வணக்கம்! இப்போது இந்தத் திருக்கதையை, உங்களிடம் வழங்கப்பட்ட வரிகள் அடிப்படையில், தமிழில் உரைநடையில் உரைக்கிறேன்: அந்த காட்டில், அந்த வணிகரும் அரசரும், முனிவருக்கு உரிய மரியாதையுடன் வணங்கிக் கொண்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் பல விஷயங்களைப் பற்றி உரையாட ஆரம்பித்தனர். அப்போது வணிகர், "பெரியவரே, உங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்க விரும்புகிறேன். என் மனம் என் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல், எப்போதும் துயரத்துடன் இணைந்திருப்பது ஏன்?" என்று கேட்டார். அரசர், "நான் என் அரசையும், அதன் எல்லா பகுதிகளையும் இழந்துவிட்டேன். ஆனாலும், 'இது எனது' என்ற எண்ணம் என்னுள் தொடரும். நான் உண்மையை அறிவினும், அறியாமை போல என் மனம் ஏன் இப்படி நடக்கிறது, முனிவரே?" என்று வியப்புடன் கேட்டார். வணிகர் மேலும் கூறினார்: "அவர் தனது மகன்களால் ஏமாற்றப்பட்டுள்ளார், மனைவி மற்றும் சேவகர்களால் விலக்கப்பட்டுள்ளார், சொந்த மக்கள் கூட அவரை விட்டுவிட்டனர். இருந்தாலும், அவரது மனம் அவர்களிடம் பிணைந்திருக்கிறது." "இவ்வாறு, நாங்கள் இருவரும் மிகுந்த துயரத்தில் இருக்கிறோம். இந்தப் பொருட்களில் குறைபாடுகள் தெரிந்தாலும், எங்கள் மனம் அவற்றை பற்றிப் பிணைந்திருப்பது ஏன்?" "பெரியவரே, அறிவுள்ளவர்களுக்கும் ஏன் இத்தகைய மாயை ஏற்படுகிறது? இத்தகைய குழப்பம், அறியாமை, எங்களுக்குப் போனது ஏன்?" "எல்லா உயிர்களும் பொருட்களைப் பற்றிய அறிவு உடையவர்கள், பெரியவரே, ஆனாலும் அந்த பொருட்கள் ஒவ்வொரு உயிருக்கும் வெவ்வேறு வகையில் தோன்றுகின்றன." "சில உயிர்கள் பகலில் குருடாக இருக்கிறார்கள், சில இரவில் குருடாக இருக்கிறார்கள்; சில, பகலும் இரவும் சமமாகக் காண்கிறார்கள்." "மனிதர்கள் அறிவுள்ளவர்கள் என்பது உண்மை, ஆனால் அவர்கள் தனிப்பட்டவர்கள் அல்ல; ஏனெனில், எல்லா உயிர்களும் — மாடுகள், பறவைகள், காட்டுயிர்கள் மற்றும் பிற உயிர்கள் — அறிவு உடையவர்கள்." "மனிதர்களுக்கு உள்ள அறிவும், மற்ற உயிர்களுக்கு உள்ள அறிவும், இருவருக்கும் உள்ள ஒற்றுமையும், வேறுபாடும், இருவரிலும் காணப்படுகிறது." "அறிவு இருப்பினும், இந்த தீப்பிழம்பில் விழும் பட்டாம்பூச்சிகளை பாருங்கள்; அவர்கள் மயக்கத்தால் தீயை விரும்பி, பசியால் வாடி, அழிந்துவிடுகிறார்கள்." "மனிதர்கள், புலிகள் போல, தங்கள் பிள்ளைகளிடம் ஆசையுடன் பிணைந்திருப்பார்கள்; பேராசையால், அவர்கள் எதிர்பார்த்துப் செய்கிறார்கள் — நீங்கள் இதை