ਮਧੁਕੈਟਭੌ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਾਵਤਿਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੌ । ਕ੍ਰੋਧਰਕ੍ਤੇਕ੍ਸ਼ਣਾਵਤ੍ਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਨਿਤੋਦ੍ਯਮੌ
ਮਧੂ ਤੇ ਕੈਟਭ, ਮੰਦ-ਮੱਤ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਨਜ਼ਰ ਆਏ।
ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਤਤਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਯੁਯੁਧੇ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ । ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬਾਹੁਪ੍ਰਹਰਣੋ ਵਿਭੁਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਉਠ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਵਰਤਦੇ ਹੋਏ, ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਜੰਗ ਕੀਤੀ।
ਤਾਵਪ੍ਯਤਿਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੌ ਮਹਾਮਾਯਾਵਿਮੋਹਿਤੌ । ਉਕ੍ਤਵਨ੍ਤੌ ਵਰੋ ऽਸ੍ਮਤ੍ਤੋ ਵ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਸਤ ਹੋਏ, ਮਹਾਂ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭੁਲੇ ਹੋਏ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: 'ਸਾਨੂੰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ.'
ਭਵਨੇਤਾਮਦ੍ਯ ਮੇ ਤੁष੍ਟੌ ਮਮ ਵਧ੍ਯਾਵੁਭਾਵਪਿ । ਕਿਮਨ੍ਯੇਨ ਵਰੇਣਾਤ੍ਰ ਏਤਾਵਦ੍ਧਿ ਵृਤਂ ਮਮ
ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਜਦ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣੇ ਹੋ। ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵਰ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਵਞ੍ਚਿਤਾਭ੍ਯਾਮਿਤਿ ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਮਾਪੋਮਯਂ ਜਗਤ੍ । ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਗਦਿਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸਮਝ ਗਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ:
ਆਵਾਂ ਜਹਿ ਨ ਯਤ੍ਰੋਰ੍ਵੋ ਸਲਿਲੇਨ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾ । ਪ੍ਰੀਤੌ ਸ੍ਵਸ੍ਤਵ ਯੁਦ੍ਧੇਨ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮृਤ੍ਯੁਰਾਵਯੋਃ
ਸਾਨੂੰ ਉਥੇ ਮਾਰੋ ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਤੇਰੇ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਹੋਵੇ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਤਾ ਸ਼ਙ੍ਖ-ਚਕ੍ਰ-ਗਦਾਭृਤਾ । ਕृਤ੍ਵਾ ਚਕ੍ਰੇਣ ਵੈ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੇ ਜਘਨੇ ਸ਼ਿਰਸੀ ਤਯੋਃ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ, ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਹਿੱਪ ਤੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਏਵਮੇषਾ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪ੍ਰਭਾਵਮਸ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਭੂਯਃ ਸ਼ृਣੁ ਵਦਾਮਿ ਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ ਇਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।