తమాయాన్తం సమాలోక్య దేవీ శఙ్ఘమవాదయత్ । జ్యాశబ్దం చాపి ధనుషశ్చకారాతీవ దుః సహమ్
అతను ముందుకు వస్తున్నట్టు చూసి అమ్మవారు తన ఘంటాను మోగించారు. ఆమె విల్లులోని తంతి శబ్దం కూడా భరించలేనంత గట్టిగా వినిపించింది.
పూరయామాస కకుభో నిజఘణ్టాస్వనేన చ । సమస్తదైత్యసైన్యానాం తేజోవధవిధాయినా
ఆమె ఘంటా ధ్వనితో దిక్కులన్నీ నిండిపోయాయి. ఆ శబ్దం వల్ల అన్ని దైత్యసైన్యాల ధైర్యం తగ్గిపోయింది.
తతః సింహో మహానాదైస్త్యాజితేభమహామదైః । పూరయామాస గగనం గాం తథైవ దిశో దశ
అప్పుడు ఆ సింహం గొప్ప గర్జనలతో, మత్తులో ఉన్న ఏనుగుల్లా, ఆకాశాన్ని, భూమిని, పది దిక్కుల్నీ నిండా దద్దరిల్లేలా చేసింది.
తతః కాలీ సముత్పత్య గగనం క్ష్మామతాడయత్ । కరాభ్యాం తన్నినాదేన ప్రాక్స్వనాస్తే తిరోహితాః
ఆ తర్వాత కాళీ ఎగిరిపడి, తన చేతులతో ఆకాశాన్ని, భూమిని బలంగా కొట్టింది. ఆ శబ్దంతో ముందున్న అన్ని ధ్వనులు మాయమయ్యాయి.
అట్టాట్టహాసమశివం శివదూతీ చకార హ । తైః శబ్దైరసురాస్త్రేసుః శుమ్భః కోపం పరం యయౌ
శివదూతి భయంకరంగా, ఉగ్రంగా నవ్వింది. ఆ నవ్వు శబ్దాలతో రాక్షసులు వణికిపోయారు. శుంభుడు తీవ్రమైన కోపంతో ఊగిపోయాడు.
దురాత్మంస్తిష్ఠ తిష్ఠేతి వ్యాజహారామ్బికా యదా । తదా జయేత్యభిహితం దేవైరాకాశసంస్థితైః
అంబికా, 'దుష్టులారా, ఆగండి, ఆగండి!' అని పిలిచినప్పుడు, ఆకాశంలో ఉన్న దేవతలు 'జయం!' అని గట్టిగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.
శుమ్భేనాగత్య యా శక్తిర్ముక్తా జ్వాలాతిభీషణా । ఆయాన్తీ వహ్నికూటాభా సా నిరస్తా మహోల్కయా
శుంభుడు పంపిన, అగ్ని మంటలతో భయంకరంగా వచ్చిన శక్తి, అగ్ని ముద్దలా దూసుకొస్తుండగా, ఒక పెద్ద ఉల్కతో తుడిచిపెట్టబడింది.
సింహనాదేన శుమ్భస్య వ్యాప్తం లోకత్రయాన్తరమ్ । నిర్ఘాతనిః స్వనో ఘోరో జితవానవనీపతే
శుంభుని సింహగర్జనతో మూడు లోకాలు, వాటి అంతటా భయంకరమైన శబ్దం వ్యాపించింది. ఆ మేఘగర్జనలాంటి ధ్వని, భూమిపాలకా, అన్నింటినీ జయించింది.
శుమ్భముక్తాఞ్ఛరాన్దేవీ శుమ్భస్తత్ప్రహితాఞ్ఛరాన్ । చిచ్ఛేద స్వశరైరుగ్రైః శతశో ఽథ సహస్రశః
శుంభుడు పంపిన బాణాలను దేవి తన బాణాలతో వందల కొద్దీ, వేల కొద్దీ నరికేసింది. అలాగే, శుంభుడు కూడా తన ఉగ్రమైన బాణాలతో ఆమె పంపిన ఆయుధాలను నాశనం చేశాడు.
తతః సా చణ్డికా క్రుద్ధా శూలేనాభిజఘాన తమ్ । స తదాభిహతో భూమౌ మూర్చ్ఛితో నిపపాత హ
ఆ సమయంలో చండికా కోపంతో తన కటారితో అతనిపై దాడి చేసింది. ఆ కటారి తగిలి, అతడు భూమిపై అచేతనంగా పడిపోయాడు.
