ਤਤਃ ਪਰਾਜਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਪਦ੍ਮਯੋਨਿਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਮ੍ । ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਗਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰੇਸ਼-ਗਰੁਡਧ੍ਵਜੌ
ਫਿਰ, ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਗਰੁੜ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।
ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਯੋਸ੍ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਹਿषਾਸੁਰਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਃ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰ੍ਦੇਵਾਭਿਭਵਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ, ਮਹੀਸ਼ਾਸੁਰ ਦੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇਆਂ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹਕੂਮਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ, ਜਿਵੇਂ ਹੋਏ, ਬਿਆਨ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਸੂਰ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲੇਨ੍ਦੂਨਾਂ ਯਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਚ । ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚਾਧਿਕਾਰਾਨ੍ ਸ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਧਿਤਿष੍ਠਿਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਅੱਗ, ਹਵਾ, ਯਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਲਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਿਰਾਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨ ਦੇਵਗਣਾ ਭੁਵਿ । ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹਿषੇਣ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮੰਦ-ਕਰਮ ਮਹੀਸ਼ਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਫਿਰਦੇ ਰਹੇ।
ਏਤਦ੍ਵਃ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਮਰਾਰਿਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਸ਼ਰਣਂ ਵਃ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਧਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਆ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ—ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਮਾਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਇਤ੍ਥਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਚਾਂਸਿ ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਚਕਾਰ ਕੋਪਂ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ਼੍ਚ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਕੁਟਿਲਾਨਨੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਤੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਭੰਵਾਂ ਵੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਤਤੋ ऽਤਿਕੋਪਪੂਰ੍ਣਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣੋ ਵਦਨਾਤ੍ਤਤਃ । ਨਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰਾਮ ਮਹਤ੍ਤੇਜੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ ਚਕਰਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਵੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਅਨ੍ਯੇषਾਞ੍ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦੀਨਾਂ ਸ਼ਰੀਰਤਃ । ਨਿਰ੍ਗਤਂ ਸੁਮਹਤ੍ਤੇਜਸ੍ਤਚ੍ਚੈਕ੍ਯਂ ਸਮਗਚ੍ਛਤ
ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਨਿਕਲੀ, ਤੇ ਉਹ ਸਾਰੀ ਜੋਤ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ।
ਅਤੀਵ ਤੇਜਸਃ ਕੂਟਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਰ੍ਵਤਮ੍ । ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜ੍ਵਾਲਾਵ੍ਯਾਪ੍ਤਦਿਗਨ੍ਤਰਮ੍
ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਚਮਕਦਾ ਜੋਤ ਦਾ ਢੇਰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਫੈਲ ਗਈਆਂ।
ਅਤੁਲਂ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਤੇਜਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ਼ਰੀਰਜਮ੍ । ਏਕਸ੍ਥਂ ਤਦਭੂਨ੍ਨਾਰੀ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਲੋਕਤ੍ਰਯਂ ਤ੍ਵਿषਾ
ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਜੋਤ ਇਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ।
ਯਦਭੂਚ੍ਛਾਮ੍ਭਵਂ ਤੇਜਸ੍ਤੇਨਾਜਾਯਤ ਤਨ੍ਮੁਖਮ੍ । ਯਾਮ੍ਯੇਨ ਚਾਭਵਨ੍ ਕੇਸ਼ਾ ਬਹਵੋ ਵਿष੍ਣੁਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਯਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ।
ਸੌਮ੍ਯੇਨ ਸ੍ਤਨਯੋਰ੍ਯੁਗ੍ਮਂ ਮਧ੍ਯਂ ਚੈਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਚਾਭਵਤ੍ । ਵਾਰੁਣੇਨ ਚ ਜਙ੍ਘੋਰੂ ਨਿਤਮ੍ਬਸ੍ਤੇਜਸਾ ਭੁਵਃ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਸਤਨ ਸੋਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਪੇਟ ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ رانਾਂ ਤੇ ਕਮਰ ਵਾਰੁਣ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪਾਦੌ ਤਦਙ੍ਗੁਲ੍ਯੋਰ੍ऽਕਤੇਜਸਾ । ਵਸੂਨਾਞ੍ਚ ਕਰਾਙ੍ਗੁਲ੍ਯਃ ਕੌਬੇਰੇਣ ਚ ਨਾਸਿਕਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਉੰਗਲੀਆਂ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਨੱਕ ਕੁਬੇਰ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਨ੍ਤਾਃ ਸਮ੍ਭੂਤਾਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯੇਨ ਤੇਜਸਾ । ਨਯਨਤ੍ਰਿਤਯਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਥਾ ਪਾਵਕਤੇਜਸਾ
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ।
ਭ੍ਰੁਵੌ ਚ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਸ੍ਤੇਜਃ ਸ਼੍ਰਵਣਾਵਨਿਲਸ੍ਯ ਚ । ਅਨ੍ਯੇषਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮ੍ਭਵਸ੍ਤੇਜਸਾਂ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਵਾਂ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਕੰਨ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਅੰਗ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਬਣੇ।
ਤਤਃ ਸਮਸ੍ਤਦੇਵਾਨਾਂ ਤੇਜੋਰਾਸ਼ਿਸਮੁਦ੍ਭਵਾਮ੍ । ਤਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਮੁਦਂ ਪ੍ਰਾਪੁਰਮਰਾ ਮਹਿषਾਰ੍ਦਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜੋਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਦਦੁਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਵਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਚ । ਊਚੁਰ੍ਜਯਜਯੇਤ੍ਯੁਚ੍ਚੈਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀਂ ਤੇ ਜਯੈषਿਣਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ, ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ!' ਕਹਿ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ੂਲਂ ਸ਼ੂਲਾਦ੍ਵਿਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਪਿਨਾਕਧृਕ੍ । ਚਕ੍ਰਂ ਚ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਕृष੍ਣਃ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸ੍ਵਚਕ੍ਰਤਃ
ਪਿਨਾਕ ਧਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਕੱਢ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦਿੱਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੱਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਙ੍ਖਞ੍ਚ ਵਰੁਣਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ । ਮਾਰੁਤੋ ਦਤ੍ਤਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਂ ਬਾਣਪੂਰ੍ਣੇ ਤਥੇषੁਧੀ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਖ ਦਿੱਤਾ, ਅੱਗ ਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਰੁਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਝੋਲੀ ਦਿੱਤੀ।
ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਕੁਲਿਸ਼ਾਦਮਰਾਧਿਪਃ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਘਣ੍ਟਾਮੈਰਾਵਤਾਦ੍ ਗਜਾਤ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਜਰ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਜਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ ਐਰਾਵਤ ਤੋਂ ਘੰਟੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਕਾਲਦਣ੍ਡਾਦ੍ਯਮੋ ਦਣ੍ਡਂ ਮਾਸ਼ਂ ਚਾਮ੍ਬੁਪਤਿਰ੍ਦਦੌ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਂ ਦਦੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਕਮਣ੍ਡਲੁਮ੍
ਯਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਡੰਡਾ ਦਿੱਤਾ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਫੰਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਮੰਡਲ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਸ੍ਤਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਨਿਜਰਸ਼੍ਮੀਨ੍ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਕਾਲਖ੍ਚ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਖਡ੍ਗਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਮ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਮ੍
ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਿਰਣਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਰੋਮ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ। ਕਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਤਲਵਾਰ ਅਤੇ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼੍ਚਾਮਲਂ ਹਾਰਮਜਰੇ ਚ ਤਥਾਮ੍ਬਰੇ । ਚੂਡਾਮਣਿਂ ਤਥਾ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਕਟਕਾਨਿ ਚ
ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਮਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ, ਸੁੰਦਰ ਚੋਟੀ ਦਾ ਗਹਣਾ, ਕੰਨ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਗਹਣੇ ਮਿਲੇ।
ਅਰ੍ਧਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਕੇਯੂਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਬਾਹੁषੁ । ਨੂਪੁਰੌ ਵਿਮਲੌ ਤਦ੍ਵਦ੍ ਗ੍ਰੈਵੇਯਕਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਙ੍ਗੁਲੀਯਕਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਵਙ੍ਗੁਲੀषੁ ਚ
ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾ ਅਰਧ ਚੰਦ, ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਲਈ ਕੰਗਣ, ਸਾਫ਼ ਘੁੰਘਰੂ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਗਲ੍ਹਾ ਦਾ ਹਾਰ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਉਂਗਲੀ ਲਈ ਰਤਨ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਪਰਸ਼ੁਞ੍ਚਾਤਿਨਿਰ੍ਮਲਮ੍ । ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਨੇਕਰੂਪਾਣਿ ਤਥਾਭੇਦ੍ਯਂ ਚ ਦਂਸ਼ਨਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ਼ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਟੁੱਟਣ ਨਾ ਵਾਲੀ ਢਾਲ ਦਿੱਤੀ।
ਅਮ੍ਲਾਨਪਙ੍ਕਜਾਂ ਮਾਲਾਂ ਸ਼ਿਰਸ੍ਯੁਰਸਿ ਚਾਪਰਾਮ੍ । ਅਦਦਜ੍ਜਲਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯੈ ਪਙ੍ਕਜਂ ਚਾਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਜਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਛਾਤੀ ਲਈ ਹੋਰ ਮਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਦਿੱਤਾ।
ਹਿਮਵਾਨ੍ ਵਾਹਨਂ ਸਿਂਹਂ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਦਦਾਵਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਸੁਰਯਾ ਪਾਨਪਾਤ੍ਰਂ ਧਨਾਧਿਪਃ
ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਦਿੱਤੇ। ਧਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰਿਆ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਨਾਗੇਸ਼ੋ ਮਹਾਮਣਿਵਿਭੂषਿਤਮ੍ । ਨਾਗਹਾਰਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਧਤ੍ਤੇ ਯਃ ਪृਥਿਵੀਮਿਮਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ੇਸ਼, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੱਪ ਦਾ ਹਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯੈਰਪਿ ਸੁਰੈਰ੍ਦੇਵੀ ਭੂषਣੈਰਾਯੁਧੈਸ੍ਤਥਾ । ਸਂਮਾਨਿਤਾ ਨਨਾਦੋਚ੍ਚੈਃ ਸਾਟ੍ਟਹਾਸਂ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਉੱਚੀ ਹਾਸੇ ਨਾਲ ਹੱਸਦੀ ਰਹੀ।
ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਦੇਨ ਘੋਰੇਣ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਮਾਪੂਰਿਤਂ ਨਭਃ । ਅਮਾਯਤਾਤਿਮਹਤਾ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍
ਉਸ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਆਕਾਸ਼ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਬੇਕਾਬੂ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ।