తతో నిశుమ్భః సమ్ప్రాప్య చేతనామాత్తకార్ముకః । ఆజఘాన శరైర్దేవీం కాలీం కేసరిణం తథా
తర్వాత నిశుంభుడు మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు. తన విల్లు తీసుకుని, దేవిని, కాళిని, సింహాన్ని బాణాలతో దాడి చేశాడు.
పునశ్చ కృత్వా బాహూనామయుతం దనుజేశ్వరః । చక్రాయుధేన దితిజశ్ఛాదయామాస చణ్డికామ్
మళ్లీ ఆ దానవాధిపతి తన చేతులను పది వేలుగా మార్చుకుని, చక్రాయుధాన్ని పట్టుకుని, చండికపై ఆయుధ వర్షం కురిపించాడు.
తతో భగవతీ క్రుద్ధా దుర్గా దుర్గార్తినాశినీ । చిచ్ఛేద తాని చక్రాణి స్వశరైః సాయకాంశ్చ తాన్
అప్పుడు దుర్గాదేవి, బాధలను తొలగించే ఆమె, కోపంతో ఆ చక్రాలను, బాణాలను తన పదునైన బాణాలతో నరికేసింది.
తతో నిశుమ్భో వేగేన గదామాదాయ చణ్డికామ్ । అభ్యధావత వై హన్తుం దైత్యసేనాసమావృతః
తర్వాత నిశుంభుడు వేగంగా తన గదను పట్టుకుని, దానవసేనతో కలిసి చండికను చంపేందుకు పరుగెత్తాడు.
తస్యాపతత ఏవాశు గదాం చిచ్ఛేద చణ్డికా । ఖడ్గేన శితధారేణ స చ శూలం సమాదదే
అతడు దూసుకొస్తుండగా, చండికా తన పదునైన ఖడ్గంతో అతని గదను వెంటనే నరికేసింది. వెంటనే అతడు తన శూలాన్ని తీసుకున్నాడు.
శూలహస్తం సమాయాన్తం నిశుమ్భమమరార్దనమ్ । హృది వివ్యాధ శూలేన వేగావిద్ధేన చణ్డికా
శూలం చేతబట్టి అమరులను సంహరించేవాడు అయిన నిశుంభుడు ముందుకు వచ్చాడు. చండికా తన శక్తివంతమైన శూలంతో అతని హృదయాన్ని గట్టిగా పొడిచింది.
భిన్నస్య తస్య శూలేన హృదయాన్నిః సృతో ఽపరః । మహాబలో మహావీర్యస్తిష్ఠేతి పురుషో వదన్
ఆ శూలం వల్ల అతని హృదయం చీలిపోయి, అక్కడినుంచి మరొక మహాబలుడు, మహావీరుడు బయటకు వచ్చాడు. అతడు 'ఆగు!' అని గట్టిగా అరవసాగాడు.
తస్య నిష్క్రామతో దేవీ ప్రహస్య స్వనవత్తతః । శిరశ్చిచ్ఛేద ఖడ్గేన తతో ఽసావపతద్ భువి
అతడు బయటకు వస్తుండగా, దేవి పెద్దగా నవ్వింది. వెంటనే తన ఖడ్గంతో అతని తలను నరికేసింది. దాంతో అతడు నేలమీద పడిపోయాడు.
తతః సింహశ్చఖాదోగ్రం దంష్ట్రాక్షుణ్ణశిరోధరాన్ । అసురాంస్తాంస్తథా కాలీ శివదూతీ తథాపరాన్
అతిక్రూరమైన రాక్షసులను సింహం తన పంజాలు, పళ్లతో చీల్చి వేసింది. అలాగే, కాళీ, శివదూతి కూడా ఇంకొంతమందిని సంహరించాయి.
కౌమారీశక్తినిర్భిన్నాః కేచిన్నేశుర్మహాసురాః । బ్రహ్మాణీమన్త్రపూతేన తోయేనాన్యే నిరాకృతాః
కొంతమంది మహాసురులను కౌమారి తన శక్తితో పొడవడంతో వారు కదలలేకపోయారు. మరికొందరిని బ్రహ్మాణి మంత్రపూతమైన నీటితో పారద్రోలింది.
మాహేశ్వరీత్రిశూలేన భిన్నాః పేతుస్తథాపరే । వారాహీతుణ్డఘాతేన కేచిచ్చూర్ణోకృతా భువి
మాహేశ్వరీ త్రిశూలంతో కొట్టినవారు నేలపై పడిపోయారు. వారాహి నక్కతో కొట్టినవారు కొందరు అక్కడే పొడి అయిపోయారు.
ఖణ్డం ఖణ్డం చ చక్రేణ వైష్ణవ్యా దానవాః కృతాః । వజ్రేణ చైన్ద్రీహస్తాగ్రవిముక్తేన తథాపరే
వైష్ణవి చక్రంతో దానవులను ముక్కలు చేసింది. ఇంకొంతమందిని ఇంద్రాణి చేతిలోని వజ్రంతో కొట్టి చంపింది.
కేచిద్వినేశురసురాః కేచిన్నష్టా మహాహవాత్ । భక్షితాశ్చాపరే కాలీశివదూతీమృగాధిపైః
కొంతమంది అసురులు పారిపోయారు, మరికొందరు యుద్ధంలో కనిపించకుండా పోయారు. ఇంకొంతమందిని కాళి, శివదూతి, సింహం తినివేశాయి.
ఋషిరువాచ నిశుమ్భం నిహతం దృష్ట్వా భ్రాతరం ప్రాణసంమితమ్ । హన్యమానం బలం చైవ శుమ్భః క్రుద్ధో ఽబ్రవీద్వచః
ఋషి ఇలా అన్నాడు: తనకు ప్రాణసమానమైన అన్నయ్య నిశుంభుడు చనిపోవడం, తన సైన్యం నాశనం అవడం చూసి, శుంభుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు.
బలావలేపాద్ దుష్టే త్వం మా దుర్గే గర్వమావహ । అన్యాసాం బలమాశ్రిత్య యుధ్యసే యాతిమానినీ
నీ బలంతో అహంకారం చేసి, దుర్గే! పాపం చేయకు, గర్వపడకు. ఇతరుల బలాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, నీవు గొప్పవని భావిస్తూ యుద్ధం చేస్తావు.
ఏకైవాహం జగత్యత్ర ద్వితీయా కా మమాపరా । పశ్యైతా దుష్ట మయ్యేవ విశన్త్యో మద్విభూతయః
ఈ లోకంలో నేను ఒక్కడినే ఉన్నాను, నాకు సమానమైనవారు ఎవరూ లేరు. పాపినీ! వీళ్లంతా నాలోనే కలిసిపోతున్నారు. ఇవన్నీ నా స్వరూపాలే.
తతః సమస్తాస్తా దేవ్యో బ్రహ్మాణీప్రముఖా లయమ్ । తస్యా దేవ్యాస్తనౌ జగ్మురేకావాసీత్తదామ్బికా
అప్పుడు బ్రహ్మాణీ మొదలైన అన్ని దేవతలు ఆ దేవి శరీరంలో లయమయ్యాయి. అక్కడ ఆ సమయంలో అంబిక మాత్రమే మిగిలింది.
అహం విభూత్యా బహుభిరిహ రూపైర్యదాస్థితా । సత్సంహృతం మయైకైవ తిష్ఠామ్యాజౌ స్థిరో భవ
నేను నా మహిమతో ఎన్నో రూపాల్లో కనిపించినా, అన్నీ లయమైన తర్వాత ఒక్క నేనే మిగిలిపోతాను. యుద్ధంలో ధైర్యంగా నిలబడవు.
తతః ప్రవవృతే యుద్ధం దేవ్యాః శుమ్భస్య చోభయోః । పశ్యతాం సర్వదేవానామసురాణాం చ దారుణమ్
తర్వాత దేవి మరియు శుంభుడి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది. ఆ యుద్ధాన్ని అన్ని దేవతలు, అసురులు చూస్తూ ఉన్నారు.
శరవర్షైః శితైః శస్త్రైస్తథా చాస్త్రైః సుదారుణైః । తయోర్యుద్ధమభూద్ భూయః సర్వలోకభయఙ్కరమ్
వారిద్దరి యుద్ధం మళ్లీ ప్రారంభమైంది. అది బాణవర్షాలు, పదునైన ఆయుధాలు, భయంకరమైన అస్త్రాలతో సాగింది. ఆ యుద్ధం అన్ని లోకాలకూ భయాన్ని కలిగించింది.
