नारायणी देवी तदा करुणया परिपूर्णा, शरणागतानां दुःखितानां च रक्षायै सदा प्रवृत्ता, सर्वदुःखनाशिनी, भक्तैः सततम् उपास्यते। सा च हंसयुक्तविमानस्थिता, निर्मलाम्बुधिस्वरूपा ब्रह्माण्याकारधारिणी च, नमस्क्रियते। त्रिशूलचन्द्रार्धमहासर्पधारिणी, वृषवाहना, माहेश्वरीरूपिणी देवी, भक्तजनैः प्रणम्यते। मयूरकुक्कुटपरिवृता, शक्तिधारिणी कौमारीरूपा, तेजस्विनी च, तस्यै नमः। शंखचक्रगदाधनुर्धारिणी, परमास्त्रशालिनी, वैष्णवीरूपेण कृपाम् आवहन्ती, सा नारायणी वन्द्यते। महाचक्रधरिणी, वराहरूपेण दन्तेन पृथिवीं उद्धारयन्ती, शुभदा, तस्यै नमः। उग्रनरसिंहवपुषा, दानवान् संहरन्ती, त्रैलोक्यरक्षायै संलग्ना, नारायणी सदा प्रणम्यते। मुकुटधारिणी, सहस्रनेत्रप्रभासंपन्ना, वज्रधरिणी, वृत्रवधाय इन्द्राणी रूपेण तिष्ठन्ती, तस्यै नमः। शिवदूतिरूपिणी, दानवबलविनाशिनी, उग्ररूपा, घोरनिनादिनी, सा नारायणी पूज्यते। चमुण्डारूपिणी, विकटदंष्ट्रा, शिरोमालाविभूषिता, कपालकर्षिणी, तस्यै नमः। लक्ष्मीर्लज्जा महाविद्या श्रद्धा पुष्टि स्वधा ध्रुवा, महारात्रिर्महामाया, एता नारायणी रूपेण सदा वन्द्यते। मेधा सरस्वती वरा भूति बभ्रवी तमसी नियते, एता अपि देवीरूपेण कृपाम् वहन्ति। सर्वहस्तपादान्तेषु, सर्वनेत्रशिरोमुखेषु, सर्वकर्णनासिकासु, सा नारायणी व्याप्य स्थिताऽस्ति। सर्वरूपस्वरूपिणी, सर्वेश्वरी, सर्वशक्तिसंयुक्ता, सा दुर्गा देवी सर्वत्र रक्षां वहतु। त्रिनेत्रसुस्मितमुखं सौम्यं तव, हे कात्यायनि, सर्वभीतानां नः रक्षां करोतु। ज्वलदग्निशिखातुल्यं त्रिशूलं तव, भीषणं, सर्वदानवनाशनं, भद्रकालीरूपेण नः भयात् पातु। तव घंटा, यया जगत्सर्वं नादयन्ती, दानवबलभञ्जिनी, पापात् नः रक्षतु, यथा जननी स्वपुत्रान् रक्षति। रुधिरचर्मलिप्तं तव खड्गं, शोभायमानं, चण्डिके, नः कल्याणं ददातु। त्वं प्रसन्ना सर्वरोगान् नाशयसि; कोपिता सर्वाभीष्टानि नाशयसि। ये त्वां शरणं यान्ति, ते न कदापि विपत्तौ पतन्ति; ते हि शरणागताः अन्येषां शरणं भवन्ति। एषा त्वया, अम्बिके, अद्य धर्मद्वेषिणां महादानवानां संहाररूपा, अनेकवपुषा, कृतिः कर्तुं शक्ता कः अन्यः त्वत्तः? ज्ञानशास्त्रविवेकदीपेषु, श्रेष्ठवाक्येषु च, त्वमेव सर्वजगतः मोहान्धकारे, ममत्वगहने निमज्जयसि। यत्र यत्र दानवा, विषधराः, शत्रवः, चौरगणाः, महावनदाहः, सागरे वा, तत्र त्वं जगतः रक्षायै स्थितासि। जगद्धात्रि त्वं, जगदात्मा त्वं, शरणागताः भक्त्या जगद्भवन्ति, त्वं च जगन्नाथेन पूज्यसे। हे देवी, सदा नः निर्भयतया रक्ष, यथा दानवान् हत्वा रक्षां कृतवती; शीघ्रं सर्वजनानां पापकर्माणि शमय, महोपद्रवान् च दूरय। ये त्वां प्रणमन्ति, तेषां कृपां कुरु, हे जगद्व्यापिनि, दुःखनाशिनी। त्रिलोकवासीभिः स्तूयमाना, सर्वभूतानां वरदा भव। अथ देवी प्रोवाच—"वरदा अहम्, देवगणाः, यद् युष्माकं हृदि वाञ्छितं, तद् वरं वृणुध्वम्, लोकहिताय दास्यामि।" तदा सर्वे देवाः प्रार्थयन्ते—"सर्वलोकाधिपे, यथा सर्वापदः नाशयसि, तथा शत्रून् च नाशय।" "वैवस्वतमन्वन्तरे, अष्टाविंशतितमे युगे, शुम्भनिशुम्भनामनी महदसुरौ भविष्यतः। नन्दगोपगृहे, यशोदायाः गर्भात् जात्वा, विंध्याचले निवसन्ती, तौ अहं नाशयिष्यामि। पुनः, उग्ररूपिणी भूत्वा, वैप्रचित्तदानवान् हनिष्यामि। तेषां दानवानां भक्षणेन, मम दन्ताः दाडिमपुष्पसदृशा रक्ताः भविष्यन्ति। तदा दिवौकसः मनुष्याश्च मां रक्तदन्तिकेति सदा स्तोष्यन्ति। शतवर्षपर्यन्तं वर्षाभावे, मुनिभिः पृथिव्यां स्तूयमाना, अयोनिजा जात्वा, शताक्षी रूपेण मुनीन् पश्यिष्यामि। ततः सर्वे मां शताक्षीति स्तोष्यन्ति। तदा मम देहात् उत्पन्नैः शाकैः, अहं सर्वं जगत् पोषयिष्यामि। शाकम्भरीति मम ख्यातिः भविष्यति; तत्रैव दुर्गामाख्यं दानवं हनिष्यामि, तत्र दुर्गादेवीं मां विदन्ति। हिमालये उग्रवपुषा रक्षांसि भक्षयिष्यामि, साधूनां रक्षायै। तदा मुनयः शीर्षभिः नताः मां भीमादेवीं स्तोष्यन्ति। अरुणाख्यः त्रैलोक्ये महोदयम् उत्पादयति चेत्, तदा अहं भृङ्गारूपेण, असंख्यैः भृङ्गैः सहित्या, तं दानवं त्रैलोक्यहिताय हनिष्यामि। तदा सर्वे मां भ्रमरीति स्तोष्यन्ति।