నిపాత్య ప్రమథానీకమభ్యధావత సో ఽసురః । సింహం హన్తుం మహాదేవ్యాః కోపం చక్రే తతో ఽమ్బికా
ప్రమథ గణాన్ని చిత్తు చేసి, ఆ రాక్షసుడు మహాదేవి సింహాన్ని చంపేందుకు పరుగెత్తాడు. అప్పుడు అంబికా కోపంతో నిండిపోయింది.
సో ఽపి కోపాన్మహావీర్యః ఖురక్షుణ్ణమహీతలః । శృఙ్గాభ్యాం పర్వతానుచ్చైశ్చిక్షేప చ ననాద చ
అతడూ కోపంతో భూమిని తన కాళ్లతో త్రొక్కాడు, కొమ్ములతో పర్వతాలను ఎత్తి విసిరాడు, గర్జించాడు కూడా.
వేగభ్రమణవిక్షుణ్ణా మహీ తస్య వ్యశీర్యత । లాఙ్గూలేనాహతశ్చాబ్ధిః ప్లావయామాస సర్వతః
అతని వేగంగా తిరుగుతూ తాకడంతో భూమి చీలిపోయింది. అతడు తోకతో సముద్రాన్ని కొట్టగా, నీరు四వైపులా పొంగిపొర్లింది.
ధుతశృఙ్గవిభిన్నాశ్చ ఖణ్డం ఖణ్డం యయుర్ఘనా । శ్వాసానిలాస్తాః శతశో నిపేతుర్నభసో ఽచలాః
అతని ఊగే కొమ్ములతో మేఘాలు చీలిపోయి ముక్కలు ముక్కలుగా విడిపోయాయి. అతని ఊపిరి గాలితో వందల కొద్దీ పర్వతాలు ఆకాశం నుంచి కిందపడ్డాయి.
ఇతి క్రోధసమాధ్మాతమాపతాన్తం మహాసురమ్ । దృష్ట్వా సా చణ్డికా కోపం తద్వధాయ తదాకరోత్
అతిగా కోపంతో ఉప్పొంగి, ఎదురుగా దూసుకొచ్చిన ఆ మహాసురుడిని చూసి, చండికా దేవి అతని సంహారానికి కోపంతో నిండిపోయింది.
సా క్షిప్త్వా తస్య వై పాశం తం బబన్ధ మహాసురమ్ । తత్యాజ మాహిషం రూపం సో ఽపి బద్ధో మహామృధే
ఆమె తన పాశాన్ని విసిరి ఆ మహాసురుడిని బంధించింది. ఆ మహాయుద్ధంలో బంధించబడిన అతడు, మాహిష రూపాన్ని వదిలేశాడు.
తతః సింహో ఽభవత్ సద్యో యావత్తస్యామ్బికా శిరః । ఛినత్తి తావత్పురుషః ఖడ్గపాణిరదృశ్యత
అప్పుడే అతడు వెంటనే సింహంగా మారిపోయాడు. అంబికా అతని తలను నరికే సమయంలో, అక్కడ ఖడ్గాన్ని పట్టుకున్న మనిషి కనిపించాడు.
తత ఏవాశు పురుషం దేవీ చిచ్ఛేద సాయకైః । తం ఖడ్గచర్మణా సార్ధం తతః సో ఽభూన్మహాగజః
దేవి వెంటనే ఆ మనిషిని బాణాలతో కొట్టి పడగొట్టింది. అతని ఖడ్గం, కవచంతో కలిసి, వెంటనే అతడు గొప్ప ఏనుగుగా మారిపోయాడు.
కరేణ చ మహాసింహం తం చకర్ష జగర్జ చ । కర్షతస్తు కరం దేవీ ఖడ్గేన నిరకృన్తత
ఆ ఏనుగు తన సొండతో ఆ సింహాన్ని లాగుతూ గర్జించాడు. లాగుతున్నప్పుడు, దేవి తన ఖడ్గంతో ఆ సొండను నరికేసింది.
తతో మహాసురో భూయో మాహిషం వపురాస్థితః । తథైవ క్షోభయామాస త్రైలోక్యం సచరాచరమ్
తర్వాత ఆ మహాసురుడు మళ్లీ మాహిష రూపాన్ని ధరించి, మునుపటిలాగే, చరాచరాలతో కూడిన మూడు లోకాలను కంపింపజేశాడు.
తతః క్రుద్ధా జగన్మాతా చణ్డికా పానముత్తమమ్ । పపౌ పునః పునశ్చైవ జహాసారుణలోచనా
అప్పుడా జగదంబ అయిన చండికా కోపంతో తన కళ్లలో ఎర్రదనంతో, మళ్లీ మళ్లీ ఆ ఉత్తమమైన మద్యం తాగుతూ నవ్వింది.
ననర్ద చాసురః సో ఽపి బలవీర్యమదోద్ధతః । విషాణాబ్యాఞ్చ చిక్షేప చణ్డికాం ప్రతి భూధరాన్
అతనూ తన బలంతో, పరాక్రమంతో మత్తులో మునిగి, గర్జిస్తూ, తన కొమ్ములతో కొండలను చండికా మీదకు విసిరాడు.
