ਉਤ੍ਪਤ੍ਯ ਚ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯੋਚ੍ਚੈਰ੍ਦੇਵੀਂ ਗਗਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਸਾ ਨਿਰਾਧਾਰਾ ਯੁਯੁਧੇ ਤੇਨ ਚਣ੍ਡਿਕਾ
ਉਹ ਦੈਤ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਮਾਤਾ ਚੰਡਿਕਾ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਹਾਰੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨਿਯੁਦ੍ਧਂ ਖੇ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਸਿਦ੍ਧਮੁਨਿਵਿਸ੍ਮਯਕਾਰਕਮ੍
ਫਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ, ਦੈਤ ਤੇ ਮਾਤਾ ਚੰਡਿਕਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੰਗ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਚਿਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇਨਾਮ੍ਬਿਕਾ ਸਹ । ਉਤ੍ਪਾਤ੍ਯ ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਮਾਤਾ ਅੰਬਿਕਾ ਨਾਲ ਲੰਬਾ ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਜੰਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੈਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਧਰਣੀਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵੇਗਿਤਃ । ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਚਣ੍ਡਿਕਾਨਿਧਨੇਚ੍ਛਯਾ
ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਦੈਤ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਮੁੱਠ ਉੱਚੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।
ਤਮਾਯਾਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਜਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਜਗਤ੍ਯਾਂ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲੇਨ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਗਤਾਸੁਃ ਪਪਾਤੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਦੇਵੀਸ਼ੂਲਾਗ੍ਰਵਿਕ੍ਸ਼ਤਃ । ਚਾਲਯਨ੍ ਸਕਲਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਸਾਬ੍ਧਿਦ੍ਵੀਪਾਂ ਸਪਰ੍ਵਤਾਮ੍
ਦੇਵੀ ਦੇ ਸ਼ੂਲ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜਾਨ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠਾ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਟਾਪੂਆਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਹਿਲ ਗਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਖਿਲਂ ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਿ । ਜਗਤ੍ਸ੍ਵਾਸ੍ਥ੍ਯਮਤੀਵਾਪ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਚਾਭਵਨ੍ਨਭਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੰਦਬੁਧੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੁਖੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਈ; ਅਸਮਾਨ ਵੀ ਬਿਲਕੁਲ ਸਾਫ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਤ੍ਪਾਤਮੇਘਾਃ ਸੋਲ੍ਕਾ ਯੇ ਪ੍ਰਾਗਾਸਂਸ੍ਤੇ ਸ਼ਮਂ ਯਯੁਃ । ਸਰਿਤੋ ਮਾਰ੍ਗਵਾਹਿਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਾਤਿਤੇ
ਜੋ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਤੇ ਉਲਕਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈਆਂ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਠੰਢੇ ਹੋ ਗਏ; ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਧਾਰਾ 'ਚ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਪਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹਰ੍षਨਿਰ੍ਭਮਾਨਸਾਃ । ਬਭੂਵੁਰ੍ਨਿਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਲਲਿਤਂ ਜਗੁਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ; ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਸੁਰੀਲੇ ਗੀਤ ਗਾਏ।
ਅਵਾਦਯਂਸ੍ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ । ਵਵੁਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਾਤਾਃ ਸੁਪ੍ਰਭੋ ऽਭੂਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ
ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵਾਜਾ ਵਜਾਇਆ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚੇ; ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯਾ ਹਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸੁਰਾ ਵਹ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਸ੍ਤਾਮ੍ । ਕਾਤ੍ਯਾਯਨੀਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਰਿष੍ਟਲਾਭਾਦ੍ ਵਿਕਾਸ਼ਿਵਕ੍ਤ੍ਰਾਬ੍ਜਵਿਕਾਸ਼ਿਤਾਸ਼ਾਃ
ਜਦੋਂ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਸੁਖ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜੇ ਚਿਹਰੇ ਲੈ ਕੇ, ਕਾਤਿਆਯਨੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਰ੍ਤਿਹਰੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਾਤਰ੍ਜਗਤੋ ऽਖਿਲਸ੍ਯ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਿ ਪਾਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਤ੍ਵਮੀਸ਼੍ਵਰੀ ਦੇਵਿ ਚਰਾਚਰਸ੍ਯ
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਆਧਾਰਭੂਤਾ ਜਗਤਸ੍ਤ੍ਵਮੇਕਾ ਮਹੀਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਯਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਸਿ । ਅਪਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਸ੍ਥਿਤਯਾ ਤ੍ਵਯੈਤਦ੍ ਆਪ੍ਯਾਯ੍ਯਤੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰਮਲਙ੍ਘ੍ਯਵੀਰ੍ਯੇ
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈਂ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਅਪਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ।
ਤ੍ਵਂ ਵੈष੍ਣਵੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਨਨ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਬੀਜਂ ਪਰਮਾਸਿ ਮਾਯਾ । ਸਂਮੋਹਿਤਂ ਦੇਵਿ ਸਮਸ੍ਤਮੇਤਤ੍ ਤੇਵਂ ਵੈ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਭੁਵਿ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤੁਃ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਮਾਇਆ ਹੈਂ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਬੀਜ। ਹੇ ਮਾਤਾ, ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਤੇਰੀ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਂ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਵਿਦ੍ਯਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਦੇਵਿ ਭੇਦਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਸਕਲਾ ਜਗਤ੍ਸੁ । ਤ੍ਵਯੈਕਯਾ ਪੂਰਿਤਮਮ੍ਬਯੈਤਤ੍ ਕਾ ਤੇ ਸ੍ਤੁਤਿਃ ਸ੍ਤਵ੍ਯਪਰਾ ਪਰੋਕ੍ਤਿਃ
ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਤੇਰੇ ਹੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਤਾ; ਜਗਤ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹੀ ਛਾਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਹੀ ਇਸ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਂ—ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜੋ ਵੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਪਰੋਖਾ ਹੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਭੂਤਾ ਯਦਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਸ੍ਤੁਤਯੇ ਕਾ ਵਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਪਰਮੋਕ੍ਤਯਃ
ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ; ਜਦੋਂ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪੇਣ ਜਨਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਪਵਰ੍ਗਦੇ ਦੇਵਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕਲਾਕਾष੍ਠਾਦਿਰੂਪੇਣ ਪਰਿਣਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯੋਪਰਤੌ ਸ਼ਕ੍ਤੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ, ਪਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵੰਡਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯੇ ਸ਼ਿਵੇ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਾਧਿਕੇ । ਸ਼ਰਣ੍ਯੇ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇ ਗੌਰਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਹੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਹਰ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਤ੍ਰਿਣੈਣੀ, ਹੇ ਗੌਰੀ, ਜੋ ਪਨਾਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭੂਤੇ ਸਨਾਤਨਿ । ਗੁਣਾਸ਼੍ਰਯੇ ਗੁਣਮਯੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਰਚਨਾ, ਟਿਕਾਊ ਅਤੇ ਨਾਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਸਦੀਵੀ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਦੀਨਾਰ੍ਤਪਰਿਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣੇ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਰ੍ਤਿਹਰੇ ਦੇਵਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੁਖੀ ਤੇ ਪੀੜਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਪੀੜ ਹਟਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਹਂਸਯੁਕ੍ਤਵਿਮਾਨਸ੍ਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣੀਰੂਪਧਾਰਿਣਿ । ਕੌਸ਼ਾਮ੍ਭਃ ਕ੍ਸ਼ਰਿਕੇ ਦੇਵਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਯਣੀ, ਜੋ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੀ ਉਡਨ ਖੇਤੀ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਚਨ੍ਦ੍ਰਾਹਿਧਰੇ ਮਹਾਵृषਭਵਾਹਿਨਿ । ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰੀਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਚੰਦ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਸੱਪ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਹਾਂ ਬੈਲ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਮਾਹੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਯੂਰਕੁਕ੍ਕੁਟਵृਤੇ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਧਰੇ ऽਮਘੇ । ਕੌਮਾਰੀਰੂਪਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੋਰ ਤੇ ਕੁੱਕੜ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੀ ਭਾਲਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਕੌਮਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਗृਹੀਤਪਰਮਾਯੁਧੇ । ਪ੍ਰਸੀਦ ਵੈष੍ਣਵੀਰੂਪੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਸ਼ਾਰੰਗ ਧਨੁਸ਼ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਵੈਸ਼ਣਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਗृਹੀਤੋਗ੍ਰਮਹਾਚਕ੍ਰੇ ਦਂष੍ਟ੍ਰੋਦ੍ਧृਤਵਸੁਨ੍ਧਰੇ । ਵਰਾਹਰੂਪਿਣਿ ਸ਼ਿਵੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤੀਖਾ ਵੱਡਾ ਚਕਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉਠਾਈ ਹੋਈ, ਵਰਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਾਤਾ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨृਸਿਂਹਰੂਪੇਣੋਗ੍ਰੇਣ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਕृਤੋਦ੍ਯਮੇ । ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਤ੍ਰਾਣਸਹਿਤੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਰੀਟਿਨਿ ਮਹਾਵਜ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਰਨਯਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇ । ਵृਤ੍ਰਪ੍ਰਾਣਹਰੇ ਚੈਨ੍ਦ੍ਰਿ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੁਕੁਤ ਵਾਲੀ, ਵੱਡਾ ਵਜਰ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਚਮਕਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਣ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਇੰਦ੍ਰਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਿਵਦੂਤੀਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਹਤਦੈਤ੍ਯਮਹਾਬਲੇ । ਘੋਰਰੂਪੇ ਮਹਾਰਾਵੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸ਼ਿਵਦੂਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋਈ।
ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨੇ ਸ਼ਿਰੋਮਾਲਾਵਿਭੂषਣੇ । ਚਾਮੁਣ੍ਡੇ ਮੁਣ੍ਡਮਥਨੇ ਨਾਰਾਯਣਿ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਹੇ ਨਾਰਾਇਣੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਡਰਾਉਣੀ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਮੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।