ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿ ਲਜ੍ਜੇ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧੇ ਪੁष੍ਟੇ ਸ੍ਵਧੇ ਧ੍ਰੁਵੇ । ਮਹਾਰਾਤ੍ਰੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਲੱਜਾ, ਮਹਾਵਿਦਿਆ, ਸ੍ਰੱਧਾ, ਪੁਸ਼ਟੀ, ਸਵਧਾ, ਧ੍ਰੁਵ, ਮਹਾ-ਰਾਤ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਮਾਇਆ।
ਮੇਧੇ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਵਰੇ ਭੂਤਿ ਬਾਭ੍ਰਵਿ ਤਾਮਸਿ । ਨਿਯਤੇ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸੀਦੇਸ਼ੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਧਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਵਰਾ, ਭੂਤੀ, ਬਾਭਰਵੀ, ਤਾਮਸੀ, ਨਿਯਤਾ; ਹੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਸਾਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਤਃ ਪਾਣਿਪਾਦਾਨ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਤੋ ऽਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੋਮੁਖੇ । ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼੍ਰਵਣਘ੍ਰਾਣੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਤ, ਹਰ ਅੱਖ, ਸਿਰ, ਮੂੰਹ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਰੂਪੇ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤੇ । ਭਯੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਨੋ ਦੇਵਿ ਦੁਰ੍ਗੇ ਦੇਵਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਦੀ ਮੂਲ, ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਸਭ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਡਰਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਵਦਨਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਲੋਚਨਤ੍ਰਯਭੂषਿਤਮ੍ । ਪਾਤੁ ਨਃ ਸਰ੍ਵਭੀਤਿਭ੍ਯਃ ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੇਰਾ ਸੋਹਣਾ ਚਿਹਰਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਹਰ ਡਰ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਜ੍ਵਾਲਾਕਰਾਲਮਤ੍ਯੁਗ੍ਰਮਸ਼ੇषਾਸੁਰਸ਼ੂਦਨਮ੍ । ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਂ ਪਾਤੁ ਨੋ ਭੀਤੇਰ੍ਭਦ੍ਰਕਾਲਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁਤੇ
ਤੇਰਾ ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਡਰ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਭਦਰਕਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਹਿਨਸ੍ਤਿ ਦੈਤ੍ਯਤੇਜਾਂਸਿ ਸ੍ਵਨੇਨਾਪੂਰ੍ਯ ਯਾ ਜਗਤ੍ । ਸਾ ਘਣ੍ਟਾ ਪਾਤੁ ਨੋ ਦੇਵਿ ਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਨਃ ਸੁਤਾਨਿਵ
ਤੇਰੀ ਘੰਟੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਭਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਅਸੁਰਾਸृਗ੍ਵਸਾਪਙ੍ਕਚਰ੍ਚਿਤਸ੍ਤੇ ਕਰੋਜ੍ਜ੍ਵਲਃ । ਸ਼ੁਭਾਯ ਖਡ੍ਗੋ ਭਵਤੁ ਚਣ੍ਡਿਕੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨਤਾ ਵਯਮ੍
ਤੇਰੀ ਚਮਕਦੀ ਤਲਵਾਰ, ਜੋ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਤੇ ਚਰਬੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਚੰਡਿਕਾ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਰੋਗਾਨਸ਼ੇषਾਨਪਹਂਸਿ ਤੁष੍ਟਾ ਰੁष੍ਟਾ ਤੁ ਕਾਮਾਨ੍ ਸਕਲਾਨਭੀष੍ਟਾਨ੍ । ਤ੍ਵਾਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਨਾਂ ਨ ਵਿਪਨ੍ਨਰਾਣਾਂ ਤ੍ਵਾਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਹ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ
ਜਦ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇਂ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਮਨਚਾਹੇ ਸੁਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਦੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੇ; ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਕृਤਂ ਯਤ੍ਕਦਨਂ ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮਦ੍ਵਿषਾਂ ਦੇਵਿ ਮਹਾਸੁਰਾਣਾਮ੍ । ਰੂਪੈਰਨੇਕੈਰ੍ਬਹੁਧਾऽਤ੍ਮਮੂਰ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਵਾਮ੍ਬਿਕੇ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕਰੋਤਿ ਕਾਨ੍ਯਾ
ਅੱਜ ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ, ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਜੋ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਸਿਵਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅੰਬਿਕਾ?
