देवानां स्तुतिभिः सन्तुष्टा भगवती परमप्रीता भूत्वा तानिदं वचनं प्रोवाच—“यद्वाञ्छितं वो वरं मत्तः सर्वे देवाः निवेदयन्तु। अहं तुष्टा पूजिता च भवद्भिः तं वरं दास्यामि।” तस्याः वचः श्रुत्वा सर्वे देवा ऊचुः—“किं कर्तव्यं किमिव दुष्करं वयं न जानिमः। भगवत्याः कृपया सर्वं साधितं, न किञ्चिदवशिष्टं, अस्माकं रिपुः महिषासुरो निहतः। यदि त्वं वरं दातुमिच्छसि, महादेवि, तदा यदा यदा वयं त्वां स्मरिष्यामः, तदा तदा त्वं अस्मान् महाभयात् रक्ष। तथा च, ये मर्त्याः त्वां एभिः स्तोत्रैः स्तुवन्ति, हे निष्कलङ्कमुखि मातः, तेषां धन-समृद्धि-कलत्र-सर्वसौभाग्यवृद्धये सदा प्रसन्ना भूयाः।” एवं देवैः लोकहिताय स्वहिताय च प्रसादिता सा भद्रकाली “एवं अस्तु” इत्युक्त्वा तत्रैवान्तर्धानं जगाम, हे राजन्। एवं कथितं यथा सा देवी पुरा देहैः देवतानां उत्पन्ना त्रैलोक्यस्य श्रेयसि प्रवृत्ता। पुनः कथितं यथा गौरीदेहात् सा पापासुरविनाशाय शुम्भनिशुम्भयोश्च नाशाय प्रादुरभवत्। लोकरक्षणाय देवतानां हिताय च सा यथावत् प्रादुरासीत्, तदहं ते कथयिष्यामि, शृणु। पुरा मम बलप्रभावेन शुम्भनिशुम्भौ द्वौ दानवौ त्रीन् लोकान् चक्रुः, इन्द्रस्य च भागान् यज्ञेषु हरन्तौ। तौ एव सूर्यचन्द्रकुबेरयमवरुणानां स्थानानि स्वीकृतवन्तौ, तेषां देवतानां यथा। तौ एव वाय्वाप्यग्न्यादीनां कार्याणि च स्वीकृतवन्तौ, सर्वाणि च स्थानानि तेनैव धारितानि। तदा देवाः स्वराज्यभ्रष्टाः, पराजिताः, राज्यहीनाः अभवन्। सर्वे देवाः ताभ्यां महाबलाभ्यां अधिकारच्युताः, तां अजय्यां देवīm स्मरन्ति। सा देवी अस्मभ्यं पूर्वं वरं दत्तवती—“यदा यदा दुःखकाले मां स्मरिष्यथ, तदा तदा अहं तवात्यन्तदुःखं नाशयिष्यामि।” इति निश्चित्य देवाः हिमवन्तं पर्वतराजं गताः, तत्र विष्णोः शक्तिं देवīm स्तोतुं प्रारब्धवन्तः। ते ऊचुः—“नमः देव्यै, नमो महादेव्यै, नमः शिवायै, नमः प्रकृत्यै, नमः शुभायै; नित्यं भक्ताः स्मः, तस्मै नमः। नमो घोरायै, नमो नित्यायै, नमो शुभायै, नमः स्थित्यै, नमः जगद्धात्र्यै, नमो देव्यै, नमः क्रियायै। नमः प्रकाशायै, नमो ज्योत्स्नारूपायै, नमः सुखायै, नमः शुभायै, नमः नम्रवर्धिन्यै, नमः साध्यायै। नमो नैरृत्यै, नमो भूमिपालश्रियै, नमः शर्वाण्यै, नमो दुर्गायै, नमः सारायै, नमः सर्वकर्मण्यै, नमः ख्यात्यै, नमः कृष्णायै, नमो धूम्रायै। या चातिसौम्या चातिभीषणा च, तस्यै पुनः पुनः नमः; या च मनो रूपेण, या च जगद्धात्र्यै, तस्यै देव्यै, तस्यै क्रियायै, पुनः पुनः नमः। या सर्वभूतेषु विष्णुशक्तिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या चेतनारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या बुद्धिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या निद्रारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या क्षुधारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या छायारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या शक्तिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या तृष्णारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या क्षमायाः रूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या जातिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या लज्जारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या शान्तिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या श्रद्धारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या कान्तिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या लक्ष्म्याः रूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या धृतिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या पुष्टि-रूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या स्मृतिरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या दयारूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः। या धर्मरूपेण स्थिता, तस्यै नमः, तस्यै नमः, तस्यै नमः पुनः पुनः।” एवं देवाः भगवत्याः महिमानं स्तुवन्तः तामेव प्रार्थयन्ति।