அவர்களிலும் காணவில்லை吗?" "ஆனால், பாசத்தின் சுழலில் சிக்கி, உலகை நடத்தும் பெரிய மாயையின் சக்தியால் குழியில் வீசப்பட்டு, அவர்கள் இப்படியே இருக்கிறார்கள்." "இதில் வியப்புக்கான காரணம் இல்லை; யோக நித்ரா எனப்படும் உலகின் ஆண்டவரின் மாயையால், ஹரியின் பெரிய மாயையால், உலகம் இப்படியே மயக்கத்தில் இருக்கிறது." "அறிவுள்ளவர்களின் மனமும், தேவி, அந்த ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட தேவியின் சக்தியால் வலுவாக இழுக்கப்படுகிறது; பெரிய மாயை அவர்களுக்கு மயக்கத்தை அளிக்கிறாள்." "அவரால், இந்த முழு பிரபஞ்சம் — ஜீவராசிகள் மற்றும் ஜடங்கள் — உருவாகிறது; அவள் கருணை செய்தால், மனிதர்களுக்கு வரம் அளித்து, விடுதலைக்கு வழியாய் ஆகிறாள்." "அவள் உயர்ந்த அறிவு, நித்யமானவள், விடுதலிக்குக் காரணமாக இருப்பவள்; அவளே உலக வாழ்க்கையில் பந்தத்திற்கும் காரணம், எல்லா அரசுகளுக்கும் ராஜாதிராஜி." "பெரியவரே! நீங்கள் 'மஹாமாயா' என்று அழைக்கும் அந்த தேவி யார்? அவள் எப்படி தோன்றினாள், அவளது செயல்கள் என்ன, இருமுறை பிறந்தவரே?" "அந்த தேவியின் இயல்பு என்ன, அவளது சுருக்கம் என்ன, அவள் எங்கிருந்து தோன்றினாள்? இவை அனைத்தையும் நான் உங்களிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் முதன்மை." "அவள் என்றும் பிரபஞ்சத்தின் உருவாக இருக்கிறாள், அவளால் எல்லாம் நிறைந்திருக்கிறது; ஆனாலும், அவளது தோற்றம் பலவிதமாக கூறப்படுகிறது — இதை எனது வாயிலாக கேளுங்கள்." "தேவர்கள் தேவைகளை நிறைவேற்ற வேண்டிய சமயத்தில், அவள் வெளிப்படுகிறாள்; என்றும் இருப்பவளாக இருந்தாலும், அவள் உலகில் அவ்வப்போது பிறக்கிறாள் என்று கூறப்படுகிறது." "பிரபஞ்ச சுழற்சியின் முடிவில், விஷ்ணு, சேஷநாகத்தை விரித்து, பிரபஞ்சம் ஒரே கடலாக இருந்தபோது, யோக நித்ராவில் உறங்கினார்." "அப்போது, விஷ்ணுவின் காதில் இருந்து பிறந்த இரண்டு கொடூரமான அரக்கர்கள் — மதுவும் கைடபனும் — பிரம்மாவை கொல்ல நினைத்து எழுந்தார்கள்." "பிரம்மா, படைப்பின் ஆண்டவர், விஷ்ணுவின் நாபியில் இருந்து எழும் தாமரையில் அமர்ந்திருந்தார்; அவர் அந்த அரக்கர்களையும், விஷ்ணுவும் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருப்பதையும் பார்த்தார்." "அவர், மனதை ஒருமித்து, ஹரியின் கண்களில் உறைந்திருந்த யோக நித்ராவை போற்றினார், விஷ்ணுவை எழுப்பும் பொருட்டு." "அவர் உலகத்தின் தேவியை, உலகத்தை நடத்தும் சக்தியை, படைப்பு மற்றும் அழிவை நிகழ்த்தும், விஷ்ணுவின் திவ்ய நித்ராவை, ஆண்டவரின் ஒப்பற்ற சக்தியை போற்றினார்." "நீங்கள் ஸ்வாஹா, நீங்கள் ஸ்வதா, நீங்கள் வசட் சப்தம், நாதத்தின் சுருக்கம்; நீங்கள் அமிர்தம், அழிவில்லாத, நித்யமானவள், மூன்று வகையான வாக்கின் அளவில் நிலைத்தவள்." "நீங்கள் நித்யமான, உச்சரிக்க முடியாத அரை எழுத்து, சொற்களுக்குப் புறமானவள்; நீங்கள் சந்திரோதயம், சவித்ரி மந்திரம், உயர்ந்த தாயாக இருக்கிறீர்கள்." "உங்களால் எல்லாம் நிலைத்திருக்கிறது; உங்களால் பிரபஞ்சம் உருவாகிறது; உங்களால் பாதுகாக்கப்படுகிறது, நீங்கள் எப்போதும் அதன் அழிவை நிகழ்த்துகிறீர்கள்." "படைப்பில் நீங்கள் படைப்பின் ரூபம், பாதுகாப்பில் பாதுகாப்பின் ரூபம்; அதேபோல், முடிவில் அழிவின் ரூபம், உலகத்தின் உருவாக இருக்கிறீர்கள்." "நீங்கள் பெரிய அறிவு, பெரிய மாயை, பெரிய ஞானம், பெரிய நினைவு; நீங்கள் பெரிய மயக்கம், பெரிய தேவி, உயர் லட்சுமி." "நீங்கள் எல்லா உயிர்களின் ஆதிய இயல்பு, மூன்று குணங்களை வெளிப்படுத்துகிறீர்கள்; நீங்கள் காலத்தின் இரவு, பெரிய இரவு, மயக்கத்தின் பயங்கர இரவு." "நீங்கள் ஐஸ்வரியம், அரசுரிமை, பண்பாடு, அறிவு; நீங்கள் வெட்கம், ஊட்டச்சத்து, திருப்தி, அமைதி, பொறுமை." "வாளும், வேலும் ஏந்தியவள், பயங்கரமானவள், கட்சி, சக்கரம், சங்கம், வில்லும், அம்பும், சில்லும், இரும்புக் கோலும் ஏந்தியவள்." "இரக்கமானவள், எல்லா இரக்கத்திலும் அதிகமானவள், மிக அழகானவள்; உயர்ந்தவைகளிலும், கீழ்ந்தவைகளிலும் நீங்கள் உயர்ந்தவள், உயர் தேவி." "எங்கு எது இருக்கிறதோ, உண்மை அல்லது அஉண்மை, எல்லா சக்திகளின் சாரம், நீங்கள் அதே; அப்படியிருக்க, உங்களை எப்படி போற்ற முடியும்?" "உங்களால், படைப்பாளி, பாதுகாவலர், அழிப்பவரும் தூக்கத்தில் ஆட்கொள்கிறார்கள்; இங்கே உங்களை யார் போற்ற முடியும்?" "விஷ்ணு, உருவம் எடுக்கும் ஆண்டவர், மற்றும் ஈசானா, பெரிய ஆண்டவர், உங்களால் செயல்படுகிறார்கள்; எனவே, உங்களை போற்ற கூடியவர் யார்?" "இவ்வாறு, பெரிய தேவி, உங்கள் சக்திகளால் போற்றப்பட்டவள், இந்த இரு அரக்கர்களை — மதுவும் கைடபனும் — மயக்கத்தில் ஆழ்த்துங்கள்." "உலகத்தின் ஆண்டவர், அச்யுதன், விரைவாக எழ வேண்டும்; அவருக்கு விழிப்புணர்வு தர வேண்டும், அவர் இந்த இரு அரக்கர்களை அழிக்க வேண்டும்." இவ்வாறு, அந்த வணிகரும் அரசரும் முனிவரிடம் கேள்விகள் கேட்டனர்; முனிவர், மஹாமாயா தேவியின் மகிமையை, அவளது தோற்றம், செயல்கள், சக்திகள், உலகில் அவளது பங்கு, அவள் எப்படி எல்லாம் நிர்வகிக்கிறாள் என்பதை அவர்கள் முன் உரக்கச் சொன்னார்.