ପବିତ୍ରତାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ଶରଣ୍ଯଃ ଶୌନକଃ ଶୂରଃ ଶରଦମ୍ଭୋଜଧାରକଃ । ଦାରକଃ ଶିଖିଵାହେଷ୍ଟଃ ଶୀତଃ ଶଙ୍କରଵଲ୍ଲଭଃ

ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଋଷିମାନେ ସମ୍ମାନିତ, ସାହସୀ, ଶରଦ୍ ରୁତୁର କମଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା; ଶିଶୁ ସ୍ୱଭାବ, ମୟୂରରେ ଚଡ଼ିଥିବାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଶୀତଳ ଓ ଶିବଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ।

ଶଙ୍କରୋ ନିର୍ଭଵୋ ନିତ୍ଯୋ ଲଯକୃଲ୍ଲାସ୍ଯତତ୍ପରଃ । ନିର୍ଭଯୋ ଲୂତୋ ଲୀଲାରସୋଲ୍ଲାସୀ ଵିଲାସୀ ଵିଭ୍ରମୋ ଭ୍ରମଃ

ମଙ୍ଗଳମୟ, ଆଦିହୀନ, ଚିରଅବିନାଶୀ, ସଂହାରକାରୀ, ନୃତ୍ୟରେ ଲୀନ; ଭୟହୀନ, ଖେଳମସ୍ତ, ଲୀଳାର ଆନନ୍ଦରେ ମଗ୍ନ, ମଧୁର ଚଳନ, ମାୟାର ଉତ୍ସ ଓ ମାୟା ସ୍ୱୟଂ।

ଭ୍ରମଣଃ ଶଶଭୃତ୍ ସୂର୍ଯଃ ଶନିର୍ଧରଣିନନ୍ଦନଃ । ବୁଦ୍ଧୋ ଵିବୁଧସେଵ୍ଯଶ୍ଚ ବୁଧରାଜୋ ବଲନ୍ଧରଃ

ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶନି, ଧରିତ୍ରୀର ଆନନ୍ଦ; ଜାଗୃତ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ପୃଥିବୀର ରାଜା ଓ ଶକ୍ତିର ଧାରକ।

ଜୀଵୋ ଜୀଵପ୍ରଦୋ ଜୈତ୍ରଃ ସ୍ତୁତ୍ଯୋ ନୁତ୍ଯୋ ନତିପ୍ରିଯଃ । ଜନକୋ ଜିନମାର୍ଗଜ୍ଞୋ ଜୈନମାର୍ଗନିଵର୍ତକଃ

ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜୀବ, ଜୀବନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ, ଜୟୀ, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ଗୀତିରେ ଗାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ନମସ୍କାର କରୁଥିବାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜିନଙ୍କ ପଥକୁ ଜାଣିଥିବା, ଏବଂ ଜୈନ ପଥରୁ ଦୂରେ ରହୁଥିବା।

ଗୌରୀସୁତୋ ଗୁରୁରଵୋ ଗୌରାଙ୍ଗୋ ଗଜପୂଜିତଃ । ପରଂ ପଦଂ ପରଂ ଧାମ ପରମାତ୍ମା କଵିଃ କୁଜଃ

ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ପୁଅ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ସ୍ୱର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଧଳା ଶରୀର ଥିବା, ହାତୀମାନେ ପୂଜା କରୁଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆଶ୍ରୟ, ପରମ ଆତ୍ମା, କବି, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା।