ഗണാധ്യക്ഷോ ഗ്ലൌം ഗം ഗണപതിര്ഗുണീ । ഗുണാദ്യോ നിര്ഗുണോ ഗോപ്താ ഗജവക്ത്രോ വിഭാവസുഃ
ഭൂതഗണങ്ങളുടെ മേൽനോട്ടക്കാരൻ, ഗം എന്ന നാദം, ഗണങ്ങളുടെ നാഥൻ, നല്ല ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവൻ, എല്ലാ ഗുണങ്ങൾക്കും ആധാരമായവൻ, ഗുണാതീതൻ, രക്ഷകൻ, ആനമുഖൻ, പ്രകാശം പകരുന്നവൻ.
വിശ്വേശ്വരോ വിഭാദീപ്തോ ദീപനോ ധീവരോ ധനീ । സദാശാന്തോ ജഗത്താതോ വിശ്വക്സേനോ വിഭാകരഃ
സകല ലോകത്തിന്റെയും ഇശ്വരൻ, പ്രകാശം പകരുന്നവൻ, പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനി, സമ്പന്നൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ശാന്തനായവൻ, ലോകത്തിന്റെ പിതാവ്, ഗണങ്ങളുടെ നായകൻ, പ്രകാശം നൽകുന്നവൻ.
വിസ്രമ്ഭീ വിജയീ വൈദ്യോ വാരാന്നിധിരനുത്തമഃ । അണീയാന് വിഭവീ ശ്രേഷ്ഠോ ജ്യേഷ്ഠോ ഗാഥാപ്രിയോ ഗുരുഃ
വിശ്വാസം നിറഞ്ഞവൻ, ജയശാലി, രോഗങ്ങൾ മാറ്റുന്നവൻ, വരദായകൻ, അതുല്യൻ, അത്യന്തം സൂക്ഷ്മൻ, ഐശ്വര്യവാൻ, ഏറ്റവും ഉത്തമൻ, മുതിർന്നവൻ, ഭക്തിഗാനങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ, ഗുരു.
വിരൂപാക്ഷോ വിമാനസ്ഥോ വിനയഃ സനയഃ സുഖീ । സുരൂപഃ സാത്ത്വികഃ സത്യഃ ശുദ്ധഃ ശങ്കരനന്ദനഃ
വിവിധ രൂപത്തിലുള്ള കണ്ണുകൾ ഉള്ളവൻ, ദിവ്യവിമാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, വിനയശീലൻ, ശാന്തനും നിയന്ത്രിതനും, സന്തുഷ്ടനും ആനന്ദവാനുമാണ്, സുന്ദരമായ രൂപം, ശുദ്ധമായ മനസ്സ്, സത്യവാൻ, നിർമലൻ, ശങ്കരന്റെ പുത്രൻ.
നന്ദീശ്വരോ സദാനന്ദീ വന്ദിസ്തുത്യോ വിചക്ഷണഃ । ദൈത്യമര്ദീ മദാക്ഷീബോ മദിരാരുണലോചനഃ
നന്ദീശ്വരൻ, എപ്പോഴും ആനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പുന്നവൻ, വിനയത്തോടെ നമസ്കരിക്കുന്നവർ പാടുന്നവൻ, വിവേകശാലി, അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ആനന്ദത്തിൽ മദംപോലെ ലയിച്ചവൻ, വീഞ്ഞുപോലെ ചുവപ്പുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവൻ.
സാരാത്മാ വിശ്വസാരശ്ച വിശ്വചാരീ വിലേപനഃ । പരം ബ്രഹ്മ പരം ജ്യോതിഃ സാക്ഷീ ത്ര്യക്ഷോ വികത്ഥനഃ
എല്ലാവിന്റെയും സാരം, ലോകത്തിന്റെ ഹൃദയം, എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ, അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നവൻ, പരബ്രഹ്മം, പരമജ്യോതി, സാക്ഷി, മൂന്നുകണ്ണുള്ളവൻ, അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നവൻ.
വീരേശ്വരോ വീരഹര്താ സൌഭാഗ്യോ ഭാഗ്യവര്ധനഃ । ഭൃങ്ഗിരീടീ ഭൃങ്ഗമാലീ ഭൃങ്ഗകൂജിതനാദിതഃ
വീരന്മാരുടെ നാഥൻ, വീരത്വം അകറ്റുന്നവൻ, ഭാഗ്യവാൻ, ഭാഗ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, തവളകളുടെ കിരീടം ധരിച്ചവൻ, തവളമാല ധരിച്ചവൻ, തവളകളുടെ ഗുഞ്ചൽപോലെയുള്ള ശബ്ദം ഉള്ളവൻ.
വിനര്തകോ വിനേതാപി വിനതാനന്ദനോഽര്ചിതഃ । വൈനതേയോ വിനമ്രാങ്ഗോ വിശ്വനേതാ വിനായകഃ
നൃത്തം ചെയ്യുന്നവൻ, വഴികാട്ടിയും ആകുന്നവൻ, വിനയമുള്ളവരുടെ പുത്രൻ, ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവൻ, വിനതയുടെ പുത്രൻ, വിനയത്തോടെ ഉള്ള ശരീരം, എല്ലാം നയിക്കുന്നവൻ, തടസ്സങ്ങൾ നീക്കുന്നവൻ.
വിരാടകോ വിരാടശ്ച വിദഗ്ധോ വിധിരാത്മഭൂഃ । പുഷ്പദന്തഃ പുഷ്പഹാരീ പുഷ്പമാലാവിഭൂഷണഃ
വിരാടകൻ, വിശ്വരൂപൻ, മഹാത്മാവ്, പ്രഗത്ഭനും ജ്ഞാനിയും, സൃഷ്ടാവും സ്വയംജനിച്ചവനും, ദേവതകളുടെ അധിപനും, പൂക്കൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനും, പൂമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനും ആകുന്നു.
പുഷ്പേഷുര്മഥനഃ പുഷ്ടോ വികര്താ കര്തരീകരഃ । അന്ത്യോഽന്തകശ്ചിത്തഗണശ്ചിത്തചിന്താപഹാരകഃ
പൂക്കളിൽ അമ്പായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, കലഹം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ, പോഷിച്ചവനും ശക്തനും, മഹാനായ പ്രവർത്തകൻ, കത്തിയുമായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ, അവസാനവും അന്തവും, ചിന്തകളുടെ അധിപൻ, മനസ്സിലെ ആശങ്കകൾ അകറ്റുന്നവൻ.
അചിന്ത്യോഽചിന്ത്യരൂപശ്ച ചന്ദനാകുലമുണ്ഡകഃ । ലിപിതോ ലോഹിതോ ലുപ്തോ ൧൦൦ ലോഹിതാക്ഷോ വിലോഭകഃ
അവനെ മനസ്സിൽ പിടികൂടാനാവാത്തവൻ, ആകൃതിയും അത്രയേറെ അതിരില്ലാത്തവൻ, ചന്ദനത്തിന്റെ സുഗന്ധം തലയിൽ പകരുന്നവൻ, ലേപനം ചെയ്തവൻ, ചുവന്ന നിറമുള്ളവൻ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്നവൻ, ചുവന്ന കണ്ണുള്ളവൻ, ആകർഷകശക്തിയുള്ളവൻ.
ലുബ്ധാശയോ ലോഭരതോ ലാഭദോഽലങ്ഘ്യഗാത്രകഃ । സുന്ദരഃ സുന്ദരീപുത്രഃ സമസ്താസുരഘാതനഃ
ലോഭഭാവമുള്ളവൻ, ലാഭത്തിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നവൻ, ലാഭം നൽകുന്നവൻ, അവന്റെ അവയവങ്ങൾ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവ, സുന്ദരൻ, സുന്ദരിയായവളുടെ പുത്രൻ, എല്ലാ അസുരന്മാരെയും സംഹരിക്കുന്നവൻ.
