మధుకైటభౌ దురాత్మానావతివీర్యపరాక్రమౌ । క్రోధరక్తేక్షణావత్తుం బ్రహ్మాణం జనితోద్యమౌ
మధు, కైటభులు దుష్టచిత్తులు, అపారమైన బలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నారు. కోపంతో కళ్లు ఎర్రగా మెరుస్తూ, బ్రహ్మను చంపాలని ఉద్దేశించారు.
సముత్థాయ తతస్తాభ్యాం యుయుధే భగవాన్ హరిః । పఞ్చవర్షసహస్రాణి బాహుప్రహరణో విభుః
అప్పుడతడు లేచి, ఆ ఇద్దరితో భగవంతుడు హరిదేవుడు యుద్ధం చేశాడు. తన చేతులను ఆయుధాలుగా చేసుకొని, ఐదు వేల సంవత్సరాలు వారితో పోరాడాడు.
తావప్యతిబలోన్మత్తౌ మహామాయావిమోహితౌ । ఉక్తవన్తౌ వరో ఽస్మత్తో వ్రియతామితి కేశవమ్
అతిశక్తివంతులై, మత్తులో మునిగిపోయిన ఆ ఇద్దరూ మహామాయ చేత మోసపోయి, కేశవుని దగ్గరికి వచ్చి ఇలా అన్నారు: 'మా నుండి నీవు కోరుకున్న వరాన్ని అడుగు.'
భవనేతామద్య మే తుష్టౌ మమ వధ్యావుభావపి । కిమన్యేన వరేణాత్ర ఏతావద్ధి వృతం మమ
మీరు ఇద్దరూ నాతో సంతోషంగా ఉన్నారు. అయినా మీరు ఇద్దరూ నా చేతిలో మరణించబోతున్నారు. మరొక వరం నాకు అవసరం లేదు. ఇదే నాకు కావలసినది.
వఞ్చితాభ్యామితి తదా సర్వమాపోమయం జగత్ । విలోక్య తాభ్యాం గదితో భగవాన్ కమలేక్షణః
అప్పుడు వారు మోసపోయామని గ్రహించి, మొత్తం లోకమంతా నీటితో నిండిపోయినదిగా చూసి, కమలనేత్రుడు భగవంతుడు వారితో ఇలా అన్నాడు:
ఆవాం జహి న యత్రోర్వో సలిలేన పరిప్లుతా । ప్రీతౌ స్వస్తవ యుద్ధేన శ్లాఘ్యస్త్వం మృత్యురావయోః
ఈ భూమి నీటితో కప్పబడని చోట మమ్మల్ని సంహరించు. నీ యుద్ధం చూసి మేము సంతోషించాము. నీ పరాక్రమం ప్రశంసనీయం. మేము నీ చేతిలో మరణించడం గొప్పది.
తథేత్యుక్త్వా భగవతా శఙ్ఖ-చక్ర-గదాభృతా । కృత్వా చక్రేణ వై చ్ఛిన్నే జఘనే శిరసీ తయోః
అలాగే అని శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన భగవంతుడు చెప్పి, తన చక్రంతో వారి నడుము వద్దే ఇద్దరి తలలను వేరు చేశాడు.
ఏవమేషా సముత్పన్నా బ్రహ్మణా సంస్తుతా స్వయమ్ । ప్రభావమస్యా దేవ్యాస్తు భూయః శృణు వదామి తే
ఇలా ఆ దేవి స్వయంగా బ్రహ్మ చేత ప్రశంసించబడింది. ఇప్పుడు ఆ దేవి మహిమను మళ్లీ చెబుతాను, విను.