దివ్యాన్యస్త్రాణి శతశో ముముచే యాన్యథామ్బికా । బభఞ్జ తాని దైత్యేన్ద్రస్తత్ప్రతీఘాతకర్తృభిః
అంబిక శతల సంఖ్యలో దివ్యాయుధాలు ప్రయోగించింది. వాటిని దైత్యాధిపతి ప్రతిఅస్త్రాలతో ధ్వంసం చేశాడు.
ముక్తాని తేన చాస్త్రాణి దివ్యాని పరమేశ్వరీ । బభఞ్జ లీలయైవోగ్రహుఙ్కారోచ్చారణాదిభిః
అతడు ప్రయోగించిన దివ్యాస్త్రాలను పరమేశ్వరి కేవలం ఉగ్రంగా గర్జించి, అలసత్వం లేకుండా సులభంగా ఛిద్రం చేసింది.
తతః శరశతైర్దేవీమాచ్ఛాదయత సో ఽసురః । సా చ తత్కుపితా దేవీ ధనుశ్చిచ్ఛేద చేషుభిః
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు వందలాది బాణాలతో దేవిని ముంచేశాడు. ఆ దేవి కోపంతో తన బాణాలతో అతని విల్లు విరిగేసింది.
ఛిన్నే ధనుషి దైత్యేన్ద్రస్తథా శక్తిమథాదదే । చిచ్ఛేద దేవీ చక్రేణ తామప్యస్య కరే స్థితామ్
విల్లు విరిగిపోయిన తర్వాత, రాక్షసాధిపతి ఒక శక్తిని తీసుకున్నాడు. అయితే ఆ శక్తి అతని చేతిలో ఉండగానే దేవి తన చక్రంతో దానిని కూడా కోసేసింది.
తతః ఖడ్గముపాదాయ శతచన్ద్రం చ భానుమత్ । అభ్యధావత్తదా దేవీం దైత్యానామధిపేశ్వరః
తరువాత, సూర్యునిలా మెరిసే, వంద చంద్రులతో అలంకరించబడ్డ ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, ఆ రాక్షసుల అధిపతి దేవిని향ి దూసుకొచ్చాడు.
తస్యాపతత ఏవాశు ఖడ్గం చిచ్ఛేద చణ్డికా । ధనుర్ముక్తైః శితైర్బాణైశ్చర్మ చార్కకరామలమ్
అతడు వేగంగా దూసుకొస్తుండగా, చండికా తన విల్లు నుండి వదిలిన పదునైన బాణాలతో అతని ఖడ్గాన్ని, అలాగే సూర్యకిరణాల్లా మెరిసే అతని కవచాన్ని కూడా కోసేసింది.
అశ్వాంశ్చ పాతయామాస రథం సారథినా సహ । హతాశ్వః స తదా దైత్యశ్ఛిన్నధాన్వా విసారథిః । జగ్రాహ ముద్గరం ఘోరమమ్బికానిధనోద్యతః
ఆమె అతని గుర్రాలను, రథాన్ని, సారథితో పాటు నేలకూల్చింది. గుర్రాలు చనిపోవడం, విల్లు విరగడం, సారథి పోవడం వల్ల ఆ రాక్షసుడు అప్పుడు అంబికను సంహరించేందుకు భయంకరమైన గదను పట్టుకున్నాడు.
చిచ్ఛేదాపతతస్తస్య ముద్గరం నిశితైః శరైః । తథాపి సో ఽభ్యధావత్తాం ముష్టిముద్యమ్య వేగవాన్
అతడు దూసుకొస్తుండగా, దేవి తన పదునైన బాణాలతో అతని గదను కూడా విరిగేసింది. అయినా అతడు వేగంగా ముందుకు వచ్చి, తన ముష్టిని పైకెత్తి దేవిని దాడి చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
స ముష్టిం పాతయామాస హృదయే దైత్యపుఙ్గవః । దేవ్యాస్తం చాపి సా దేవీ తలేనోరస్యతాడయత్
అసురులలో అగ్రగణ్యుడు తన ముష్టిని దేవికి హృదయంపై బలంగా కొట్టాడు. వెంటనే ఆ దేవి తన తలాన్ని అతని ఛాతిపై పిడికెతో గట్టిగా ఢీకొట్టింది.
తలప్రహారాభిహతో నిపపాత మహీతలే । స దైత్యరాజః సహసా పునరేవ తథోత్థితః
ఆమె పిడికె దెబ్బ తగిలి, ఆ అసురరాజు వెంటనే నేలపై పడిపోయాడు. కానీ వెంటనే మళ్లీ లేచి నిలబడ్డాడు.