ਵਿਦ੍ਯਾਸੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਵਿਵੇਕਦੀਪੇष੍ਵ੍ ਆਦ੍ਯੇषੁ ਵਾਕ੍ਯੇषੁ ਚ ਕਾ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯਾ । ਮਮਤ੍ਵਗਰ੍ਤੇ ऽਤਿਮਹਾਨ੍ਧਕਾਰੇ ਵਿਭ੍ਰਾਮਯਤ੍ਯੇਤਦਤੀਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ, ਧਰਮ-ਪੁਸਤਕਾਂ, ਸਮਝ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਚਨਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਮਤਾ ਦੇ ਖੱਡ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿਚ ਭਟਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?
ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਯਤ੍ਰੋਗ੍ਰਵਿषਾਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾ ਯਤ੍ਰਾਰਯੋ ਦਸ੍ਯੁਬਲਾਨਿ ਯਤ੍ਰ । ਦਾਵਾਨਲੋ ਯਤ੍ਰ ਤਥਾਬ੍ਧਿਮਧ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਭਯਾਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ, ਦੁਸ਼ਮਣ, ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਟੋਲੇ, ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਤੂੰ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪਾਸਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਿਕਾ ਧਾਰਯਸੀਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਭਵਤੀ ਭਵਨ੍ਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ਼੍ਰਯਾ ਯੇ ਤ੍ਵਯਿ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਃ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈਂ; ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਢੋਣਦੀ ਹੈਂ। ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਨਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੋਂਦੀ ਹੈਂ।
ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪਰਿਪਾਲਯ ਨੋ ऽਪਰਿਭੀਤੇਰ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਥਾਸੁਰਵਧਾਦਧੁਨੈਵ ਸਦ੍ਯਃ । ਪਾਪਾਨਿ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਮਂ ਨਯਾਸ਼ੁ ਉਤ੍ਪਾਤਪਾਕਜਨਿਤਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੋਪਸਰ੍ਗਾਨ੍
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਦਇਆ ਕਰ! ਸਾਡੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਡਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਹੁਣ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੀਤੀ। ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੂਰ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਪੱਕੀਆਂ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਖਤਮ ਕਰ।
ਪ੍ਰਣਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਰ੍ਤਿਹਾਰਿਣੀ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਾਸਿਨਾਮੀਡ੍ਯੇ ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਰਦਾ ਭਵ
ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਨਮਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਤੂੰ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ ਬਣ।
ਵਰਦਾਹਂ ਸੁਰਗਣ ਵਰਂ ਯਨ੍ਮਨਸੇਚ੍ਛਥ । ਤਂ ਵृਣੁਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਜਗਤਾਮੁਪਕਾਰਕਮ੍
ਮਾਤਾ ਨੇ فرمایا: 'ਮੈਂ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਵਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੰਗੋ; ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਵੇ।'
ਸਰ੍ਵਬਾਧਾਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਖਿਲੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਏਵਮੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਦ੍ਵੈਰਿਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਹੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਰਵਸ੍ਵ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੂਰ ਕਰ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ।
ਵੈਵਸ੍ਵਤੇ ऽਨ੍ਤਰੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਯੁਗੇ । ਸ਼ੁਮ੍ਭੋ ਨਿਸ਼ੁਮ੍ਭਸ਼੍ਚੈਵਾਨ੍ਯਾਵੁਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯੇਤੇ ਮਹਾਸੁਰੌ
ਜਦੋਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਮਨੁ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਠਾਈਂ ਯੁਗ ਆਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਣਗੇ।
ਨਨ੍ਦਗੋਪਗृਹੇ ਜਾਤਾ ਯਸ਼ੋਦਾਗਰ੍ਭਸਮ੍ਭਵਾ । ਤਤਸ੍ਤੌ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਾਚਲਨਿਵਾਸਿਨੀ
ਨੰਦ ਗੋਪ ਦੇ ਘਰ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗੀ।