తతో నిశుమ్భః సమ్ప్రాప్య చేతనామాత్తకార్ముకః । ఆజఘాన శరైర్దేవీం కాలీం కేసరిణం తథా
తర్వాత నిశుంభుడు మళ్లీ చైతన్యం పొందాడు. తన విల్లు తీసుకుని, దేవిని, కాళిని, సింహాన్ని బాణాలతో దాడి చేశాడు.
పునశ్చ కృత్వా బాహూనామయుతం దనుజేశ్వరః । చక్రాయుధేన దితిజశ్ఛాదయామాస చణ్డికామ్
మళ్లీ ఆ దానవాధిపతి తన చేతులను పది వేలుగా మార్చుకుని, చక్రాయుధాన్ని పట్టుకుని, చండికపై ఆయుధ వర్షం కురిపించాడు.
తతో భగవతీ క్రుద్ధా దుర్గా దుర్గార్తినాశినీ । చిచ్ఛేద తాని చక్రాణి స్వశరైః సాయకాంశ్చ తాన్
అప్పుడు దుర్గాదేవి, బాధలను తొలగించే ఆమె, కోపంతో ఆ చక్రాలను, బాణాలను తన పదునైన బాణాలతో నరికేసింది.
తతో నిశుమ్భో వేగేన గదామాదాయ చణ్డికామ్ । అభ్యధావత వై హన్తుం దైత్యసేనాసమావృతః
తర్వాత నిశుంభుడు వేగంగా తన గదను పట్టుకుని, దానవసేనతో కలిసి చండికను చంపేందుకు పరుగెత్తాడు.
తస్యాపతత ఏవాశు గదాం చిచ్ఛేద చణ్డికా । ఖడ్గేన శితధారేణ స చ శూలం సమాదదే
అతడు దూసుకొస్తుండగా, చండికా తన పదునైన ఖడ్గంతో అతని గదను వెంటనే నరికేసింది. వెంటనే అతడు తన శూలాన్ని తీసుకున్నాడు.
శూలహస్తం సమాయాన్తం నిశుమ్భమమరార్దనమ్ । హృది వివ్యాధ శూలేన వేగావిద్ధేన చణ్డికా
శూలం చేతబట్టి అమరులను సంహరించేవాడు అయిన నిశుంభుడు ముందుకు వచ్చాడు. చండికా తన శక్తివంతమైన శూలంతో అతని హృదయాన్ని గట్టిగా పొడిచింది.
భిన్నస్య తస్య శూలేన హృదయాన్నిః సృతో ఽపరః । మహాబలో మహావీర్యస్తిష్ఠేతి పురుషో వదన్
ఆ శూలం వల్ల అతని హృదయం చీలిపోయి, అక్కడినుంచి మరొక మహాబలుడు, మహావీరుడు బయటకు వచ్చాడు. అతడు 'ఆగు!' అని గట్టిగా అరవసాగాడు.
తస్య నిష్క్రామతో దేవీ ప్రహస్య స్వనవత్తతః । శిరశ్చిచ్ఛేద ఖడ్గేన తతో ఽసావపతద్ భువి
అతడు బయటకు వస్తుండగా, దేవి పెద్దగా నవ్వింది. వెంటనే తన ఖడ్గంతో అతని తలను నరికేసింది. దాంతో అతడు నేలమీద పడిపోయాడు.
తతః సింహశ్చఖాదోగ్రం దంష్ట్రాక్షుణ్ణశిరోధరాన్ । అసురాంస్తాంస్తథా కాలీ శివదూతీ తథాపరాన్
అతిక్రూరమైన రాక్షసులను సింహం తన పంజాలు, పళ్లతో చీల్చి వేసింది. అలాగే, కాళీ, శివదూతి కూడా ఇంకొంతమందిని సంహరించాయి.
కౌమారీశక్తినిర్భిన్నాః కేచిన్నేశుర్మహాసురాః । బ్రహ్మాణీమన్త్రపూతేన తోయేనాన్యే నిరాకృతాః
కొంతమంది మహాసురులను కౌమారి తన శక్తితో పొడవడంతో వారు కదలలేకపోయారు. మరికొందరిని బ్రహ్మాణి మంత్రపూతమైన నీటితో పారద్రోలింది.
మాహేశ్వరీత్రిశూలేన భిన్నాః పేతుస్తథాపరే । వారాహీతుణ్డఘాతేన కేచిచ్చూర్ణోకృతా భువి
మాహేశ్వరీ త్రిశూలంతో కొట్టినవారు నేలపై పడిపోయారు. వారాహి నక్కతో కొట్టినవారు కొందరు అక్కడే పొడి అయిపోయారు.
ఖణ్డం ఖణ్డం చ చక్రేణ వైష్ణవ్యా దానవాః కృతాః । వజ్రేణ చైన్ద్రీహస్తాగ్రవిముక్తేన తథాపరే
వైష్ణవి చక్రంతో దానవులను ముక్కలు చేసింది. ఇంకొంతమందిని ఇంద్రాణి చేతిలోని వజ్రంతో కొట్టి చంపింది.
కేచిద్వినేశురసురాః కేచిన్నష్టా మహాహవాత్ । భక్షితాశ్చాపరే కాలీశివదూతీమృగాధిపైః
కొంతమంది అసురులు పారిపోయారు, మరికొందరు యుద్ధంలో కనిపించకుండా పోయారు. ఇంకొంతమందిని కాళి, శివదూతి, సింహం తినివేశాయి.
ఋషిరువాచ నిశుమ్భం నిహతం దృష్ట్వా భ్రాతరం ప్రాణసంమితమ్ । హన్యమానం బలం చైవ శుమ్భః క్రుద్ధో ఽబ్రవీద్వచః
ఋషి ఇలా అన్నాడు: తనకు ప్రాణసమానమైన అన్నయ్య నిశుంభుడు చనిపోవడం, తన సైన్యం నాశనం అవడం చూసి, శుంభుడు కోపంతో ఇలా అన్నాడు.
బలావలేపాద్ దుష్టే త్వం మా దుర్గే గర్వమావహ । అన్యాసాం బలమాశ్రిత్య యుధ్యసే యాతిమానినీ
నీ బలంతో అహంకారం చేసి, దుర్గే! పాపం చేయకు, గర్వపడకు. ఇతరుల బలాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని, నీవు గొప్పవని భావిస్తూ యుద్ధం చేస్తావు.
ఏకైవాహం జగత్యత్ర ద్వితీయా కా మమాపరా । పశ్యైతా దుష్ట మయ్యేవ విశన్త్యో మద్విభూతయః
ఈ లోకంలో నేను ఒక్కడినే ఉన్నాను, నాకు సమానమైనవారు ఎవరూ లేరు. పాపినీ! వీళ్లంతా నాలోనే కలిసిపోతున్నారు. ఇవన్నీ నా స్వరూపాలే.
తతః సమస్తాస్తా దేవ్యో బ్రహ్మాణీప్రముఖా లయమ్ । తస్యా దేవ్యాస్తనౌ జగ్మురేకావాసీత్తదామ్బికా
అప్పుడు బ్రహ్మాణీ మొదలైన అన్ని దేవతలు ఆ దేవి శరీరంలో లయమయ్యాయి. అక్కడ ఆ సమయంలో అంబిక మాత్రమే మిగిలింది.
అహం విభూత్యా బహుభిరిహ రూపైర్యదాస్థితా । సత్సంహృతం మయైకైవ తిష్ఠామ్యాజౌ స్థిరో భవ
నేను నా మహిమతో ఎన్నో రూపాల్లో కనిపించినా, అన్నీ లయమైన తర్వాత ఒక్క నేనే మిగిలిపోతాను. యుద్ధంలో ధైర్యంగా నిలబడవు.
తతః ప్రవవృతే యుద్ధం దేవ్యాః శుమ్భస్య చోభయోః । పశ్యతాం సర్వదేవానామసురాణాం చ దారుణమ్
తర్వాత దేవి మరియు శుంభుడి మధ్య భయంకరమైన యుద్ధం మొదలైంది. ఆ యుద్ధాన్ని అన్ని దేవతలు, అసురులు చూస్తూ ఉన్నారు.
శరవర్షైః శితైః శస్త్రైస్తథా చాస్త్రైః సుదారుణైః । తయోర్యుద్ధమభూద్ భూయః సర్వలోకభయఙ్కరమ్
వారిద్దరి యుద్ధం మళ్లీ ప్రారంభమైంది. అది బాణవర్షాలు, పదునైన ఆయుధాలు, భయంకరమైన అస్త్రాలతో సాగింది. ఆ యుద్ధం అన్ని లోకాలకూ భయాన్ని కలిగించింది.