ଏହି ମହାଗଣେଶଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ହସ୍ତରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଶୀଭୂତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ସିନ୍ଦୂର ଜଳକି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନିର ଭଳି ତୀବ୍ର ଆଲୋକରେ ଜ୍ୱଳିଉଛି। ତାଙ୍କର ଚରଣ ନୁପୁର ମଣିର ଝିଙ୍କାରରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଚାରିପାଖରେ ଦ୍ରୁତ ବହୁଥିବା ନଦୀ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ଜଳବିନ୍ଦୁ ଘେରି ରହିଛି। ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ହାତୀମାନେ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା, ଅଚ୍ୟୁତ, ମହାରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ମହାନ୍ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ସେ ନାନା ପ୍ରକାର ସର୍ପ, ଶେଷନାଗ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ତାଙ୍କ ପଞ୍ଚମୁଖୀ ସିଂହମାନଙ୍କର ଦହଡ଼ ଶୃଙ୍ଗପର୍ବତ ଯାଏଁ ଶୁଣାଯାଏ। ଦେବମାନଙ୍କର "ହା ହା", "ହୂ ହୂ" ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର ତାଙ୍କର ମନକୁ ଅବାକ୍ କରିଦେଇଛି, ତାଙ୍କର ଦେହ ପଞ୍ଚାଶ ମୂଳ ଅକ୍ଷର ଓ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ବେଦାନ୍ତ ଉପଦେଶର ଅମୃତଧାରା ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ୟାପି ଯାଇଛି, ଶଂଖଧ୍ୱନି ପାତାଳରୁ ସ୍ୱର୍ଗପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି। ସେ ଚିନ୍ତାମଣି ରତ୍ନ, ମହାମଲ୍ଲ, ଦୃଢ଼ ଶୂଳଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିଜୟୀ। ତିନି ଲୋକରେ ତାଙ୍କର ତେଜ ଏବଂ କୃତ ଓ ତ୍ରେତା ଯୁଗର ମହିମାରେ ଉଜ୍ୱଳ। ସେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଏକମାତ୍ର ନାଥ, କର୍ମର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରୁଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦେହ ଅମୃତରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ଓ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛି। ଅକ୍ଷରମାଳା 'ଅ' ରୁ 'କ୍ଷ' ଯାଏଁ ତାଙ୍କୁ ଉଜ୍ୱଳ କରେ, 'ଅ' ଓ 'ଆ' ର ଗୀତ ତାଙ୍କୁ ଗୁଞ୍ଜାଉଛି, ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ଗୁଞ୍ଜିଉଛି। 'ଇ' ଓ 'ଏ' ଆଦି ମନ୍ତ୍ରମାଳାରେ ସେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, 'ଉ' ଓ 'ଓ' ଉଚ୍ଚାରଣରୁ ତାଙ୍କର ଦେହ ସର୍ପଯଜ୍ଞୋପବୀତରେ ଶୋଭିତ। 'ଋ' ଅକ୍ଷର ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇଛି, ଦୁଇଟି 'ୃ' ଅକ୍ଷର ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଉଜ୍ୱଳ କରେ, 'ଲୃ' ରେ ଏକତା ଏବଂ 'ଲୄ' ର ଶଂଖଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂରଣ କରେ। ଗିରିଜାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଦୁଧପାନ କରିବାରେ ସେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏହି ଶୃଷ୍ଟିର ଅନୁକ୍ରମ ତାଙ୍କର ଆରମ୍ଭରୁ ହେଉଛି। 'ଅଂ' ରୁ 'ଅଃ' ଯାଏଁ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅଙ୍ଗସବୁ ବ୍ୟାପି ଅଛି, ତାଙ୍କର କାନ ଓ ଜିହ୍ୱା ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ତାଙ୍କର ଚରଣ ରକ୍ତିମ, ମୁଣ୍ଡରେ ମଣିର ମୁକୁଟ ଓ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ ସଜ୍ଜିତ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଗୀତ ଶୁଣିବାରେ ସେ ଏକାଗ୍ର। ବାକ୍ପୁରୀରେ ଦେବ ଓ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ମେଘମାଳା ତାଙ୍କୁ ବହନ କରେ, ଏକଦନ୍ତ ମହାପ୍ରଭୁ ମନ୍ତ୍ର 'ଙ' ର ଅମୃତଧାରାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ। ଚନ୍ଦନ, କୁଙ୍କୁମ ଓ ଜମ୍ବାଳ ଫଳର ରଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କର ଦେହ ଶୋଭିତ, ମୁହଁରେ ମୁକୁଟ ଓ ରାଜଛତ୍ର, ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେବିତ। ମୁଣ୍ଡମାଳାରେ ମଣିମାଳା ରହିଛି, ମଧୁମକ୍ଷିକାମାନଙ୍କର ଗୁଞ୍ଜନ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି। ତାଙ୍କର ଗଦା ଦାନବରକ୍ତ ରକ୍ତରେ ଭିଜା, 'ଞ' ଅକ୍ଷରର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଦାନବ ନାଶ କରନ୍ତି, 'ଟଙ୍' ର ସ୍ବାଦରେ ତାଙ୍କର ଚୁଲି ଖଡ଼ିଉଠେ। 