ఖడిగనీ శూలినీ ఘోరా గదినీ చక్రిణీ తథా । శఙ్ఖినీ చాపినీ బాణ-భుశుణ్డీ పరిఘాయుధా
ఖడ్గాన్ని, కటారిని, భయంకరమైన గదను, చక్రాన్ని, శంఖాన్ని, విల్లు, బాణాలు, గులికలు, ఇనుప దండాన్ని ధరించినవారు.
సౌమ్యా సౌమ్యతరాశేష-సౌమ్యేభ్యస్త్వతిసున్దరీ । పరాపరాణాం పరమా త్వమేవ పరమేశ్వరీ
సర్వం మృదువైన వాటికన్నా మరింత మృదువుగా, అపూర్వ సౌందర్యంతో, ఉన్నతమైనదానిలో అత్యున్నతురాలివి, పరమేశ్వరి, నీవే.
యచ్చ కిఞ్చిత్ క్వచిద్వస్తు సదసద్వాఖిలాత్మికే । తస్య సర్వస్య యా శిక్తిః సా త్వం కిం స్తూయతే తదా
ఏదైనా వస్తువు ఎక్కడైనా ఉన్నా, అది నిజమైనదా, అబద్ధమైనదా, ఆ అన్నిటికీ ప్రాణంగా ఉన్న శక్తి నీవే. అలాంటప్పుడు నిన్నెవరు స్తుతించగలరు?
యయా త్వయా జగత్స్త్రష్టా జగత్పాత్యత్తి యో జగత్ । సో ఽపి నిద్రావశం నీతః కస్త్వాం స్తోతుమిహేశ్వరః
ఈ లోకాన్ని సృష్టించేవారు, కాపాడేవారు, లయంచేసేవారు కూడా నీవు కలిగించే నిద్రవశమైపోతారు. అప్పుడు ఇక్కడ నిన్నెవరు స్తుతించగలరు, దేవీ?
విష్ణుః శరీరగ్రహణమహామీశాన ఏవ చ । కారితాస్తే యతో ఽతస్త్వాం కః స్తోతుం శక్తిమాన్ భవేత్
విష్ణువు, శరీరాన్ని ధరించేవాడు, మహా ఈశ్వరుడు కూడా నీవు చేయించినట్లే కార్యాచరణలో ఉంటారు. అందువల్ల నిన్నెవరు స్తుతించగలరు?
సా త్వమిత్థం ప్రభావైః స్వైరుదారైర్దేవి సంస్తుతా । మోహయైతౌ దురాధర్షావసురో మధుకైటభౌ
ఇలా నీ మహత్తరమైన శక్తులతో స్తుతింపబడిన దేవీ, దుర్జయులైన మధు, కైటభ అనే రాక్షసులను మోహింపజేయి.
ప్రబోధఞ్చ జగత్స్వామీ నీయతామచ్యుతో లఘు । బోధశ్చ క్రియతామస్య హన్తుమేతౌ మహాసురౌ
ఈ లోకస్వామి అయిన అచ్యుతుడు త్వరగా మేలుకొని, అతనికి జ్ఞానం కలిగించండి. అప్పుడు అతను ఈ ఇద్దరు మహాసురులను సంహరించగలడు.
ఏవం స్తుతా తదా దేవీ తామసీ తత్ర వేధసా । విష్ణోః ప్రబోధనార్థాయ నిహన్తుం మధుకైటభౌ
అలా బ్రహ్మదేవుడు స్తుతించినప్పుడు, తామసీ దేవి అక్కడ విష్ణువును మేల్కొలిపేందుకు, మధు కైటభులను నాశనం చేయడానికి నిలిచింది.
నేత్రాస్యనాసికా-బాహు-హృదయేభ్యస్తథోరసః । నిర్గమ్య దర్శనే తస్థౌ బ్రహ్మణో ఽవ్యక్తజన్మనః
అవ్యక్త జన్మ అయిన బ్రహ్మదేవుని కన్నులు, నోరు, ముక్కు, చేతులు, హృదయం, ఛాతీ నుంచి ఆమె బయటకు వచ్చి, ఆయనకు ప్రత్యక్షంగా కనిపించింది.
ఉత్తస్థౌ చ జగన్నాథస్తయా ముక్తో జనార్దనః । ఏకార్ణవే ఽహిశయనాత్తతః స దదృశే చ తౌ
ఆమె వల్ల విముక్తుడైన జనార్దనుడు, ఏక సముద్రంలో పాము మీద నిద్రిస్తున్నాడు. అక్కడ నుండి లేచి, ఆ ఇద్దరిని చూశాడు.
మధుకైటభౌ దురాత్మానావతివీర్యపరాక్రమౌ । క్రోధరక్తేక్షణావత్తుం బ్రహ్మాణం జనితోద్యమౌ
మధు, కైటభులు దుష్టచిత్తులు, అపారమైన బలంతో, పరాక్రమంతో ఉన్నారు. కోపంతో కళ్లు ఎర్రగా మెరుస్తూ, బ్రహ్మను చంపాలని ఉద్దేశించారు.
సముత్థాయ తతస్తాభ్యాం యుయుధే భగవాన్ హరిః । పఞ్చవర్షసహస్రాణి బాహుప్రహరణో విభుః
అప్పుడతడు లేచి, ఆ ఇద్దరితో భగవంతుడు హరిదేవుడు యుద్ధం చేశాడు. తన చేతులను ఆయుధాలుగా చేసుకొని, ఐదు వేల సంవత్సరాలు వారితో పోరాడాడు.
తావప్యతిబలోన్మత్తౌ మహామాయావిమోహితౌ । ఉక్తవన్తౌ వరో ఽస్మత్తో వ్రియతామితి కేశవమ్
అతిశక్తివంతులై, మత్తులో మునిగిపోయిన ఆ ఇద్దరూ మహామాయ చేత మోసపోయి, కేశవుని దగ్గరికి వచ్చి ఇలా అన్నారు: 'మా నుండి నీవు కోరుకున్న వరాన్ని అడుగు.'
భవనేతామద్య మే తుష్టౌ మమ వధ్యావుభావపి । కిమన్యేన వరేణాత్ర ఏతావద్ధి వృతం మమ
మీరు ఇద్దరూ నాతో సంతోషంగా ఉన్నారు. అయినా మీరు ఇద్దరూ నా చేతిలో మరణించబోతున్నారు. మరొక వరం నాకు అవసరం లేదు. ఇదే నాకు కావలసినది.
వఞ్చితాభ్యామితి తదా సర్వమాపోమయం జగత్ । విలోక్య తాభ్యాం గదితో భగవాన్ కమలేక్షణః
అప్పుడు వారు మోసపోయామని గ్రహించి, మొత్తం లోకమంతా నీటితో నిండిపోయినదిగా చూసి, కమలనేత్రుడు భగవంతుడు వారితో ఇలా అన్నాడు:
ఆవాం జహి న యత్రోర్వో సలిలేన పరిప్లుతా । ప్రీతౌ స్వస్తవ యుద్ధేన శ్లాఘ్యస్త్వం మృత్యురావయోః
ఈ భూమి నీటితో కప్పబడని చోట మమ్మల్ని సంహరించు. నీ యుద్ధం చూసి మేము సంతోషించాము. నీ పరాక్రమం ప్రశంసనీయం. మేము నీ చేతిలో మరణించడం గొప్పది.
తథేత్యుక్త్వా భగవతా శఙ్ఖ-చక్ర-గదాభృతా । కృత్వా చక్రేణ వై చ్ఛిన్నే జఘనే శిరసీ తయోః
అలాగే అని శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన భగవంతుడు చెప్పి, తన చక్రంతో వారి నడుము వద్దే ఇద్దరి తలలను వేరు చేశాడు.
ఏవమేషా సముత్పన్నా బ్రహ్మణా సంస్తుతా స్వయమ్ । ప్రభావమస్యా దేవ్యాస్తు భూయః శృణు వదామి తే
ఇలా ఆ దేవి స్వయంగా బ్రహ్మ చేత ప్రశంసించబడింది. ఇప్పుడు ఆ దేవి మహిమను మళ్లీ చెబుతాను, విను.