సా చ తాన్ ప్రహితాంస్తేన చూర్ణయన్తీ శరోత్కరైః । ఉవాచ తం మదోద్ధూతముఖరాగాకులాక్షరమ్
ఆమె అతను విసిరిన ఆ కొండలను బాణాల వర్షంతో పొడిచేసి, మదంలో మాటలు తడిసి, అతనితో మాట్లాడింది.
గర్జ గర్జ క్షణం మూఢ మధు యావత్పిబామ్యహమ్ । మయా త్వయి హతే ఽత్రైవ గర్జిష్యన్త్యాశు దేవతాః
ఓ మూర్ఖా! నేను మద్యం తాగుతున్నంతవరకు నువ్వు కొంతసేపు గర్జించు. ఇక్కడ నిన్ను నేను సంహరించిన తర్వాత దేవతలే త్వరగా గర్జిస్తారు.
ఏవముక్త్వా సముత్పత్య సారూఢా తం మహాసురమ్ । పాదేనాక్రమ్య కణ్ఠే చ శూలేనైనమతాడయత్
అలా చెప్పి, ఆమె ఆ మహాసురుని మీదకి ఎగిరి, అతనిపై కూర్చుంది. తన కాలితో అతని మెడను నొక్కి, తన శూలంతో అతనిని పొడిచింది.
తతః సో ఽపి పదాక్రాన్తస్తయా నిజముఖాత్తతః । అర్ధనిష్క్రాన్త ఏవాసీద్ దేవ్యా వీర్యేణ సంవృతః
అప్పుడు ఆమె కాలితో నొక్కినప్పుడు, అతను తన నోటిలోంచి బయటకు రావడం మొదలుపెట్టాడు. కానీ దేవి శక్తితో అతడు అర్థంతరంగా అడ్డుకోబడ్డాడు.
అర్ధనిష్క్రాన్త ఏవాసౌ యుధ్యమానో మహాసురః । తయా మహాసినా దేవ్యా శిరశ్ఛిత్త్వా నిపాతితః
అందులో ఆ మహాసురుడు అర్ధంగా బయటికి వస్తూ యుద్ధం చేస్తుండగా, ఆ దేవి తన గొప్ప ఖడ్గంతో అతని తల నరికేసి నేలకేసి పడేసింది.
ఏవం స మహిషో నామ ససైన్యః ససుహృద్గణః । త్రైలోక్యం మోహయిత్వా తు తయా దేవ్యా వినాశితః
అలా మహిషాసురుడు, తన సైన్యం మరియు మిత్రులతో కలిసి, మూడు లోకాలను మాయలో ముంచినవాడు, ఆ దేవి చేతిలో నాశనం అయ్యాడు.
త్రైలోక్యస్థైస్తదా భూతైర్మహిషే వినిపాతితే । జయేత్యుక్తం తతః సర్వైః సదేవాసురమానవైః
అప్పుడు మూడు లోకాలలో ఉన్న దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులు అందరూ మహిషాసురుడు పడిపోయినప్పుడు 'జయము!' అని ఉత్సాహంగా పలికారు.
తతో హాహాకృతం సర్వం దైత్యసైన్యం ననాశ తత్ । ప్రహర్షఞ్చ పరం జగ్ముః సకలా దేవతాగణాః
ఆ తరువాత, దైత్యుల సైన్యం అంతా విలపిస్తూ నశించిపోయింది. అన్ని దేవతా గణాలు పరమానందంతో ఉల్లాసించారు.
తుష్టువుస్తాం సురా దేవీం సహ దివ్యైర్మహర్షిభిః । జగుర్గన్ధర్వపతయో ననృతుశ్చాప్సరోగణాః
దేవతలు, దివ్య ఋషులతో కలిసి ఆ దేవిని స్తుతించారు. గంధర్వాధిపతులు పాటలు పాడారు, అప్సరసలు సమూహంగా నాట్యం చేశారు.
తతః సురగణాః సర్వే దేవ్యా హన్ద్రపురోగమాః । స్తుతిమారేభిరే కర్తుం నిహతే మహిషాసురే
తర్వాత, ఇంద్రుని ముందుగా ఉంచుకుని అన్ని దేవతలు, మహిషాసురుడు సంహరించబడిన తరువాత, ఆ దేవిని స్తుతించటం ప్రారంభించారు.
శక్రాదయః సురగణా నిహతే ఽతివీర్యే తస్మిన్ దురాత్మని సురారిబలే చ దేవ్యా । తాం తుష్టుబుః ప్రణతినమ్రశిరోధరాంసా వాగ్భిః ప్రహర్షపులకోద్గమచారుదేహాః
అతి దుష్టుడైన దేవతల శత్రువు దేవి చేతిలో సంహరించబడినప్పుడు, ఇంద్రుడు మొదలైన దేవతలు అందరూ ఆనందంతో గర్వభరితంగా, తమ తలలు నమిలి, హర్షంతో ఒళ్ళు జలదరించిపోతూ, మధురమైన మాటలతో ఆ దేవిని స్తుతించారు.