നൂപുരാഢ്യോ വിഭവദോ നരോ നാരായണോ രവിഃ । വിചാരീ വാന്തദോ വാഗ്മീ വിതര്കീ വിജയേശ്വരഃ
അവന് കാല്ചങ്കിലികളാല് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനും, ഐശ്വര്യം നല്കുന്നവനും, ധൈര്യശാലിയുമാണ്. എല്ലാ ജനങ്ങള്ക്കും ആശ്രയമായവനും, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനും, ആലോചനാപരനായവനും, അശുദ്ധികള് നീക്കുന്നവനും, വാഗ്മിയായവനും, വിവേകശാലിയുമായും, വിജയത്തിന്റെ അധിപനുമാണ്.
സുപ്തോ ബുദ്ധഃ സദാരൂപഃ സുഖദഃ സുഖസേവിതഃ । വികര്തനോ വിയച്ചാരീ വിനടോ നര്തകോ നടഃ
അവന് ഉറങ്ങുന്നവനും ഉണര്ന്നവനും, എപ്പോഴും സ്വരൂപത്തില് നിലകൊള്ളുന്നവനും, സന്തോഷം നല്കുന്നവനും, സന്തോഷം അനുഭവിക്കുന്നവനും, മുറിച്ചുകളയുന്നവനും, ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, അപ്രത്യക്ഷനാകുന്നവനും, നൃത്തം ചെയ്യുന്നവനും, നടനുമാണ്.
നാട്യോ നാട്യപ്രിയോ നാദോഽനന്തോഽനന്തഗുണാത്മകഃ । വിശ്വഭൂര്വിശ്വഘാതീ ച വിനതാസ്യോ വിനര്തകഃ
അവന് നൃത്തക്കാരനുമാണ്, നൃത്തം പ്രിയപ്പെട്ടവനും, ശബ്ദസ്വരൂപനുമാണ്. അവന് അനന്തനും അനന്തഗുണങ്ങളുള്ളവനും, ലോകത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും, ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും, വിനയമുള്ള മുഖമുള്ളവനും, നൃത്തത്തില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമാണ്.
കരാലഃ കാമദഃ കാന്തഃ കമനീയഃ കലാധരഃ । കാരുണ്യരൂപഃ കുടിലഃ കുലാചാരീ കുലേശ്വരഃ
അവന് ഭയാനകനും, ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറ്റുന്നവനും, പ്രിയനുമാണ്. ആകര്ഷകനും, കലകളുടെ വഹിക്കുന്നവനും, കരുണയുടെ രൂപവും, വക്രസ്വഭാവിയുമാണ്. കുടുംബാചാരങ്ങള് പാലിക്കുന്നവനും, കുടുംബത്തിന്റെ അധിപനുമാണ്.
വികരാലോ ഗണശ്രേഷ്ഠഃ സംഹാരോ ഹാരഭൂഷണഃ । രുരു രമ്യമുഖോ രക്തോ രേവതീദയിതോ രസഃ
ഭയങ്കരനായവൻ, ഗണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനൻ, സംഹാരശക്തിയുള്ളവൻ, ഹാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞവൻ, മനോഹരമായ മുഖമുള്ളവൻ, ചുവന്നവൻ, രേവതിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, സാരമായവൻ.
മഹാകാലോ മഹാദംഷ്ട്രോ മഹോരഗഭയാപഹഃ । ഉന്മത്തരൂപഃ കാലാഗ്നിരഗ്നിസൂര്യേന്ദുലോചനഃ
വലിയ കാലമായവൻ, വലിയ പല്ലുകൾ ഉള്ളവൻ, വലിയ പാമ്പുകളുടെ ഭയം നീക്കുന്നവൻ, ഉന്മത്തസ്വരൂപം ഉള്ളവൻ, കാലാഗ്നിയായി ദഹിപ്പിക്കുന്നവൻ, അഗ്നി, സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ എന്നിവയാണ് കണ്ണുകൾ.
സിതാസ്യഃ സിതമാല്യശ്ച സിതദന്തഃ സിതാംശുമാന് । അസിതാത്മാ ഭൈരവേശോ ഭാഗ്യവാന് ഭഗവാന് ഭഗഃ
വെളുത്ത വായുള്ളവൻ, വെളുത്ത മാലകൾ അണിഞ്ഞവൻ, വെളുത്ത പല്ലുള്ളവൻ, വെളിച്ചം പകർന്നവൻ, കറുത്ത സ്വഭാവമുള്ളവൻ, ഭൈരവരുടെ നാഥൻ, ഭാഗ്യശാലിയായവൻ, ദൈവസ്വരൂപൻ, ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവൻ.
ഭര്ഗാത്മജോ ഭഗാവാസോ ഭഗദോ ഭഗവര്ധനഃ । ശുഭങ്കരഃ ശുചിഃ ശാന്തഃ ശ്രേഷ്യഃ ശ്രവ്യഃ ശചീപതിഃ
ഭർഗ്ഗന്റെ പുത്രൻ, ഭാഗ്യത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ഭാഗ്യം നൽകുന്നവൻ, ഭാഗ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, ശുഭം നൽകുന്നവൻ, വിശുദ്ധൻ, ശാന്തനായവൻ, ഉത്തമൻ, ശ്രവ്യനായവൻ, ശചീപതി.
വേദാദ്യോ വേദകര്താ ച വേദവേദ്യഃ സനാതനഃ । വിദ്യാപ്രദോ വേദസാരോ വൈദികോ വേദപാരഗഃ
വേദങ്ങളുടെ ആദ്യസ്രോതസ്സ്, വേദങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, വേദങ്ങൾക്കിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്നവൻ, ശാശ്വതൻ, ജ്ഞാനം നൽകുന്നവൻ, വേദങ്ങളുടെ സാരം, വേദപരമായവൻ, വേദങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവൻ — ഇങ്ങനെ ആനന്ദം പകരുന്നവൻ.
വേദധ്വനിരതോ വീരോ വരോ വേദാഗമാര്ഥവിത് । തത്ത്വജ്ഞഃ സവര്ഗഃ സാധുഃ സദയഃ സദ് ൨൦൦ അസന്മയഃ
വേദങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആസ്വാദനമുളളവൻ, ധൈര്യശാലി, ശ്രേഷ്ഠൻ, വേദങ്ങളും ആഗമങ്ങളും അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കുന്നവൻ, സത്യത്തെ അറിയുന്നവൻ, സ്വർഗ്ഗസമ്പന്നൻ, സദ്ഗുണശാലി, കരുണാനിധി, സതും അസതും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവൻ.
നിരാമയോ നിരാകാരോ നിര്ഭയോ നിത്യരൂപഭൃത് । । നിര്വൈരോ വൈരിവിധ്വംസീ മത്തവാരണസന്നിഭഃ
രോഗമില്ലാത്തവൻ, രൂപരഹിതൻ, ഭയമില്ലാത്തവൻ, ശാശ്വതരൂപം ധരിക്കുന്നവൻ, വൈരമില്ലാത്തവൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങിയ ആനയെപ്പോലെയുള്ളവൻ.
ശിവങ്കരഃ ശിവസുതഃ ശിവഃ സുഖവിവര്ധനഃ । ശ്വൈത്യഃ ശ്വേതഃ ശതമുഖോ മുഗ്ധോ മോദകഭോജനഃ
മംഗളം നൽകുന്നവൻ, ശിവന്റെ പുത്രൻ, ശിവൻ, സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവൻ, നിർമലൻ, വെള്ളയവൻ, നൂറു മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, ആകർഷകൻ, മോദകം ആസ്വദിക്കുന്നവൻ.
ദേവദേവോ ദിനകരോ ധൃതിമാന് ദ്യുതിമാന് ധവഃ । ശുദ്ധാത്മാ ശുദ്ധമതിമാഞ്ഛുദ്ധദീപ്തിഃ ശുചിവ്രതഃ
ദേവന്മാരുടെ ദേവൻ, പ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടം, ധൈര്യശാലി, തേജസ്സുള്ളവൻ, കർത്താവ്; മനസ്സിലും ആത്മാവിലും ശുദ്ധി നിറഞ്ഞവൻ, ശുദ്ധമായ ചിന്തകളും പ്രകാശവും ഉള്ളവൻ, ശുദ്ധതയിൽ അർപ്പിതനായവൻ.
ശരണ്യഃ ശൌനകഃ ശൂരഃ ശരദമ്ഭോജധാരകഃ । ദാരകഃ ശിഖിവാഹേഷ്ടഃ ശീതഃ ശങ്കരവല്ലഭഃ
എല്ലാവർക്കും ആശ്രയം, മഹർഷിമാർ ആദരിക്കുന്നവൻ, വീരൻ, ശരദ്കാലത്തിലെ താമരപൂക്കൾ കൈവശമുള്ളവൻ; ബാലസ്വഭാവം ഉള്ളവൻ, മയിലിന്റെ സവാരിക്കാരനായവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, തണുപ്പുള്ളവൻ, ശിവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൻ.
ശങ്കരോ നിര്ഭവോ നിത്യോ ലയകൃല്ലാസ്യതത്പരഃ । നിര്ഭയോ ലൂതോ ലീലാരസോല്ലാസീ വിലാസീ വിഭ്രമോ ഭ്രമഃ
മംഗളസ്വഭാവം ഉള്ളവൻ, ജനനമില്ലാത്തവൻ, ശാശ്വതൻ, ലയിപ്പിക്കുന്നവൻ, നൃത്തത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവൻ; ഭയമില്ലാത്തവൻ, കളിയുള്ളവൻ, വിനോദത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ തുളുമ്പുന്നവൻ, ലാളിത്യം നിറഞ്ഞവൻ, മായയുടെ ഉറവിടവും മായയും.
ഭ്രമണഃ ശശഭൃത് സൂര്യഃ ശനിര്ധരണിനന്ദനഃ । ബുദ്ധോ വിബുധസേവ്യശ്ച ബുധരാജോ ബലന്ധരഃ
സഞ്ചാരിയായവൻ, ചന്ദ്രനെ കൈവശമുള്ളവൻ, സൂര്യൻ, ശനിദേവൻ, ഭൂമിയുടെ സന്തോഷം; ഉണർന്നിരിക്കുന്നവൻ, ജ്ഞാനികൾ സേവിക്കുന്നവൻ, ഭൂമിയുടെ രാജാവും ബലത്തിന്റെ ഉടമയും.
ജീവോ ജീവപ്രദോ ജൈത്രഃ സ്തുത്യോ നുത്യോ നതിപ്രിയഃ । ജനകോ ജിനമാര്ഗജ്ഞോ ജൈനമാര്ഗനിവര്തകഃ
അവൻ ആത്മാവാണ്, ജീവൻ നൽകുന്നവൻ, ജയശാലിയാണ്, സ്തുതിക്കു യോഗ്യൻ, പുകഴ്ചക്ക് അർഹൻ, നമസ്കാരികൾക്ക് പ്രിയൻ, സൃഷ്ടാവ്, ജിനന്മാരുടെ വഴി അറിയുന്നവൻ, ജൈനമാർഗത്തിൽ നിന്ന് മാറുന്നവൻ.
ഗൌരീസുതോ ഗുരുരവോ ഗൌരാങ്ഗോ ഗജപൂജിതഃ । പരം പദം പരം ധാമ പരമാത്മാ കവിഃ കുജഃ
അവൻ ഗൗരിയുടെ മകനാണ്, ഗുരുവിന്റെ സ്വരമുള്ളവൻ, ഉജ്ജ്വലവദനൻ, ആനകൾക്ക് ആരാധ്യൻ, പരമാവസ്ഥ, പരമധാമം, പരമാത്മാവ്, കവി, ചൊവ്വയിൽ ജനിച്ചവൻ.