'ଠ', 'ଢ', 'ଡ', 'ଢ' ଅକ୍ଷରରେ ସେ ପ୍ରସନ୍ନ, ନବ ଅକ୍ଷରର ଅମୃତ ଧାରାରେ ସେ ଆଧାର। ତାଙ୍କର ଲଳାଟ ତାମ୍ର ଅଳତାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତ, 'ଥ' ଅକ୍ଷରର ସମୃଦ୍ଧି ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ତିନି ଲୋକ ତାଙ୍କର କୃପାମୟ ହୃଦୟର କମଳରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମ କୁବେର ଭଳି ଯକ୍ଷମାନେ ସେବନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ମୁକୁଟର ମଣି ତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦେଇଛି, ସେ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ନୀଚ ମାର୍ଗକୁ କଟି ଦେବାରେ ପାରଙ୍ଗତ। ସର୍ପମୁଣ୍ଡ ଭଳି ମାଳା ଗଳାରେ ପିନ୍ଧି ଅଛନ୍ତି, ଭୂକୁଟି ଚଢ଼ି ଦେବଦାନବମାନେ ଭୟଭୀତ। ସେ ଭବାନୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦବର୍ଦ୍ଧକ ଏକମାତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ଏକ ହସ୍ତ କମଳ ମଦପାତ୍ର ଧରିଥିବା ପରି ଫୁଲିଉଠିଛି। ସେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନାଶ କରିବାକୁ ଏକାଗ୍ର, ସମୁଦ୍ରକନ୍ୟାର ପ୍ରିୟଙ୍କର ତେଜ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି। ବିଶାଳ ଦେହ, ଭାରି ପେଟ ନିୟେ ସେ ଦାନବମାନେ ଦମନ କରନ୍ତି, ବରୁଣ ଓ ଦିଗ୍ପତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ତାଙ୍କର ପ୍ରେମମୟ ଦୃଷ୍ଟି ଶିବଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଷୋଳ ସ୍ୱର ଓ ତାଳରେ ଗୀତ ଗାଏବାରେ ପାରଦର୍ଶୀ। ସେ ଦୁଃଖର ନଦୀରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୌକା, ବ୍ରହ୍ମା, ବୈକୁଣ୍ଠ, ହରଙ୍କ ଷ୍ଟୁତି ଗାଏ। ତାଙ୍କର ହୃଦୟ କମଳ କ୍ଷମାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ଚରାଚର ଜୀବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦେହ ତାରାମନ୍ତ୍ର ଅକ୍ଷରର ଅମୃତ ତେଜରେ ଗଠିତ। ଅକ୍ଷର 'ଅ' ରୁ 'କ୍ଷ' ଯାଏଁ ଜ୍ଞାନରେ ଶୋଭିତ, ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ବିନାୟକ, ଓଁ ହ୍ରୀଂ ବିଘ୍ନନାୟକ, ଗଣପତି। ସେ ହେରମ୍ବ, ମୋଦକ ପ୍ରିୟ, ବକ୍ରତୁଣ୍ଡ, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଵିଧିସ୍ମୃତି ନାମରେ ପରିଚିତ, ବେଦାନ୍ତରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ମନ୍ତ୍ରପରିଶୁଦ୍ଧ, ଷଡଅକ୍ଷରୀ। ସେ ଗଣେଶ, ବରଦାତା, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ମହାମନ୍ତ୍ରର ଏକତା। ସେ ଗଙ୍ଗାପୁତ୍ର, ଗଣମାନେ ପୂଜିତ, ଓଁ ଶ୍ରୀଂ ଦ୍ୱାୟମାତୁର, ଶିବ, ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ଶ୍ରୀଂ, କ୍ଲୀଂ, ଗ୍ଲୌଂ, ଗଂ—ସେ ଦେବ, ମହାଗଣପତି, ପ୍ରଭୁ। ଏହି ତୁମ ଶ୍ରୀମହାଗଣପତିଙ୍କର ଶତନାମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ଗୁପ୍ତ, ଗୁହ୍ୟ, ସମସ୍ତ ତନ୍ତ୍ରରେ ରକ୍ଷିତ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଧନଭଣ୍ଡାର, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ନାଶକ, ଗ୍ରହନକ୍ଷତ୍ରର ଫଳ ଏବଂ ରାଶି ଓ ତାହାର ରଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଏକତା, ବ୍ରହ୍ମପ୍ରାପ୍ତିର ଉପାୟ, ସାଧକମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଗଣେଶତ୍ତ୍ୱର ସାର, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନଙ୍କର ଗୁହ୍ୟତମ। ଏହି ନାମ ଏହି ଲୋକରେ ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ, ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ, ସାଧକଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇଥାଏ। ଉପାସନା, ହୋମ, ମୁଦ୍ରା, ଜପ ବିନା କେବଳ ସ୍ମରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ଅଷ୍ଟସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଚତୁର୍ଥୀ ତିଥିର ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ଚତୁର୍ମୁଖୀ ଚୌକରେ ଏହି ଶ୍ରୀନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା, ଦିନରେ ଭୂର୍ଜପତ୍ରରେ ଲେଖିବା ଉଚିତ।