దేవ్యా యయా తతమిదం జగదాత్మశక్త్యా నిః శేషదేవగణశక్తిసమూహమూర్త్యా । తామమ్బికామఖిలదేవమర్షిపూజ్యాం భక్త్యా నతాః స్మ విదధాతు శుభాని సా నః
తన స్వశక్తితో ఈ జగత్తంతటినీ వ్యాపించి, సమస్త దేవతల శక్తుల సమాహారరూపిణిగా, దేవతలు, ఋషులు అందరూ పూజించే ఆ అంబికాదేవిని మేము భక్తితో నమస్కరిస్తున్నాము. ఆమె మనకు శుభములు కలిగించుగాక.
యస్యాః ప్రభావమతులం భగవాననన్తో బ్రహ్మా హరశ్చ నహి వక్తుమలం బలం చ । సా చణ్డికాఖిలజగత్పరిపాలనాయ నాశాయ చాశుభయస్య మతిం కరోతు
ఆమె శక్తి అపారమైనది; అనంతుడు, బ్రహ్మ, శివుడు కూడా వివరించలేరు. ఆ చండికా జగత్తును కాపాడుతూ, అశుభములను నశింపజేసే ఆమె మన మనసులను సద్మార్గంలో నడిపించుగాక.
యా శ్రీః స్వయం సుకృతినాం భవనేష్వలక్ష్మీః పాపాత్మనాం కృతధియాం హృదయేషు బుద్ధిః । శ్రద్ధాం సతాం కులజనప్రభవస్య లజ్జా తాం త్వాం నతాః స్మ పరిపాలయ దేవి విశ్వమ్
ధర్మవంతుల ఇళ్లలో లక్ష్మిగా, పాపుల ఇంట్లో దారిద్ర్యంగా, జ్ఞానుల హృదయాల్లో బుద్ధిగా, మంచివారిలో భక్తిగా, గొప్ప కుటుంబాల్లో లజ్జగా వెలిగే దేవీ! మేము నిన్ను నమస్కరిస్తున్నాము. జగత్తును రక్షించు.
కిం వర్ణయామ తవ రూపమచిన్త్యమేతత్ కిం చాతివీర్యమసురక్షయకారి భూరి । కిం చాహవేషు చరితాని తవాద్భుతాని సర్వేషు దేవ్యసురదేవగణాదికేషు
నీ రూపాన్ని వర్ణించగలమా? అది మనసుకు అందదు. నీ అపారమైన శక్తిని, అసురులను సంహరించే సామర్థ్యాన్ని ఎలా చెప్పగలము? దేవతలు, అసురులు, ఇతరులు ఉన్న యుద్ధాల్లో నీ అద్భుత కార్యాలను ఎలా వివరించగలము?
హేతుః సమస్తజగతాం త్రిగుణాపి దోషైర్ న జ్ఞాయసే హరిహరాదిభిరప్యపారా । సర్వాశ్రయాఖిలమిదం జగదంశభూతమ్ అవ్యాకృతా హి పరమా ప్రకృతిస్త్వమాద్యా
సమస్త లోకాలకూ కారణమైనవు నీవే. మూడు గుణాలున్నా, విష్ణువు, శివుడు మొదలైనవారు కూడా నిన్ను పూర్తిగా గ్రహించలేరు. నీవే అన్నిటికీ ఆధారం. ఈ జగత్తంతా నీ భాగమే. నీవే ఆది, అవ్యక్తమైన పరాశక్తి.
యస్యాః సమస్తసురతా సముదీరణేన తృప్తిం ప్రియాతి సకలేషు మఖేషు దేవి । స్వాహాసి వై పితృగణస్య చ తృప్తిహేతుర్ ఉచ్చార్యసే త్వమత ఏవ జనైః స్వధా చ
అమ్మా! నీ పేరును పిలిచినప్పుడు దేవతలందరికీ యజ్ఞాలలో సంతృప్తి కలుగుతుంది. పితృదేవతలకు తృప్తిని కలిగించే స్వాహా నీవే. అందుకే జనులు నిన్ను స్వధా అని కూడా పిలుస్తారు.
యా ముక్తిహేతురవిచిన్త్యమహావ్రతా త్వమ్ అభ్యస్యసే సునియతేన్ద్రియతత్త్వసారైః । మోక్షార్థిభిర్మునిభిరస్తసమస్తదోషైర్ విద్యాసి సా భగవతీ పరమా హి దేవి
ముక్తికి కారణమైన, ఊహించలేని గొప్ప వ్రతములైన నీవు, ఇంద్రియాలను బాగా నియంత్రించుకున్న, లోపములేని మునులు మోక్షాన్ని కోరుతూ సాధించే పరమ జ్ఞానమై ఉన్నావు, ఓ మహాదేవి!