ਪੁਨਰਪ੍ਯਤਿਰੌਦ੍ਰੇਣ ਰੂਪੇਣ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ । ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਵੈਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਦਾਨਵਾਨ੍
ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਕੇ, ਵੈਪ੍ਰਚਿੱਤ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੀ।
ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਾਨੁਗ੍ਰਾਨ੍ ਵੈਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ ਸੁਦਾਨਵਾਨ੍ । ਰਕ੍ਤਾ ਦਨ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਡਿਮੀਕੁਸੁਮੋਪਮਾਃ
ਉਹ ਉਗਰ ਵੈਪ੍ਰਚਿੱਤ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਿਆਂ ਮੇਰੇ ਦੰਦ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜੋ ਅਨਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਣਗੇ।
ਤਤੋ ਮਾਂ ਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਚ ਮਾਨਵਾਃ । ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤੋ ਵ੍ਯਾਹਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਤਤਂ ਰਕ੍ਤਦਨ੍ਤਿਕਾਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰਕਤਦੰਤਿਕਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨਗੇ।
ਭੁਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਵਾਰ੍षਿਕ੍ਯਾਮਨਾਵृष੍ਟ੍ਯਾਮਨਮ੍ਭਸਿ । ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਭੂਮੌ ਸਂਭਵਿष੍ਯਾਮ੍ਯਯੋਨਿਜਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੁੱਕਾ ਪੈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੀ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤੇਨ ਨੇਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ । ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਨੁਜਾਃ ਸ਼ਤਾਕ੍ਸ਼ੀਮਿਤਿ ਮਾਂ ਤਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮੈਂ ਸੌ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗੀ; ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ 'ਸੌ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ' ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਜਾਣਗੇ।
ਤਤੋ ऽਹਮਖਿਲਂ ਲੋਕਮਾਤ੍ਮਦੇਹਸਮੁਦ੍ਭਵੈਃ । ਭਰਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਰਾਃ ਸ਼ਾਕੈਰਾਵृष੍ਟੇਃ ਪ੍ਰਾਣਧਾਰਕੈਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਭੋਜਨ ਦਿਆਂਗੀ, ਸੁੱਕਾ ਦੇ ਸਮੇਂ।
ਸ਼ਾਕਮ੍ਭਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਿਂ ਤਦਾ ਯਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਭੁਵਿ । ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਗਮਾਖ੍ਯਂ ਮਹਾਸੁਰਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੇਵੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ 'ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ; ਉਥੇ ਹੀ ਮੈਂ 'ਦੁਰਗਮਾ' ਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾ-ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗੀ। ਮੇਰਾ ਨਾਂ 'ਦੁਰਗਾ ਦੇਵੀ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਹਂ ਯਦਾ ਭੀਮਂ ਰੂਪ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਮਾਚਲੇ । ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੁਨੀਨਾਂ ਤ੍ਰਾਣਕਾਰਣਾਤ੍
ਮੈਂ ਫਿਰ, ਹਿਮਾਚਲ 'ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਵਾਂਗੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ।
ਤਦਾ ਮਾਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਨਮ੍ਰਮੂਰ੍ਤਯਃ । ਭੀਮਾ ਦੇਵੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਤਨ੍ਮੇ ਨਾਮ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਮੈਨੂੰ ਸਤਕਾਰੀ ਜਾਣਗੇ; ਮੇਰਾ ਨਾਂ 'ਭੀਮਾ ਦੇਵੀ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਦਾਰੁਣਾਖ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਮਹਾਬਾਧਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਤਦਾਹਂ ਭ੍ਰਾਮਰਂ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾਸਂਖ੍ਯੇਯषਟ੍ਪਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਰੁਣ ਨਾਮ ਦਾ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਅਣਗਿਣਤ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਮਹਾਸੁਰਮ੍ । ਭ੍ਰਾਮਰੀਤਿ ਚ ਮਾਂ ਚੋਕਾਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਤੋष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਸ ਵੱਡੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲੋਕ ਹਰ ਥਾਂ ਮੈਨੂੰ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹੇਗੇ।