ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਭੋਗੈਃ ਪ੍ਰਦਾਨੈਰ੍ਵਤ੍ਸਰੇਣ ਯਾ । ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਸਾਸ੍ਮਿਨ੍ ਸਕृਤ੍ਸੁਚਰਿਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੇ
ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ-ਸਮਾਨ ਤੇ ਦਾਨ, ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਜੋ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਉੱਤਮ ਕਥਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਰਤਿ ਪਾਪਾਨਿ ਤਥਾऽਰੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕਰੋਤਿ ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਜਨ੍ਮਨਾਂ ਕੀਰ੍ਤਨਂ ਮਮ
ਇਸ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਿਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਜਪ ਇਹ ਸਭ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਚਰਿਤਂ ਯਨ੍ਮੇ ਦੁष੍ਟਦੈਤ੍ਯਨਿਬਰ੍ਹਣਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸ਼੍ਰੁਤੇ ਵੈਰਿਕृਤਂ ਭਯਂ ਪੁਂਸਾਂ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਕੰਮ, ਜੋ ਕਿ ਮੰਦ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੋਏ, ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਯੁष੍ਮਾਭਿਃ ਸ੍ਤੁਤਯੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਭਿਃ ਕृਤਾਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਤੁਤੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਵੀ ਜੋ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੰਗੀ ਮਾਰਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਵਾਪਿ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਪਰਿਵਾਰਿਤਃ । ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਾ ਵृਤਃ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਗृਹੀਤੋ ਵਾਪਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ
ਚਾਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ 'ਚ ਡਾਕੂਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ—
ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਨੁਯਾਤੋ ਵਾ ਵਨੇ ਵਾ ਵਨਹਸ੍ਤਿਭਿਃ । ਰਾਜ੍ਞਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਚਾਜ੍ਞਪ੍ਤੋ ਵਧ੍ਯੋ ਬਨ੍ਧਗਤੋ ऽਪਿ ਵਾ
ਚਾਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਬਾਘ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਮਾਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਕੈਦ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ—
ਆਘੂਰ੍ਣਿਤੋ ਵਾ ਵਾਤੇਨ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪੋਤੇ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ । ਪਤਤ੍ਸੁ ਚਾਪਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਭृਸ਼ਦਾਰੁਣੇ
ਚਾਹੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਜਹਾਜ਼ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰ੍ਹਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ—
ਸਰ੍ਵਾਬਾਧਾਸੁ ਘੋਰਾਸੁ ਵੇਦਨਾਭ੍ਯਰ੍ਦਿਤੋ ऽਪਿ ਵਾ । ਸ੍ਮਰਨ੍ਮਮੈਤਚ੍ਛਰਿਤਂ ਨਰੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਸਙ੍ਕਟਾਤ੍
ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਵਣੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ, ਜੇ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕਰਤਬ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸਿਂਹਾਦ੍ਯਾ ਦਸ੍ਯਵੋ ਵੈਰਿਣਸ੍ਤਥਾ । ਦੂਰਾਦੇਵ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮਰਤਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਮ
ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਵੈਰੀ ਤੇ ਚੋਰ, ਮੇਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਦੂਰੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਭਗਵਤੀ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਚਣ੍ਡਵਿਕ੍ਰਮਾ । ਪਸ਼੍ਯਤਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਤੀ ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਉਥੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਤੇ ऽਪਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਰਾਤਙ੍ਕਾ ਸ੍ਵਾਧਿਕਾਰਾਨ੍ ਯਥਾ ਪੁਰਾ । ਯਜ੍ਞਭਾਗਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਨਿਹਤਾਰਯਃ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਯਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁਕੇ ਸਨ।
ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਿਹਤੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭੇ ਦੇਵਰਿਪੌ ਯੁਧਿ । ਜਗਦ੍ਵਿਧ੍ਵਂਸਕੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹੋਗ੍ਰੇ ऽਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮੇ । ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭੇ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੇ ਸ਼ੇषਾਃ ਪਾਤਾਲਮਾਯਯੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ, ਜੋ ਵੀਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਬਾਕੀ ਦੇ ਦੈਤ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸਾ ਨਿਤ੍ਯਾਪਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਸਮ੍ਭੂਯ ਕੁਰੁਤੇ ਭੂਪ ਜਗਤਃ ਪਰਿਪਾਲਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਤੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤਯੈਤਨ੍ਮੋਹ੍ਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ । ਸਾ ਯਾਚਿਤਾ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤੁष੍ਟਾ ऋਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ
ਉਹੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਧਾ ਬਖ਼ਸ਼ਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਤਯੈਤਤ੍ਸਕਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ । ਮਹਾਕਾਲ੍ਯਾ ਮਹਾਕਾਲੇ ਮਹਾਕਾਰੀਸ੍ਵਰੂਪਯਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਮਹਾਕਾਲ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਰੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਨਾਲ, ਹਰ ਥਾਂ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸੈਵ ਕਾਲੇ ਮਹਾਮਾਰੀ ਸੈਵ ਸृष੍ਟਿਰ੍ਭਵਤ੍ਯਜਾ । ਸ੍ਥਿਤਿਂ ਕਰੋਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸੈਵ ਕਾਲੇ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾ ਮਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਅਜਨਮਾ ਹੋ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਭਵਕਾਲੇ ਨृਣਾਂ ਸੈਵ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵृਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਾ ਗृਹੇ । ਸੈਵਾਭਾਵੇ ਤਥਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਿਨਾਸ਼ਾਯੋਪਜਾਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਬਣ ਕੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਲਕਸ਼ਮੀ ਬਣ ਕੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੁਤਾ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਾ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪਗਨ੍ਧਾਦਿਬਿਸ੍ਤਥਾ । ਦਦਾਤਿ ਵਿਤ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਮਤਿਂ ਧਰ੍ਮੇ ਗਤਿਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਸੁਗੰਧ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੌਲਤ, ਪੁੱਤਰ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭੂਪ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਯਯੇਦਂ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਰਾਜਾ, ਤੈਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਇਹ ਉਹੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾ ਤਥੈਵ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਭਗਵਦ੍ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਯਾ । ਤਥਾ ਤ੍ਵਮੇष ਵੈਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਵਿਵੇਕਿਨਃ । ਮੋਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮੋਹਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮੋਹਮੇष੍ਯਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰੇ
ਵਿਦਿਆ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ, ਇਹ ਵਪਾਰੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਵੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਸ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਫਸਣਗੇ।
ਤਾਮੁਪੈਹਿ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਰਣਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਆਰਾਧਿਤਾ ਸੈਵ ਨृਣਾਂ ਭੋਗਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਦਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਥਃ ਸ ਨਰਾਧਿਪਃ । ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਂ ਤਮृषਿਂ ਸ਼ਂਸਿਤਵ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਰਥਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣੋ ऽਤਿਮਮਤ੍ਵੇਨ ਰਾਜ੍ਯਾਪਹਰਣੇਨ ਚ । ਜਗਮ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤਪਸੇ ਸ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਰਾਜ ਦੀ ਹਾਨੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਗਾਵ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਰੰਤ ਤਪ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਮਮ੍ਬਾਯਾ ਨਦੀਪੁਲਿਨਸਂਸ੍ਥਿਤਃ । ਸ ਚ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਦੇਵੀਸੂਕ੍ਤਂ ਪਰਂ ਜਪਨ੍
ਮਾਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰਹੇ; ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਤਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਭਜਨ ਜਪਿਆ।
ਤੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਪਿਲਿਨੇ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਤਿ ਮਹੀਮਯੀਮ੍ । ਅਰ੍ਹਣਾਂ ਚਕ੍ਰਤੁਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਗ੍ਨਿਤਰ੍ਪਣੈਃ
ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਰਾਹਾਰੌ ਯਤਾਤ੍ਮਾਨੌ ਤਨ੍ਮਨਸ੍ਕੌ ਸਮਾਹਿਤੌ । ਦਦਤੁਸ੍ਤੌ ਬਲਿਂ ਚੈਵ ਨਿਜਗਾਤ੍ਰਾਸृਗੁਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ; ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਲਈ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਈ।
ਏਵਂ ਸਮਾਰਾਧਯਤੋਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਰ੍षੈਰ੍ਯਤਾਤ੍ਮਨੋਃ । ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਹ ਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਮਾਤਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ਭੂਪ ਤ੍ਵਯਾ ਚ ਕੁਲਨਨ੍ਦਨ । ਮਤ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਦਦਾਮਿ ਤਤ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋ — ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਲੈ ਲੋ; ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਤਤੋ ਵਵ੍ਰੇ ਨृਪੋ ਰਾਜ੍ਯਮਵਿਭ੍ਰਂਸ਼੍ਯਨ੍ਯਜਨ੍ਮਨਿ । ਅਤ੍ਰੈਵ ਚ ਨਿਜਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਹਤਸ਼ਤ੍ਰੁਬਲਂ ਬਲਾਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ; ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਸਦਾ ਟਿਕਾ ਰਹੇ।
ਸੋ ऽਪਿ ਵੈਸ਼੍ਯਸ੍ਤਤੋ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਵ੍ਰੇ ਨਿਰ੍ਵਿਣ੍ਣਮਾਨਸਃ । ਮਮੇਤ੍ਯਹਮਿਤਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਙ੍ਗਵਿਚ੍ਯੁਤਿਕਾਰਕਮ੍
ਵਪਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਗਿਆਨ ਮਿਲੇ ਜੋ ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦੇਵੇ, ਤੇ 'ਮੇਰਾ' ਅਤੇ 'ਮੈਂ' ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇ।