तत्र महायुद्धे, सहस्रशः गजाश्वैः, भीमदर्शनैः, कोटिभिः रथैः परिवृतः स युद्धमकरोत्। तत्र बिडालाक्षः पञ्चाशत्सहस्रैः रथैः पञ्चाशत्सहस्रैः सेनाभिः च परिवृतः युद्धे समारभत। कालः अपि तत्र पञ्चाशत्सहस्रैः रथैः परिवृतः समरभूमौ युद्धमकरोत्। अन्ये महासुराः दशसहस्रैः रथैः गजैः अश्वैः च परिवृताः भगवत्याः सह युद्धमकरोत्। तत्र महिषासुरः कोटिकोटिसहस्रैः रथैः गजैः अश्वैः च परिवृतः युद्धे स्थितः। सर्वे ते भगवत्याः सह युद्धमकरोत्, शूलैः गदाभिः तोमरैः खड्गैः परशुभिः पत्तिशैः च आयुधैः सुसज्जिताः। केचित् शूलान्प्रक्षिप्य, अन्ये पाशान् प्रक्षिप्य, केचित् खड्गप्रहारैः भगवतीं हन्तुमिच्छन्तः युद्धमकरोत्। किन्तु सा भगवती चण्डिका सहजं लीलया तेषां शस्त्रास्त्राणि छित्त्वा स्वैः उत्तमैरस्त्रैः प्रत्युत्तरं वर्षयामास। सा भगवती अव्यथा, प्रसन्नवदना, देवर्षिभिः स्तूता, असुरदेहेषु स्वास्त्राणि सन्ददात्। भगवत्याः वाहनः सिंहः क्रुद्धः केशान् विक्षिप्य, असुरसेनायाम् अग्निवनमिव विचरन् प्रज्वलितः अभवत्। युद्धे भगवत्या उच्छ्वसितात् श्वासात् सहस्रशः गणाः तत्क्षणमेव उत्पन्नाः। ते गणाः परशुभिः गदाभिः खड्गैः शूलैः च सज्जिताः भगवत्याः शक्त्या समन्विताः, असुरगणान् नाशयामासुः। केचित् नगारेषु वादयन्ति, अन्ये शंखान् दध्मुः, केचित् मृदङ्गान् वादयन्ति, तत्र युद्धमहोत्सवे। ततः भगवती त्रिशूलेन गदया शूलवर्षेण शतशः अन्यैः आयुधैः महासुरान् प्रहारयामास। केचित् भगवत्याः घोषेण मोहिता, अन्ये पाशेन बद्ध्वा भूमौ लीलया आकृष्य पतिताः। केचित् तीक्ष्णखड्गप्रहारैः द्विधा कृताः, अन्ये गदाप्रहारैः भूमौ पतिताः। केचित् मुसलप्रहारैः रक्तं वमन्तः, अन्ये त्रिशूलप्रहारैः वक्षसि विदारिताः भूमौ पतिताः। केचित् शरैः पूर्णाः पर्वतानिव, प्राणान् त्यक्तवन्तः, देवद्विषः। केचित् बाहुच्छेदिताः, अन्ये ग्रीवाकृत्ताः, केचित् शिरःच्छिन्नाः, अन्ये मध्ये विदारिताः। अन्ये महासुराः पादच्छेदिताः भूमौ पतिताः, केचित् एकबाहु-वक्षः-पादशेषाः भगवत्याः द्विधा कृताः। केचित् शिरःच्छेदिताः अपि, शिरःपातिताः, पुनः उठित्वा शस्त्रग्रहणं कृत्वा भगवत्याः युद्धमकरोत्। अन्ये युद्धे नगारेषु तालं कृत्वा नृत्यन्ति, शिरोच्छिन्नकायाः खड्गैः शूलैः तोमरैः च विचरन्ति। तत्र यत्र महायुद्धं जातं, भूमिः पतितैः रथैः गजैः अश्वैः असुरैः च आवृता दुर्गमाभवत्। तत्र रक्तनदीः महतीः शीघ्रं प्रवहन्त्यः असुरसेनायाम् गजाश्वासुराणां मध्ये अभवत्। क्षणेनाम्बिका तं महासुरसेनां विनाशयामास, यथा अग्निः तुषकाष्ठपर्वतम् दहति। सिंहः केशान् विक्षिप्य, महाघोषं कृत्वा, शत्रुदेहानां मध्ये विचरन् प्राणान् अन्विष्यत्। तत्र भगवती स्वगणैः सह असुरैः युद्धमकरोत्, देवाः हर्षिताः आकाशात् पुष्पवर्षं कृतवन्तः। तदा असुरसेनां विनश्यन्तीं दृष्ट्वा, महासुरसेनापतिः चिक्षुरः क्रुद्धः अम्बिकां युद्धाय अग्रसरत्। स असुरः युद्धे भगवत्याः उपरि शरवर्षं कृतवान्, यथा जलदः मेरुशिखरे वारिवर्षं करोति। भगवती सहजं तस्य शरवर्षं छित्त्वा, तस्य अश्वान् स्वैः शरैः हत्वा, रथसारथिं अपि विनाशयामास। ततः तस्य धनुः पताकां च शरैः छित्त्वा, तस्य अंगानि शीघ्रशरैः प्रहारयित्वा, आयुधं भग्नं कृतवती। धनुः, रथः, अश्वाः, सारथिः च विना, स असुरः पद्भ्यां खड्गकवचेन सुसज्जितः भगवत्याः अभिमुखं धावितवान्। स सिंहस्य शिरसि तीक्ष्णखड्गेन प्रहारं कृतवान्, क्रोधेन भगवत्याः वामबाहुं अपि प्रहारयामास। राजानां वल्लभ, भगवत्याः बाहुः तस्य खड्गं ग्रहीत्वा, खड्गः ततः भग्नः अभवत्; ततः स असुरः क्रोधात् रक्तलोचनः शूलं गृहीत्वा। स महासुरः तेजस्वी दीप्तं शूलं सूर्यबिम्बसदृशं भद्रकालीं प्रति क्षिप्तवान्। भगवती तं शूलं अभिमुखं गच्छन्तं दृष्ट्वा, स्वं शूलं प्रक्षिप्य, तस्य शूलं शतधा छित्त्वा, महासुरं विनाशयामास। तस्य महिषसेनायाः शक्तिमतः सेनापतेः निहते, देवद्विषः चामरः गजेन आरूढः युद्धाय आगतः। स अपि भगवत्याः उपरि शूलं प्रक्षिप्य, अम्बिका तं शीघ्रं हुंकारेण भूमौ पतितं कृत्वा शक्तिहीनं कृतवती। तस्य भग्नं शूलं भूमौ पतितं दृष्ट्वा, चामरः क्रोधेन त्रिशूलं प्रक्षिप्य, भगवती तं शरैः छित्त्वा। तदा सिंहः गजयोः कर्णयोः मध्ये उत्पत्य, तेन महाशत्रुणा सह हस्तयुद्धं अतीव घोरं अकरोत्।